f. 147v
quietem, imo[1], et elevari ad attentionem verborum officii mei,
etc.[2]
Sub hos dies venit a summo Pontifice Bulla Iubilei, iuxta cuius tenorem ego me pr[a]eparavi ad susceptionem
huius[3]
gratiae, quam
concedebat[4]
ipsa Bulla, ad quam rem Dominus dedit mihi varios gradus infusionis fidei, et
spiritus[5]
circa talia bona spiritualia.
in Iubileo petere reditionem omium bonum animae perditorum, etc.
Rogabam Dominum, ut mihi concederet gratiam, qua fieri posset, ut quaecumque bona animae meae,
quae[6]
ego umquam alienavi, aut vendidi, vel perdidi, illa valeant redire ad me.
Hoc erat desiderium
summum[7]
tunc[8]
iuxta figurale Iubileum Iudeorum, in quo unusquisque redibat ad bona terrae suae quomodocumque
alienata[9].
Varii affectus
venere[10]
quoque in
animam meam[11]
circa reconciliationem cum Deo.
Optabam ut culpae omnes sive essent per ignorantiam, sive
_______________
