Difference between revisions of "Page:FC 1042.djvu/298"
| (4 intermediate revisions by 2 users not shown) | |||
| Page status | Page status | ||
| - | + | Proofread | |
| Page body (to be transcluded): | Page body (to be transcluded): | ||
| Line 3: | Line 3: | ||
| − | peccatum aliquod, ex quo incurrit iram | + | peccatum aliquod, ex quo incurrit iram Principis is enim si contempto eo praecepto, et non volens curare praeceptum illud ac fugere donec sit reconciliatus, perrexit insuper addere ad superbiam suam |
| − | + | et<ref group="text-notes">et] ut <i>MF</i> [p. 603]</ref> | |
| − | + | velit | |
| − | + | <span style="color:Red">ire</span><ref group="text-notes">ire] venire <i>MF</i></ref> | |
| − | praecepto, et non | + | ad conspectum Principis, clarum est quod iudicium suum accipiet. |
| + | Sic irreconciliate accedens, et absque retractatione et impetratione veniae criminis praecedentis, quod quidem crimen tanquam | ||
| + | <span style="color:Red">pudendum</span><ref group="text-notes">pudendum] putidum <i>MF</i></ref> | ||
| + | ac | ||
| + | <span style="color:Red">nullo modo</span><ref group="text-notes">nullo modo] multis modis non <i>MF</i></ref> | ||
| + | ferendum, Princeps ille nolebat esse prope se sed <unclear>eiici</unclear>, ille vero | ||
| + | superbiens<ref group="text-notes">superbiens] superbus <i>MF</i></ref> | ||
| + | magis ac magis satagit dum proprius accedit, ut peccatum suum et foetor ille versetur ob oculos principis. | ||
| + | Sic est qui oneratus peccatorum suorum foetoribus propter quae | ||
| + | {{Left sidenote|iustus exulare propter peccata non accedat absque reconciliatione.}}exulaverat | ||
| + | e<ref group="text-notes">e] a <i>MF</i></ref> | ||
| + | gratia Dei, | ||
| + | et se<ref group="text-notes">et se] sese <i>MF</i></ref> | ||
| + | offert irreconciliatum conspectui Iesu Christi quem sumit. | ||
| + | Hoc est perinde | ||
<br> | <br> | ||
{{reflist|group=comment-notes}} | {{reflist|group=comment-notes}} | ||
_______________ | _______________ | ||
{{reflist|group=text-notes}} | {{reflist|group=text-notes}} | ||
Latest revision as of 10:24, 15 June 2026
f. 141v
peccatum aliquod, ex quo incurrit iram Principis is enim si contempto eo praecepto, et non volens curare praeceptum illud ac fugere donec sit reconciliatus, perrexit insuper addere ad superbiam suam
et[1]
velit
ire[2]
ad conspectum Principis, clarum est quod iudicium suum accipiet.
Sic irreconciliate accedens, et absque retractatione et impetratione veniae criminis praecedentis, quod quidem crimen tanquam
pudendum[3]
ac
nullo modo[4]
ferendum, Princeps ille nolebat esse prope se sed eiici, ille vero
superbiens[5]
magis ac magis satagit dum proprius accedit, ut peccatum suum et foetor ille versetur ob oculos principis.
Sic est qui oneratus peccatorum suorum foetoribus propter quae
iustus exulare propter peccata non accedat absque reconciliatione.
exulaverat
e[6]
gratia Dei,
et se[7]
offert irreconciliatum conspectui Iesu Christi quem sumit.
Hoc est perinde
_______________
