f. 169v
omnium sensuum huius vitae temporalis, et
surgere[1]
in novitate spiritus, et carnis ut agar secundum spiritum Iesu Christi Domini Nostri, qui mortuus est propter peccata nostra, et resurrexit propter
iustificationem
iustificationem
nostram [I], ut peccatis mortui, Christi iustitiae
vivamus[2] [II],
ut iam non moriamur in
peccatum[3]
reincidendo nec permictamus[4]
mortem peccati nobis ultra dominari quia Christus resurgens a mortuis iam non moritur, mors illi ultra non dominabitur[III].
In die
Sanctae[5]
Resurrectionis
Domini Nostri[6]
ego sensi quandam insolitam consolationem in missa, et tamen mihi non aderat sensibilis devotio illa vel quea[7] nimium frequenter
attendebam[8]
ad
primas[9]
satisfactionem,
et etiam ad aliorum aedificationem appetitu quodam
maximo[10]
in quo aliquid
de meo etiam[11]
concupiscebam aut saltem movebar ad concupiscendum illam
_______________
_______________
