f. 92r
et
naturae[1],
sicut ipse cibus materialis panis, et vini
Sanctissimum Sacramentum cibaret animam.
cibat, et nutrit ipsam meam carnem et corpus animae meae.
In die Sancti
Cenobii[2]
Confessoris[3], atque Pontificis[4], dum cogitarem circa processum vitae, et
mortis[5]
Christi Domini nostri, venerunt mihi in mentem quaedam colloquia cum quadam teneritudine spiritus, ubi dicebam:
mors Christi vita mea, labores Quies.
O Iesu Christe tua mors sit vita mea, et in tua morte sciam vitam invenire, tui labores sint quies mea, tua debilitas humana sit mea fortitudo, tua
confessio[6]
sit mea gloriatio, passio, delitiae,
confessio[7]
gaudium,
et tua humiliatio[8]
sit mea exaltatio, et in summa
In malis Christi sint cuncta bona mea.
in malis tuis, cuncta bona mea, tu enim
mihi[9]
Domine vitam, quae in mortem tendebat absque remedio reparasti, et mortem, quae semper duratura videbatur, et nunquam solvenda, destruxisti.
_______________
