Difference between revisions of "Page:FC 1042.djvu/245"
| Page body (to be transcluded): | Page body (to be transcluded): | ||
| Line 5: | Line 5: | ||
{{Right sidenote|Cum parvo sentimento gratiae mittere semina, et ire cum difficultate ex lacrimis ad Deum.}}licet sint cum parvo sentimento gratiae, | {{Right sidenote|Cum parvo sentimento gratiae mittere semina, et ire cum difficultate ex lacrimis ad Deum.}}licet sint cum parvo sentimento gratiae, | ||
et<ref group="text-notes">et] <i>om.</i> <i>MF</i></ref> | et<ref group="text-notes">et] <i>om.</i> <i>MF</i></ref> | ||
| − | devotionis, hoc enim modo eundo itur, et mittuntur semina cum difficultate, et lacrimis; itur inquam ad Deum ipsum, | + | devotionis, hoc enim modo eundo itur, et mittuntur semina cum difficultate, et lacrimis<ref group="text-notes">lacrimis] loachrimis <i>MF</i></ref>; itur inquam ad Deum ipsum, |
ubi<ref group="text-notes">ubi] <i>add.</i> autem <i>MF</i></ref> | ubi<ref group="text-notes">ubi] <i>add.</i> autem <i>MF</i></ref> | ||
iam adest manipulus devotionis, | iam adest manipulus devotionis, | ||
et<ref group="text-notes">et] aut <i>MF</i></ref> | et<ref group="text-notes">et] aut <i>MF</i></ref> | ||
| − | consolationis, tunc quodam modo | + | consolationis, tunc quodam modo<ref group="text-notes">quodam modo] quodammodo <i>MF</i></ref> |
venit<ref group="text-notes">venit] venitur <i>MF</i></ref>, | venit<ref group="text-notes">venit] venitur <i>MF</i></ref>, | ||
et fit egressus quidam | et fit egressus quidam | ||
Revision as of 09:31, 17 June 2026
f. 115r
Cum parvo sentimento gratiae mittere semina, et ire cum difficultate ex lacrimis ad Deum.
licet sint cum parvo sentimento gratiae,
et[1]
devotionis, hoc enim modo eundo itur, et mittuntur semina cum difficultate, et lacrimis[2]; itur inquam ad Deum ipsum,
ubi[3]
iam adest manipulus devotionis,
et[4]
consolationis, tunc quodam modo[5]
venit[6],
et fit egressus quidam
in[7]
ipso Deo consolatore, qui querendo[8] inventus est.
Intellectus verborum Apostoli: Non sumus sufficientes.
Illud autem verbum Pauli, quo dicit, "non esse Nos sufficientes ex Nobis tanquam ex Nobis ne cogitare quidem, non infert Nos ex Nobis
quasi[9]
ex Nobis nihil posse"[I], sed dicit Nos non sufficere ad tale aliquod bonum, oportet enim, ut ipse praeveniat, comitetur, et sequatur
ad ipsum[10],
quod ex Nobis,
quasi[11]
ex Nobis
esset[12],
licet
insufficienter[13],
ita ut ipsa sufficientia etiam in minimis ipsi tribuatur, requiritur enim nostra operatio, quae cooperatur gratiae
_______________
- ↑ cf. 2Cor 3,5
_______________
