Difference between revisions of "Page:FC 1042.djvu/312"
| (3 intermediate revisions by 2 users not shown) | |||
| Page status | Page status | ||
| - | + | Proofread | |
| Page body (to be transcluded): | Page body (to be transcluded): | ||
| Line 3: | Line 3: | ||
| − | Septuagesimae | + | Septuagesimae sub |
| − | essent placati, et sese ipsi, | + | nocte<ref group="text-notes">nocte] noctem <i>MF</i></ref> |
| − | signis | + | dum orarem mihi dimitti omnia mala mea, et maxime dum rogarem |
| − | tales | + | ne ullum<ref group="text-notes">ne ullum] ut nullum <i>MF</i></ref> |
| − | ostenderent | + | peccatum umquam permittatur in me |
| − | + | <span style="color:Red">accedere</span><ref group="text-notes">accedere] accidere <i>MF</i></ref> | |
| − | + | propter demerita praeterita. | |
| − | + | {{Left sidenote|Gaudium quod Deus et Mater et Sancti essent placati etc.}}Hic ego sensi magnam quandam consolationem, apprehendendo quodammodo gaudium, | |
| + | quod<ref group="text-notes">quod] <i>add.</i> esset ei, cui <i>MF</i></ref> | ||
| + | Deus et Mater | ||
| + | eius<ref group="text-notes">eius] ipsius <i>MF</i></ref> | ||
| + | et Sancti essent placati, et sese ipsi aliquibus, vel minimis | ||
| + | signis tales ostenderent, videbantur tunc intra me esse quaedam verba Christi, et Virginis et nonnullorum Sanctorum mihi peculiarium, sed sentimentum tale erat magis de ipsis tamquam<ref group="text-notes">tamquam] tanquam <i>MF</i></ref> | ||
| + | <span style="color:Red">probabilibus</span><ref group="text-notes">probabilibus] possibilibus <i>MF</i></ref> | ||
| + | quam de praesentibus, | ||
| + | <span style="color:Red">quasi quod</span><ref group="text-notes">quasi quod] iuxta verba quibus quis <i>MF</i></ref> | ||
| + | diceret: O si sentires verba talis amici sancti, etc. | ||
| + | |||
| + | In die Sanctae Agnetis virginis gloriosae, ac Martiris, dum cogitarem, et sentirem varias necessitates hominum mortalium, in quibus plurimi non habent | ||
<br> | <br> | ||
{{reflist|group=comment-notes}} | {{reflist|group=comment-notes}} | ||
_______________ | _______________ | ||
{{reflist|group=text-notes}} | {{reflist|group=text-notes}} | ||
Latest revision as of 12:31, 16 June 2026
f. 148v
Septuagesimae sub
nocte[1]
dum orarem mihi dimitti omnia mala mea, et maxime dum rogarem
ne ullum[2]
peccatum umquam permittatur in me
accedere[3]
propter demerita praeterita.
Gaudium quod Deus et Mater et Sancti essent placati etc.
Hic ego sensi magnam quandam consolationem, apprehendendo quodammodo gaudium,
quod[4]
Deus et Mater
eius[5]
et Sancti essent placati, et sese ipsi aliquibus, vel minimis
signis tales ostenderent, videbantur tunc intra me esse quaedam verba Christi, et Virginis et nonnullorum Sanctorum mihi peculiarium, sed sentimentum tale erat magis de ipsis tamquam[6]
probabilibus[7]
quam de praesentibus,
quasi quod[8]
diceret: O si sentires verba talis amici sancti, etc.
In die Sanctae Agnetis virginis gloriosae, ac Martiris, dum cogitarem, et sentirem varias necessitates hominum mortalium, in quibus plurimi non habent
_______________