f. 172v
rare [desiderare] saltem atque instituere
aliquam novam[1]
formam consolationis tui spiritus,
et[2]
senties aliam quamdam vitam per resurrectionem corporis, animae,
et[3]
Vita cuius radix est ipse fructus.
spiritus, aliam inquam vitam, cuius radix
est[4]
ipse fructus, et folia, frondes, flores, non eiusdem conditionis erunt, sed permanentiores, unumquodque
de[5]
per se
in[6]
eodem statu
inveniuntur[7]
tu hactenus
attendebas[8]
plus consolationis in magnitudine arboris, quae procedit ex Divina gratia, quam in radice ipsius, in qua est potissima
virtus[9].
Hinc fit, ut non possit esse
in te[10]
constans, ac firma consolatio.
Noli igitur radicem huius arboris quaerere propter fructus illos, sed potius fructus et reliqua propter radicem, quaere permanentiam, maioremque in dies, ac maiorem radicationem tui ad radicem huius arboris, non
autem[11]
permanentiam ipsius fructus in te, non enim per viam
_______________
- ↑ aliquam novam] novam aliquam MF
- ↑ et] ex qua MF
- ↑ et] ac MF
- ↑ est] et MF
- ↑ de] om. MF [p. 629]
- ↑ in ] add. uno MF
- ↑ inveniuntur] invenientur MF
- ↑ attendebas] om. MF. Ommitted here because it is included in the added phrase later; the supplied quaesivisti functions as a replacement.
- ↑ virtus] add. [quaesivisti]; ad frondes attendebas, ad flores, ad folia, et ad fructus, quorum omnium quam maxima pars mutabilis est, qua tendunt ad perfectionem MF. Repeats the list from the beginning of the sentence, likely for rhetorical effect. The idea is that the things that the the changeability of things is the way by which they "tend toward perfection."
- ↑ in te] om. MF
- ↑ autem] add. ita MF
