f. 167v
omnia denique mala mea sentimenta, quae mortua pene
videbantur[1],
renata[2]
in hac quadragesima visa sunt, merito igitur ego dolebam
merito[3]
incessi tristis, et afflictus
in[4]
tot motus male tractantes spiritum, et animam et corpus meum.
Dum autem venit haec dies passionis Dominicae, et coepissem haec recolere, factum est, ut non sine confortatione spiritus, senserim haec omnia fuisse mihi utilia.
Dies enim haec et tempus hoc de passionibus Iesu
Christi[5]
tempus
est[6],
in quo plagae Christi corporales, et
afflictiones[7],
mors,
et[8]
vituperia, ignominiae, et opprobria ipsius rememorantur.
utile igitur
fuit[9]
quod
plagae[10]
spirituales, et vestigia infirmitatum mearum, non dum bene
sanatarum[11]
ex hoc tempore
convenienti[12]
renoventur[13].
Hic[14]
factum est per gratiam Dei ut ego ex animo bono
putarem[15]
gratiam
_______________
- ↑ videbantur] putabantur MF
- ↑ renata] renasci MF
- ↑ merito] add. ego MF
- ↑ in] inter MF
- ↑ Christi] add. est MF [p. 625]
- ↑ est] add. inquam MF
- ↑ afflictiones] add. et MF
- ↑ et] om. MF
- ↑ fuit] fuerit MF. The change from indicative to subjunctive makes the statement potential, not definite. It is still theoretical.
- ↑ plagae] add. meae MF. Specifying that it is his own spiritual ailments, not general ones.
- ↑ sanatarum] signatarum MF. The original suggests that the wounds are "not well healed" while the MF version has wounds "not well marked."
- ↑ convenienti] quasi MF. Again reinforcing potentiality with the added quasi.
- ↑ renoventur] add. eo tempore, quo passiones et merita Christi renovantur MF. The idea is that spiritual healing comes from uniting one's spiritual suffering to Christ's.
- ↑ Hic] Hinc MF
- ↑ putarem] petiverim MF
