f. 243r
adiutorium illarum trium nativitatum benediceretur.
Data est mihi autem
sic[1]
satis magna devotio.
Die autem eiusdem
mensis[2]
XIIa[3],
hora quarta ad vesperum obiit eadem Principissa, cuius anima requiescat in[4] pace
etc.[5]
In die exaltationis Sanctae Crucis dum irem celebratum, et quidam me in via alloqueretur
petens[6],
ut vellem ipsius confessionem audire, ut expurgari posset.
esse scopam Christi pro conscientiis mundandis etc.
Ego respondi me optare esse Christi scopam pro
illius[7]
conscientia
mundanda[8].
Hic igitur coepit in me desiderium hoc,
ut[9]
essem[10]
Christi
scopa[11],
ex quo[12]
factum est ut haberem varias circa hanc sententiam interpretationes, quibus optabam
appropinquari[13]
ipsi scopae, qua domus emundatur, in hoc maxime quod semper relinquor miser, et immundus in aliorum emundatione et quod contraho varias
_______________
