f. 234r
(siquidem Deo placeret) quam huiusmodi opera, quae apud
me[1]
spiritualia[2]
videbantur, vilia esse, et parva, subsecuta est magna confortatio in spiritu humilitatis, apertusque est mihi melius, quam umquam[3],
valor operum vilibus impensorum etc.
valor illorum operum, quae recta intentione minimis personis, vilibusque secundum Mundum, et abiectis impenduntur
etc.[4]
Erigantur
igitur[5]
huc lapides, et notentur non solum bona, quae parvulis
non[6]
absconduntur a Deo, sed illa
etiam[7],
darem operam parvulis etc.
quae aperiuntur dantibus operam suam eisdem parvulis, quod ipsum est esse parvulum[I].
Hic optabam mea ex parte, et valde praeciosum[8] ducebam docere
semper[9]
rudes, pueros, rusticos, pauperes, et
quoscumque[10]
docere derelictos etc.
maxime derelictos, quamvis enim maior fructus saepe videatur dum erudimus magnos secundum saeculum Deus tamen maiorem benedictionem dare solet ei fructui, qui est circa minimos suos,
quia[11]
dicit: "Quod uni ex minimis
_______________
- ↑ quod ... parvulum] cf. Mt 18,3
_______________
