Difference between revisions of "Page:FC 1042.djvu/232"
| Page body (to be transcluded): | Page body (to be transcluded): | ||
| Line 16: | Line 16: | ||
voluntatis nostrae a nobis necessario | voluntatis nostrae a nobis necessario | ||
erigat<ref group="text-notes">erigat] exigat <i>MF</i></ref> | erigat<ref group="text-notes">erigat] exigat <i>MF</i></ref> | ||
| − | ipse sit benedictus in saecula seculorum. | + | ipse sit benedictus in saecula<ref group="text-notes">saecula] secula <i>MF</i></ref> seculorum. |
Amen<ref group="text-notes">Amen] <i>om.</i> <i>MF</i></ref>. | Amen<ref group="text-notes">Amen] <i>om.</i> <i>MF</i></ref>. | ||
Revision as of 12:46, 15 June 2026
f. 108v
cum[1]
ea virtute nostra quae omni ex
parte[2]
limitata, et mensurata
est[3]
Deus non erigit necessario extrema potentiae et scientiae voluntatis nostrae.
ad omnia dans gratiam, et
favorem[4]
sic quod
ne[5]
extrema quidem potentiae, et
scientiae[6]
voluntatis nostrae a nobis necessario
erigat[7]
ipse sit benedictus in saecula[8] seculorum.
Amen[9].
Dominica post festum sanctorum Simonis et Iudae post quandam perplexitatem quae Spiritui meo inciderat, et postquam essem
iam[10]
ab ea liberior
restitutus[11]
serenitati boni Spiritus ego sensi haec verba consolationis videlicet ille qui novit auferre, timores malorum novit etiam, et aeque potens est ad hoc avertere illa mala unde sunt tales timores, atque animorum anxietates, et qui potest per se dare spem bonam inter adversa novit et[12]
dare rem ipsam in
qua[13]
tendit talis spes.
_______________
