Difference between revisions of "Page:APUG 1053.djvu/31"
(One intermediate revision by one other user not shown) | |||
Page body (to be transcluded): | Page body (to be transcluded): | ||
Line 1: | Line 1: | ||
+ | [[Category:APUG 1053 pages]] | ||
futurum mirabilium operatos, et sacrum divinitatis organum, animamque omnium spirituum nobilissimam,<lb/> | futurum mirabilium operatos, et sacrum divinitatis organum, animamque omnium spirituum nobilissimam,<lb/> | ||
supra solem splendidissimam, formavit; dumque formaretur, eodem prorsus instanti. Verbum<lb/> | supra solem splendidissimam, formavit; dumque formaretur, eodem prorsus instanti. Verbum<lb/> | ||
Line 34: | Line 35: | ||
in nullo deficit, in nullo patitur detrimentum, ita ut pari dignitate et fulgeat in Coelo, et<lb/> | in nullo deficit, in nullo patitur detrimentum, ita ut pari dignitate et fulgeat in Coelo, et<lb/> | ||
iaceat in utero.<lb/> | iaceat in utero.<lb/> | ||
− | Nec quia | + | Nec quia communionem humanarum subiit infirmitatum, ideo nostrorum particeps fuit<lb/> |
delictorum. Assumpsit enim formam servi sine sorde peccati, humana provehens, divina non<lb/> | delictorum. Assumpsit enim formam servi sine sorde peccati, humana provehens, divina non<lb/> | ||
minuens. Exinanitio enim illa, qua se invisibilis visibilem praefuit, inclinatio fuit miserationis,<lb/> | minuens. Exinanitio enim illa, qua se invisibilis visibilem praefuit, inclinatio fuit miserationis,<lb/> | ||
non defectio potestatis. | non defectio potestatis. |
Latest revision as of 10:27, 1 August 2024
futurum mirabilium operatos, et sacrum divinitatis organum, animamque omnium spirituum nobilissimam,
supra solem splendidissimam, formavit; dumque formaretur, eodem prorsus instanti. Verbum
beatam illam humanitatem inexplicabili modo, indissolubili nodo sibi univit. Et verbum caro
factum est, et habitavit in utero Virginis, ut habitaret in nobis. Qui cum in forma Dei esset, non
rapinam arbitratus est esse se aequalem Deo, sed semetipsum exinanivit, formam servi accipiens,
in similitudinem hominum factus, et habitu inventus ut homo. Magna plane gratia, mira
dignatia, tanta tantae maiestatis exinanitio? Quantum putas exinanitus erat ille immensus
a strictissimo, atque mundissimo unius Virginis utero inclusus? Theodidactus. Quando haecque potes consse. Cosmiel.
Conceptus est viii Kalendas Aprilis, eadem die, qua Adam primus homo formatus esse creditur,
quae quidem arcana, et divina conceptio imperscrutabilis extitit, ut nullus eam enarrare
possit. Ita autem Dei filius, Verbum Patris factus est homo; ita se ad susceptionem humilitatis
nostrae sine diminutione suae Maiestatis inclinavit, ut manens quod erat, assumensque
quod non erat veram servi formam ei formae, in qua Deo patri est aequalis, uniret,
et tanto foedere naturam utramque consereret, ut nec inferiorem consumeret glorificatio,
nec superiorem minueret assumptio. Salva igitur proprietate utriusque substantiae, et in unam
coeunte personam suscipitur a maiestate humilitas, a virtute infirmitas, ab aeternitate mortalitas,
et ad reddendum nostrae conditionis debitum, natura inviolabilis naturae est unita passibili;
Deusque verus, et homo verus in unitatem Domini temperatur, ut quod nostris remediis congruebat,
unus atque idem Dei, hominumque mediator, et mori posset ex uno, et resurgere posset
ex altero. Talis sociatio decuit Dei virtutem, et Dei sapientiam, qua nobis et humilitate congrueret,
et divinitate praecelleret. Nisi enim esset Deus verus, non afferret remedium, nisi
esset homo verus purus, non praeberet exemplum. Theodidactus. rogo denique , nunc deus itaque hos incorruptabilem Cosmiel. nullam.
Theodidactus. Siquidem, in hoc inscrutabili sacramento propter summam perfectionem, et immobilitatem divinae naturae,
nihil dignitatis Deo deperit ex hoc, quod creatura aliqua ei intimo modo apropinquet:
nam approximare divina, et Coelestia humanis est creaturam extollere, et ad dignitatem
Coelestium elevare. Sicut enim sol existens in Coelo, veniensque super terram, lumen
suum, et lucis radios, quos super aquas, et caligines, et terras iactat non coinquinat propter excellentiam,
et nobilitatem lucis suae, sed perficit, aerem purgat, et luminosum reddit, tantaque coniunctione
ei sociatur, ut illuminatus aer, ibi cum solis lumine videatur: et terrae similiter
praestat admirabilem virtutem producendi herbas, et arbores, argentum, et auram ipsam
autem lumen semper idem restat, nec aliquid ei deperit; semperque in sua excellentia permanet
sic Deus nostrae sese carni consocians, carnem usque ad participationem divinitatis sublimat,
praestatque ei salutares effectus, ipse autem semper idem est, et eius altissima perfectio
in nullo deficit, in nullo patitur detrimentum, ita ut pari dignitate et fulgeat in Coelo, et
iaceat in utero.
Nec quia communionem humanarum subiit infirmitatum, ideo nostrorum particeps fuit
delictorum. Assumpsit enim formam servi sine sorde peccati, humana provehens, divina non
minuens. Exinanitio enim illa, qua se invisibilis visibilem praefuit, inclinatio fuit miserationis,
non defectio potestatis.