f. 222v
celebravi missam pro quodam
Monaco[1]
defuncto, quem mihi Martinus Sanctae Crucis
commendarat[2],
sicque data est
mihi[3]
devotio circa liberationem animarum defunctorum, et quidam novus sensus, ac intelligentia specialiter circa eos, qui pro minimis inibi
detinebantur[4],
quique
ex toto quasi[5]
sunt foelices.
Imaginabar enim animas successive, et per
incrementum[6]
beatam vitam ingredi, fierique participes foelicitatis, quod intelligendum est de accidentali beatitudine; essentialis enim est tota simul, et perfecta possessio vitae interminabilis, statusque omnium
beatorum[7]
a[g]gregatione perfectus.
Hic etiam ego recepi magnam spem[8] temporis
fore[9]
serenitatem,
scilicet[10]
aliquot iam diebus anxie desideratam, et petitam.
Hoc sentimentum fuit dum
rogarem[11]
Deum[12],
ut dignaretur parcere pauperibus, quorum domus, vel alia quaecumque bona per talem inundatio=
_______________
