Page:FC 1042.djvu/137

From GATE
Revision as of 10:57, 10 June 2026 by Lily Brustkern (talk | contribs)
(diff) ← Older revision | Latest revision (diff) | Newer revision → (diff)
This page has been proofread



f. 61r


niatur [inveniatur] veluti vivens in se ipso cum gratia essentiali ut melius Cognoscere an sit in proprio spiritu, an agitatus a bono, vel malo. cognoscat, et sciat distinguere an sit poenitus in proprio, et ordinario suo spiritu, an vero sit agitatus a spiritu bono, vel malo[1], et magni momenti res est ad cognoscendum et discernendum inter bonum spiritum, et malum scire, intelligere, et sentire in se alta et humilia in singula essentia[2], et etiam augumentum, vel diminutionem, quae potest succedere in unoquoque vitae genere, quae in nobis potest accidere in quorum[3] prima essentia[4] quodammodo possemus discere[5] ad bonam intelligentiam non excludendo gratiam Dei: Vivo ego, et iam eg[6]. In 2a. "Vivo ego iam[7] non ego in me vero vivit[8] Christus"[I] in 3a. autem: vivo ego et non[9] ego, vivit vero in me peccatum, aut malus spiritus, qui regat[10]


_______________

  1. Gal 2,20

_______________

  1. an1 ... malo] inter proprium spiritum, quem habet ex suo communi, et etiam quod habet in spiritu a necessario modo, bonus vel malus sit MF
  2. essentia] essentia[m] MF
  3. in quorum] Quarum MF
  4. essentia] in qua MF
  5. discere] dicere MF
  6. Vivo ... ego has quotation marks. MF
  7. iam] et MF
  8. in ... vivit] vivit vero in me MF
  9. non] add. iam MF
  10. regat] regnat MF