f. 237r
Dominum[1],
ne permittat umquam, vel ab
aliis[2]
vel
a[3]
in Societate tempestatem non oriri contra Dei voluntatem etc
quibuscumque exoriri ullam tempestatem in nostram Societatem contra
Dei[4]
voluntatem.
Hic optabam hoc idem fecisse in omnibus locis, domibus, Palatiis urbibus, atque Regionibus, in quibus
fui umquam[5],
ad orandum[6],
scilicet, ut a tali loco, aut gente, nulla nobis adversitas contra Dei voluntatem oriri possit, aut aliis quibuscumque recte incedentibus in via Domini.
Alia vice dum expectassem quemdam iuvenem, qui
permiserat[7]
se venturum ad confessionem, et bis me deceperat, cum imquam sic expectassem, sentiremque
animi aegritudinem[8]
ex eo, quod iam sex horas in hac re perdidisse mihi viderer, magnam accepi
consolationem[9]
hic a Domino, propter cuius honorem hoc faciebam,
et[10]
hanc[11]
rationem[12]
animo voluebam[13].
considerat ad patientiam in expectando etc.
Si tu soles propter Deum collocare multas horas ad ostium magnorum Dominorum, et Principum, nec tedet[14] te, scientem tibi repositam esse mercedem, quare magis gravaris, cum
magis[15]
quispiam
_______________
- ↑ Dominum] add. ut MF
- ↑ aliis] illis MF
- ↑ a] om. MF
- ↑ Dei] ipsius MF
- ↑ fui umquam] unquam fui MF
- ↑ ad orandum] orasse MF
- ↑ permiserat] promiserat MF
- ↑ animi aegritudinem] aegritudinem animi MF
- ↑ consolationem] confortationem MF
- ↑ et] om. MF
- ↑ hanc] Haec et add. etiam MF
- ↑ rationem] ratio MF
- ↑ animo voluebam] tunc dabatur MF
- ↑ tedet] taedet MF
- ↑ magis] alius MF
