Page:AKC 1653 07 20 567-135.pdf/2

From GATE
This page has not been proofread


duabus circiter ulnis. planiciem habet longam 6 Ulnis, latam tribus vel quatuor
marmori cæruleo et albicanti similis, in qua planicie vestigium hoc
bene formatum et tribus fere digitis altum, lapidi impressum spectatur
cum hisce notis. fama est inter indos, inter quos repertus unus
147 annorum qui rem omnem edocuit. fuisse hoc vestigium lapidi
isti impressum ab ultima maiorum memoria et plurimis sæculis
ab homine albo colore prout Europæi qui vestitus incedebat tunica
usq talos dependente qui ipsis prædicabat deum de quendam
factorem cæli et terræ, et in confirmationem eorum quæ dicebat
in illa durissima rupe digito sine ulla vi, perinde ac si in aqua
vel arena scriberet istos efformarat caracteres, et abiens
reliquerat impressum illud vestigium. qui lapis semper in
magna apud eos veneratione habitus, vel maxime postquam
Indus quidam, qui in contemptum communis venerationis voluit
super eundem lapidem cum concubina rem habere, fulmine
ictus interiit ipso in loco pariter cum muliere sacrilega. in
cuius rei memoriam addiderunt Indi infra lineam rectam
tres illos circulos concentricos prope pedis vestigium inferius.
reliqui vero duo Baculi cum tribus pariter circulis concentricis
ex utroq vestigii latere, mihi visi magnam habere similitudinem
cum fascibus quibusdam qui inter cæteros Ingæ præferebantur et
idem hic nonnulli approbarunt. aliqui suspicati sunt, dicere reliquos
caracteres: Jesu Christi Didymus. sed mera coniectatione eo quod
S. Thomæ vestigium esse arbitrentur ex communi traditione quod vel ipse
vel S. Bartholomæus hunc orbem lustrarit, alterutrum enim per
pay Zumè vel pay Tumè ut illum Judi appellitant, intelligi volunt.
sed Geniunam a VR. exspecto interpretationem si Deo placitum
fuerit ut ab humano ingenio explicentur. similiter si alterius
lapidis caracteres qui in hac provincia extare dicuntur nactus fuero
pariter ad RV. transmittam.

---page break---

duabus circiter ulnis. Planiciem habet longam 6 ulnis, latam tribus vel quatuor marmori cæruleo et albicanti similis, in qua planicie vestigium hoc bene formatum et tribus fere digitis altum, lapidi impressum spectatur cum hisce notis. Fama est inter indos, inter quos repertus unus 147 annorum qui rem omnem edocuit. Fuisse hoc vestigium lapidi isti impressum ab ultima maiorum memoria et plurimis sæculis ab homine albo colore prout Europæi qui vestitus incedebat tunica usque talos dependente qui ipsis prædicabat deum quendam factorem cæli et terræ, et in confirmationem eorum quæ dicebat in illa durissima rupe digito sine ulla vi, perinde ac si in aqua vel arena scriberet istos efformarat caracteres, et abiens reliquerat impressum illud vestigium. Qui lapis semper in magna apud eos veneratione habitus, vel maxime postquam Indus quidam, qui in contemptum communis venerationis voluit super eundem lapidem cum concubina rem habere, fulmine ictus interiit ipso in loco pariter cum muliere sacrilega. In cuius rei memoriam addiderunt Indi infra lineam rectam tres illos circulos concentricos prope pedis vestigium inferius. Reliqui vero duo baculi cum tribus pariter circulis concentricis ex utroque vestigii latere, mihi visi magnam habere similitudinem cum fascibus quibusdam qui inter cæteros Ingæ præferebantur et idem hic nonnulli approbarunt. Aliqui suspicati sunt, dicere reliquos caracteres: Jesu Christi Didymus. Sed mera coniectatione eo quod Sancti Thomæ vestigium esse arbitrentur ex communi traditione quod vel ipse vel Sanctus Bartholomæus hunc orbem lustrarit, alterutrum enim per pay Zumè vel pay Tumè ut illum Judi appellitant, intelligi volunt. Sed geniunam a Vestra Reverentia exspecto interpretationem si Deo placitum fuerit ut ab humano ingenio explicentur. Similiter si alterius lapidis caracteres qui in hac provincia extare dicuntur nactus fuero pariter ad Reverentiam Vestram transmittam.


---page break---

This page contains the following annotations: