Page:Obelisci Aegyptiaci Interpretatio hieroglyphica 1666.pdf/50

From GATE
Revision as of 21:04, 6 February 2019 by Andrea Ianniello (talk | contribs)
This page has not been proofread


In hoc præsenti veterum sapientum in hieroglyphicis excogitandis solertiam adeò peritè expositam vides, ut veluti in anacephaleosi quadam omnia comprehendisse videantur.
Post Hebræos, Aegyptios primos literarum ab Hermete Trismegisto inventarum usum tradidisse, in operibus nostris hieroglyphicis ex innumeris authoribus ubertim douimus. Tripex autem lietrarumgenus Aegyptijs in usu fuisse, Clemens Alexandr. lib. 5. stromatum[1] tradit; quorum prius apud populum & plebæios in usu, scribendis literis aptum, undè & ? vocat; Alterum erat sacerdotale, quod hierolymmatikòn?, quo in sacris rebus conscribendi utebantur; Tertium, hieroglyphikòn, & sacra sculptura dicebatur, tanquam abdita sacramenta Obliscis, ac Deorum Dearumque statuis incidere solerent. Addidit & hisce kyriolikòn?, id est, sscripturam propriè loquentem, (kyriolikòn?, inquit, est ea, quæ per prima elementa propriè loquitur; ut qui Solem pingunt, faciunt circulum, Lunam autem, figuram Lunæ curuæ formaam præseserentem?, convenienter ei figuræ, quæ propriè dicitur.)
Addunt nonulli hisce aliud genus hieroglyphicarum, quod gnomicum

vocant,

  1. Su tratta del libro degli "Stromati" ("Stromàteis") di Clemente Alessandrino. Ci son tre tipi, dice C. Alessandrino, di scrittura egizia, ed essi sono: quella popolare, della plebe; quella sacerdotale; quella sacra. Ecco il senso del "Trimegisto", per cui tanto la scrittura "ieratica" (sacerdotale) quanto quella "sacra" tout court, hanno un senso nascosto, segreto e più profondo: il geroglifico dei geroglifici.