Difference between revisions of "Page:AKC 1664 07 21 562-171.pdf/1"

From GATE
Page body (to be transcluded):Page body (to be transcluded):
Line 56: Line 56:
 
<head>Pax Christi</head>
 
<head>Pax Christi</head>
  
Nescio unde exordiar, hanc meam ad Reverentiæ Vestræ epistolam, toto Oceano avulsis, utinam non emorsa, mei amicissimi Athanasii: utrum neniam rogaturus tantæ oblivionis, an indignabundis tam vasto et immenso intervallo, quod inter me, et te intercedit. Ego, qui in Orientem toto ferebar impetu, ut nosti, in Occidico orbe me invenio, sic numine, vela nostra aspirante, et propitio, cogitiationesque nostras incontrarium agente. Huc salvus, et ventis satis propitiis, appuli, bimestri spatio in itinere absumpto; à Patribus Brasilis humaniter acceptus et consuetis societati obsequiis, actitudo, hospitaliter habitus sum. Nun diu quietum esse licuit, statim ad vineam domini in interiora terræ missus sum, (tyrocinium credo Evangelicæ Missionis positurus) cum Patre Lingua gnaro: hic, confidendo Lusitanos, et Angolanos (quorum hic est ingens numerus, hi enim in officinis sacchareis  diu noctuque desudant, vix memores suæ salutis) catechisando, doctrinando, et concionando dios et amplius menses insumpsi, donec socio, in valetudine tentato, iussu Patre Visitatori, [[Name::Hiacynthi de Magistris]], iussus sum redire, qui mutato consilio, quod ita magis e gloria Dei videbatur; me in [[Place::Collegio Bahyensi]], quod est primarium huius provincias. et totius [[Place::Brasiliæ]] metropolis; subsistere voluit, ad Praelegendum Theologiam Moralem et ad concionandum. Approbavit ultro provinciam hanc Patris Visitatoris mentem, meque, post illius depositionem a Visitatoris munere, subinde in Cathedra Theologica confirmavit, cui prælegendæ etiam nunc, magno numero auditorum, incumbo. Vides mi Pater quomodo divina providentia cudit in rebus humanis. Qui in Brasiliam, Europa nostra posthabita, animarum causa contendimus, uni loco, et cathedræ alligamur, vix ullo operæ pretio, pene nullo animarum. Cum hoc studio, neque enim feriari possum (quanquam hoc cœlum valde in otium influit, et pigra ac elanguida reddit subiecta corpora) libellum scripsi, de huius Cœli temperies & benigno syderum influxu. Ubi multa curiosa et digna scitu inspersi, fere Tui causa, quod ita me abeuntem si bene meministi. dum mihi ultimum vale, in litore Tibris, et amplexum dares, rogaveris. Libello, titulum dedi <hi rend="underline">Œconomia Cœli Brasiliensis</hi>. Hunc Admodo Reverendo Patri nostro dedico. Exemplar in Belgium mitto imprimendum meliori typo. Illic videbis si in hos superaverit, quomodo Te colo, et amo, pluribus in locis honorificentissimam faciendo mentionem, parce si in modestiam tuam pecco, litera non erubescit, omnia mihi mereris, mi Athan[asii].
+
Nescio unde exordiar, hanc meam ad Reverentiæ Vestræ epistolam, toto Oceano avulsis, utinam non emorsa, mei amicissimi Athanasii: utrum neniam rogaturus tantæ oblivionis, an indignabundis tam vasto et immenso intervallo, quod inter me, et te intercedit. Ego, qui in Orientem toto ferebar impetu, ut nosti, in Occidico orbe me invenio, sic numine, vela nostra aspirante, et propitio, cogitiationesque nostras incontrarium agente. Huc salvus, et ventis satis propitiis, appuli, bimestri spatio in itinere absumpto; à Patribus Brasilis humaniter acceptus et consuetis societati obsequiis, actitudo, hospitaliter habitus sum. Nun diu quietum esse licuit, statim ad vineam domini in interiora terræ missus sum, (tyrocinium credo Evangelicæ Missionis positurus) cum Patre Lingua gnaro: hic, confidendo Lusitanos, et Angolanos (quorum hic est ingens numerus, hi enim in officinis sacchareis  diu noctuque desudant, vix memores suæ salutis) catechisando, doctrinando, et concionando dios et amplius menses insumpsi, donec socio, in valetudine tentato, iussu Patre Visitatori, [[Name::Hiacynthi de Magistris]], iussus sum redire, qui mutato consilio, quod ita magis e gloria Dei videbatur; me in [[Place::Jesuit College of Bahia|Collegio Bahyensi]], quod est primarium huius provincias. et totius [[Place::Brazil|Brasiliæ]] metropolis; subsistere voluit, ad Praelegendum Theologiam Moralem et ad concionandum. Approbavit ultro provinciam hanc Patris Visitatoris mentem, meque, post illius depositionem a Visitatoris munere, subinde in Cathedra Theologica confirmavit, cui prælegendæ etiam nunc, magno numero auditorum, incumbo. Vides mi Pater quomodo divina providentia cudit in rebus humanis. Qui in Brasiliam, Europa nostra posthabita, animarum causa contendimus, uni loco, et cathedræ alligamur, vix ullo operæ pretio, pene nullo animarum. Cum hoc studio, neque enim feriari possum (quanquam hoc cœlum valde in otium influit, et pigra ac elanguida reddit subiecta corpora) libellum scripsi, de huius Cœli temperies & benigno syderum influxu. Ubi multa curiosa et digna scitu inspersi, fere Tui causa, quod ita me abeuntem si bene meministi. dum mihi ultimum vale, in litore Tibris, et amplexum dares, rogaveris. Libello, titulum dedi <hi rend="underline">Œconomia Cœli Brasiliensis</hi>. Hunc Admodo Reverendo Patri nostro dedico. Exemplar in Belgium mitto imprimendum meliori typo. Illic videbis si in hos superaverit, quomodo Te colo, et amo, pluribus in locis honorificentissimam faciendo mentionem, parce si in modestiam tuam pecco, litera non erubescit, omnia mihi mereris, mi Athan[asii].
 
<pb/>
 
<pb/>
  
  
 
</tabber>
 
</tabber>

Revision as of 12:39, 13 March 2020

This page has not been proofread


+
Rde Pater
P. C.

Nescio unde exordiar hanc meam ad R Væ epistolam, toto Oceano
avulssis , utinam non emorsa, mei amicissimi Athanasij: utrum neni=
am rogaturus tantæ oblivionis, an indignabundis tam vasto & immenso
intervallo, quod inter me, & te intercedit. Ego, qui in Orientem
toto ferebar impetu, ut nosti, in Occidico orbe me invenio, sic
numine, vela nostra aspirante, & propitio, cogitationesq nostras
incontrarium agente. huc saluus, & ventis satis propîtĩjs, appuli,
bimestri spatio in itinere absumpto; à P. P. Brasilis humaniter acceptus
& consuetis societati obsequĭjs, actitudo, hospitaliter habitus sum.
Nun diu quietum esse licuit, statim ad vineam domini in interiora
terræ missus sum, (tyrocinium credo Evangelicæ Missionis positurus)
cum Patre Linguâ gnaro: hîc, confidendo Lusitanos, & Angolanos,
(quorum hic est ingens numerus, hi enim in officinis sacchareis diu
noctuque desudant, vix mémores suæ salutis) catechisando, doctrinando,
& concionando dios & amplius menses insumpsi, donec socio, in valetudine ten=
tato, iussu P. Visitatori, Hiacynthi de Magistris, iussus sum redire,
qui mutato consilio, quod ita magis e gloria Dei videbatur; me
in Collegio Bahyensi, quod est primarium huius provinciæ. & totius
Brasiliæ metropolis; subsistere voluit, ad Praelegendum Theologiam
moralem & ad concionandum. approbavit ultro provinciam hanc
P Visitatoris mentem, meque, post illius depositionem a Visitato=
ris munere, subinde in Cathedra Theologica confirmavit, cui
prælegendæ etiam nunc, magno numero auditorum, incumbo. Vides
mi Pater quomodo divina providentia cudit in rebus humanis.
Qui in Brasiliam, Europâ nostra posthabita, animarum causa
contendimus, uni loco, & cathedræ alligamur, vix ullo operæ pre=
tio, pene nullo animarum. Cum hoc studio, neque enim feriari
possum (quanquam hoc cœlum valde in otium influit, & pigra
ac elanguida reddit subiecta corpora) libellum scripsi, de huius
Cœli temperie & benigno syderum influxu. ubi multa curiosa &
digna scitu inspersi, fere Tui causa, quod ita me abeuntem
si bene meministi. dum mihi ultimum vale, in litore Tibris,
et amplexum dares, rogaveris. Libello, titulum dedi Œconomia
Cœli Brasiliensis. Hunc Ao Ro Pi nostro dedico. Exemplar in
Belgium mitto imprimendum meliori typo. Illic videbis si in hos
superaverit, quomodo Te colo, & amo, pluribus in locis honorifi=
centissimam faciendo mentionem, parce si in modestiam tuam
pecco, litera non erubescit, omnia mihi mereris, mi Athan[asii]

---page break---

+
Reverende Pater Pax Christi Nescio unde exordiar, hanc meam ad Reverentiæ Vestræ epistolam, toto Oceano avulsis, utinam non emorsa, mei amicissimi Athanasii: utrum neniam rogaturus tantæ oblivionis, an indignabundis tam vasto et immenso intervallo, quod inter me, et te intercedit. Ego, qui in Orientem toto ferebar impetu, ut nosti, in Occidico orbe me invenio, sic numine, vela nostra aspirante, et propitio, cogitiationesque nostras incontrarium agente. Huc salvus, et ventis satis propitiis, appuli, bimestri spatio in itinere absumpto; à Patribus Brasilis humaniter acceptus et consuetis societati obsequiis, actitudo, hospitaliter habitus sum. Nun diu quietum esse licuit, statim ad vineam domini in interiora terræ missus sum, (tyrocinium credo Evangelicæ Missionis positurus) cum Patre Lingua gnaro: hic, confidendo Lusitanos, et Angolanos (quorum hic est ingens numerus, hi enim in officinis sacchareis diu noctuque desudant, vix memores suæ salutis) catechisando, doctrinando, et concionando dios et amplius menses insumpsi, donec socio, in valetudine tentato, iussu Patre Visitatori, Hiacynthi de Magistris, iussus sum redire, qui mutato consilio, quod ita magis e gloria Dei videbatur; me in Collegio Bahyensi, quod est primarium huius provincias. et totius Brasiliæ metropolis; subsistere voluit, ad Praelegendum Theologiam Moralem et ad concionandum. Approbavit ultro provinciam hanc Patris Visitatoris mentem, meque, post illius depositionem a Visitatoris munere, subinde in Cathedra Theologica confirmavit, cui prælegendæ etiam nunc, magno numero auditorum, incumbo. Vides mi Pater quomodo divina providentia cudit in rebus humanis. Qui in Brasiliam, Europa nostra posthabita, animarum causa contendimus, uni loco, et cathedræ alligamur, vix ullo operæ pretio, pene nullo animarum. Cum hoc studio, neque enim feriari possum (quanquam hoc cœlum valde in otium influit, et pigra ac elanguida reddit subiecta corpora) libellum scripsi, de huius Cœli temperies & benigno syderum influxu. Ubi multa curiosa et digna scitu inspersi, fere Tui causa, quod ita me abeuntem si bene meministi. dum mihi ultimum vale, in litore Tibris, et amplexum dares, rogaveris. Libello, titulum dedi Œconomia Cœli Brasiliensis. Hunc Admodo Reverendo Patri nostro dedico. Exemplar in Belgium mitto imprimendum meliori typo. Illic videbis si in hos superaverit, quomodo Te colo, et amo, pluribus in locis honorificentissimam faciendo mentionem, parce si in modestiam tuam pecco, litera non erubescit, omnia mihi mereris, mi Athan[asii].
---page break---

This page contains the following annotations: