Difference between revisions of "AKC 1655 APUG567 51"

From GATE
Line 1: Line 1:
 
Reverende in Christo
 
Reverende in Christo
 
Pax Christi
 
Pax Christi
Fusius scribo solite, quia in fusissima Reverentia Vestra laudes recurrere cogor. A nundinis Francofurdensibus  ubi omnium totius paene Europa Biblopolarum Officinae sunt, et omnes Domini Kircheri laudibus personant. "Qui valet Dominus Kircherus, interrogabant, quid rerum agit vir ille summus, quotum aetatis annum agit?" "O stupendum ingenium Kircheri!", exclamabant. Frater Ioanne La Xoue, humanissimorum morum Iuvenis, tripudiavat audito Reverentia Vestra nomine, stabuitque plane Romam atque visendi eius gratia excurrere. Acceperat pridie a fratre suo effigiem Reverentiae Vestrae, et eodem statim die incidendam tradiderat Francofurdensi Chalcographo. Filius Domini Blaue Francofurdi nunc est, et finitis nundinis Romam petet solius Reverentia Vestra visendae gratia. In navi, dum Moguntia Francofurdum ascendebam, offendi Illustrem Comitem a Gronsfeld, virum bello clarum, [[citesWork::Triumphus Caesareus polyglottus|Cesari]] charum, Mathematicis disciplinis egregie instructum. Is intellegens me Roma nuper advenisse, interrogabat num novissem Magnum illum virum Athanasium Kircherum, cui similem [[citesWork::Orbis terrarum]] non vidisset umquam. Habere se, aiebat, eius opera ijsque legendis milifice delectari. Longissimo deinde discursu inito delapsi sumus ad Alchimiam, cuius aliqua secreta lubens mihi manifestavit, de quibus alias scribam. Num ad negotia. Francofurdi statim me contuli ad Officinam Joannis Iansonij Bibliopolae Amsterodami ibique reperi ipsummet Jansonium, grandaevum iam et sincerissimum virum; qui dicebat a (8)20 annis non fuisse Francofurdi, voluisseq. nunc antequam moreretur visitare Officinam suam, eamque reperisse valde incompositam. Obtuli ipsi synopsin [[citesWork::Oedipus Aegyptiacus|Oedipi]] et rogavi num vel omnia vel quamplurima eius exemplaria vellet emere. Respondit se non libros magna copia, quos prius non vidisset; mitteret proinde Reverentia Vestra decem aut plura exemplaria ad se, velle se ea solvere eo pretio quo Roma venduntur, et vecturam, ac deinde agere per litteras cum Reverentia Vestra. Institi ut mecum contraheret, allatis multis argumentis, quae ad libri laudem faciebant, sed persuadere non potui. Redij die postero, ac tertio; sed idem semper responsum tuli. Altero post, adventum meum die adili Officinam Blauianam, eiusdem rei gratia, oblata etiam synopsi. Responderunt se accepisse litteras a Reverentia Vestra , quibus significaret se [[citesWork::Oedipus Aegyptiacus|Oedipi]] exemplaria aliquot Tiburum misisse, inde Amsterodamum referenda; at ea hactenus se non vidisse; nolle proinde se in praesentia de ijs emendis contrahere, sed expectare donec vidissent ea quae missa sunt. Sic milia responderunt alij omnes, quibuscum ea de re egi. Nullus tamen est Biblipola, qui non accipisset aliquot exemplaria, si adfuissent; et omnes summopere ea superfuerunt. Hac spe exclusus commisi me ad distrahenda pauca illa [[citesWork::Musurgia universalis sive Ars magna consoni et dissoni|Musurgiae]] et [[citesWork::Obeliscus Pamphilius|Obelisci]] exemplaria, quae ex naufragio, vel potius diluvio superfuerunt. Sed non spero ullum qui vel unum numerata pecunia, vellet emere, multos vero qui alijs libris commutare vellent unum exemplar, ij maxime, qui eos libros non habebant (nam quicumque habent omnia opera Reverentia Vestra non ea volunt vendere aut commutare sed ad ornatum officinae). Pro sola [[citesWork::Ars magna lucis et umbrae|Arte Lucis et Umbrae]] quidam petebant 18 florinos Rehenenos sive sex ducatos. Coepi commutare libros per [[citesWork::Almagestum novum|Almagesto Riccioli]], et pro Schuentero ac Harstorffero; sed non nisi vilissimo pretio volebant eos acceptare, suos vero dare summo. Cum alijs conveneram iam de pretio tolerabili, et cum vidissent libros madefactos, et destructos, noluerunt stare pro suis. Reversus fui ad Jansonium quia singularem humanitatem mihi exhibuerat. Petivit tres [[citesWork::Musurgia universalis sive Ars magna consoni et dissoni|Musurgias]], tres [[citesWork::Obeliscus Pamphilius|Obeliscos]], et unam [[citesWork::Magnes sive de arte magnetica|Artem Magneticam]] quam solam habebam integram; et pro ijs obtulit libros quos vellem. Accepi iam nominatos, et alios nonnullos [[citesWork::Mathematicos]] libros. Diu laboravi ut distraherem reliquos valde destructos, etiam exiguo pretio, ne eos frustra Herbipolim devehere cogerer; sciebam enim certe me nullum umquam distracturum esse propter deformitatem et defectus, tamen redij ad Jansonium, dixique me habere adhuc aliquot [[citesWork::Musurgia universalis sive Ars magna consoni et dissoni|Musurgias]] et [[citesWork::Obeliscus Pamphilius|Obeliscos]], sed madefactos magis quam caeteros quos iam commercatos. Iussit duo alia exemplaria, et dixit se alijs Bibliopolis nullos vendidisse; ac prima folia procurare velle se (quod promiseram) velle se ea acceptare pro alijs libris. Accepi illos libros quos Romae reliqui sub cura Patris Koleri. Resumabat [[citesWork::Magnes sive de arte magnetica|Ars Magnetica]], in qua folium deest et aliquot valde corrosae [[citesWork::Musurgia universalis sive Ars magna consoni et dissoni|Musurgiae]]. Accessi iterum Jasonium, qui et illos cum prioribus conditionibus acceptavit pro alijs libris nempe pro Dögens [[citesWork::De architectura militari]] et pro [[citesWork::aoperibus Maroloijs]]. Distraxi itaq. modo dicto [[citesWork::Musurgia universalis sive Ars magna consoni et dissoni|Musurgias]] 9, [[citesWork::Obeliscus Pamphilius|Obeliscas]] 5, [[citesWork::Magnes sive de arte magnetica|Arte Magnetica]] 2. Pro ijs accepi [[citesWork::Almagestum novum|Almagestum]] et opera Harstorfferi, quae reliqui nomine Reverentiae Vestrae: item [[citesWork::Perspectivam horariam Magnani]], [[citesWork::Mercenni]], [[citesWork::Opuscula Mathematica]], [[citesWork::Zucchij]], [[citesWork::Philosophiam Magneticam Mechanicam]], [[citesWork::Niceroni Thaumaturgum]], [[citesWork::Argoli Tabulas]]; quos omnes Romae habeo sub cura Patris Koleri et pro mea [[citesWork::Dögens]] et [[citesWork::Maroloijs]]. Si iam Reverentia Vestra velit meos accipere pro suis, reliquos vero Romam mitti aut aliter distraij statuat quod elegerit. Si eorum usum velit mihi concedere ad perficienda opera mea quae pro manibus habeo, habebit me sibi obstrictissimum
+
Fusius scribo solite, quia in fusissima Reverentia Vestra laudes recurrere cogor. A nundinis Francofurdensibus  ubi omnium totius paene Europa Biblopolarum Officinae sunt, et omnes Domini Kircheri laudibus personant. "Qui valet Dominus Kircherus, interrogabant, quid rerum agit vir ille summus, quotum aetatis annum agit?" "O stupendum ingenium Kircheri!", exclamabant. Frater Ioanne La Xoue, humanissimorum morum Iuvenis, tripudiavat audito Reverentia Vestra nomine, stabuitque plane Romam atque visendi eius gratia excurrere. Acceperat pridie a fratre suo effigiem Reverentiae Vestrae, et eodem statim die incidendam tradiderat Francofurdensi Chalcographo. Filius Domini Blaue Francofurdi nunc est, et finitis nundinis Romam petet solius Reverentia Vestra visendae gratia. In navi, dum Moguntia Francofurdum ascendebam, offendi Illustrem Comitem a Gronsfeld, virum bello clarum, [[citesWork::Triumphus Caesareus polyglottus|Cesari]] charum, Mathematicis disciplinis egregie instructum. Is intellegens me Roma nuper advenisse, interrogabat num novissem Magnum illum virum Athanasium Kircherum, cui similem [[citesWork::Orbis terrarum]] non vidisset umquam. Habere se, aiebat, eius opera ijsque legendis milifice delectari. Longissimo deinde discursu inito delapsi sumus ad Alchimiam, cuius aliqua secreta lubens mihi manifestavit, de quibus alias scribam. Num ad negotia. Francofurdi statim me contuli ad Officinam Joannis Iansonij Bibliopolae Amsterodami ibique reperi ipsummet Jansonium, grandaevum iam et sincerissimum virum; qui dicebat a (8)20 annis non fuisse Francofurdi, voluisseq. nunc antequam moreretur visitare Officinam suam, eamque reperisse valde incompositam. Obtuli ipsi synopsin [[citesWork::Oedipus Aegyptiacus|Oedipi]] et rogavi num vel omnia vel quamplurima eius exemplaria vellet emere. Respondit se non libros magna copia, quos prius non vidisset; mitteret proinde Reverentia Vestra decem aut plura exemplaria ad se, velle se ea solvere eo pretio quo Roma venduntur, et vecturam, ac deinde agere per litteras cum Reverentia Vestra. Institi ut mecum contraheret, allatis multis argumentis, quae ad libri laudem faciebant, sed persuadere non potui. Redij die postero, ac tertio; sed idem semper responsum tuli. Altero post, adventum meum die adili Officinam Blauianam, eiusdem rei gratia, oblata etiam synopsi. Responderunt se accepisse litteras a Reverentia Vestra , quibus significaret se [[citesWork::Oedipus Aegyptiacus|Oedipi]] exemplaria aliquot Tiburum misisse, inde Amsterodamum referenda; at ea hactenus se non vidisse; nolle proinde se in praesentia de ijs emendis contrahere, sed expectare donec vidissent ea quae missa sunt. Sic milia responderunt alij omnes, quibuscum ea de re egi. Nullus tamen est Biblipola, qui non accipisset aliquot exemplaria, si adfuissent; et omnes summopere ea superfuerunt. Hac spe exclusus commisi me ad distrahenda pauca illa [[citesWork::Musurgia universalis sive Ars magna consoni et dissoni|Musurgiae]] et [[citesWork::Obeliscus Pamphilius|Obelisci]] exemplaria, quae ex naufragio, vel potius diluvio superfuerunt. Sed non spero ullum qui vel unum numerata pecunia, vellet emere, multos vero qui alijs libris commutare vellent unum exemplar, ij maxime, qui eos libros non habebant (nam quicumque habent omnia opera Reverentia Vestra non ea volunt vendere aut commutare sed ad ornatum officinae). Pro sola [[citesWork::Ars magna lucis et umbrae|Arte Lucis et Umbrae]] quidam petebant 18 florinos Rehenenos sive sex ducatos. Coepi commutare libros per [[citesWork::Almagestum novum|Almagesto Riccioli]], et pro Schuentero ac Harstorffero; sed non nisi vilissimo pretio volebant eos acceptare, suos vero dare summo. Cum alijs conveneram iam de pretio tolerabili, et cum vidissent libros madefactos, et destructos, noluerunt stare pro suis. Reversus fui ad Jansonium quia singularem humanitatem mihi exhibuerat. Petivit tres [[citesWork::Musurgia universalis sive Ars magna consoni et dissoni|Musurgias]], tres [[citesWork::Obeliscus Pamphilius|Obeliscos]], et unam [[citesWork::Magnes sive de arte magnetica|Artem Magneticam]] quam solam habebam integram; et pro ijs obtulit libros quos vellem. Accepi iam nominatos, et alios nonnullos [[citesWork::Mathematicos]] libros. Diu laboravi ut distraherem reliquos valde destructos, etiam exiguo pretio, ne eos frustra Herbipolim devehere cogerer; sciebam enim certe me nullum umquam distracturum esse propter deformitatem et defectus, tamen redij ad Jansonium, dixique me habere adhuc aliquot [[citesWork::Musurgia universalis sive Ars magna consoni et dissoni|Musurgias]] et [[citesWork::Obeliscus Pamphilius|Obeliscos]], sed madefactos magis quam caeteros quos iam commercatos. Iussit duo alia exemplaria, et dixit se alijs Bibliopolis nullos vendidisse; ac prima folia procurare velle se (quod promiseram) velle se ea acceptare pro alijs libris. Accepi illos libros quos Romae reliqui sub cura Patris Koleri. Resumabat [[citesWork::Magnes sive de arte magnetica|Ars Magnetica]], in qua folium deest et aliquot valde corrosae [[citesWork::Musurgia universalis sive Ars magna consoni et dissoni|Musurgiae]]. Accessi iterum Jasonium, qui et illos cum prioribus conditionibus acceptavit pro alijs libris nempe pro Dögens [[citesWork::Cursus mathematicus|De architectura militari]]<ref>it is in the XXII book of "Cursus mathematicus", entitled "De architectura militari".</ref> et pro [[citesWork::aoperibus Maroloijs]]. Distraxi itaq. modo dicto [[citesWork::Musurgia universalis sive Ars magna consoni et dissoni|Musurgias]] 9, [[citesWork::Obeliscus Pamphilius|Obeliscas]] 5, [[citesWork::Magnes sive de arte magnetica|Arte Magnetica]] 2. Pro ijs accepi [[citesWork::Almagestum novum|Almagestum]] et opera Harstorfferi, quae reliqui nomine Reverentiae Vestrae: item [[citesWork::Perspectivam horariam Magnani]], [[citesWork::Mercenni]], [[citesWork::Opuscula Mathematica]], [[citesWork::Zucchij]], [[citesWork::Philosophiam Magneticam Mechanicam]], [[citesWork::Niceroni Thaumaturgum]], [[citesWork::Argoli Tabulas]]; quos omnes Romae habeo sub cura Patris Koleri et pro mea [[citesWork::Dögens]] et [[citesWork::Maroloijs]]. Si iam Reverentia Vestra velit meos accipere pro suis, reliquos vero Romam mitti aut aliter distraij statuat quod elegerit. Si eorum usum velit mihi concedere ad perficienda opera mea quae pro manibus habeo, habebit me sibi obstrictissimum
 
meum in perpetuum. Feci dictam commutationem quia satius putavi esse (habere aliquos libros, et mihi saltem utiles, quam nullos, id est, quam nostros destructos et invendibiles). Accepissem libenter libros chymicos pro Reverentia Vestra sed revera non video quomodo illos possem mittere Romam sine gravioribus sumptibus quam libri ipsi valeant. Si tament ita iubet Reverentia Vestra commutabo [[citesWork::Dögens]] et [[citesWork::Maroloijs]] pro [[citesWork::chymicis libris]], eosque mittam Amsterodamum ad Jansonium, ut Romam mittat , vel, agam ut ex sua officina Amsterodamiensi similes libros ad Reverentiam Vestram mittat. Dominus Jansonius spem mihi fecit de libris meis imprimendis, et quoniam occupatissimus era, iussit me secum per litteras agere. Eandem spem mihi fecit Dominus Baier Bibliopola Francofurdensis qui, eandem ob causam iussit me littere secum agere. Videbo quid faciendum. Ratispona nec libros accepi, nec responsum; timeo de infortunio aliquo. Hisce sanctissimis Rverentiae Vestrae sacrificijs me commendo. Moguntia 4. Oct.ob 1655 Reverentiae Vestrae Servus in Christo Casparus Schott [[citesWork::Musurgia universalis sive Ars magna consoni et dissoni|De MUsurgijs]] et [[citesWork::Obeliscus Pamphilius|Obeliscis]] quos Romae habet Reverentia Vestra, agam cum Iansonio per litteras quia nunc ob occupationes numeras aegre dabat audientiam. Cum alijs agere nolui, quia videbam me nihil effecturum.
 
meum in perpetuum. Feci dictam commutationem quia satius putavi esse (habere aliquos libros, et mihi saltem utiles, quam nullos, id est, quam nostros destructos et invendibiles). Accepissem libenter libros chymicos pro Reverentia Vestra sed revera non video quomodo illos possem mittere Romam sine gravioribus sumptibus quam libri ipsi valeant. Si tament ita iubet Reverentia Vestra commutabo [[citesWork::Dögens]] et [[citesWork::Maroloijs]] pro [[citesWork::chymicis libris]], eosque mittam Amsterodamum ad Jansonium, ut Romam mittat , vel, agam ut ex sua officina Amsterodamiensi similes libros ad Reverentiam Vestram mittat. Dominus Jansonius spem mihi fecit de libris meis imprimendis, et quoniam occupatissimus era, iussit me secum per litteras agere. Eandem spem mihi fecit Dominus Baier Bibliopola Francofurdensis qui, eandem ob causam iussit me littere secum agere. Videbo quid faciendum. Ratispona nec libros accepi, nec responsum; timeo de infortunio aliquo. Hisce sanctissimis Rverentiae Vestrae sacrificijs me commendo. Moguntia 4. Oct.ob 1655 Reverentiae Vestrae Servus in Christo Casparus Schott [[citesWork::Musurgia universalis sive Ars magna consoni et dissoni|De MUsurgijs]] et [[citesWork::Obeliscus Pamphilius|Obeliscis]] quos Romae habet Reverentia Vestra, agam cum Iansonio per litteras quia nunc ob occupationes numeras aegre dabat audientiam. Cum alijs agere nolui, quia videbam me nihil effecturum.
  
 
post scriptum P S volui addere, quod omino mitigabit indignationem Reverentiae Vestrae, vel quo modo mea. Ascenderat mecum Moguntiam Francofurdo. Collegij negotis ijsque confectis die tertio abvit. At quia ego non nisi tres [[citesWork::Musurgia universalis sive Ars magna consoni et dissoni|Musurgias]] at tres [[citesWork::Obeliscus Pamphilius|Obeliscos]] distraxeram, decrevi manere et humanissimum Jansonium iterum accedere, quod et feci. circumstabant Jansonius et alij Bibliopolae, dum meos ipse libros nihil valere, esse nimis destructos, me numquam missurum folia quae deerant. Fuit qui integrum quintarium abscondit, et mihi insultavit quod tales libros ipsos attraherem; donec excussis omibus ego ipsemet reperi quintarium alijs libris imissum, quo viso conticuit! alij dicebant Domino Iansonio, me cum ijsdem libris aliorium Officians obivisse et iam alijs exemplaria multa tradidisse, et Bibliopola quidam adstans asserit se obeliscum a me accepisse. His commotus bonus senex, Pater, inquit, ego bona fide processi putans me solum vestros libros habere; si deceptus fui, fraus mihi facta est. Respondi verum esse quod alijs obtulerim, sed nullum tradidisse nisi unum Obeliscum: quo audito acquievit. Dum famuli consignebant mihi libros, et inspiciebant taxam a Domino perscriptam, exclamabant iterum Dominum errasse in taxa scribenda maiorem taxam in succenturium praescribi. Respondit Dominus nolle se quidam mutare , velleq. maxime ut cum satisfactione abirem. Sic lis tandem dirempta fuit, at famuli conticuerunt. Solum obstrinxit me Dominus Iansonius ut folia destructa procurarem, voluitque scire qua id via efficere possem ac vellem. Respondi abivisse Romam Patrem Rectorem Collegij Moguntiae, reversurum post duos aut tres menses et prescripturum me Reverentiae Vestrae ut dicta folia mihi perdictum Patrem mihi transmitteret; quod equidem spero facturam Reverentiam Vestram.
 
post scriptum P S volui addere, quod omino mitigabit indignationem Reverentiae Vestrae, vel quo modo mea. Ascenderat mecum Moguntiam Francofurdo. Collegij negotis ijsque confectis die tertio abvit. At quia ego non nisi tres [[citesWork::Musurgia universalis sive Ars magna consoni et dissoni|Musurgias]] at tres [[citesWork::Obeliscus Pamphilius|Obeliscos]] distraxeram, decrevi manere et humanissimum Jansonium iterum accedere, quod et feci. circumstabant Jansonius et alij Bibliopolae, dum meos ipse libros nihil valere, esse nimis destructos, me numquam missurum folia quae deerant. Fuit qui integrum quintarium abscondit, et mihi insultavit quod tales libros ipsos attraherem; donec excussis omibus ego ipsemet reperi quintarium alijs libris imissum, quo viso conticuit! alij dicebant Domino Iansonio, me cum ijsdem libris aliorium Officians obivisse et iam alijs exemplaria multa tradidisse, et Bibliopola quidam adstans asserit se obeliscum a me accepisse. His commotus bonus senex, Pater, inquit, ego bona fide processi putans me solum vestros libros habere; si deceptus fui, fraus mihi facta est. Respondi verum esse quod alijs obtulerim, sed nullum tradidisse nisi unum Obeliscum: quo audito acquievit. Dum famuli consignebant mihi libros, et inspiciebant taxam a Domino perscriptam, exclamabant iterum Dominum errasse in taxa scribenda maiorem taxam in succenturium praescribi. Respondit Dominus nolle se quidam mutare , velleq. maxime ut cum satisfactione abirem. Sic lis tandem dirempta fuit, at famuli conticuerunt. Solum obstrinxit me Dominus Iansonius ut folia destructa procurarem, voluitque scire qua id via efficere possem ac vellem. Respondi abivisse Romam Patrem Rectorem Collegij Moguntiae, reversurum post duos aut tres menses et prescripturum me Reverentiae Vestrae ut dicta folia mihi perdictum Patrem mihi transmitteret; quod equidem spero facturam Reverentiam Vestram.

Revision as of 12:39, 5 May 2017

Reverende in Christo Pax Christi Fusius scribo solite, quia in fusissima Reverentia Vestra laudes recurrere cogor. A nundinis Francofurdensibus ubi omnium totius paene Europa Biblopolarum Officinae sunt, et omnes Domini Kircheri laudibus personant. "Qui valet Dominus Kircherus, interrogabant, quid rerum agit vir ille summus, quotum aetatis annum agit?" "O stupendum ingenium Kircheri!", exclamabant. Frater Ioanne La Xoue, humanissimorum morum Iuvenis, tripudiavat audito Reverentia Vestra nomine, stabuitque plane Romam atque visendi eius gratia excurrere. Acceperat pridie a fratre suo effigiem Reverentiae Vestrae, et eodem statim die incidendam tradiderat Francofurdensi Chalcographo. Filius Domini Blaue Francofurdi nunc est, et finitis nundinis Romam petet solius Reverentia Vestra visendae gratia. In navi, dum Moguntia Francofurdum ascendebam, offendi Illustrem Comitem a Gronsfeld, virum bello clarum, Cesari charum, Mathematicis disciplinis egregie instructum. Is intellegens me Roma nuper advenisse, interrogabat num novissem Magnum illum virum Athanasium Kircherum, cui similem Orbis terrarum non vidisset umquam. Habere se, aiebat, eius opera ijsque legendis milifice delectari. Longissimo deinde discursu inito delapsi sumus ad Alchimiam, cuius aliqua secreta lubens mihi manifestavit, de quibus alias scribam. Num ad negotia. Francofurdi statim me contuli ad Officinam Joannis Iansonij Bibliopolae Amsterodami ibique reperi ipsummet Jansonium, grandaevum iam et sincerissimum virum; qui dicebat a (8)20 annis non fuisse Francofurdi, voluisseq. nunc antequam moreretur visitare Officinam suam, eamque reperisse valde incompositam. Obtuli ipsi synopsin Oedipi et rogavi num vel omnia vel quamplurima eius exemplaria vellet emere. Respondit se non libros magna copia, quos prius non vidisset; mitteret proinde Reverentia Vestra decem aut plura exemplaria ad se, velle se ea solvere eo pretio quo Roma venduntur, et vecturam, ac deinde agere per litteras cum Reverentia Vestra. Institi ut mecum contraheret, allatis multis argumentis, quae ad libri laudem faciebant, sed persuadere non potui. Redij die postero, ac tertio; sed idem semper responsum tuli. Altero post, adventum meum die adili Officinam Blauianam, eiusdem rei gratia, oblata etiam synopsi. Responderunt se accepisse litteras a Reverentia Vestra , quibus significaret se Oedipi exemplaria aliquot Tiburum misisse, inde Amsterodamum referenda; at ea hactenus se non vidisse; nolle proinde se in praesentia de ijs emendis contrahere, sed expectare donec vidissent ea quae missa sunt. Sic milia responderunt alij omnes, quibuscum ea de re egi. Nullus tamen est Biblipola, qui non accipisset aliquot exemplaria, si adfuissent; et omnes summopere ea superfuerunt. Hac spe exclusus commisi me ad distrahenda pauca illa Musurgiae et Obelisci exemplaria, quae ex naufragio, vel potius diluvio superfuerunt. Sed non spero ullum qui vel unum numerata pecunia, vellet emere, multos vero qui alijs libris commutare vellent unum exemplar, ij maxime, qui eos libros non habebant (nam quicumque habent omnia opera Reverentia Vestra non ea volunt vendere aut commutare sed ad ornatum officinae). Pro sola Arte Lucis et Umbrae quidam petebant 18 florinos Rehenenos sive sex ducatos. Coepi commutare libros per Almagesto Riccioli, et pro Schuentero ac Harstorffero; sed non nisi vilissimo pretio volebant eos acceptare, suos vero dare summo. Cum alijs conveneram iam de pretio tolerabili, et cum vidissent libros madefactos, et destructos, noluerunt stare pro suis. Reversus fui ad Jansonium quia singularem humanitatem mihi exhibuerat. Petivit tres Musurgias, tres Obeliscos, et unam Artem Magneticam quam solam habebam integram; et pro ijs obtulit libros quos vellem. Accepi iam nominatos, et alios nonnullos Mathematicos libros. Diu laboravi ut distraherem reliquos valde destructos, etiam exiguo pretio, ne eos frustra Herbipolim devehere cogerer; sciebam enim certe me nullum umquam distracturum esse propter deformitatem et defectus, tamen redij ad Jansonium, dixique me habere adhuc aliquot Musurgias et Obeliscos, sed madefactos magis quam caeteros quos iam commercatos. Iussit duo alia exemplaria, et dixit se alijs Bibliopolis nullos vendidisse; ac prima folia procurare velle se (quod promiseram) velle se ea acceptare pro alijs libris. Accepi illos libros quos Romae reliqui sub cura Patris Koleri. Resumabat Ars Magnetica, in qua folium deest et aliquot valde corrosae Musurgiae. Accessi iterum Jasonium, qui et illos cum prioribus conditionibus acceptavit pro alijs libris nempe pro Dögens De architectura militari[1] et pro aoperibus Maroloijs. Distraxi itaq. modo dicto Musurgias 9, Obeliscas 5, Arte Magnetica 2. Pro ijs accepi Almagestum et opera Harstorfferi, quae reliqui nomine Reverentiae Vestrae: item Perspectivam horariam Magnani, Mercenni, Opuscula Mathematica, Zucchij, Philosophiam Magneticam Mechanicam, Niceroni Thaumaturgum, Argoli Tabulas; quos omnes Romae habeo sub cura Patris Koleri et pro mea Dögens et Maroloijs. Si iam Reverentia Vestra velit meos accipere pro suis, reliquos vero Romam mitti aut aliter distraij statuat quod elegerit. Si eorum usum velit mihi concedere ad perficienda opera mea quae pro manibus habeo, habebit me sibi obstrictissimum meum in perpetuum. Feci dictam commutationem quia satius putavi esse (habere aliquos libros, et mihi saltem utiles, quam nullos, id est, quam nostros destructos et invendibiles). Accepissem libenter libros chymicos pro Reverentia Vestra sed revera non video quomodo illos possem mittere Romam sine gravioribus sumptibus quam libri ipsi valeant. Si tament ita iubet Reverentia Vestra commutabo Dögens et Maroloijs pro chymicis libris, eosque mittam Amsterodamum ad Jansonium, ut Romam mittat , vel, agam ut ex sua officina Amsterodamiensi similes libros ad Reverentiam Vestram mittat. Dominus Jansonius spem mihi fecit de libris meis imprimendis, et quoniam occupatissimus era, iussit me secum per litteras agere. Eandem spem mihi fecit Dominus Baier Bibliopola Francofurdensis qui, eandem ob causam iussit me littere secum agere. Videbo quid faciendum. Ratispona nec libros accepi, nec responsum; timeo de infortunio aliquo. Hisce sanctissimis Rverentiae Vestrae sacrificijs me commendo. Moguntia 4. Oct.ob 1655 Reverentiae Vestrae Servus in Christo Casparus Schott De MUsurgijs et Obeliscis quos Romae habet Reverentia Vestra, agam cum Iansonio per litteras quia nunc ob occupationes numeras aegre dabat audientiam. Cum alijs agere nolui, quia videbam me nihil effecturum.

post scriptum P S volui addere, quod omino mitigabit indignationem Reverentiae Vestrae, vel quo modo mea. Ascenderat mecum Moguntiam Francofurdo. Collegij negotis ijsque confectis die tertio abvit. At quia ego non nisi tres Musurgias at tres Obeliscos distraxeram, decrevi manere et humanissimum Jansonium iterum accedere, quod et feci. circumstabant Jansonius et alij Bibliopolae, dum meos ipse libros nihil valere, esse nimis destructos, me numquam missurum folia quae deerant. Fuit qui integrum quintarium abscondit, et mihi insultavit quod tales libros ipsos attraherem; donec excussis omibus ego ipsemet reperi quintarium alijs libris imissum, quo viso conticuit! alij dicebant Domino Iansonio, me cum ijsdem libris aliorium Officians obivisse et iam alijs exemplaria multa tradidisse, et Bibliopola quidam adstans asserit se obeliscum a me accepisse. His commotus bonus senex, Pater, inquit, ego bona fide processi putans me solum vestros libros habere; si deceptus fui, fraus mihi facta est. Respondi verum esse quod alijs obtulerim, sed nullum tradidisse nisi unum Obeliscum: quo audito acquievit. Dum famuli consignebant mihi libros, et inspiciebant taxam a Domino perscriptam, exclamabant iterum Dominum errasse in taxa scribenda maiorem taxam in succenturium praescribi. Respondit Dominus nolle se quidam mutare , velleq. maxime ut cum satisfactione abirem. Sic lis tandem dirempta fuit, at famuli conticuerunt. Solum obstrinxit me Dominus Iansonius ut folia destructa procurarem, voluitque scire qua id via efficere possem ac vellem. Respondi abivisse Romam Patrem Rectorem Collegij Moguntiae, reversurum post duos aut tres menses et prescripturum me Reverentiae Vestrae ut dicta folia mihi perdictum Patrem mihi transmitteret; quod equidem spero facturam Reverentiam Vestram.

  1. it is in the XXII book of "Cursus mathematicus", entitled "De architectura militari".