Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/11 - Revision history

ArchivesPUG: /* top */added Template:TurnPage, replaced: → {{TurnPage}}

2020-05-06T12:55:32Z

top: added Template:TurnPage, replaced: <references/> → <references/> {{TurnPage}}

ArchivesPUG: /* top */clean up, replaced: citesName → Name

2019-10-28T15:13:22Z

top: clean up, replaced: citesName → Name

Lorenzo Mancini: ManciniWiki moved page Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).pdf/11 to Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/11: Text replacement - "(1636).pdf/" to "(1636).djvu/"

2018-03-21T09:13:22Z

ManciniWiki moved page Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).pdf/11 to Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/11: Text replacement - "(1636).pdf/" to "(1636).djvu/"

Irene Pedretti: /* Proofread */

2018-01-11T11:38:15Z

Proofread

Visconti01 at 15:45, 10 January 2018

2018-01-10T15:45:04Z

Visconti01 at 14:39, 10 January 2018

2018-01-10T14:39:27Z

Visconti01 at 14:40, 29 November 2017

2017-11-29T14:40:01Z

Visconti01: /* Not proofread */ Created page with "esset publica luce aliorum iudicio non indigna, publico nequaquam inuidenda. Sed habebam tamen non pauca quae his opponerem; ac primum quidem tenuitatis meae mihi conscius, no..."

2017-11-29T14:30:19Z

Not proofread: Created page with "esset publica luce aliorum iudicio non indigna, publico nequaquam inuidenda. Sed habebam tamen non pauca quae his opponerem; ac primum quidem tenuitatis meae mihi conscius, no..."

New page

<noinclude><pagequality level="1" user="Visconti01" /></noinclude>esset publica luce aliorum iudicio non indigna, publico nequaquam inuidenda. Sed habebam tamen non pauca quae his opponerem; ac primum quidem tenuitatis meae mihi conscius, non satis incorruptum Iudicem esse arbitrabar amicorum in me benevolentia.<noinclude><references/></noinclude>

← Older revision		Revision as of 12:55, 6 May 2020
Footer (noinclude):		Footer (noinclude):
Line 1:		Line 1:
−	<references/>	+	<references/> {{TurnPage}}

← Older revision		Revision as of 15:13, 28 October 2019
Page body (to be transcluded):		Page body (to be transcluded):
Line 1:		Line 1:
−	esset publica luce aliorum iudicio non indigna, publico nequaquam invidenda. Sed habebam tamen non pauca quae his opponerem; ac primum quidem tenuitatis meae mihi conscius, non satis incorruptum Iudicem esse arbitrabar amicorum in me benevolentiam. Quin et continuo illud animo obversabatur meo: quis leget haec? aut si legere possit quis animum, linguas adeò peregrinas, tantumque ab orbe nostro remotas ut intelligat, adiiciet? Neque enim ignorabam acria Criticorum aetatis huius ingentia, et [[~~citesName~~::Aristarchus Samius\|Aristarchis]] suis hoc saeculum abundare. Nam si presso pede eorum, qui de rebus maxime arduis scripserunt vestigiis institero, styli barbariem severioribus obeliscis mox iugulabunt: sin aliquanto liberius in philologiae campos excurrero, rebus gravioribus verborum ampullis fucum obducendo, iniuriam me facere dictitabunt. Hisce rationibus hoc apud amicos agebam, ut nihil agerem neque tamen idcirco verborum lenocinia, fucosque, et calamistra in materia gravi difficilique sum sectatus; hanc hederam scriptis suis appendant licet, qui re totam sunt destituti; nobis difficilium, rerumque abditarum inquisitio, nativo suo cultu castius videtur nitere.<br />	+	esset publica luce aliorum iudicio non indigna, publico nequaquam invidenda. Sed habebam tamen non pauca quae his opponerem; ac primum quidem tenuitatis meae mihi conscius, non satis incorruptum Iudicem esse arbitrabar amicorum in me benevolentiam. Quin et continuo illud animo obversabatur meo: quis leget haec? aut si legere possit quis animum, linguas adeò peregrinas, tantumque ab orbe nostro remotas ut intelligat, adiiciet? Neque enim ignorabam acria Criticorum aetatis huius ingentia, et [[Name::Aristarchus Samius\|Aristarchis]] suis hoc saeculum abundare. Nam si presso pede eorum, qui de rebus maxime arduis scripserunt vestigiis institero, styli barbariem severioribus obeliscis mox iugulabunt: sin aliquanto liberius in philologiae campos excurrero, rebus gravioribus verborum ampullis fucum obducendo, iniuriam me facere dictitabunt. Hisce rationibus hoc apud amicos agebam, ut nihil agerem neque tamen idcirco verborum lenocinia, fucosque, et calamistra in materia gravi difficilique sum sectatus; hanc hederam scriptis suis appendant licet, qui re totam sunt destituti; nobis difficilium, rerumque abditarum inquisitio, nativo suo cultu castius videtur nitere.<br />
	Plus itaque omnibus hisce honoris Dei, in quem		Plus itaque omnibus hisce honoris Dei, in quem

@@ Page status / Page status @@
-Not proofread
+Proofread
@@ Page body (to be transcluded): / Page body (to be transcluded): @@
@@ Line 1: / Line 1: @@
-esset publica luce aliorum iudicio non indigna, publico nequaquam invidenda. Sed habebam tamen non pauca quae his opponerem; ac primum quidem tenuitatis meae mihi conscius, non satis incorruptum Iudicem esse arbitrabar amicorum in me benevolentia. Quin et continuo illud animo obversabatur meo: quis leget haec? aut si legere possit quis animum, linguas adeò peregrinas, tantumque ab orbe nostro remotas ut intelligat, adiiciet? Neque enim ignorabam acria Criticorum aetatis huius ingentia, et Aristarchis suis hoc saeculum abundare. Nam si presso pede eorum, qui de rebus maxime arduis scripserunt vestigiis institero, styli barbariem severioribus obeliscis mox iugulabunt: sin aliquanto liberius in philogiae campos excurrero, rebus gravioribus verborum ampullis fucum obducendo, iniuriam me facere dictitabunt. Hisce rationibus hoc apud amicos agebam, ut nihil agerem neque tamen idcirco verborum lenocinia, fucosque, et calamistra in materia gravi difficilique sum sectatus; hanc hederam scriptis suis appendant licet, qui re totam sunt destituti; nobis difficilium, rerumque abditarum inquisitio, nativo suo cultu castius videtur nitere.<br />
+esset publica luce aliorum iudicio non indigna, publico nequaquam invidenda. Sed habebam tamen non pauca quae his opponerem; ac primum quidem tenuitatis meae mihi conscius, non satis incorruptum Iudicem esse arbitrabar amicorum in me benevolentiam. Quin et continuo illud animo obversabatur meo: quis leget haec? aut si legere possit quis animum, linguas adeò peregrinas, tantumque ab orbe nostro remotas ut intelligat, adiiciet? Neque enim ignorabam acria Criticorum aetatis huius ingentia, et [[citesName::Aristarchus Samius|Aristarchis]] suis hoc saeculum abundare. Nam si presso pede eorum, qui de rebus maxime arduis scripserunt vestigiis institero, styli barbariem severioribus obeliscis mox iugulabunt: sin aliquanto liberius in philologiae campos excurrero, rebus gravioribus verborum ampullis fucum obducendo, iniuriam me facere dictitabunt. Hisce rationibus hoc apud amicos agebam, ut nihil agerem neque tamen idcirco verborum lenocinia, fucosque, et calamistra in materia gravi difficilique sum sectatus; hanc hederam scriptis suis appendant licet, qui re totam sunt destituti; nobis difficilium, rerumque abditarum inquisitio, nativo suo cultu castius videtur nitere.<br />
 Plus itaque omnibus hisce honoris Dei, in quem

← Older revision		Revision as of 15:45, 10 January 2018
Page body (to be transcluded):		Page body (to be transcluded):
Line 1:		Line 1:
−	esset publica luce aliorum iudicio non indigna, publico nequaquam invidenda. Sed habebam tamen non pauca quae his opponerem; ac primum quidem tenuitatis meae mihi conscius, non satis incorruptum Iudicem esse arbitrabar amicorum in me benevolentia. Quin et ~~continuò~~ illud animo obversabatur meo: quis leget haec? aut si legere possit quis animum, linguas adeò peregrinas, tantumque ab orbe nostro remotas ut intelligat, adiiciet? Neque enim ignorabam acria Criticorum aetatis huius ingentia, et Aristarchis suis hoc saeculum abundare. Nam si presso pede eorum, qui de rebus ~~maximè~~ arduis scripserunt vestigiis institero, styli barbariem severioribus obeliscis mox iugulabunt: sin ~~aliquantò liberiùs~~ in philogiae campos excurrero, rebus gravioribus verborum ampullis fucum obducendo, iniuriam me facere dictitabunt. Hisce rationibus hoc apud amicos agebam, ut nihil agerem neque tamen idcirco verborum lenocinia, fucosque, et calamistra in materia gravi difficilique sum sectatus; hanc hederam scriptis suis appendant licet, qui re totam sunt destituti; nobis difficilium, rerumque abditarum inquisitio, nativo suo cultu castius videtur nitere.<br />	+	esset publica luce aliorum iudicio non indigna, publico nequaquam invidenda. Sed habebam tamen non pauca quae his opponerem; ac primum quidem tenuitatis meae mihi conscius, non satis incorruptum Iudicem esse arbitrabar amicorum in me benevolentia. Quin et continuo illud animo obversabatur meo: quis leget haec? aut si legere possit quis animum, linguas adeò peregrinas, tantumque ab orbe nostro remotas ut intelligat, adiiciet? Neque enim ignorabam acria Criticorum aetatis huius ingentia, et Aristarchis suis hoc saeculum abundare. Nam si presso pede eorum, qui de rebus maxime arduis scripserunt vestigiis institero, styli barbariem severioribus obeliscis mox iugulabunt: sin aliquanto liberius in philogiae campos excurrero, rebus gravioribus verborum ampullis fucum obducendo, iniuriam me facere dictitabunt. Hisce rationibus hoc apud amicos agebam, ut nihil agerem neque tamen idcirco verborum lenocinia, fucosque, et calamistra in materia gravi difficilique sum sectatus; hanc hederam scriptis suis appendant licet, qui re totam sunt destituti; nobis difficilium, rerumque abditarum inquisitio, nativo suo cultu castius videtur nitere.<br />
	Plus itaque omnibus hisce honoris Dei, in quem		Plus itaque omnibus hisce honoris Dei, in quem

← Older revision		Revision as of 14:39, 10 January 2018
Page body (to be transcluded):		Page body (to be transcluded):
Line 1:		Line 1:
−	esset publica luce aliorum iudicio non indigna, publico nequaquam ~~inuidenda~~. Sed habebam tamen non pauca quae his opponerem; ac primum quidem tenuitatis meae mihi conscius, non satis incorruptum Iudicem esse arbitrabar amicorum in me benevolentia. Quin et continuò illud animo ~~obsersabatur~~ meo: quis leget haec? aut si legere possit quis animum, linguas adeò peregrinas, tantumque ab orbe nostro remotas ut intelligat, adiiciet? Neque enim ignorabam acria Criticorum aetatis huius ingentia, et Aristarchis suis hoc saeculum abundare. Nam si presso pede eorum, qui de rebus maximè arduis scripserunt vestigiis ~~insistero~~, styli barbariem ~~feverioribus~~ obeliscis mox iugulabunt: sin aliquantò liberiùs in philogiae campos excurrero, rebus gravioribus verborum ampullis fucum obducendo, iniuriam me facere dictitabunt. Hisce rationibus hoc apud amicos agebam, ut nihil agerem ~~Neque~~ tamen idcirco verborum lenocinia, fucosque, et calamistra in materia gravi difficilique sum ~~lectatus~~; hanc hederam scriptis suis appendant licet, qui re ~~totâ~~ sunt destituti; nobis difficilium, rerumque abditarum inquisitio, nativo suo cultu castius videtur nitere.<br />	+	esset publica luce aliorum iudicio non indigna, publico nequaquam invidenda. Sed habebam tamen non pauca quae his opponerem; ac primum quidem tenuitatis meae mihi conscius, non satis incorruptum Iudicem esse arbitrabar amicorum in me benevolentia. Quin et continuò illud animo obversabatur meo: quis leget haec? aut si legere possit quis animum, linguas adeò peregrinas, tantumque ab orbe nostro remotas ut intelligat, adiiciet? Neque enim ignorabam acria Criticorum aetatis huius ingentia, et Aristarchis suis hoc saeculum abundare. Nam si presso pede eorum, qui de rebus maximè arduis scripserunt vestigiis institero, styli barbariem severioribus obeliscis mox iugulabunt: sin aliquantò liberiùs in philogiae campos excurrero, rebus gravioribus verborum ampullis fucum obducendo, iniuriam me facere dictitabunt. Hisce rationibus hoc apud amicos agebam, ut nihil agerem neque tamen idcirco verborum lenocinia, fucosque, et calamistra in materia gravi difficilique sum sectatus; hanc hederam scriptis suis appendant licet, qui re totam sunt destituti; nobis difficilium, rerumque abditarum inquisitio, nativo suo cultu castius videtur nitere.<br />
	Plus itaque omnibus hisce honoris Dei, in quem		Plus itaque omnibus hisce honoris Dei, in quem

← Older revision		Revision as of 14:40, 29 November 2017
Page body (to be transcluded):		Page body (to be transcluded):
Line 1:		Line 1:
−	esset publica luce aliorum iudicio non indigna, publico nequaquam inuidenda. Sed habebam tamen non pauca quae his opponerem; ac primum quidem tenuitatis meae mihi conscius, non satis incorruptum Iudicem esse arbitrabar amicorum in me benevolentia.	+	esset publica luce aliorum iudicio non indigna, publico nequaquam inuidenda. Sed habebam tamen non pauca quae his opponerem; ac primum quidem tenuitatis meae mihi conscius, non satis incorruptum Iudicem esse arbitrabar amicorum in me benevolentia. Quin et continuò illud animo obsersabatur meo: quis leget haec? aut si legere possit quis animum, linguas adeò peregrinas, tantumque ab orbe nostro remotas ut intelligat, adiiciet? Neque enim ignorabam acria Criticorum aetatis huius ingentia, et Aristarchis suis hoc saeculum abundare. Nam si presso pede eorum, qui de rebus maximè arduis scripserunt vestigiis insistero, styli barbariem feverioribus obeliscis mox iugulabunt: sin aliquantò liberiùs in philogiae campos excurrero, rebus gravioribus verborum ampullis fucum obducendo, iniuriam me facere dictitabunt. Hisce rationibus hoc apud amicos agebam, ut nihil agerem Neque tamen idcirco verborum lenocinia, fucosque, et calamistra in materia gravi difficilique sum lectatus; hanc hederam scriptis suis appendant licet, qui re totâ sunt destituti; nobis difficilium, rerumque abditarum inquisitio, nativo suo cultu castius videtur nitere.<br />
		+	Plus itaque omnibus hisce honoris Dei, in quem