GATE - User contributions [en]

Page:F.C. 1000 359-364.pdf/10

2024-11-06T10:33:07Z

Michael Canady:

<noinclude><pagequality level="1" user="Alice Sabatini" /></noinclude>38. Idem pro Voto Obedientiae quod facit Societas Professa Summo Pontifici, et pro quarto scolasticorum. Novitii vero ad desiderium suorum votorum referre haec quatuor loco possunt.<lb/>
39. Petenda gratia pro Intelligentia catholica, et orthodoxa, sacrorum scripturorum, et divinarum traditionum.<lb/>
40. Pro intelligentia sacrorum <unclear>Cannonum</unclear>, tum summorum Pontificum, tum conciliorum.<lb/>
41. Pro intelligentia sacrorum doctorum et aliorum omnium scriptorum catholicorum; tum omnium scientiarum, quae ad sacros <sic>licteras</sic> intelligendas, et ad animas iuvandas sunt utiles.<lb/>
42. Petendum ut nobis gratificetur deus veram intelligentiam Instituti societatis et spiritualem fortitudinem, ac <unclear>vires</unclear> preterea ad illum implendum: ad maiorem Gloriam divini nominis, et multarum animarum salutem.<lb/>
Qui licteris operam nobis dant in his quatuor ultimis signaculis poterunt orare, ut haec quatuor donet deus societati; sibi vero ut in simplicitate cordis, et humilitate <add>cum</add> possint illa per superiores <add>cum</add> intellegerent quae sunt necessaria et utilia ad Vocationem suam perfecte implendam.<noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

Page:F.C. 1000 359-364.pdf/11

2024-11-06T10:21:12Z

Michael Canady:

<noinclude><pagequality level="1" user="Michael Canady" /></noinclude>Alii ut dominus dignet <add>cum</add> largiri intelligentiam illarum rerum ecclesiae et eius Praelati concionatoribus<noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

Page:F.C. 1000 359-364.pdf/10

2024-11-06T10:17:01Z

Michael Canady:

<noinclude><pagequality level="1" user="Alice Sabatini" /></noinclude>38. Idem pro Voto Obedientiae quod facit Societas Professa Summo Pontifici, et pro quarto scolasticorum. Novitii vero ad desiderium suorum votorum referre haec quatuor loco possunt.<lb/>
39. Petenda gratia pro Intelligentia catholica, et orthodoxa, sacrorum scripturorum, et divinarum traditionum.<lb/>
40. Pro intelligentia sacrorum <unclear>Cannonum</unclear>, tum summorum Pontificum, tum conciliorum.<lb/>
41. Pro intelligentia sacrorum doctorum et aliorum omnium scriptorum catholicorum; tum omnium scientiarum, quae ad sacros <sic>licteras</sic> intelligendas, et ad animas iuvandas sunt utiles.<lb/>
42. Petendum ut nobis gratificetur deus veram intelligentiam Instituti societatis et spiritualem fortitudinem, ac <unclear>vires</unclear> preterea ad illum implendum: ad maiorem Gloriam divini nominis, et multarum animarum salutem.<lb/>
Qui licteris <unclear>operam</unclear> <unclear>nb</unclear> dant in his quatuor ultimis signaculis poterunt orare, ut haec quatuor donet deus societati; sibi vero ut in simplicitate cordis et humilitate possint illa per <unclear>superiorii</unclear> intelligere quae sunt necessaria et utilia ad Vocationem suam perfecte implendam. <lb/><noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

Page:F.C. 1000 359-364.pdf/10

2024-11-06T10:02:46Z

Michael Canady:

<noinclude><pagequality level="1" user="Alice Sabatini" /></noinclude>38. Idem pro Voto Obedientiae quod facit Societas Professa Summo Pontifici, et pro quarto scolasticorum. Novitii vero ad desiderium suorum votorum referre haec quatuor loco possunt.<lb/>
39. Petenda gratia pro Intelligentia catholica, et orthodoxa, sacrorum scripturorum, et divinarum traditionum.<lb/>
40. Pro intelligentia sacrorum <unclear>Cannonum</unclear>, tum summorum Pontificum, tum conciliorum.<lb/>
41. Pro intelligentia sacrorum doctorum et aliorum omnium scriptorum catholicorum; tum omnium scientiarum, quae ad sacros <sic>licteras</sic> intelligendas, et ad animas iuvandas sunt utiles.<lb/>
42. Petendum ut nobis gratificetur deus veram intelligentiam Instituti societatis et spiritualem fortitudinem, ac <unclear>vires</unclear> preterea ad illum implendum: ad maiorem Gloriam divini nominis, et multarum animarum salutem.<lb/>
Qui licteris <unclear>operam</unclear><noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

Page:F.C. 1000 359-364.pdf/11

2024-11-06T09:29:35Z

Michael Canady: /* Not proofread */ Created page with ""

<noinclude><pagequality level="1" user="Michael Canady" /></noinclude><noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

Page:APUG 1053.djvu/33

2024-07-03T12:30:17Z

Michael Canady:

<noinclude><pagequality level="3" user="Michael Canady" /></noinclude>differens, cui natura communicabat, non culpa. Erat illi proprium privilegium, quod nulla mulierum, nec<lb/>
ante, nec deinceps meruit obtinere, ut esset simul Mater, ei Virgo, mirabilibus titulis insignita. Unde et<lb/>
Matri plenitudo debebatur, et Virgini abundantior gloria, quae carnis, et mentis integritate insignis, spirituali,<lb/>
et corporali intus, et extra sublimissimi filii praesentia frueretur. Magna quidem, et excelsa, quae velut<lb/>
Mons celsitudine pergens ad sydera, ad conceptionem aeterni Verbi pertingens, meritorum verticem supra<lb/>
spirituales Intelligentias, usque ad solium Deitatis erexit.<lb/>
Igitur illam Deus, et primi luminis fulgoribus illustravit, caput enim eius radiantibus stellis circumcinxit,<lb/>
lunamque ipsam pedibus eius subiecit, tantoque lumine perfusa profundissimum divinae sapientiae<lb/>
ultra quam credi valeat, adeo penetravit abyssum, et quantum sine personali unione creaturae conditio<lb/>
patitur, luci illi inaccessibili videretur immersa. Ita ut et animas sanctorum et Angelicos<lb/>
spiritus superexcedens, et merita singulorum, et omnium titulos antecedat. Sicut enim quantumlibet<lb/>
stellae aliae reluceant, luna tamen illis praeeminet magnitudine splendoris, sic et ipsa utramque<lb/>
naturam singulariter exsuperat, et immensitate gratiae, et fulgore virtutum, quo lumine plena,<lb/>
et toto Coelo coruscant, tam hominum, quam Angelorum superat dignitatem.<lb/>
Talis enim debebat esse illa, quam Deus elegit, ut esset fidelium fax, et incircumscripti (si ita loqui fas<lb/>
est) circumscriptio, speciosissimi floris radix; Creatoris Mater, Nutrixque omnia nutrientis, et cuncta<lb/>
continentis, et comprehendentis comprehensio, gestatrix illius, qui verbo suo portat universa, Porta<lb/>
nobilis, per quam in carnem ingressus est Deus, et purificantis carbonis forceps, sinus illius, qui sinu<lb/>
suo <unclear></unclear> omnia complectitur, Vellus coelestis roris, Aqua vitae refocillatrix, ex qua immortalitatis<lb/>
poculum mortalibus emanavit. Quae Deo <unclear>suo</unclear>, nullius rei indigno, carnem, quam non habebat,<lb/>
mutuata est, ut omnipotens id quod esse dignatus est, homo appareret, et sempiternum Deum<lb/>
corpore, tanquam decenti quadam panoplia, indueret, per quam ipse facile caperetur, et cerneretur,<lb/>
et homo ad illam haberet accessum, ubi sunt omnia bona. Erat similis arcae foederis, siquidem<lb/>
arca intrinsecus portabat testamenti tabulas. Maria ipsius testamenti portabat haeredem<lb/>
illa intra semet legem; haec Evangelium retinuit illa Dei vocem habebat, haec Verbum: Arca<lb/>
intus, forisque auri nitore radiabat, sancta intus, forisque Virginitatis splendore fulgiebat.<lb/>
<center>De nova admiranda; ac gloriosa sublimi Divinissimi Verbi Incarnati<lb/></center>
<center>Nativitate, quae supra naturae ordinem ineffabiliter in<lb/></center>
<center>mundo facta est:<lb/></center>
''Theodidactus.'' Inter omnia mirabilia, quae post ordem conditum in terris gesta sunt, nihil tam admirabile, tam<lb/>
insolitum gestum est, nihil ita humanum intellectum <unclear>prae</unclear> magnitudine rei superavit, quam<lb/>
cum aeternum Verbum Dei Filius in sinu Dei Patris requiescens factus homo inter homines<lb/>
nasci dignatus est, cuius quidem nativitas ineffabilis prorsus, et Coelestium <del>arg</del> arcanorum plena<lb/>
est, tantisque referta mysteriis, et sacramentis, ut ratio divini consilii sapentibus mundi<lb/>
patere non possit, nisi humanae ignorantiae tenebras lux veritatis excusserit. Et eo magis maiestas,<lb/>
et dignitas tantae nativitatis occulta est, quo exterius ante corporis oculos nihil nisi humanum,<lb/>
et humile praesefert: Ita ut nullus, nisi qui a Deo eruditur, et spiritu eius regitur,<lb/>
augustissimum hoc sacramentum diiudicet qui solus secundum lucem a Coelo in cor suum dimissam<noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

Page:APUG 1053.djvu/28

2024-07-03T11:16:06Z

Michael Canady:

<noinclude><pagequality level="3" user="Jane Hahn" /></noinclude>[[Category:APUG 1053 pages]]
Noli ergo contemnere misericordiam benignitatemque servatoris<lb/>
optimi, si non vis experiri <del>iudicem</del> <unclear>iudicis</unclear> aequilissimi,<lb/>
iustitiam. ''Theodidactus''. aequissimum est, ut quae movisti,<lb/>
strictissimis cordis nostri penetralibus condamus, vitamque<lb/>
nostram ita instituamus, ut benignissimi Dei munera<lb/>
in indignos collata cum timore et tremore recognoscamus,<lb/>
eius in omnibus voluntatem exequamur, et tandem<lb/>
bonorum nunquam interiturorum felicitatem, quam omnibus<lb/>
se diligentibus promisit aeternum beati consequamur.<lb/>
<center>DIALOGUS II
<unclear></unclear><lb/>
<unclear></unclear><lb/>
De summi Regis Coelestis et aeterni<lb/>
in orbem Terrarum adventu<lb/>
<add>Interlocutoribus, Cosmiele et Theodidacto</add><lb/></center>
''Theodidactus''. Cum nihil in hoc mundo corda mortalium rapiat<lb/>
tantum, quam ineffabilis filii Dei in mundum, adventus: <add>dum</add> corporeo<lb/>
vestitus amictu apparuit <add>mundo</add> verbum illud quod omnia constituit, quod<lb/>
lucem inhabitat inaccessam, carne ex utero immaculata Virginis <unclear>assumptae</unclear>, factus est sicut<lb/>
unus ex nobis excepto peccato. Quomodo vero id factum, non invenio qui id explicet<lb/>
meliorem penitioremque te mi Cosmiel. Utpote qui sine dubio unus fuisti ex coelestibus,<lb/>
<del>ibus</del> spiritibus, qui <unclear></unclear>cum hominem factum iustu aeterni Patris<unclear>que</unclear> inexplicabili coelestium<lb/>
potestatum <unclear>hymnotu</unclear> vidistis spectasti<del>t</del>s adorastis, hoc nunquam uisum, nec amplius<lb/>
videndum <add>verbi divini</add> in vili praesepio <unclear>re</unclear>clinatum, inter ubera purissima virginis fugent<unclear>is</unclear><lb/>
admiratione <unclear>maius</unclear> spectulum, Cosmiel modum et rationem huius Dei cum humana<lb/>
natura epithalamium quem nosse <unclear>de</unclear><unclear></unclear>, adeo ineffabilis est ut nos ipsi Angelici Spiritus stupore sempiterno<lb/>
illud plene compre<unclear>h</unclear>endere <unclear>non</unclear> valeamus; sed humillima adoratione magnum et in<add>com</add>prehensum<lb/>
<add>aliud</add> tanti operis sacramentum, perpetuo <unclear>trisegio</unclear> sanctus sanctus sanctus dominus Deus<lb/>
Sabaoth, cum omni<unclear>bus</unclear> sanctis, in omnem aternitatem, inconceptibili <unclear>iubili</unclear> gaudio<lb/>
celebremus. Quare ut ad huius magni mysterii contemplationem <unclear>maiori</unclear> fervoris <unclear>traditione</unclear><lb/>
peragendam exciteris <unclear>solummodo</unclear> <unclear>hoc loco</unclear>, tibi recitabo <unclear>quae</unclear> ad <unclear>dignitas</unclear> <unclear>hac</unclear> <unclear>admirabile</unclear><lb/>
Deo gratias agendas; et <add>ad cognoscendum</add> quantum de hominis causa et cur se exinanire voluerit, aeterna Dei<lb/>
clementia, <unclear>disponaris</unclear>. Sic autem se res habet.<noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

Page:APUG 1053.djvu/28

2024-07-03T11:12:06Z

Michael Canady:

<noinclude><pagequality level="3" user="Jane Hahn" /></noinclude>[[Category:APUG 1053 pages]]
Noli ergo contemnere misericordiam benignitatemque servatoris<lb/>
optimi, si non vis experiri <del>iudicem</del> <unclear>iudicis</unclear> aequilissimi,<lb/>
iustitiam. ''Theodidactus''. aequissimum est, ut quae movisti,<lb/>
strictissimis cordis nostri penetralibus condamus, vitamque<lb/>
nostram ita instituamus, ut benignissimi Dei munera<lb/>
in indignos collata cum timore et tremore recognoscamus,<lb/>
eius in omnibus voluntatem exequamur, et tandem<lb/>
bonorum nunquam interiturorum felicitatem, quam omnibus<lb/>
se diligentibus promisit aeternum beati consequamur.<lb/>
<center>DIALOGUS II
<unclear></unclear><lb/>
<unclear></unclear><lb/>
De summi Regis Coelestis et aeterni<lb/>
in orbem Terrarum adventu<lb/>
<add>Interlocutoribus, Cosmiele et Theodidacto</add><lb/></center>
''Theodidactus''. Cum nihil in hoc mundo corda mortalium rapiat<lb/>
tantum, quam ineffabilis filii Dei in mundum, adventus: <add>dum</add> corporeo<lb/>
vestitus amictu apparuit <add>mundo</add> verbum illud quod omnia constituit, quod<lb/>
lucem inhabitat inaccessam, carne ex utero immaculata Virginis <unclear>assumptae</unclear>, factus est sicut<lb/>
unus ex nobis excepto peccato. Quomodo vero id factum, non invenio qui id explicet<lb/>
meliorem penitioremque te mi Cosmiel. Utpote qui sine dubio unus fuisti ex coelestibus,<lb/>
<del>ibus</del> spiritibus, qui <unclear></unclear>cum hominem factum iustu aeterni Patris<unclear>que</unclear> inexplicabili coelestium<lb/>
potestatum <unclear>hymnotu</unclear> vidistis spectasti<del>t</del>s adorastis, hoc nunquam uisum, nec amplius<lb/>
videndum <add>verbi divini</add> in vili praesepio <unclear>re</unclear>clinatum, inter ubera purissima virginis fugent<unclear>is</unclear><lb/>
admiratione <unclear>maius</unclear> spectulum, Cosmiel modum et rationem huius Dei cum humana<lb/>
natura epithalamium quem nosse <unclear>de</unclear><unclear></unclear>, adeo ineffabilis est ut nos ipsi Angelici Spiritus stupore sempiterno<lb/>
illud plene compre<unclear>h</unclear>endere <unclear>non</unclear> valeamus; sed humillima adoratione magnum et in<add>com</add>prehensum<lb/>
<add>aliud</add> tanti operis sacramentum, perpetuo <unclear>trisegio</unclear> sanctus sanctus sanctus dominus Deus<lb/>
Sabaoth, cum omni<unclear>bus</unclear> sanctis, in omnem aternitatem, inconceptibili <unclear>iubili</unclear> gaudio<lb/>
celebremus. Quare ut ad huius magni mysterii contemplationem <unclear>maiori</unclear> fervoris <unclear>traditione</unclear><lb/>
peragendam exciteris <unclear>solummodo</unclear> <unclear>hoc loco</unclear>, tibi recitabo <unclear>quae</unclear> ad <unclear>dignitas</unclear> <unclear>hac</unclear> <unclear>admirabile</unclear><lb/>
Deo gratias agendas; et <add>ad cognoscendum</add> quantum de hominis cause et cur se exinanire voluerit, aeterna Dei<lb/>
clementia, <unclear>disponaris</unclear>. Sic autem se res habet.<noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

Page:APUG 1053.djvu/31

2024-07-03T09:35:41Z

Michael Canady:

<noinclude><pagequality level="3" user="Michael Canady" /></noinclude>futurum mirabilium operatos, et sacrum divinitatis organum, animamque omnium spirituum nobilissimam,<lb/>
supra solem splendidissimam, formavit; dumque formaretur, eodem prorsus instanti. Verbum<lb/>
beatam illam humanitatem inexplicabili modo, indissolubili nodo sibi univit. Et verbum caro<lb/>
factum est, et habitavit in utero Virginis, ut habitaret in nobis. Qui cum in forma Dei esset, non<lb/>
rapinam arbitratus est esse se aequalem Deo, sed semetipsum exinanivit, formam servi accipiens,<lb/>
in similitudinem hominum factus, et habitu inventus ut homo. Magna plane gratia, mira<lb/>
dignatia, tanta tantae maiestatis exinanitio? Quantum putas exinanitus erat ille immensus<lb/>
a strictissimo, atque mundissimo unius Virginis utero inclusus? ''Theodidactus''. Quando <unclear>haecque</unclear> potes con<unclear></unclear>sse. ''Cosmiel.''<lb/>
Conceptus est viii Kalendas Aprilis, eadem die, qua Adam primus homo formatus esse creditur,<lb/>
quae quidem arcana, et divina conceptio imperscrutabilis extitit, ut nullus eam enarrare<lb/>
possit. Ita autem Dei filius, Verbum Patris factus est homo; ita se ad susceptionem humilitatis<lb/>
nostrae sine diminutione suae Maiestatis inclinavit, ut manens quod erat, assumensque<lb/>
quod non erat veram servi formam ei formae, in qua Deo patri est aequalis, uniret,<lb/>
et tanto foedere naturam utramque consereret, ut nec inferiorem consumeret glorificatio,<lb/>
nec superiorem minueret assumptio. Salva igitur proprietate utriusque substantiae, et in unam<lb/>
coeunte personam suscipitur a maiestate humilitas, a virtute infirmitas, ab aeternitate mortalitas,<lb/>
et ad reddendum nostrae conditionis debitum, natura inviolabilis naturae est unita passibili;<lb/>
Deusque verus, et homo verus in unitatem Domini temperatur, ut quod nostris remediis congruebat,<lb/>
unus atque idem Dei, hominumque mediator, et mori posset ex uno, et resurgere posset<lb/>
ex altero. Talis sociatio decuit Dei virtutem, et Dei sapientiam, qua nobis et humilitate congrueret,<lb/>
et divinitate praecelleret. Nisi enim esset Deus verus, non afferret remedium, nisi<lb/>
esset homo verus <add>purus</add>, non praeberet exemplum. ''Theodidactus.'' rogo <unclear></unclear> <unclear>denique</unclear> <unclear></unclear>, <unclear>nunc</unclear> <unclear>deus</unclear> <unclear></unclear> <unclear>itaque</unclear> <unclear>hos</unclear> <unclear>incorruptabilem</unclear> <unclear></unclear> <unclear></unclear> ''Cosmiel.'' nullam.<lb/>
''Theodidactus''. <unclear></unclear> Siquidem, in hoc inscrutabili sacramento propter summam perfectionem, et immobilitatem divinae naturae,<lb/>
nihil dignitatis Deo deperit ex hoc, quod creatura aliqua ei intimo modo apropinquet:<lb/>
nam approximare divina, et Coelestia humanis est creaturam extollere, et ad dignitatem<lb/>
Coelestium elevare. Sicut enim sol existens in Coelo, veniensque super terram, lumen<lb/>
suum, et lucis radios, quos super aquas, et caligines, et terras iactat non coinquinat propter excellentiam,<lb/>
et nobilitatem lucis suae, sed perficit, aerem purgat, et luminosum reddit, tantaque coniunctione<lb/>
ei sociatur, ut illuminatus aer, ibi cum solis lumine videatur: et terrae similiter<lb/>
praestat admirabilem virtutem producendi herbas, et arbores, argentum, et auram ipsam<lb/>
autem lumen semper idem restat, nec aliquid ei deperit; semperque in sua excellentia permanet<lb/>
sic Deus nostrae sese carni consocians, carnem usque ad participationem divinitatis sublimat,<lb/>
praestatque ei salutares effectus, ipse autem semper idem est, et eius altissima perfectio<lb/>
in nullo deficit, in nullo patitur detrimentum, ita ut pari dignitate et fulgeat in Coelo, et<lb/>
iaceat in utero.<lb/>
Nec quia communionem humanarum subiit infirmitatum, ideo nostrorum particeps fuit<lb/>
delictorum. Assumpsit enim formam servi sine sorde peccati, humana provehens, divina non<lb/>
minuens. Exinanitio enim illa, qua se invisibilis visibilem praefuit, inclinatio fuit miserationis,<lb/>
non defectio potestatis.<noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

Page:APUG 1053.djvu/30

2024-07-03T08:32:05Z

Michael Canady:

<noinclude><pagequality level="3" user="Michael Canady" /></noinclude>sicut feci; et tactus amore cordis intrinsecus dixit: Nunquid vane constitui omnes filios hominum?<lb/>
Faciam igitur, et aedificabo hominem, qui sit Deus; Primogenitum omnium creaturarum, haeredem<lb/>
universorum, ut secundum rationem virtutis suae instauret universa. Flabit spiritus eius, et fluent<lb/>
aquae misericordiae meae. Emittet Verbum suum, et creabuntur, et renovabit faciem terrae,<lb/>
et germinabit germina iusta.<lb/>
Descendat igitur in terras Unigenitus meus, qui in sinu meo est, qui est splendor gloriae, et figura<lb/>
substantiae meae, et qui sedet ad dexteram Maiestatis; immensus, et omnipotens, faciat semetipsum<lb/>
parvulum, formam servi accipiat, et habitu inveniatur ut homo, et adorent eum omnes Angeli eius,<lb/>
et in nomine ipsius omne genu flectatur, Coelestium, terrestrium, et infernorum. In omnibus primatum<lb/>
teneat, quia complacuit mihi in ipso plenitudinem divinitatis inhabitare, et per eum purgationem<lb/>
peccatorum facere, reconciliare mihi omnia in ipso, ut factus obediens neque ad mortem pacificet omnia,<lb/>
quae in Coelo sunt, et in terra.<lb/>
Cumque vidisset Deus, quod bonum esset Deum fieri hominem propter salutem hominum, dixit: Fiat<lb/>
Deus homo, ut Homines sint sicut Dii. Tunc missus est a Deo Angelus Gabriel in Civitatem Galilaeae,<lb/>
cui nomen Nazareth, ad Virginem desponsatam viro, cui nomen erat Ioseph de domo David,<lb/>
et nomen Virginis Maria. Carpit iter Gabriel, et auream lumen praeferens per medios tranat<lb/>
Coelos, perque aethera migrans, scindit nebulas, secat aerem.<lb/>
Pervenitque celeri cursu ad Civitatem Galilaeae Nazareth, ubi sub paupere tecto, humili in thalamo<lb/>
manebat pudica Virgo, coelestibus cogitationibus intenta, voluens in pectore urentes curas de mundi<lb/>
salute. Ingreditur ad Virginis conspectum facie rutilanti, aspectus eius sicut fulgur, vestimentum<lb/>
sicut nix. Quam intuens, et veneratus, statim ex ore salutavit, dicens: Ave <add>Maria</add> gratia plena:<lb/>
Dominus tecum: Benedicta tu in mulieribus.<lb/>
Timuit Virgo ad Angeli affatum, et turbata est, et oculis humi defixis cogitabat qualia esset ista salutatio?<lb/>
Cui Angelus: Ne timeas Maria, invenisti enim gratiam apud Deum. Ecce concipies,<lb/>
et paries filium, et vocabis nomen eius Iesum. Hic erit magnu<del>m</del>s, et filius Altissimi vocabitur.<lb/>
et Dabit illi Dominus Deus sedem David patris eius, et regnabit in domo Iacob in aeternum, et<lb/>
Regni eius non erit finis.<lb/>
Substitit Virgo audiens se futuram matrem, quae Virginitatem Deo voto dicaverat, et fixum, et decretum<lb/>
in corde habebat, virum nunquam se cognituram, dixit ergo, fiducia in deum <unclear>plena</unclear>, et quomodo tandem illud fiet, cui Gabriel respondit <del>Gabrielle</del>: spiritus sanctus superveniet in<lb/>
te; et virtus Altissimi obumbrabrit tibi; ideoque, et quod nascetur ex te sanctum, Vocabitur Filius<lb/>
Dei, quia non est impossibile apud Deum omne Verbum.<lb/>
Tunc Maria oculos ad sydera tollens, plaudentibus Angelis, plaudente mundo, plaudenteque turba<lb/>
Patrum in sinu Abrahae recepta, humili voce, religioso corde pronunciavit verba, per quae<lb/>
instaurata fuerunt, sive quae in terris, sive quae in Coelis sunt: Ecce Ancilla Domini: Fiat<lb/>
mihi secundum verbum tuum. ''Theodidactus.'' Sed et haec omnia <unclear></unclear> ex <unclear>Angeliis</unclear>: rogate nunc mihi <unclear></unclear> quomodo <unclear>segessens</unclear> <unclear>a filii natu Virgo.</unclear><lb/>
''Cosmiel.'' <del>Quo</del> Hoc itaque temporis momento propter nos, et propter nostram salutem a regalibus sedibus is, qui erat<lb/>
ubique, aeterna Dei proles, Deus de Deo, lumen de lumine, sempiternum verbum, descendit in uterum<lb/>
Ancillae Domini, et terra eius benedicta germinavit Salvatorem. Nam dexterae Dei digitus,<lb/>
Virtus Altissimi, Omnipotentia spiritus sancti, ab ea parte, qua Virginis cor ineffabili amore fervebat,<lb/>
<unclear>purissimum</unclear> attraxit sanguinem, et intra Virgineum, et genitale gremium, corpus, quod erat<noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

Page:APUG 1053.djvu/29

2024-07-03T08:19:21Z

Michael Canady:

<noinclude><pagequality level="3" user="Michael Canady" /></noinclude>[[Category:APUG 1053 pages]]
<center><del>Dec Adventu [?]mmit Regis Coelestis in terrarum Orbem</del><lb/>
<del>Cap.</del><lb/></center>
''Cosmiel''. Deus temporum, et saeculorum inspector, praeclara signa, et magnifica prodigia, et facta<lb/>
omni ad miratione maiora praelucendo mortalium tenebris, et caligines eorum dispergere volens,<lb/>
ante apparitionem, et adventum summi luminis praemisit apud Romanos apud Persas, Arabes, et<lb/>
apud Iudaeos, ubi erat notus, et magnum nomen eius ibi mirabiliter illuminavit a montibus<lb/>
aeternis. De Coelo autem auditum fecit, et commovit terram, ut salvos faceret mansuetos terrae<lb/>
anticipaverunt lumina ipsius oculos eorum, ut praepararetur veritas eius in eis Confessi sunt<lb/>
Coeli, et terra mirabilia eius, ut veritas, quae est in <unclear>cirovitu</unclear> eius, esset in Ecclesia multorum, et<lb/>
qui notus tantum in Iudaea erat, impleret fulgore suo orbem terrae, et plenitudinem eius, et<lb/>
ab occidente, ab oriente, et a desertis montibus ab aquilone, et mari palam fieret redemptio<lb/>
eius, quae a saeculo est.<lb/>
Et cum reliquum esset, ut post auroram inciperet dies, et opus suum adimpleret Deus, <unclear>notumque</unclear><lb/>
faceret illud in medio annorum, ut scilicet Rex magnus progrederetur ab Austro, et sanctas de<lb/>
monte Pharan, et operiret Coelo gloria eius et splendor eius ut lux esset et ante faciem eius fugeret<lb/>
Mors; et Diabolus egrederetur ante pedes eius, staret, et metiretur terram, et subiiceret eam, et<lb/>
dissolveret populos, contereret Reges fortes, incurvaret colles mundi ab itineribus aeternitatis eius,<lb/>
in fremituque conculcaret terram, et in furore suo obstupefaceret gentes, et percuteret impium<lb/>
spiritu labiorum suorum, et deponeret potentes de sede, mente cordis sui, et esurientes impleret<lb/>
bonis, erigeret mansuetos in salutem, et humiles spiritu salvos faceret, pauperes cum Principibus<lb/>
collocaret, et credentibus daret regna Coelorum, et egrederetur tandem in salutem populo<lb/>
suo, statuit mittere in terram, quem missurus erat, cuius gratia tot oracula, tot prophetiae,<lb/>
tot signa, tot prodigia praecesserant. Quod mirabiliter factum est.<lb/>
Deus enim, qui fecit Angelos suos spiritus et ministros eius ignem urentem; conspicatus Angelorum<lb/>
Myriadas incessabili voce clamantes; Sanctus, Sanctus, Sanctus. Et prospiciens Coelum, pulchritudinem,<lb/>
et magnitudinem Urbis illius, et plateas auro mundo et palatia coruscantibus gemmis<lb/>
constructa, lucidissimas sedes, innumerabiles mansiones Coelesti artificio elaboratas. Regnum<lb/>
illud insuperabile, et magnificentia plenum; Civitatem illam sublimem, quam gloria, et superbae<lb/>
opes illustrant. Vidensque non esse ibi habitatorem quietis, et nullum hominum (quorum gratia<lb/>
tantum opus summi opificis manu constructum fuerat) ad ea loca per tot saecula accedere<lb/>
potuisse, astareque ante Paradisum voluptatis Cherubim flammeum gladium, atque versatilem<lb/>
gerentem ad custodiendam viam vitae, nequis ingrederetur ad illum. Vidensque frustrari<lb/>
divinum opus, et magnificentissima Dei opificia et tot divitias tanta ibi largitate congestas,<lb/>
nulli hominum usui inservine, nullius cor laetificare, nullius mentem beatam facere.<lb/>
Et deinde oculos in terrarum orbem ex alto convertens, ac prospiciens omnem carnem corrupisse<lb/>
viam suam, nec tamen esse aliquem, qui faceret bonum, malitiamaque inhabitantium esse completam;<lb/>
terram corruptam, et repletam iniquitate, finis quidem universae carnis venit ante eum, sed recordatus<lb/>
foederis sui, quod fecit cum Noe, et filiis eius, et cum omni anima vivente, quae carnem vegetat,<lb/>
dixit: Nequaquam ultra maledicam terrae propter homines; sentus enim, et cogitatio humani cordis<lb/>
in malum prona sunt ab adolescentia sua. Non igitur percutiam ultra omnem animam viventem,<noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

Page:APUG 1053.djvu/29

2024-07-03T08:07:20Z

Michael Canady:

<noinclude><pagequality level="3" user="Michael Canady" /></noinclude>[[Category:APUG 1053 pages]]
<center><del>Dec Adventu [?]mmit Regis Coelestis in terrarum Orbem</del><lb/>
<del>Cap.</del><lb/></center>
''Cosmiel''. Deus temporum, et saeculorum inspector, praeclara signa, et magnifica prodigia, et facta<lb/>
omni ad miratione maiora praelucendo mortalium tenebris, et caligines eorum dispergere volens,<lb/>
ante apparitionem, et adventum summi luminis praemisit apud Romanos apud Persas, Arabes, et<lb/>
apud Iudaeos, ubi erat notus, et magnum nomen eius ibi mirabiliter illuminavit a montibus<lb/>
aeternis. De Coelo autem auditum fecit, et commovit terram, ut salvos faceret mansuetos terrae<lb/>
anticipaverunt lumina ipsius oculos eorum, ut praepararetur veritas eius in eis Confessi sunt<lb/>
Coeli, et terra mirabilia eius, ut veritas, quae est in <unclear>cirovitu</unclear> eius, esset in Ecclesia multorum, et<lb/>
qui notus tantum in Iudaea erat, impleret fulgore suo orbem terrae, et plenitudinem eius, et<lb/>
ab occidente, ab oriente, et a desertis montibus ab aquilone, et mari palam fieret redemptio<lb/>
eius, quae a saeculo est.<lb/>
Et cum reliquum esset, ut post auroram inciperet dies, et opus suum adimpleret Deus, <unclear>notumque</unclear><lb/>
faceret illud in medio annorum, ut scilicet Rex magnus progrederetur ab Austro, et sanctas de<lb/>
monte Pharan, et operiret Coelo gloria eius et splendor eius ut lux esset et ante faciem eius fugeret<lb/>
Mors; et Diabolus egrederetur ante pedes eius, staret, et metiretur terram, et subiiceret eam, et<lb/>
dissolveret populos, contereret Reges fortes, incurvaret colles mundi ab itineribus aeternitatis eius,<lb/>
in fremituque conculcaret terram, et in furore suo obstupefaceret gentes, et percuteret impium<lb/>
spiritu labiorum suorum, et deponeret potentes de sede, mente cordis sui, et esurientes impleret<lb/>
bonis, erigeret mansuetos in salutem, et humiles spiritu salvos faceret, pauperes cum Principibus<lb/>
collocaret, et credentibus daret regna Coelorum, et egrederetur tandem in salutem populo<lb/>
suo, statuit mittere in terram, quem missurus erat, cuius gratia tot oracula, tot prophetiae,<lb/>
tot signa, tot prodigia praecesserant. Quod mirabiliter factum est.<lb/>
Deus enim, qui fecit Angelos suos spiritus et ministros eius ignem urentem; conspicatus Angelorum<lb/>
Myriadas incessabili voce clamantes; Sanctus, Sanctus, Sanctus. Et prospiciens Coelum, pulchritudinem,<lb/>
et magnitudinem Urbis illius, et plateas auro mundo et palatia coruscantibus gemmis<lb/>
constructa, lucidissimas sedes, innumerabiles mansiones Coelesti artificio elaboratas. Regnum<lb/>
illud insuperabile, et magnificentia plenum; Civitatem illam sublimem, quam gloria, et superbae<lb/>
opes illustrant. Vidensque non esse ibi habitatorem quietis, et nullum hominum (quorum gratia<lb/>
tantum opus summi opificis manu constructum fuerat) ad ea loca per tot saecula accedere<lb/>
potuisse, astareque ante Paradisum voluptatis Cherubim flammeum gladium, atque versatilem<lb/>
gerentem ad custodiendam viam vitae, nequis ingrederetur ad illum. Vidensque frustrari<lb/>
divinum opus, et magnificentissima Dei opificia et tot divitias tanta ibi largitate congestas,<lb/>
nulli hominum usui inservine, nullius cor laetificare, nullius mentem beatam facere.<lb/>
Et deinde oculos in terrarum orbem ex alto convertens, ac prospiciens omnem carnem corrupisse<lb/>
viam suam, nec tamen esse aliquem, qui faceret bonum, malitiamaque inhabitantium esse completam;<lb/>
terram corruptam, et repletam iniquitate, finis quidem universae carnis venit ante eum, sed recordatus<lb/>
foederis sui, quod fecit cum Noe, et filiis eius, et cum omni anima vivente, quae carnem vegetat,<lb/>
dixit: Nequaquam ultra maledicam terrae propter homines; sentus enim, et cogitatio humani cordis<lb/>
in malum prona sunt ab adolescentia sua. Non igitur percutiam ultra omnem ammam viventem,<noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

Page:APUG 1053.djvu/29

2024-06-28T10:46:28Z

Michael Canady:

<noinclude><pagequality level="3" user="Michael Canady" /></noinclude>[[Category:APUG 1053 pages]]
<center><del>Dec Adventu [?]mmit Regis Coelestis in terrarum Orbem</del><lb/>
<del>Cap.</del><lb/></center>
''Cosmiel''. Deus temporum, et saeculorum inspector, praeclara signa, et magnifica prodigia, et facta<lb/>
omni ad miratione maiora praelucendo mortalium tenebris, et caligines eorum dispergere volens,<lb/>
ante apparitionem, et adventum summi luminis praemisit apud Romanos apud Persas, Arabes, et<lb/>
apud Iudaeos, ubi erat notus, et magnum nomen eius ibi mirabiliter illuminavit a montibus<lb/>
aeternis. De Coelo autem auditum fecit, et commovit terram, ut salvos faceret mansuetos terrae<lb/>
anticipaverunt lumina ipsius oculos eorum, ut praepararetur veritas eius in eis Confessi sunt<lb/>
Coeli, et terra mirabilia eius, ut veritas, quae est in <unclear>cirovitu</unclear> eius, esset in Ecclesia multorum, et<lb/>
qui notus tantum in Iudaea erat, impleret fulgore suo orbem terrae, et plenitudinem eius, et<lb/>
ab occidente, ab oriente, et a desertis montibus ab aquilone, et mari palam fieret redemptio<lb/>
eius, quae a saeculo est.<lb/>
Et cum reliquum esset, ut post auroram inciperet dies, et opus suum adimpleret Deus, <unclear>notumque</unclear><lb/>
faceret illud in medio annorum, ut scilicet Rex magnus progrederetur ab Austro, et sanctas de<lb/>
monte Pharan, et operiret Coelo gloria eius et splendor eius ut lux esset et ante faciem eius fugeret<lb/>
Mors; et Diabolus egrederetur ante pedes eius, staret, et metiretur terram, et subiiceret eam, et<lb/>
dissolveret populos, contereret Reges fortes, incurvaret colles mundi ab itineribus aeternitatis eius,<lb/>
in fremituque conculcaret terram, et in furore suo obstupefaceret gentes, et percuteret impium<lb/>
spiritu labiorum suorum, et deponeret potentes de sede, mente cordis sui, et esurientes impleret<lb/>
bonis, erigeret mansuetos in salutem, et humiles spiritu salvos faceret, pauperes cum Principibus<lb/>
collocaret, et credentibus daret regna Coelorum, et egrederetur tandem in salutem populo<lb/>
suo, statuit mittere in terram, quem missurus erat, cuius gratia tot oracula, tot prophetiae,<lb/>
tot signa, tot prodigia praecesserant. Quod mirabiliter factum est.<lb/>
Deus enim, qui fecit Angelos suos spiritus et ministros eius ignem urentem; conspicatus Angelorum<lb/>
Myriadas incessabili voce clamantes; Sanctus, Sanctus, Sanctus. Et prospiciens Coelum, pulchritudinem,<lb/>
et magnitudinem Urbis illius, et plateas auro mundo et palatia coruscantibus gemmis<lb/>
constructa, lucidissimas sedes, innumerabiles mansiones Coelesti artificio elaboratas. Regnum<lb/>
illud insuperabile, et magnificentia plenum; Civitatem illam sublimem, quam gloria, et superbae<lb/>
opes illustrant. Vidensque non esse ibi habitatorem quietis, et nullum hominum (quorum gratia<lb/>
tantum opus summi opificis manu constructum fuerat) ad ea loca per tot saecula accedere<lb/>
potuisse, astareque ante Paradisum voluptatis Cherubim flammeum gladium, atque versatilem<lb/>
gerentem ad custodiendam viam vitae, nequis ingrederetur ad illum. Vidensque frustrari<lb/>
divinum opus, et magnificentissima Dei opificia et tot divitias tanta ibi largitate congestas,<lb/>
nulli hominum usui inservine, nullius cor laetificare, nullius mentem beatam facere.<lb/>
Et deinde oculos in terrarum orbem ex alto convertens, ac prospiciens omnen carnem corrupisse<lb/>
viam suam, nec tamen esse aliquem, qui faceret bonum, malitiamaque inhabitantium esse completam;<lb/>
terram corruptam, et repletam iniquitate, finis quidem universae carnis venit ante eum, sed recordatus<lb/>
foederis sui, quod fecit cum Noe, et filiis eius, et cum omni anima vivente, quae carnem vegetat,<lb/>
dixit: Nequaquam ultra maledicam terrae propter homines; sentus enim, et cogitatio humani cordis<lb/>
in malum prona sunt ab adolescentia sua. Non igitur percutiam ultra omnem ammam viventem,<noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

Index:APUG 1053.djvu

2024-06-28T10:22:26Z

Michael Canady:

Page:APUG 1053.djvu/116

2024-06-28T10:21:51Z

Michael Canady: /* Not proofread */ Created page with "ferventer amat, is potius per castitatem Virginalem, si possibile<lb/> esset, modicam eligeret gratiam in praesenti, et gloriam<lb/> in futuro propter conformitatem Iesu Chris..."

<noinclude><pagequality level="1" user="Michael Canady" /></noinclude>ferventer amat, is potius per castitatem Virginalem, si possibile<lb/>
esset, modicam eligeret gratiam in praesenti, et gloriam<lb/>
in futuro propter conformitatem Iesu Christi, quam si mereri<lb/>
posset gratiam et gloriam maiorem propter debitum<lb/>
coniugale. In huius itaque admirabilis Divinae Matris<lb/>
praerogativae stupore absorpti persistant attoniti; intimis<lb/>
cordis medullis congratulantes ei, de ineffabili ei a Deo sibi<lb/>
concesso privilegio. Huius autem, quantum peccatrix natura<lb/>
permiserit, obtinebitis, si quae Divus Ambrosius de<lb/>
Virginis moribus scite scribit, observaveritis: Erat in ea<lb/>
nil torvum in oculis, nil in verbis procax, nil inverecundum,<lb/>
non gestus solutior, non vox <unclear>petulantior</unclear> ut<lb/>
ipsa species corporis simulacrum fuerit mentis, figura<lb/>
probitatis; verbo, si ipsa Sanctitas sibi formam voluisset<lb/>
sumere, hanc Virginis sumpsisset effigiem. Absint<lb/>
itaque a devoto Virginis filio omnia libidinis phantasmata, supprimantur ad primum occursum impurarum<lb/>
cogitationum monstra, quibus Satanas castos Deoque<lb/>
devotos adolescentes, veluti fomite quodam in suum rete<lb/>
trahere solet; Sit Mens semper in filium, matremque directa,<lb/>
et cum sese animabus puris insinuarint, intimo<lb/>
cordis affectu adspiret ad eam, ante cuius conspectum<lb/>
humani generis hostis subsistere nequit, hocce verborum<lb/>
tenore: Ecce ego servus tuus, o purissima Virgo Mater,<lb/>
monstra te esse Matrem, et repelle a me, quidquid displicet,<lb/>
per merita dulcissimi filii tui, amore nostro crucifixi;<lb/>
et ne dubites, aderit tibi benigna Mater, atque<lb/>
sub pietatis et misericordiae suae pallio te proteget, ne<lb/>
funestis huiusmodi tentationibus inquineris. Linguae<lb/>
tuae exactam ponas custodiam, auditum ab omni ratiocinio<lb/>
lascivo serves. Secundo ab omni verbo impuro abstineas;<noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

AKC Works 034

2024-06-28T08:43:04Z

Michael Canady:

{{AKC Works
|Name(s)=Kircher, Athanasius
|Title=''Dialogus Asceticus Cosmiele et Theodidacto Interlocutoribus''
|Year=1650-1680 ca.
|Language=lat
|Bibliographic level=Manuscript
|Source=APUG, Ms. 1053
|Catalogue description=https://manus.iccu.sbn.it/opac_SchedaScheda.php?ID=223926
|Digitization=No
|Transcription=Yes
|Transcription page=Index:APUG 1053.djvu
|Transcription progress=Not proofread
}}
__NOFACTBOX__
Index: 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/1 DIALOGUS ASCETICUS] 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/1 CAPUT I] 
De bonitate Dei et divini amoris in hominem magnitudine 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/6 CAPUT II] 
De Incarnatione Christi quod incomprehensibile divini amoris in humanum genus, argumentum est. 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/15 CAPUT III] 
De excellentia et dignitate humanae naturae, in cuius assumptione vel ipse Deus aeternum sibi complacuit. 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/28 DIALOGUS II] 
De summi Regis Coelestis et aeterni in orbem Terrarum adventu. 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/49 DIALOGUS I] 
SCALA PARADISI[1]
Qua
Per Solidarum Virtutum cultum ad Vitae aeternae
et Summi Boni possessionem consequendam
ascenditur 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/59 DOCUMENTA DECEM] 
Quibus homo ad Divini Amoris Unionem pertingat,
a Cosmilele praescripta Theodidacto 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/68 EXERCITIUM ASCETICUM] 
De humanae mentis duritie, et grandi, ad Deo se uniendum,
negligentia; et Documenta ad perfectionem
Spiritualem praescribit. 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/74 Alia eiusdem Documenta, ex Opusculo, quod dicitur, Forma Novitiorum] 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/83 PARS II SCALA PARADISI] 
id est,
Scientia Sanctorum
et est
IESUS CHRISTUS CRUCIFIXUS 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/83 CAPUT I] 
Cur homines, cuiuscunque tandem conditionis
fuerint, in suis actionibus, dispositionibus,
intentionibus, adeo instabiles
et inquieti reperiantur 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/87 EXHORTATIO] 
De Mundi, rerumque humanarum, actionumque
quarumcunque vanitate, nisi ad Deum
dirigantur. 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/90 Sententiae] 
De rerum in omnibus in hoc Mundo Vanitate. 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/91 Exercitium Spirituale] 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/91 DIALOGUS] 
De Paradoxis Passionis Christi 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/107 Epilogus huius Opusculi] 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/109 Exercitium Spirituale Marianum] 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/111 Prologium ad Beatissimam Deiparam, Virginem] 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/111 SI. Puritas Beatae Virginis] 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/114 SII. Quomodo Deiparam in Virtute puritatis Virgineae unitari possimus, et debeamus] 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/118 SIII. De Admirabilis Matris Excellentia supra omnes puras creaturas, cordintimus conceptus, et existimatio] 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/122 S IV. De Industriis, et Spiritualibus Devotionis Exercitiis, Divinae Matri a suis fidelibus Servis, et amantibus, exhibendis] 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/125 Exercitium Orationum, et Elogiorum Beatae Virgini sub forma acrostychis recitandorum]

Page:APUG 1053.djvu/93

2024-06-26T13:05:59Z

Michael Canady:

<noinclude><pagequality level="3" user="Michael Canady" /></noinclude>animarum mortem hoc ipso perimeret. Vides igitur, quam<lb/>
infirmitas Christi fortis sit; quam alta humilitas; quam<lb/>
venerandus contemptus!<lb/>
''Theodidactus.'' Optime dixisti, et capio: Nam propter<lb/>
nos Christus egenus factus, ut nos coelestibus bonis repleret;<lb/>
propter nos seipsum humiliavit, ut nos exaltaret;<lb/>
propter ros opprobriis satiari voluit, ut nos ex contemptibili<lb/>
vita, ad immortales gloriae applausus conduceret.<lb/>
Sed unum dubium adhuc me torquet; et est: Cur<lb/>
haec omnia nobis praestiterit? An forsan, ut diabolum falleret<lb/>
in tanta infirmitate, et humilitate constitutus?<lb/>
quibus utique dubitare poterat, de eius, qui humilem nesciret,<lb/>
Divinitate; An quia Satan fallendo Protoplastos,<lb/>
iis paradisi ademit possessionem.<lb/>
''Cosmiel.'' Nil horum. Nam veritas aeterna nullum fallit,<lb/>
aut qui eam ignorat, et non credit, seipsum fallit; neque<lb/>
veritas Satanam falli, dici potest, cum increata veritas<lb/>
non intendat, ut aliquis seipsum fallat, sed dici facit<lb/>
permittere dicatur; neque enim assumpsit hominem, ut se<lb/>
notum iam operiret, sed ut ignotum, et sub eo absconditum<lb/>
aperiret; Mysterium per se occultatum; Veritas enim<lb/>
non omnibus se manifestat, nemini tamen se negat. Satanam<lb/>
igitur Deus non fefellit, sed is seipsum, et hominem<lb/>
dum ad peccatum attraxit, Deo non volente, neque iubente,<lb/>
sed libere permittente, fefellit.<lb/>
''Theodidactus.'' Sed quae adducis, iam apud alios Sanctos<lb/>
Patres legi: Aliud est, quod me premit; et est: Quomodo<lb/>
Christus homo Deus tanta tormenta passus dici possit?<lb/>
Attonitus haero, fugit mens, et intellectus; video enim,<lb/>
uti purum hominem haec omnia pati potuisse; sed <del>Deum</del><lb/>
θεοντροπον, in quo per hypostaticum rationem, sine physica<lb/>
subsistentia Verbo iuntam, haec potuisse, non capio, etsi<noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

Page:APUG 1053.djvu/92

2024-06-26T13:00:14Z

Michael Canady:

<noinclude><pagequality level="3" user="Jane Hahn" /></noinclude>summa fortitudo esse queat, in tanta infirmitate; quaenam<lb/>
tam excelsa, magna et sublimis altitudo, in tanta humilitate;<lb/>
quid venerabile in tanto contemptu, et opprobriosa<lb/>
contradictione, non capio.<lb/>
''Cosmiel.'' Magna sane, et ineffabilia tibi resolvenda postulas<lb/>
Theodidacte, quae nisi nos in verbo vitae intueremur, capere<lb/>
non possemus; unde et nos vel ex ipsa Visionis beatae<lb/>
fruitione, ad tantam mirabilium operum humano<lb/>
generi contremimus, et suppliciter adoramus. Dicam tamen,<lb/>
non uti in se sunt, sed capacitati tuae in hac mortali vita<lb/>
congrua, usque dum vita iuxta Christi voluntatem transacta,<lb/>
ea penitus in aeterna patria contempleris. Miraris<lb/>
fortitudinem Christi adeo absconditam: Obstupescis<lb/>
in tanta infirmitate fortitudinem; in tanta celsitudine<lb/>
tantam humilitatem; et in tam venerando, et ineffabili<lb/>
mysterio, tantum contemptum, tanta opprobria, et vituperia,<lb/>
quae sustinuit: Theodidacte, mirari desine;<lb/>
Dico enim, vel hoc ipso absconditum nobis esse, quia in<lb/>
infirmitate; et ideo celatum, quia in humilitate; ideo<lb/>
occultum, quia in contemptu. Me explico. Annon tibi<lb/>
fortitudo Christi videtur abscondita? dum vides hominem<lb/>
in Cruce pendentem, doloribus oppressum; ipsum<lb/>
eundem tamen infirmitate sua, hoc ipso, virtute sua perficere<lb/>
potuit, ut mortem aeternam, quae genus humanum<lb/>
premebat, in cruce suspensus, suspenderet, Homo in ligno<lb/>
confixus, refigendo deponeret hominem perpetuae morti<lb/>
affixum; homo morti adiudicatus cum latronibus, homines<lb/>
salvaret aeternae morti destinatos; homo in patibulo<lb/>
extensus, omnia traheret ad seipsum. Hominis animam<lb/>
corpore solutam, innumeras animas a morte, cui destinabantur,<lb/>
aeterna liberaret, mortem corporis subiret, et ipsam<noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

Page:APUG 1053.djvu/22

2024-06-26T09:56:17Z

Michael Canady:

<noinclude><pagequality level="3" user="Sarah Neus" /></noinclude>[[Category:APUG 1053 pages]]
est in morte Christi, unde victoria consecuta fuit. ''Theodidactus.'' <lb/>
Quantam putas fuisse multitudinem Angelorum praevaricantium.<lb/>
''Cosmiel''. Numerus eorum tantus erat, quantus<lb/>
numerus Electorum ab origine Mundi usque ad<lb/>
consumationem eius fuit; homines enim in societatem<lb/>
nostram admissi, sedes occupant eorum qui per seditiosam<lb/>
erga Deum voluntatem ceciderunt; Angelorum, Mundusque<lb/>
tam diu perseverabit, quam diu numerus Electorum non<lb/>
fuerit completus: quo completo mox universa naturae<lb/>
status innovabitur, regnumque Christi cum omnibus<lb/>
Electis suis incipiet in perpetuas aeternitates duraturam.<lb/>
''Theodidactus''. Unum adhuc dubium animam exeam<lb/>
torquet; et est, cur homo peccati <unclear>sui</unclear> veniam et<lb/>
condonationem a Deo benignissimo cum tanto faenare<lb/>
obtinuerit. Lucifer vero cum asseclis suis irreparabili<lb/>
<unclear></unclear> salutem suam aeternamque felicitatem<lb/>
perdidit. ''Cosmiel''. Duas huius rei rationes esse<lb/>
scias; quarum prima est. immutabilis Angelicae naturae<lb/>
status, cui ita comparatum est, ut Angelus<lb/>
libertate donatus arbitrii in quamcunque partem<lb/>
necdum in gratia confirmatus sese verterit firma ei<lb/>
stet fixaque sententia, et immutabilis sive ad bonum<lb/>
ut in Angelis electis, sive ad malum, ut in daemonibus<lb/>
per distortum depravatumque affectum in malo obstinata<lb/>
voluntas, et tametsi culpae contractae. sibi probe conscius<lb/>
fuerit; eius tamen nec voluit nec potuit poenitere,<lb/>
atque adeo irreconciliabili odio a Deo avulsus, sine<lb/>
ulla spe veniae, aeterno mancipatus supplicio, rebellis<lb/>
permansit, et permanet in perpetuas aeternitates. In<lb/>
homine vero paulo aliter se res habuit, qui cum mutationibus<lb/>
obnoxius sit, carnisque imbecillitate sub boni<lb/>
quadam apparentia utplurimum ad peccatum trahi<lb/>
soleat, uti Protoplastos dolo et astutia serpentis deceptos<lb/>
peccasse constat, et uti peccatum suggestione diaboli magis et fragilitate<lb/>
animi, quam malitia commissum erat, ita facile<noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

Page:APUG 1053.djvu/22

2024-06-26T08:18:21Z

Michael Canady:

Page:APUG 1053.djvu/91

2024-06-26T07:46:51Z

Michael Canady:

<noinclude><pagequality level="3" user="Jane Hahn" /></noinclude><center>Exercitium Spirituale<lb/>
In quo quantum ad aeternam felicitatem consequendam,<lb/>
prosit sanctae meditationis, orationis, et contemplationis<lb/>
studium; quanta bona secum omnibus<lb/>
Deum timentibus apportet, per salutifera documenta<lb/>
ex Sanctis Patribus, potissimum ex S. Bonaventura,<lb/>
aliorumque Asceticae doctrinae Magistrorum<lb/>
Operibus Collecta, demonstratur.<lb/>
<lb/>
DIALOGUS<lb/>
De Paradoxis Passionis Christi.<lb/>
Interlocutoribus <sic>Theoditacto</sic> et Cosmiele.</center><lb/>
''Theodidactus.'' Angele mi, omni honore, et reverentia<lb/>
venerande, qui semper Divinae providentiae dispositione<lb/>
mihi assistis, omnium vitae, omniumque operationum<lb/>
mearum intime cognitor, qui in conspectu Dei semper in<lb/>
ineffabili Divinitatis speculo omnia vides; te humillima<lb/>
mentis submissione suppliciter exoro, ut me in nonnullis<lb/>
Dominicae passionis, et crucifixi mei amoris mysteriis<lb/>
considerandis, illuminare non dedigneris; tot enim<lb/>
et tanta in ea mysteriorum paradoxa reperio, ut eorum<lb/>
fundum, quem humanae mentis meae caliginosus intellectus<lb/>
penetrare minime quit, <gap/>. Tu sapientissime<lb/>
vitae meae Dux, et instructor animae meae fidelissime<lb/>
ad ea, si non funditus, saltem aliquousque percipiendo,<lb/>
lumine gloriae, quo bearis, me imbuere ne dedigneris;<lb/>
Sunt enim haec, quae animum meum torquent, themata,<lb/>
mira, et stupenda, quae uti videntur quasi contradicere<lb/>
sibi, ita, nisi sola fide attingi non possunt; Dic ergo,<lb/>
ubi, quaeso, est virtus et supraimmensa celsitudo Dei<lb/>
Servatoris nostri? Video quidem in vulneribus Crucifixi,<lb/>
amoris eius esse fortitudinem absconditam: Quae autem<noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

Page:APUG 1053.djvu/90

2024-06-26T07:39:13Z

Michael Canady:

<noinclude><pagequality level="3" user="Jane Hahn" /></noinclude>in precibus, et orationibus ad eum dolente animo fusis benigne<lb/>
exaudiret, et hoc ipso corda nostra in eo, qui nos<lb/>
tantopere dilexit unice fixa haererent, et ut ei, qui est<lb/>
summum bonum nostrum reciproci amaris pignus reddituri,<lb/>
illam beatam felicitatem, de qua hucusque egimus,<lb/>
adipisceremur. Quod ut quam optime fiat, hic pronuntiata<lb/>
quaedam ex Sacrae Scripturae eloquiis deprompta<lb/>
supponemus, ex quorum consideratione in nobis Mundi,<lb/>
Carnisque amor, ope divino penitus exarescat, extergatur,<lb/>
pereat.<lb/>
<center>Sententiae</center><lb/>
<center>De rerum in omnibus in hoc Mundo Vanitate.</center><lb/>
Nemo periturarum rerum vanitatem melius quam<lb/>
mortalium sapientissimus experimento in semet sumpto<lb/>
congnovit; quam si quis penitius sibi impresserit,<lb/>
is sane nullam in hoc mundo felicitatem, nisi solius<lb/>
Dei ultimi finis nostri acquisitione fundatam comperiet.<lb/>
Sic itaque dicit Sapiens:<lb/>
1. Vanitas Vanitatum, et omnia Vanitas: quid habet<lb/>
amplius homo de universo labore suo, quo laboret sub<lb/>
sole.<lb/>
2. Cunctae res sunt difficiles, nec potest eas homo explicare<lb/>
sermone; non satiatur oculus visu, nec auris auditu<lb/>
impletur.<lb/>
3. Non est priorum memoria, sed nec eorum quidem,<lb/>
quae postea futura sunt, erit recordatio apud eos, qui<lb/>
futuri sunt in novissimo. Exponit haec omnia sapiens<lb/>
sequenti ratiocinio.<lb/>
4. Ego Ecclesiastes fui Rex in Hierusalem, et proposui in<lb/>
animo meo quaerere, Etc.<lb/>
Sed haec omnia melius expressa in sequenti tractatu<lb/>
reperies.<noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

Page:APUG 1053.djvu/89

2024-06-25T15:23:35Z

Michael Canady:

<noinclude><pagequality level="3" user="Jane Hahn" /></noinclude>hisce Mundi nugis, somniisque, ac Terrae oblectamentis, falsisque<lb/>
vanitatibus abiectis, consequamur. Anne putas Christum<lb/>
IESUM non alia de causa tot cruciatus, tot miserias, tam<lb/>
probrosum mortis supplicium pro nobis pertulisse, ut in huius<lb/>
exilii aerumnis optemus degere? Absit, absit ab anima<lb/>
Christiana id pensitare: Alia tibi Christus, veritas aeterna<lb/>
ab omni aeternitate bona praeparavit. Quid igitur tibi de<lb/>
rebus huius Mundi fallacibus, et momentaneis curae esse<lb/>
potest? Omnia haec subiecit Deus Opt. Max. pedibus tuis,<lb/>
ut ea conculcanda, non appetenda nosses. Coeli palatia<lb/>
tibi promisit, omni praetioso lapide constructa, et tu viles<lb/>
et nullius praetii casas, et tuguria libentius amplexari<lb/>
non verecundaris? ille nullo unquam aevo desituris coelestium<lb/>
bonorum voluptatibus perfruendis vocat, et tu<lb/>
daemonum, ac carnis tuae mancipium esse mavis? Sic,<lb/>
proh dolor, maxima hominum portio improborum spirituum<lb/>
dementata praestigiis, in terrenarum voluptatum<lb/>
coeno volutatur, nec unquam ad coelestium bonorum possessionem,<lb/>
ad quam destinatus est, felicitatem suos attollit<lb/>
obtutus? Quis non hanc mortalium, vel sanguineis, ut<lb/>
ita dicam, lachrymis deploret? Interim absque numero<lb/>
in aeternae infelicitatis barathrum praecipites pro momentaneis,<lb/>
et putidissimae carnis oblectamentis poenas<lb/>
luunt sempiternas. Sed enim, o dolor, immensa benignissimi<lb/>
Servatoris nostri, potissimum quae in nostra natura<lb/>
assumpta nobis immensa praestitit beneficia, apud<lb/>
omnes fere in oblivionem abierunt, vix existente, qui<lb/>
ea in memoriam revocare dignetur; quia tamen infinite<lb/>
bonus, et misericors est, huic oblivioni ut obsisteret<lb/>
infinita Christi charitas, opus illud operum Divinorum<lb/>
maximum, praetiosi videlicet corporis, et sanguinis<lb/>
Sacramentum instituit; ut ubicunque locorum ad nobis<lb/>
benefaciendum, nobis in necessitatibus constitutis adesset,<noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

Page:APUG 1053.djvu/88

2024-06-25T14:52:08Z

Michael Canady:

<noinclude><pagequality level="3" user="Jane Hahn" /></noinclude>suae detrimentum patiatur; et quam commutationem dabit<lb/>
quis pro anima sua.<lb/>
Quae cum ita sint, fierine potest, mentes mortalium tam<lb/>
profundo soporis veterno oppressas, ut animum ad huius Divinae<lb/>
vocis oracula non intendant? An non illos commovent<lb/>
quotidianae humanarum rerum catastrophae? An non experimento<lb/>
comperiunt, nihil restare sub sole, sed omnia<lb/>
fluxis, transitoriis, caducisque casibus exposita esse. Quis<lb/>
enim unicum diei momentum sine morte polliceri queat?<lb/>
dum quotidie alios vel violenta, vel subitanea morte,<lb/>
quosdam in alto dignitatis culmine constitutos formidabili<lb/>
ruina finem suum terminare: nonnullos desperatis<lb/>
rebus humanis, vel sibi ipsis vitae taedio violentas manus<lb/>
inferre; alios ex summa divitiarum opulentia in<lb/>
miserrimas aerumnas praecipitari; alios ex humili et<lb/>
abiecta vita, ut non recte viventes graviori runiae pateant,<lb/>
attolli. Cur itaque tanta rerum caducitate et<lb/>
vicissitudine tantopere te affligis? Cur tantopere laboras<lb/>
O Christiana anima; cur noctu diuque rerum in<lb/>
momento transeuntium curis, et sollicitudinibus implicaris?<lb/>
attolle tandem animum ad ea, non quae peritura,<lb/>
sed quae aeterna sunt, et ad ultimum finem tuum, quod est<lb/>
summum aeternae felicitatis bonum, conducunt, et ad quod<lb/>
consequendum Deus te invitat, et timentes se, nanciscaris:<lb/>
Expende saepius momentum illud, a quo pendet aeternitas,<lb/>
a quo si deflexeris, melius tibi foret, non fuisse, melior<lb/>
animalium brutorum sors, quam tua foret; Non te ad virtutum<lb/>
semitas beneficia Divini Numinis tibi in hac vita<lb/>
concessa reducant? pondera aeterae salutis, pericula tibi<lb/>
imminentia. O infelicissimam humani generis conditionem!<lb/>
ut quae a prima sua dignitate tantum degeneravit!<lb/>
an non vident, non alia de causa, tanta bonitate<lb/>
et sapientia a Deo Opt. Max. nos conditos esse, nisi ut in<lb/>
finem, ob quem conditi sumus, felicitatem dico sempiternam,<noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

Page:APUG 1053.djvu/87

2024-06-25T14:43:05Z

Michael Canady:

<noinclude><pagequality level="3" user="Jane Hahn" /></noinclude>honor, et gloria per orbem propagata in suo vigore persistat.<lb/>
Seminaria quoque ex piorum elemosynis constituta, quanta<lb/>
commoda Mundo praestent omnibus notum est, utpote in<lb/>
quibus iuventus non tam variarum scientiarum studiis, quam<lb/>
morum disciplinis instructa, pro varia uniuscuiusque indolis<lb/>
inclinatione, magnos Reipublicae Christianae iuxta cuiusvis<lb/>
vocationem fructus praestant, uti experientia nos<lb/>
docet. Quot enim inde viri scientia, et eruditione illustres;<lb/>
quot eximii Ecclesiastici ordinis praelati; quot viri, quos<lb/>
Deus sive ad Ecclesiasticum statum, sive ad Religiosi status<lb/>
bonum destinavit, celebres sapientia praediti scriptis suis<lb/>
Ecclesiam Dei, qua scriptis suis, qua exemplo exornare, et instruere<lb/>
non cessant. Atque haec opera sunt Deo grata, et beneplicita,<lb/>
quibus cum sincera intentione perficiantur, aeterni,<lb/>
et summi boni felicitatem ex meritorum <add>cumulum</add> sibi polliceri<lb/>
possunt. Quid tamen in omnibus hisce vitandum sit,<lb/>
ut votorum suorum compotes fiant, paulo fusius explicandum<lb/>
censui.<lb/>
<center>EXHORTATIO<lb/>
De Mundi, rerumque humanarum, actionumque<lb/>
quarumcunque vanitate, nisi ad Deum<lb/>
dirigantur.<lb/>
Ad omnes, qui laboribus mundanis involuti, ad<lb/>
Summi Boni aeternam felicitatem adipiscendam,<lb/>
relictis omnibus Mundi, carnis<lb/>
et sanguinis, vanitatibus, serio<lb/>
aspirant, Deoque soli servire volunt.</center><lb/>
Recte, et sapienter Ecclesiastes: Vanitas vanitatum, et<lb/>
omnia vanitas. Addit devotus Dei servus: Vanitas vanitatum,<lb/>
et omnia vanitas, praeter amare Deum, et illi soli<lb/>
servire. Confirmat haec omnia, aeterna et increata Sapientia,<lb/>
Christus Deus, Salvator noster: Matth. 5. Quid<lb/>
prodest homini, si universum Mundum lucretur, animae<noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

Page:APUG 1053.djvu/86

2024-06-25T14:36:07Z

Michael Canady:

<noinclude><pagequality level="3" user="Jane Hahn" /></noinclude>transeat per foramen acus, quam ut dives avaritiae labe conspersus<lb/>
intret in Regnum caelorum. Credisne Christiane haec aeternae<lb/>
veritatis oracula? Si credis, cur tantopere iis rebus congerendis<lb/>
insistis? Cur in hisce, quae nec tecum aufferre potes,<lb/>
nec iis frui sine aeternae damnationis periculo accumulandis,<lb/>
stulto labore consumeris? Si non credis, iam iudice<lb/>
Christo, sententiam aeternae mortis de te decretum certo scias.<lb/>
O humanarum mentium caliginem! dum haec expendentes<lb/>
non intimis medullis contremiscant. Sed haec impiis<lb/>
satis dicta sint.<lb/>
Porro, uti non omnes divites, et opulenti huic formidandae<lb/>
Christi sententiae subiiciantur, ita quoque excipiendi sunt<lb/>
complures, qui opulentia divitiarum affluunt, uti sunt<lb/>
nonnulli potentes in dignitatis culmine constituti, sunt<lb/>
plebei mediocris fortunae cuiuscunque conditionis, qui abundant<lb/>
opibus plus minusve: hi omnes ad ultimum finem,<lb/>
quod est summum bonum, consequendum, cum opes suas in<lb/>
causas pias expendere satagunt; tantum abest, ut illi infelicium<lb/>
numero accenseantur, ut potius inde magnum<lb/>
meritorum cumulum consecuti magno Divinae gratiae faenore<lb/>
locupletentur. Quid enim Divino Numini gratius acceptiusque<lb/>
esse potest, quam divitias Divini muneris largitate<lb/>
hominibus concessas, ad Dei gloriam, et Beatae Virginis<lb/>
Sanctorumque honorem quam liberalissime expendere?<lb/>
Quantus meritorum cumulus illos exspectat, qui in Ecclesias,<lb/>
Nosodochia, Monasteria, Seminaria, et similia piorum<lb/>
operum monumenta fundanda, in tam gloriosum<lb/>
finem profusa liberalitate insumunt, dum ex hisce magna<lb/>
bonorum, piorumque operum messis resultat in pauperum<lb/>
subsidium, in infirmorum curam exhibita; in Religiosorum<lb/>
Zenodochiis ad omnem Virtutum, Sanctitatisque normam,<lb/>
iuxta Regulas uniuscuiusque ordinis institutam,<lb/>
summo Sanctae Matris Ecclesia emolumento erudiantur,<lb/>
qui noctu, diuque <del>agunt</del> hoc unum agunt, ut Divini nominis<noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

Page:APUG 1053.djvu/85

2024-06-25T14:10:41Z

Michael Canady:

<noinclude><pagequality level="3" user="Jane Hahn" /></noinclude>intelligat, animos Dei capaces, praeterquam summo bono, nulla<lb/>
re alia expleri posse; iuxta illud: inquietum est <add>cor meum</add> Deus, donec<lb/>
ad te, a quo prodiit, revertatur. Vide quaeso, miserrimae<lb/>
sortis homines, dum incessanti transitoriarum rerum acquisitioni<lb/>
sollicitius insistunt, ex earum tamen fruitione,<lb/>
tantum abest, ut inde beati efficiantur, ut potius maiori<lb/>
inquietudine perplexi miserrimam vitam ducant, ac<lb/>
proinde felices, aut dici, aut esse, minime censeri debeant,<lb/>
quin imo, quo pluribus abundant, eo <del>quotidie</del> maiori quotidie<lb/>
Tantali siti perciti, plures obtinendi desiderio semper cruciari,<lb/>
miserabili sorte divexari, et toto vitae tempore inanissimis<lb/>
curis, et angoribus confici; vel ex hoc capite miserrimi<lb/>
suae caecitatis infelicitatem contestantes, minime<lb/>
in huiusmodi caducis certam felicitatem esse constituendam;<lb/>
ut proinde dum haec inani studio, qua licitis, qua<lb/>
illicitis mediis aucupantur, eo spectare videantur, ut beati<lb/>
sint, et efficiantur. Error hic corruptae naturae talis, et tantus<lb/>
est, ut totum fere humanum genus infatuet, in omnium<lb/>
malorum seminarium degeneret; dum summi boni, et verae<lb/>
beatitudinis fonte neglecto fodiant sibi cisternas, quae non<lb/>
possunt continere aquas; quaerunt sibi felicitatem, quam<lb/>
non sine summo animae preiudicio, nullam invenient. Talium<lb/>
numero continentur omnes, qui neglecto Divino cultu, toti<lb/>
in rerum, bonorumque periturorum acquisitione effunduntur;<lb/>
toti in pecuniis numerandis spem suam ponunt; in<lb/>
lucro, et usuris felicitatem constitutam censent; ac quicquid<lb/>
tandem illorum intentioni contrarium vident, oderunt,<lb/>
abominantur; hi loco sacrificii debitae devotionis diebus festis<lb/>
campos futurae messis explorandae causa oberrant: ingentia<lb/>
inde satanica fraude illusi, emolumenta pollicentur, et<lb/>
similia hisce avarorum propria peragunt; De quibus sane Ecclesiasticus<lb/>
apposite dicit: Avaro nil scelestius esse; de quibus et<lb/>
Christus Servator noster praedicit: facilius esse, ut camelus<noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

Page:APUG 1053.djvu/84

2024-06-25T14:02:58Z

Michael Canady:

<noinclude><pagequality level="3" user="Jane Hahn" /></noinclude>prosequimur; Estque hic affectus animae rationali a<lb/>
natura insatus, non soli animae, dico, rationali, sed et omni<lb/>
rei creatae, in quantum substant Divinae directioni, quae quidem<lb/>
aliud non intendunt, quam ut bonum aliquod naturae<lb/>
et conservationi eorum necessarium, per instinctivam cognitionem,<lb/>
et finem a natura intentum consequantur, et<lb/>
ex triplici naturae graduum differentia clare patet. Cum<lb/>
nihil in creatarum rerum ambitu existat, quod non illius<lb/>
boni, quantum unicuique secundum naturae suae rationem<lb/>
convenit, non sit particeps, quanto magis creatura rationalis;<lb/>
siquidem cum ex illo unico, primo, et immenso fonte,<lb/>
nulla existat, in quam non boni illius in exhausti participatio<lb/>
summae bonitatis derivetur. iuxta illud: aperiente<lb/>
illa manum suam, omnia bonitate implebuntur. Neque<lb/>
enim quispiam vere beatus aut dici, aut esse potest, nisi<lb/>
in quantum illi summo, infinito, et incommutabili bono<lb/>
per amorem uniatur, in quo solo mens, Dei imagine, et similitudine<lb/>
insignita, plena perfectaque pace, et traquilitate<lb/>
fruitur, a quo quanto aberrat longius, tanto fit<lb/>
semper miserior, et calamitosior; Unde omnes ex ipsa<lb/>
quoque naturali inclinatione, homini ab origine implantata,<lb/>
beati esse desiderant; atque huc tendunt omnium<lb/>
mortalium conatus, et studia, et boni consequendi<lb/>
fines, per innumerabiles artes, et machinas; quas non<lb/>
inventiones contexunt, quantum sudant, quantum<lb/>
omni studio laborant, quot quantisque periculis se exponunt,<lb/>
quam male, atque inutili certamine alii se occupant,<lb/>
in congregandis opibus, alii in comparandis honoribus,<lb/>
alii in mancipandis se, fruendisque voluptatibus, uti<lb/>
veri Epicuri de grege porci, totos se dedunt, non alia ratione,<lb/>
nisi ut eiusmodi rebus vanis, et futilibus adeptis,<lb/>
beati efficiantur. O caecidatem deplorandam! anne<lb/>
tanta, et tam tetra caligine offusa mens humana, ut non<noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

Page:APUG 1053.djvu/83

2024-06-25T13:48:39Z

Michael Canady:

<noinclude><pagequality level="3" user="Jane Hahn" /></noinclude><center><add>Pars II</add><lb/>
SCALA PARADISI<lb/>
id est,<lb/>
Scientiae Sanctorum<lb/>
et est<lb/>
IESUS CHRISTUS CRUCIFIXUS<lb/>
Philosophia vera, et aeterna,<lb/>
Extra quam neque vita, neque salus, neque<lb/>
quies animae, <add>utpote</add> ultimis <del>finis desiderio</del><lb/>
<add>actionem humanatam finis ascentru[?]</add><lb/>
impu<unclear></unclear><lb/>
CAPUT I<lb/>
Cur homines, cuiuscunque tandem conditionis<lb/>
fuerint, in suis actionibus, dispositionibus,<lb/>
intentionibus, adeo instabiles<lb/>
et inquieti reperiantur.</center><lb/>
Aestuat in intimo animarum nostrarum centro, igniculus<lb/>
quidam, et calor, in se quidem blandus, et delicatus, sed<lb/>
qui cum tempore fervescentibus paulatim scintillis in<lb/>
grande incendium exardescens mirum in modum, solita<lb/>
inquietudine animum mortalium vellicet, et excruciet:<lb/>
asspirat anima, respirat, dubia suspensa, perplexa nescia<lb/>
quid velit, et quidnam tandem illud sit, quod tam anxie<lb/>
et sollicita cura quaerit, et non invenit. Et quanto maiori<lb/>
desiderio illud inquirit, tanto periculosioribus curis,<lb/>
laboribus, sine spe, ad illud, quod praetendit, obtinendum,<lb/>
se involvit. Ego sane in solito solitudinis meae, montis<lb/>
excelsi secessu, hanc humanarum mentium miserabilem<lb/>
conditionem penitius discutiens, ad instantiam multorum,<lb/>
causam tantorum errorum, semitasque, quibus involutos<lb/>
se hucusque querebantur, ad finem suum obtinendum,<lb/>
dirigantur, Divini Numinis gratia expondendam censui.<lb/>
Quemadmodum itaque omnis homo naturaliter scire desiderat,<lb/>
ita quoque per insitam nobis boni, quod inquirimus, notitiam,<lb/>
bono illi inhiamus, et ardentissimo illud obtinendi desiderio<noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

Page:APUG 1053.djvu/19

2024-06-21T10:23:58Z

Michael Canady:

<noinclude><pagequality level="3" user="Jane Hahn" /></noinclude>[[Category:APUG 1053 pages]]
quid decoris ad gloriam, quid commodi ad salutem penes<lb/>
seipsum contineat huius venerandi mysterii, humanae<lb/>
dico redemptionis inscrutabilis altitudo. Video artem divinae<lb/>
misericordiae beatitudinem Dei et miseriam hominis<lb/>
ita temperasse in unitatem Mediatoris, ut operante sacramento<lb/>
unitatis per virtutem resurrectionis beatitudo<lb/>
miseriam absorbeat mortemque vita deglutiat, ut<lb/>
totus homo glorificandus in divinum transeat consortium<lb/>
naturae. O opus mirabile! O opus singulare inter<lb/>
omnia et super omnia opera Dei. Deficit sane merito<lb/>
spiritus meus. Cor contabescit, languet mens in tantorum<lb/>
consideratione beneficiorum. Iam vere video dignitatem<lb/>
felicitatemque humanae naturae tantam esse, ut<lb/>
vel ipsis Angelicis Seraphinis causam in principio<lb/>
invidiae lapsusque occasionem dederit, de qua, ut tu mi<lb/>
Cosmiel, qui tam omnibus seculis memorandae tragoediae praesens<lb/>
fuisti, nonnihil mihi enarres. ''Cosmiel''. Faciam<lb/>
quod petis. Vix ex nihilo abyssi divina conditoris potentia<lb/>
in tam eminentis et excelsi status altitudinem<lb/>
qualem genus nostrum obtinet, educti eramus; cum<lb/>
ecce Lucifer Supremum in ordine Seraphico locum obtinens,<lb/>
cum intellectu fuit sublimi decretum Dei optimi<lb/>
maximi, conditoris nostri sapientissimi, de assumenda<lb/>
rationali creatura in unitatem personae filii Dei praevidisset<lb/>
cognossetque. Vidit itaque et mox invidit, <del>caedit,</del><lb/>
<del>et</del> <unclear></unclear><del>vit</del> <add>hominem</add>, eiusque invidia mors intravit in orbem<lb/>
terrarum; unde invidia quae fuit causa casus diabolici<lb/>
impulit ipsum ad tentandum hominem, cuius invidebat<lb/>
felicitati, ut sic humana natura per peccatum<lb/>
recederet a Deo, odium incurreret, atque hoc pacto<lb/>
decretum ex concepto in hominem odio, impeditum de humana<lb/>
natura in unitatem divinae personae filii in irritum<lb/>
caderet. ''Theodidactus.'' Quid igitur culpae habuere<lb/>
caeteri Angeli, cum solus Lucifer rebellis Deo factus et in<lb/>
contumacia sua persistens a felicitatis suae ultimo fine<noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

Page:APUG 1053.djvu/19

2024-06-21T10:19:36Z

Michael Canady:

<noinclude><pagequality level="3" user="Jane Hahn" /></noinclude>[[Category:APUG 1053 pages]]
quid decoris ad gloriam, quid commodi ad salutem penes<lb/>
seipsum contineat huius venerandi mysterii, humanae<lb/>
dico redemptionis inscrutabilis altitudo. Video artem divinae<lb/>
misericordiae beatitudinem Dei et miseriam hominis<lb/>
ita temperasse in unitatem Mediatoris, ut operante sacramento<lb/>
unitatis per virtutem resurrectionis beatitudo<lb/>
miseriam absorbeat mortemque vita deglutiat, ut<lb/>
totus homo glorificandus in divinum transeat consortium<lb/>
naturae. O opus mirabile! O opus singulare inter<lb/>
omnia et super omnia opera Dei. Deficit sane merito<lb/>
spiritus meus. Cor contabescit, languet mens in tantorum<lb/>
consideratione beneficiorum. Iam vere video dignitatem<lb/>
felicitatemque humanae naturae tantam esse, ut<lb/>
vel ipsis Angelicis Seraphinis causam in principio<lb/>
invidiae lapsusque occasionem dederit, de qua, ut tu mi<lb/>
Cosmiel, qui tam omnibus seculis memorandae tragoediae praesens<lb/>
fuisti, nonnihil mihi enarres. ''Cosmiel''. Faciam<lb/>
quod petis. Vix ex nihilo abyssi divina conditoris potentia<lb/>
in tam eminentis et excelsi status altitudinem<lb/>
qualem genus nostrum obtinet, educti eramus; cum<lb/>
ecce Lucifer Supremum in ordine Seraphico locum obtinens,<lb/>
cum intellectu fuit sublimi decretum Dei optimi<lb/>
maximi, conditoris nostri sapientissimi, de assumenda<lb/>
rationali creatura in unitatem personae filii Dei praevidisset<lb/>
cognossetque. Vidit itaque et mox invidit, <unclear></unclear><lb/>
<unclear></unclear> <add>hominem</add>, eiusque invidia mors intravit in orbem<lb/>
terrarum; unde invidia quae fuit causa casus diabolici<lb/>
impulit ipsum ad tentandum hominem, cuius invidebat<lb/>
felicitati, ut sic humana natura per peccatum<lb/>
recederet a Deo, odium incurreret, atque hoc pacto<lb/>
decretum ex concepto in hominem odio, impeditum de humana<lb/>
natura in unitatem divinae personae filii in irritum<lb/>
caderet. ''Theodidactus.'' Quid igitur culpae habuere<lb/>
caeteri Angeli, cum solus Lucifer rebellis Deo factus et in<lb/>
contumacia sua persistens a felicitatis suae ultimo fine<noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

Page:APUG 1053.djvu/18

2024-06-21T10:07:30Z

Michael Canady:

<noinclude><pagequality level="3" user="Jane Hahn" /></noinclude>[[Category:APUG 1053 pages]]
nobis, ita soli Deo pervio artificio in unum<lb/>
ineffabili mysterio coniunguntur, ut proinde vel ex hoc<lb/>
capite altissimam humanae naturae dignitatem colligas:<lb/>
Siquidem scire debes, tantam divinae dignitationis<lb/>
in humanae naturae assumptione profunditatem esse,<lb/>
ut illa omnem humani intellectus sublimitatem longe<lb/>
excedat, quam et nos Angelicae potestates obstupescimus<lb/>
et admiramur, haeremus attoniti, ineffabile divinae<lb/>
<del>potentiae</del> omnipotentiae opus cum timore et tremore<lb/>
adoramus. Quid enim mirabilius, quam quod<lb/>
Deus post tam detestandam scelerum enormitatem, qua<lb/>
offendebatur omnibus pene momentis, post tantam ingratitudinem<lb/>
mortalium, caecitatemque mentis intolerabilem;<lb/>
cum nihil in iis, quam demeritum, perfidiam,<lb/>
impietatem, contemptum Dei, stultam idololatriae insaniam<lb/>
reperiret, tanta tamen dignatione et condescendentia<lb/>
humanum genus inimicum, per indissolubile<lb/>
vinculum non amoris duntaxat, sed et unionis intimae<lb/>
et ineffabilis, ne saltem amplius homo ab eo fugeret,<lb/>
unire sibi complacuit, nec tantum unire sibi complacuit,<lb/>
sed ut abundantiori gloria eos exaltaret, seipsam<lb/>
maiestas illa immensa in vestrae contraxit carnis<lb/>
angustias, ut id quod optimum habebat, seipsum scilicet<lb/>
limo vestro coniungeret, ut hoc pacto in unitate personae<lb/>
sibi invicem unirentur Deus et homo, tanta sublimitas,<lb/>
tantae vilita<del>s</del>ti, tanta maiestas <del>et</del> tantae infirmita<del>s</del>ti;<lb/>
nihil enim Deo sublimius, nihil limo, qui homo est, vilius;<lb/>
tanta tamen dignatione Deus descendit in limum,<lb/>
et cum tanta dignitate limus ascendit in Deum, ut<lb/>
quicquid fecit Deus, limus fecisse dicatur, et quicquid<lb/>
limus pertulit, Deus in illa pertulisse censeatur. ''Theodidactus.''<lb/>
Aperte video, neminem nosse, nec ad plenum nosse<lb/>
posse, quid boni ad gratiam, quid congruentiae ad sapientiam,<noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

Page:APUG 1053.djvu/18

2024-06-21T10:06:59Z

Michael Canady:

<noinclude><pagequality level="3" user="Jane Hahn" /></noinclude>[[Category:APUG 1053 pages]]
nobis, ita soli Deo pervio artificio in unum<lb/>
ineffabili mysterio coniunguntur, ut proinde vel ex hoc<lb/>
capite altissimam humanae naturae dignitatem colligas:<lb/>
Siquidem scire debes, tantam divinae dignitationis<lb/>
in humanae naturae assumptione profunditatem esse,<lb/>
ut illa omnem humani intellectus sublimitatem longe<lb/>
excedat, quam et nos Angelicae potestates obstupescimus<lb/>
et admiramur, haeremus attoniti, ineffabile divinae<lb/>
<del>potentiae</del> omnipotentiae opus cum timore et tremore<lb/>
adoramus. Quid enim mirabilius, quam quod<lb/>
Deus post tam detestandam scelerum enormitatem, qua<lb/>
offendebatur omnibus pene momentis, post tantam ingratitudinem<lb/>
mortalium, caecitatemque mentis intolerabilem;<lb/>
cum nihil in iis, quam demeritum, perfidiam,<lb/>
impietatem, contemptum Dei, stultam idololatriae insaniam<lb/>
reperiret, tanta tamen dignatione et condescendentia<lb/>
humanum genus inimicum, per indissolubile<lb/>
vinculum non amoris duntaxat, sed et unionis intimae<lb/>
et ineffabilis, ne saltem amplius homo ab eo fugeret,<lb/>
unire sibi complacuit, nec tantum unire sibi complacuit,<lb/>
sed ut abundantiori gloria eos exaltaret, seipsam<lb/>
maiestas illa immensa in vestrae contraxit carnis<lb/>
angustias, ut id quod optimum habebat, seipsum scilicet<lb/>
limo vestro coniungeret, ut hoc pacto in unitate personae<lb/>
sibi invicem unirentur Deus et homo, tanta sublimitas,<lb/>
tantae vilita<del>s</del><add>ti</add>, tanta maiestas <del>et</del> tantae infirmita<del>s</del><add>ti</add>;<lb/>
nihil enim Deo sublimius, nihil limo, qui homo est, vilius;<lb/>
tanta tamen dignatione Deus descendit in limum,<lb/>
et cum tanta dignitate limus ascendit in Deum, ut<lb/>
quicquid fecit Deus, limus fecisse dicatur, et quicquid<lb/>
limus pertulit, Deus in illa pertulisse censeatur. ''Theodidactus.''<lb/>
Aperte video, neminem nosse, nec ad plenum nosse<lb/>
posse, quid boni ad gratiam, quid congruentiae ad sapientiam,<noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

Page:APUG 1053.djvu/18

2024-06-21T10:00:27Z

Michael Canady:

<noinclude><pagequality level="3" user="Jane Hahn" /></noinclude>[[Category:APUG 1053 pages]]
nobis, ita soli Deo pervio artificio in unum<lb/>
ineffabili mysterio coniunguntur, ut proinde vel ex hoc<lb/>
capite altissimam humanae naturae dignitatem colligas:<lb/>
Siquidem scire debes, tantam divinae dignitationis<lb/>
in humanae naturae assumptione profunditatem esse,<lb/>
ut illa omnem humani intellectus sublimitatem longe<lb/>
excedat, quam et nos Angelicae potestates obstupescimus<lb/>
et admiramur, haeremus attoniti, ineffabile divinae<lb/>
<del>potentiae</del> omnipotentiae opus cum timore et tremore<lb/>
adoramus. Quid enim mirabilius, quam quod<lb/>
Deus post tam detestandam scelerum enormitatem, qua<lb/>
offendebatur omnibus pene momentis, post tantam ingratitudinem<lb/>
mortalium, caecitatemque mentis intolerabilem;<lb/>
cum nihil in iis, quam demeritum, perfidiam,<lb/>
impietatem, contemptum Dei, stultam idololatriae insaniam<lb/>
reperiret, tanta tamen dignatione et condescendentia<lb/>
humanum genus inimicum, per indissolubile<lb/>
vinculum non amoris duntaxat, sed et unionis intimae<lb/>
et ineffabilis, ne saltem amplius homo ab eo fugeret,<lb/>
unire sibi complacuit, nec tantum unire sibi complacuit,<lb/>
sed ut abundantiori gloria eos exaltaret, seipsam<lb/>
maiestas illa immensa in vestrae contraxit carnis<lb/>
angustias, ut id quod optimum habebat, seipsum scilicet<lb/>
limo vestro coniungeret, ut hoc pacto in unitate personae<lb/>
sibi invicem unirentur Deus et homo, tanta sublimitas,<lb/>
<unclear>tanta vilitas</unclear>, tanta maiestas et tanta infirmitas;<lb/>
nihil enim Deo sublimius, nihil limo, qui homo est, vilius;<lb/>
tanta tamen dignatione Deus descendit in limum,<lb/>
et cum tanta dignitate limus ascendit in Deum, ut<lb/>
quicquid fecit Deus, limus fecisse dicatur, et quicquid<lb/>
limus pertulit, Deus in illa pertulisse censeatur. ''Theodidactus.''<lb/>
Aperte video, neminem nosse, nec ad plenum nosse<lb/>
posse, quid boni ad gratiam, quid congruentiae ad sapientiam,<noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

Page:APUG 1053.djvu/17

2024-06-21T09:44:56Z

Michael Canady:

<noinclude><pagequality level="3" user="Jane Hahn" /></noinclude>[[Category:APUG 1053 pages]]
sunt, ita et similitudinis umbram quandam suae in humanum<lb/>
genus benignitatis, id est, characterem, qua<lb/>
duae differentes naturae divina et humana in unitate<lb/>
personae subsistunt, ostendere sibi complacuit, ut quod<lb/>
ob ineffabilem altitudinem mysterii humano ingenio<lb/>
inaccessum est, id saltem per umbratilem typum exhiberet.<lb/>
Novisti, ni fallor, artificium illud hortulanorum,<lb/>
quo mira quadam industria per insitionem, diversae<lb/>
naturae arbores ita in unum coniungunt, ut inde una<lb/>
tantum arbor diversae tamen naturae fructibus gauderet:<lb/>
Hoc pacto si exempli gratia pyri arboris germen<lb/>
<del>inseratur</del> phyteutico artificio inseratur pomo arbori,<lb/>
inde unum suppositum fieri quotidiana tibi experientia<lb/>
constat, tametsi natura pomi non sit in natura<lb/>
pyri, nec e converso natura pyri sit in natura<lb/>
pomi, nec in natura alterius, sed in uno arboris supposito<lb/>
veluti trunco et stipite duobus differentis speciei<lb/>
fructibus, tanta concordia, <add>uniunt,</add> ut si stipitem spectes,<lb/>
unius arboris essentia per insitiam illam unionem,<lb/>
participare videatur. Haud absimili ratione in persona<lb/>
Christi proprietates aliae naturae divinae, aliae humanae<lb/>
congruae considerantur; unde assumptio sive<lb/>
coniunctio divinae et humanae naturae in Christo habet<lb/>
haec tria insitionis unioni quam simillima; scilicet,<lb/>
quod natura humana non sit divina, nec divina humana,<lb/>
sed utraque natura unum habet suppositum<lb/>
commune, in quo videlicet natura utraque sit subsistens.<lb/>
''Theodidactus.'' Sed quid facit illud suppositum esse in utraque natura.<lb/>
Scire cupiam. ''Cosmiel.'' Cum utriusque naturae<lb/>
proprietates coniunguntur in uno supposito, facit ut<lb/>
Christus sit Deus et homo, sit creator et creatura in qua<lb/>
finitudo cum infinitate, temporaneum cum aeterno, passibile<lb/>
cum impassibile, mortale cum immortali, uti incomprehensibili<noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

Page:APUG 1053.djvu/16

2024-06-21T08:42:16Z

Michael Canady:

<noinclude><pagequality level="3" user="Jane Hahn" /></noinclude>[[Category:APUG 1053 pages]]
Theodidacte, ad summi boni rationem pertinere, ut creaturis summo<lb/>
modo se communicet, quod in eo maxime perficitur, dum<lb/>
humani generis naturam tam arcto unionis vinculo, nullo<lb/>
unquam tempore separabili coniunxit, ut ex duabus substantiis<lb/>
natura et proprietate diversissimis, scilicet ex verbo, anima<lb/>
et corpore una persona, unum individuum, unum suppositum,<lb/>
una nasceretur hypostasis <unclear></unclear> <add>trium</add> adeo differentium <del>naturarum</del> <del>personarum</del><lb/>
<add>naturarum</add> sustentativa, <unclear></unclear> tanta cum excellentia in unum <unclear>coniunxeris</unclear> ut omnipotens Dei virtus<lb/>
nihil maius, nihil sublimius celsiusque facere potuisse videatur.<lb/>
Et tametsi humanae carni secundum naturae suae conditionem<lb/>
unio Dei in unitate personae non conveniebat, Deo tamen<lb/>
ob infinitam excellentiam bonitatis eius (utpote cuius<lb/>
proprium est meliori modo quo possibile est, se creaturis communicare)<lb/>
unio tam ineffabilis vel maxime competebat.<lb/>
''Theodidactus.'' Cepi mentem tuam; Sed rogo te, contigitne nonnulla<lb/>
in tam admirando divinae unionis effectu mutatis? ''Cosmiel.''<lb/>
Deus natura sua immutabilis aeternitas, nullam prorsus<lb/>
a statu suo mutationem hac superveniente, passus<lb/>
dici potest et debet, sed creata natura humanitatis<lb/>
assumptae, quae cum ex se et sua natura mutabilis sit,<lb/>
per assumptionem immutata dicitur et <del>quodammodo</del> vero<lb/>
deificata, quia divina natura trahit humanam ad<lb/>
illam excellentissimam unionem divinae personae, ut<lb/>
eadem sit hypostasis, idem divinae et humanae naturae<lb/>
suppositum, idem Deus et homo, ita ut humana natura<lb/>
veluti in divino stipite quodammodo fundetur, et<lb/>
substantietur. ''Theodidactus.'' Quomodo vero apprehendam<lb/>
mi Cosmiel, tam superexcelsam et extra omnes humani<lb/>
ingenii limites longe constitutam hypostasin? Declara<lb/>
rogo, vel umbratili quadam similitudine tantae<lb/>
excellentiae unionem. ''Cosmiel.'' Deus tam infinite bonus<lb/>
est, ut nihil in ipso inexistat incomprehensum<lb/>
cuius non etiam in creatis a sua omnipotentia rebus<lb/>
characterem aliquem sive symbolum impresserit, et quemadmodum<lb/>
omnia Sacrosanctae Triadis signaculo insignita<noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

Page:APUG 1053.djvu/16

2024-06-21T08:40:40Z

Michael Canady:

Page:APUG 1053.djvu/16

2024-06-21T08:29:37Z

Michael Canady:

<noinclude><pagequality level="3" user="Jane Hahn" /></noinclude>[[Category:APUG 1053 pages]]
Theodidacte, ad summi boni rationem pertinere, ut creaturis summo<lb/>
modo se communicet, quod in eo maxime perficitur, dum<lb/>
humani generis naturam tam arcto unionis vinculo, nullo<lb/>
unquam tempore separabili coniunxit, ut ex duabus substantiis<lb/>
natura et proprietate diversissimis, scilicet ex verbo, anima<lb/>
et corpore una persona, unum individuum, unum suppositum,<lb/>
una nasceretur hypostasis <unclear></unclear> <add>trium</add> adeo differentium <del>naturarum</del> <del>personarum</del><lb/>
<add>naturarum</add> sustentativa, <unclear></unclear> tanta cum excellentia in unum <unclear>coniunxeris</unclear> ut omnipotens Dei virtus<lb/>
nihil maius, nihil sublimius celsiusque facere potuisse videatur.<lb/>
Et tametsi humanae carni secundum naturae suae conditionem<lb/>
unio Dei in unitate personae non conveniebat, Deo tamen<lb/>
ob infinitam excellentiam bonitatis eius (utpote cuius<lb/>
proprium est meliori modo quo possibile est, se creaturis communicare)<lb/>
unio tam ineffabilis vel maxime competebat.<lb/>
''Theodidactus.'' Cepi mentem tuam; Sed rogo te, contigitne nonnulla<lb/>
in tam admirando divinae unionis effectu mutatis? ''Cosmiel.''<lb/>
Deus natura sua immutabilis aeternitas, nullam prorsus<lb/>
a statu suo mutationem hac superveniente, passus<lb/>
dici potest et debet, sed creata natura humanitatis<lb/>
assumptae, quae cum ex se et sua natura mutabilis sit,<lb/>
per assumptionem immutata dicitur et <del>quodammodo</del> vero<lb/>
deificata, quia divina natura trahit humanam ad<lb/>
illam excellentissimam unionem divinae personae, ut<lb/>
eadem sit hypostasis, idem divinae et humanae naturae<lb/>
suppositum, idem Deus et homo, ita ut humana natura<lb/>
veluti in divino stipite quodammodo fundetur, et<lb/>
substantietur. ''Theodidactus.'' Quomodo vero apprehendam<lb/>
mi Cosmiel, tam superexcelsam et extra omnes humani<lb/>
ingenii limites longe constitutam hypostasin? Declara<lb/>
rogo, vel umbratili quadam similitudine tantae<lb/>
excellentiae unionem. ''Cosmiel.'' Deus tam infinite bonus<lb/>
est, ut nihil in ipso inexistat incomprehensum<lb/>
cuius non etiam in creatis a sua omnipotentia rebus<lb/>
characterem aliquem sive symbolum impresserit, et quem<lb/>
admodum omnia Sacrosanctae Triadis signaculo insignita,<noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

Page:APUG 1053.djvu/16

2024-06-21T08:06:24Z

Michael Canady:

<noinclude><pagequality level="3" user="Jane Hahn" /></noinclude>[[Category:APUG 1053 pages]]
Theodidacte, ad summi boni rationem pertinere, ut creaturis summo<lb/>
modo se communicet, quod in eo maxime perficitur, dum<lb/>
humani generis naturam tam arcto unionis vinculo, nullo<lb/>
unquam tempore separabili coniunxit, ut ex duabus substantiis<lb/>
natura et proprietate diversissimis, scilicet ex verbo, anima<lb/>
et corpore una persona, unum individuum, unum suppositum,<lb/>
una nasceretur hypostasis <unclear></unclear> <add>trium</add> adeo differentium <del>naturarum</del> <del>personarum</del><lb/>
<add>naturarum</add> sustentativa, <unclear></unclear> tanta cum excellentia in unum <unclear>coniunxeris</unclear> ut omnipotens Dei virtus<lb/>
nihil maius, nihil sublimius celsiusque facere potuisse videatur.<lb/>
Et tametsi humanae carni secundum naturae suae conditionem<lb/>
unio Dei in unitate personae non conveniebat, Deo tamen<lb/>
ob infinitam excellentiam bonitatis eius (utpote cuius<lb/>
proprium est meliori modo quo possibile est, se creaturis communicare)<lb/>
unio tam ineffabilis vel maxime competebat.<lb/>
''Theodidactus.'' Cepi mentem tuam; Sed rogo te, contigitne nonnulla<lb/>
in tam admirando divinae unionis effectu mutatis? ''Cosmiel.''<lb/>
Deus natura sua immutabilis aeternitas, nullam prorsus<lb/>
a statu suo mutationem hac superveniente, passus<lb/>
dici potest et debet, sed creata natura humanitatis<lb/>
assumptae, quae cum ex se et sua natura mutabilis sit,<lb/>
per assumptionem immutata dicitur et <del>quodammodo</del> vero<lb/>
deificata, quia divina natura trahit humanam ad<lb/>
illam excellentissimam unionem divinae personae , ut<lb/>
eadem sit hypostasis, idem divinae et humanae naturae<lb/>
suppositum, idem Deus et homo, ita ut humana natura<lb/>
veluti in divino stipite quodammodo fundetur, et<lb/>
substantietur. ''Theodidactus.'' Quomodo vero apprehendam<lb/>
mi Cosmiel, tam superexcelsam et extra omnes humani<lb/>
ingenii limites longe constitutam hypostasin? Declara<lb/>
rogo, vel umbratili quadam similitudine tantae<lb/>
excellentiae unionem. ''Cosmiel.'' Deus tam infinite bonus<lb/>
est, ut nihil in ipso inexistat incomprehensum<lb/>
cuius non etiam in creatis a sua omnipotentia rebus<lb/>
characterem aliquem sive symbolum impresserit, et quem<lb/>
admodum omnia Sacrosanctae Triadis signaculo insignita,<noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

Page:APUG 1053.djvu/15

2024-06-21T07:49:24Z

Michael Canady:

<noinclude><pagequality level="3" user="Jane Hahn" /></noinclude>[[Category:APUG 1053 pages]]
submissionem, quae Angelorum hominumque Conditorem<lb/>
vel ad ipsos piscatorum pedes in lotione compulit!<lb/>
O ineffabile divinae humilitatis argumentum, qua<lb/>
seipsum exinaniens sub specie panis et vini cibus fieri <lb/>
voluit hominum non fidelium tantum sed et perditissimorum,<lb/>
tanta peccatorum immunditia contaminatorum.<lb/>
video iam satis et confundor in me ipso, pudetque tantae<lb/>
meae superbiae, ut, qui nihil sum, aliquid me esse putem. <lb/>
video et attonitus haereo, dum tua mi Cosmiel directione<lb/>
et instructione tanta divinae humilitatis exempla intueor.<lb/>
Sed perge iam sermocinationem tuam ulterius provehere;<lb/>
tanta enim dulcedine verborum tuorum abripior, ut iis satiari non posse videar.<lb/>
<center>CAPUT III <lb/>
De excellentia et dignitate humanae naturae,<lb/>
in cuius assumptione vel ipse Deus<lb/>
aeternum sibi complacuit.<lb/>
</center>
''Theodidactus''. Magnum haud dubie aliquid in causa<lb/>
fuit, quod tanta maiestas lucem inhabitans inaccessibilem,<lb/>
de tam longinquo in locum tam indignum, tot vitiis<lb/>
mortalium pollutum descendere dignatus sit, atque vultus<lb/>
divini claritatem infirmis oculis temperans, veluti<lb/>
lucerna quadam se induens, illo scilicet glorioso, et ab<lb/>
omni labe purissimo, quod suscepit, corpore, exultavit<lb/>
ut gygas ad currendam viam, et ad ovem centesimam<lb/>
quae errarat et perierat, inquirendam. O miram Dei -<lb/>
quaerentis dignationem et sollicitudinem! O magnam<lb/>
quaesiti hominis dignitatem, in quo si gloriari voluerit<lb/>
non erit insipiens; non quod aliquid videatur esse a seipso,<lb/>
sed quod tanti fecerit eum ille, qui fecit eum; sed<lb/>
quoniam me tantae misericordiae incapacem video, a te<lb/>
quam obnixissime contendo; ut quod meae infirmitati deest,<lb/>
id divino tuo eloquio, ad Dei gloriam animaeque meae<lb/>
perfectionem compleas; novi enim tanto Deum ardentius<lb/>
amari, quanto vividius cognoscitur. ''Cosmiel.'' Scias itaque,<noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

Page:APUG 1053.djvu/15

2024-06-21T07:44:24Z

Michael Canady:

<noinclude><pagequality level="3" user="Jane Hahn" /></noinclude>[[Category:APUG 1053 pages]]
submissionem, quae Angelorum hominumque Conditorem<lb/>
vel ad ipsos piscatorum pedes in lotione compulit!<lb/>
O ineffabile divinae humilitatis argumentum, qua<lb/>
seipsum exinaniens sub specie panis et vini cibus fieri <lb/>
voluit hominum non fidelium tantum sed et perditissimorum,<lb/>
tanta peccatorum immunditia contaminatorum.<lb/>
video iam satis et confundor in me ipso, pudetque tantae<lb/>
meae superbiae, ut, qui nihil sum, aliquid me esse putem. <lb/>
video et attonitus haereo, dum tua mi Cosmiel directione<lb/>
et instructione tanta divinae humilitatis exempla intueor.<lb/>
Sed perge iam sermocinationem tuam ulterius provehere;<lb/>
tanta enim dulcedine verborum tuorum abripior, ut iis satiari non posse videar.<lb/>
<center>CAPUT III <lb/>
De excellentia et dignitate humanae naturae,<lb/>
in cuius assumptione vel ipse Deus<lb/>
aeternum sibi complacuit.<lb/>
</center>
''Theodidactus''. Magnum haud dubie aliquid in causa<lb/>
fuit, quod tanta maiestas lucem inhabitans inaccessibilem,<lb/>
de tam longinquo in locum tam indignum, tot vitiis<lb/>
mortalium pollutum descendere dignatus sit, atque vultus<lb/>
divini claritatem infirmis oculis temperans, veluti<lb/>
lucerna quadam se induens, illo scilicet glorioso, et ab<lb/>
omni <unclear>labe</unclear> purissimo, quod suscepit, corpore, exultavit<lb/>
ut gygas ad currendam viam, et ad ovem centesimam<lb/>
quae errarat et perierat, inquirendam. O miram Dei -<lb/>
quaerentis dignationem et sollicitudinem! O magnam<lb/>
quaesiti hominis dignitatem, in quo si gloriari voluerit<lb/>
non erit insipiens; non quod aliquid videatur esse a seipso,<lb/>
sed quod tanti fecerit eum ille, qui fecit eum; sed<lb/>
quoniam me tantae misericordiae incapacem video, a te<lb/>
quam obnixissime contendo; ut quod meae infirmitati deest,<lb/>
id divino tuo eloquio, ad Dei gloriam animaeque meae<lb/>
perfectionem compleas; novi enim tanto Deum ardentius<lb/>
amari, quanto vividius cognoscitur. ''Cosmiel.'' Scias itaque,<noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

AKC Works 034

2024-06-21T07:38:08Z

Michael Canady:

{{AKC Works
|Name(s)=Kircher, Athanasius
|Title=''Dialogus Asceticus Cosmiele et Theodidacto Interlocutoribus''
|Year=1650-1680 ca.
|Language=lat
|Bibliographic level=Manuscript
|Source=APUG, Ms. 1053
|Catalogue description=https://manus.iccu.sbn.it/opac_SchedaScheda.php?ID=223926
|Digitization=No
|Transcription=Yes
|Transcription page=Index:APUG 1053.djvu
|Transcription progress=Not proofread
}}
__NOFACTBOX__
Index: 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/1 DIALOGUS ASCETICUS] 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/1 CAPUT I] 
De bonitate Dei et divini amoris in hominem magnitudine 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/6 CAPUT II] 
De Incarnatione Christi quod incomprehensibile divini amoris in humanum genus, argumentum est. 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/15 CAPUT III] 
De excellentia et dignitate humanae naturae, in cuius assumptione vel ipse Deus aeternum sibi complacuit. 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/49 DIALOGUS I] 
SCALA PARADISI[1]
Qua
Per Solidarum Virtutum cultum ad Vitae aeternae
et Summi Boni possessionem consequendam
ascenditur 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/59 DOCUMENTA DECEM] 
Quibus homo ad Divini Amoris Unionem pertingat,
a Cosmilele praescripta Theodidacto 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/68 EXERCITIUM ASCETICUM] 
De humanae mentis duritie, et grandi, ad Deo se uniendum,
negligentia; et Documenta ad perfectionem
Spiritualem praescribit. 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/83 PARS II SCALA PARADISI] 
id est,
Scientia Sanctorum
et est
IESUS CHRISTUS CRUCIFIXUS 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/83 CAPUT I] 
Cur homines, cuiuscunque tandem conditionis
fuerint, in suis actionibus, dispositionibus,
intentionibus, adeo instabiles
et inquieti reperiantur 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/87 EXHORTATIO] 
De Mundi, rerumque humanarum, actionumque
quarumcunque vanitate, nisi ad Deum
dirigantur. 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/90 Sententiae] 
De rerum in omnibus in hoc Mundo Vanitate. 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/91 Exercitium Spirituale] 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/91 DIALOGUS] 
De Paradoxis Passionis Christi 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/107 Epilogus huius Opusculi] 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/109 Exercitium Spirituale Marianum] 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/111 Prologium ad Beatissimam Deiparam, Virginem] 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/111 SI. Puritas Beatae Virginis] 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/114 SII. Quomodo Deiparam in Virtute puritatis Virgineae unitari possimus, et debeamus] 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/118 SIII. De Admirabilis Matris Excellentia supra omnes puras creaturas, cordintimus conceptus, et existimatio] 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/122 S IV. De Industriis, et Spiritualibus Devotionis Exercitiis, Divinae Matri a suis fidelibus Servis, et amantibus, exhibendis] 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/125 Exercitium Orationum, et Elogiorum Beatae Virgini sub forma acrostychis recitandorum]

Page:APUG 1053.djvu/115

2024-06-19T14:58:05Z

Michael Canady: /* Not proofread */ Created page with "Matris consortium aspiranti, observandae sunt, ut nimirum<lb/> castus sit purusque mente, corpore, verbo, et<lb/> opere. Primum assequetur, si per frequens piae mentis<lb/> ex..."

<noinclude><pagequality level="1" user="Michael Canady" /></noinclude>Matris consortium aspiranti, observandae sunt, ut nimirum<lb/>
castus sit purusque mente, corpore, verbo, et<lb/>
opere. Primum assequetur, si per frequens piae mentis<lb/>
exercitium ad eam qua precibus, qua corporis afflictionibus<lb/>
obtinendam recurrit, utpote quae sola per filii sui<lb/>
merita eam nobis quam benignissime et abundantissime<lb/>
praestare poterit; siquidem tanto ad suis devotis clientulis<lb/>
succurrendum, proniorem, proclivioremque se sentit<lb/>
pia Mater, quanto in iis maius studium, et ad id, quod<lb/>
quaerunt, obtinendum, maior cura, et sollicitudo viguerit.<lb/>
Ante omnia vero filiali quadam fiducia ad eam<lb/>
recurrant, quo poterunt, amoris affectu, hanc adeo beneplacitam<lb/>
filio, Matrique Virtutem in utroque imitaturi;<lb/>
quod ut commodius, exactiusque fiat, certis<lb/>
diebus praecipue die Sabbati intemeratam, et ab omni<lb/><noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

Index:APUG 1053.djvu

2024-06-19T14:53:13Z

Michael Canady:

{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|Previous letter=
|Next letter=
|Title=
|Author=[[has author::Athanasius Kircher]]
|Sender additional information=
|Institution=
|Institution additional information=
|Recipient=
|Recipient additional information=
|Certain date=
|Date additional information=
|Place of origin=
|Place of destination=
|Is followed by=
|Follows=
|Language=[[has language::lat]]
|Source=[[is preserved in::APUG 1053]]
|Internal sequence=
|Number of leaves=
|Dimension=
|Bibliographic level=[[has bibliographic level::Manuscript]]
|Document type=
|Graphic apparatus=
|Published in=
|External link=
|Metadata page=AKC Works 034
|Progress=C
|Pages=<pagelist 1to132="folio"/>
|Abstract=
|Remarks=Struttura=structure richiami=catchwords (a pagina=page, carta=sheet, assenti=absent ...)
Catchwords structure
c. 1r 
c. 1v 
c. 2v 
c. 3v 
c. 4v 
c. 8v 
c. 9v 
c. 10v 
c. 12r 
c. 12v 
c. 13r 
c. 15v 
c. 16v 
c. 17v 
c. 18v 
c. 19v 
c. 20v 
c. 21v 
c. 25v 
c. 26r 
c. 26v 
c. 27v 
c. 28r 
c. 28v 
c. 29v 
c. 30v 
c. 31v 
c. 32v 
c. 33v 
c. 34v 
c. 35v 
c. 36v 
c. 37v 
c. 38v 
c. 39r 
c. 39v 
c. 40v 
c. 42r 
c. 42v 
c. 43 
c. 44v 
c. 45v 
c. 46v 
c. 47v 
c. 48v 
c. 49r 
c. 49v 
c. 50v 
c. 51v 
c. 52v 
c. 53v 
c. 55r 
c. 56r 
c. 56v 
c. 57r 
c. 57v 

Indice=index: 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/1 DIALOGUS ASCETICUS] 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/1 CAPUT I] 
De bonitate Dei et divini amoris in hominem magnitudine 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/6 CAPUT II] 
De Incarnatione Christi quod incomprehensibile divini amoris in humanum genus, argumentum est. 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/15 CAPUT III] 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/49 DIALOGUS I] 
SCALA PARADISI[1]
Qua
Per Solidarum Virtutum cultum ad Vitae aeternae
et Summi Boni possessionem consequendam
ascenditur 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/59 DOCUMENTA DECEM] 
Quibus homo ad Divini Amoris Unionem pertingat,
a Cosmilele praescripta Theodidacto 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/68 EXERCITIUM ASCETICUM] 
De humanae mentis duritie, et grandi, ad Deo se uniendum,
negligentia; et Documenta ad perfectionem
Spiritualem praescribit. 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/83 PARS II SCALA PARADISI] 
id est,
Scientia Sanctorum
et est
IESUS CHRISTUS CRUCIFIXUS 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/83 CAPUT I] 
Cur homines, cuiuscunque tandem conditionis
fuerint, in suis actionibus, dispositionibus,
intentionibus, adeo instabiles
et inquieti reperiantur 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/87 EXHORTATIO] 
De Mundi, rerumque humanarum, actionumque
quarumcunque vanitate, nisi ad Deum
dirigantur. 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/90 Sententiae] 
De rerum in omnibus in hoc Mundo Vanitate. 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/91 Exercitium Spirituale] 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/91 DIALOGUS] 
De Paradoxis Passionis Christi 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/107 Epilogus huius Opusculi] 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/109 Exercitium Spirituale Marianum] 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/111 Prologium ad Beatissimam Deiparam, Virginem] 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/111 SI. Puritas Beatae Virginis] 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/114 SII. Quomodo Deiparam in Virtute puritatis Virgineae unitari possimus, et debeamus] 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/118 SIII. De Admirabilis Matris Excellentia supra omnes puras creaturas, cordintimus conceptus, et existimatio] 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/122 S IV. De Industriis, et Spiritualibus Devotionis Exercitiis, Divinae Matri a suis fidelibus Servis, et amantibus, exhibendis] 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/125 Exercitium Orationum, et Elogiorum Beatae Virgini sub forma acrostychis recitandorum] 
 
|Full-text search=<inputbox>
type=fulltext
width=50
namespaces=Page**
break=no
searchbuttonlabel=Search
bgcolor=transparent
searchfilter=incategory:APUG_1053_pages
</inputbox>
}}

Page:APUG 1053.djvu/114

2024-06-19T14:52:32Z

Michael Canady:

<noinclude><pagequality level="1" user="Michael Canady" /></noinclude>sit nulli mortalium nec concessa, nec concedenda, extra omnes<lb/>
humani conatus limites constituta: Quando igitur<lb/>
consulimus puritatem Deiparae imitandam esse, si ei placere<lb/>
velimus: Hoc dictum intelligas velim, quod quantum<lb/>
vires humanae permittant, eam imitari conemur, praesertim<lb/>
cum illi hac imitatione nihil charius, gratiusque<lb/>
accidere possit. Agedum itaque devoti Mariae famuli,<lb/>
quantum Divini Numinis gratia licuerit, puritatem<lb/>
Mariae sectamini, securi, quod ex hac summopere <del>placiturae</del><lb/>
placiturae virtutis imitatione ad coeteras paulo post<lb/>
enarrandas, maximos gradus facistis. Si vero quaeras,<lb/>
in quo potissimum haec virtus consistat, et quomodo nos<lb/>
gerere debeamus, ut perfecti imitatores Mariae inveniamur,<lb/>
Tibi singulari methodo cuncta exponam.<lb/>
Attende igitur, et assequere, quae tibi Maria, Domina<lb/>
et Mater nostra inspiraverit, assequenda.<lb/>
<center>§.II.<lb/>
Quomodo Deiparam in Virtute puritates<lb/>
Virginea imitari possimus, et debeamus.</center><lb/>
Non est potentius armorum genus, quo Sananas,<lb/>
non dicam, hominum secularium, sed et Religiosorum corda<lb/>
facilius expugnat, evincitque, quam vitium carnalis concupiscentiae,<lb/>
et sat ex historiis Sanctorum liquet; ut proinde<lb/>
quicunque charus purissimae Matris, eiusque genuinus<lb/>
filius esse cupit, et imitatur, hanc tam necessariam<lb/>
puritatis et continentiae virtutem ante omnia,<lb/>
ardentissimis precibus expostulare satagat, sine<lb/>
qua Dei filio, eiusque benedictae Virginum Virgini placere,<lb/>
impossibile est; illud vero vitium ceu periculosum<lb/>
Satanae instrumentum quibuscunque poterit modis, et<lb/>
mediis, sola fuga vitet. Tria autem cumprimis ad Divinae<noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

Page:APUG 1053.djvu/114

2024-06-19T14:52:09Z

Michael Canady:

<noinclude><pagequality level="1" user="Michael Canady" /></noinclude>sit nulli mortalium nec concessa, nec concedenda, extra omnes<lb/>
humani conatus limites constituta: Quando igitur<lb/>
consulimus puritatem Deiparae imitandam esse, si ei placere<lb/>
velimus: Hoc dictum intelligas velim, quod quantum<lb/>
vires humanae permittant, eam imitari conemur, praesertim<lb/>
cum illi hac imitatione nihil charius, gratiusque<lb/>
accidere possit. Agedum itaque devoti Mariae famuli,<lb/>
quantum Divini Numinis gratia licuerit, puritatem<lb/>
Mariae sectamini, securi, quod ex hac summopere <del>placiturae</del><lb/>
placiturae virtutis imitatione ad coeteras paulo post<lb/>
enarrandas, maximos gradus facistis. Si vero quaeras,<lb/>
in quo potissimum haec virtus consistat, et quomodo nos<lb/>
gerere debeamus, ut perfecti imitatores Mariae inveniamur,<lb/>
Tibi singulari methodo cuncta exponam.<lb/>
Attende igitur, et assequere, quae tibi Maria, Domina<lb/>
et Mater nostra inspiraverit, assequenda.<lb/>
<center>§.II.<lb/>
Quomodo Deiparam in Virtute puritates<lb/>
Virginea imitari possimus, et debeamus.<lb/></center>
Non est potentius armorum genus, quo Sananas,<lb/>
non dicam, hominum secularium, sed et Religiosorum corda<lb/>
facilius expugnat, evincitque, quam vitium carnalis concupiscentiae,<lb/>
et sat ex historiis Sanctorum liquet; ut proinde<lb/>
quicunque charus purissimae Matris, eiusque genuinus<lb/>
filius esse cupit, et imitatur, hanc tam necessariam<lb/>
puritatis et continentiae virtutem ante omnia,<lb/>
ardentissimis precibus expostulare satagat, sine<lb/>
qua Dei filio, eiusque benedictae Virginum Virgini placere,<lb/>
impossibile est; illud vero vitium ceu periculosum<lb/>
Satanae instrumentum quibuscunque poterit modis, et<lb/>
mediis, sola fuga vitet. Tria autem cumprimis ad Divinae<noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

Page:APUG 1053.djvu/114

2024-06-19T14:43:47Z

Michael Canady: /* Not proofread */ Created page with "sit nulli mortalium nec concessa, nec concedenda, extra omnes<lb/> humani conatus limites constituta: Quando igitur<lb/> consulimus puritatem Deiparae imitandam esse, si ei pl..."

Index:APUG 1053.djvu

2024-06-19T14:40:21Z

Michael Canady:

{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|Previous letter=
|Next letter=
|Title=
|Author=[[has author::Athanasius Kircher]]
|Sender additional information=
|Institution=
|Institution additional information=
|Recipient=
|Recipient additional information=
|Certain date=
|Date additional information=
|Place of origin=
|Place of destination=
|Is followed by=
|Follows=
|Language=[[has language::lat]]
|Source=[[is preserved in::APUG 1053]]
|Internal sequence=
|Number of leaves=
|Dimension=
|Bibliographic level=[[has bibliographic level::Manuscript]]
|Document type=
|Graphic apparatus=
|Published in=
|External link=
|Metadata page=AKC Works 034
|Progress=C
|Pages=<pagelist 1to132="folio"/>
|Abstract=
|Remarks=Struttura=structure richiami=catchwords (a pagina=page, carta=sheet, assenti=absent ...)
Catchwords structure
c. 1r 
c. 1v 
c. 2v 
c. 3v 
c. 4v 
c. 8v 
c. 9v 
c. 10v 
c. 12r 
c. 12v 
c. 13r 
c. 15v 
c. 16v 
c. 17v 
c. 18v 
c. 19v 
c. 20v 
c. 21v 
c. 25v 
c. 26r 
c. 26v 
c. 27v 
c. 28r 
c. 28v 
c. 29v 
c. 30v 
c. 31v 
c. 32v 
c. 33v 
c. 34v 
c. 35v 
c. 36v 
c. 37v 
c. 38v 
c. 39r 
c. 39v 
c. 40v 
c. 42r 
c. 42v 
c. 43 
c. 44v 
c. 45v 
c. 46v 
c. 47v 
c. 48v 
c. 49r 
c. 49v 
c. 50v 
c. 51v 
c. 52v 
c. 53v 
c. 55r 
c. 56r 
c. 56v 
c. 57r 

Indice=index: 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/1 DIALOGUS ASCETICUS] 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/1 CAPUT I] 
De bonitate Dei et divini amoris in hominem magnitudine 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/6 CAPUT II] 
De Incarnatione Christi quod incomprehensibile divini amoris in humanum genus, argumentum est. 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/15 CAPUT III] 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/49 DIALOGUS I] 
SCALA PARADISI[1]
Qua
Per Solidarum Virtutum cultum ad Vitae aeternae
et Summi Boni possessionem consequendam
ascenditur 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/59 DOCUMENTA DECEM] 
Quibus homo ad Divini Amoris Unionem pertingat,
a Cosmilele praescripta Theodidacto 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/68 EXERCITIUM ASCETICUM] 
De humanae mentis duritie, et grandi, ad Deo se uniendum,
negligentia; et Documenta ad perfectionem
Spiritualem praescribit. 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/83 PARS II SCALA PARADISI] 
id est,
Scientia Sanctorum
et est
IESUS CHRISTUS CRUCIFIXUS 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/83 CAPUT I] 
Cur homines, cuiuscunque tandem conditionis
fuerint, in suis actionibus, dispositionibus,
intentionibus, adeo instabiles
et inquieti reperiantur 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/87 EXHORTATIO] 
De Mundi, rerumque humanarum, actionumque
quarumcunque vanitate, nisi ad Deum
dirigantur. 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/90 Sententiae] 
De rerum in omnibus in hoc Mundo Vanitate. 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/91 Exercitium Spirituale] 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/91 DIALOGUS] 
De Paradoxis Passionis Christi 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/107 Epilogus huius Opusculi] 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/109 Exercitium Spirituale Marianum] 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/111 Prologium ad Beatissimam Deiparam, Virginem] 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/111 SI. Puritas Beatae Virginis] 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/114 SII. Quomodo Deiparam in Virtute puritatis Virgineae unitari possimus, et debeamus] 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/118 SIII. De Admirabilis Matris Excellentia supra omnes puras creaturas, cordintimus conceptus, et existimatio] 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/122 S IV. De Industriis, et Spiritualibus Devotionis Exercitiis, Divinae Matri a suis fidelibus Servis, et amantibus, exhibendis] 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/125 Exercitium Orationum, et Elogiorum Beatae Virgini sub forma acrostychis recitandorum] 
 
|Full-text search=<inputbox>
type=fulltext
width=50
namespaces=Page**
break=no
searchbuttonlabel=Search
bgcolor=transparent
searchfilter=incategory:APUG_1053_pages
</inputbox>
}}

Page:APUG 1053.djvu/113

2024-06-19T14:39:23Z

Michael Canady: /* Not proofread */ Created page with "Deum in eo <del>repositurum</del> <add>requieturum</add>, quam maxime deceret, omnem admirationem<lb/> superat, quod virginitate deinde in filii Dei<lb/> conceptione, coelesti..."

<noinclude><pagequality level="1" user="Michael Canady" /></noinclude>Deum in eo <del>repositurum</del> <add>requieturum</add>, quam maxime deceret, omnem admirationem<lb/>
superat, quod virginitate deinde in filii Dei<lb/>
conceptione, coelesti faecunditate iuncta, tantum abest, ut<lb/>
insitae sibi virgineae puritatis flori quidpiam officeret, ut<lb/>
potius eam Divino munere altiorem sublimioremque redderet;<lb/>
Nam ut recte S. Bernardus: [Ecce enim si in ea laudavero<lb/>
Virginitatem, multae mihi Virgines post eam videntur offerri:<lb/>
Unum est, in quo nec primam similem visa est, nec habere<lb/>
<del>sequentem</del> <add>eundam</add>, gaudium matris habens cum Virginitatis honore.]<lb/>
Mariae privilegium est; nec dabitur alteri, quia non auferetur ab ea, singulare est, sed etiam continuo radicabile<lb/>
reperitur, ut nemo assequi possit, nec eloqui quidem.<lb/>
Quod si et illud adiicias, Cuius Mater? quaenam iam lingua<lb/>
poterit etiam Angelica condignis extollere laudibus Virginem<lb/>
matrem, matrem autem non cuiuscunque, sed Dei?<lb/>
Duplex novitas, duplex praerogativa, duplex miraculum;<lb/>
sed digne prorsus, et quam aptissime conveniens, neque<lb/>
enim filius alius Virginem, nec Deum decuit partus alter.<lb/>
Quae porro vel Angelica puritas Virginitati illi audeat<lb/>
comparari, quae digna fuit Spiritus Sancti Sacrarium fieri,<lb/>
et habitaculum filii Dei. Quicunque itaque ex Sanctorum<lb/>
coetu in terra Angelicam puritatem coluere, in admiratione<lb/>
quidem fuerunt; at qui ad Divinae Matris supereminentem<lb/>
puritatem pertigerint, neminem quidem,<lb/>
at solam illam omnibus sine ulla comparatione, superiorem<lb/>
invenerunt, nemine ad puritatem tam Divinae puritatis<lb/>
aequalitatem, paritatemque pertingente. Hac<lb/>
singulariter gaudet Maria, hac triumphat, hac supra<lb/>
omnes Coelites singulari privilegio eminet. Cum itaque<lb/>
talis sit puritatis Maria, quis eam imitari unquam poterit?<lb/>
certum est, quod nemo; cum unica praerogativa Deiparae<noinclude><references/> {{TurnPage}}</noinclude>

Index:APUG 1053.djvu

2024-06-19T14:28:15Z

Michael Canady:

{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|Previous letter=
|Next letter=
|Title=
|Author=[[has author::Athanasius Kircher]]
|Sender additional information=
|Institution=
|Institution additional information=
|Recipient=
|Recipient additional information=
|Certain date=
|Date additional information=
|Place of origin=
|Place of destination=
|Is followed by=
|Follows=
|Language=[[has language::lat]]
|Source=[[is preserved in::APUG 1053]]
|Internal sequence=
|Number of leaves=
|Dimension=
|Bibliographic level=[[has bibliographic level::Manuscript]]
|Document type=
|Graphic apparatus=
|Published in=
|External link=
|Metadata page=AKC Works 034
|Progress=C
|Pages=<pagelist 1to132="folio"/>
|Abstract=
|Remarks=Struttura=structure richiami=catchwords (a pagina=page, carta=sheet, assenti=absent ...)
Catchwords structure
c. 1r 
c. 1v 
c. 2v 
c. 3v 
c. 4v 
c. 8v 
c. 9v 
c. 10v 
c. 12r 
c. 12v 
c. 13r 
c. 15v 
c. 16v 
c. 17v 
c. 18v 
c. 19v 
c. 20v 
c. 21v 
c. 25v 
c. 26r 
c. 26v 
c. 27v 
c. 28r 
c. 28v 
c. 29v 
c. 30v 
c. 31v 
c. 32v 
c. 33v 
c. 34v 
c. 35v 
c. 36v 
c. 37v 
c. 38v 
c. 39r 
c. 39v 
c. 40v 
c. 42r 
c. 42v 
c. 43 
c. 44v 
c. 45v 
c. 46v 
c. 47v 
c. 48v 
c. 49r 
c. 49v 
c. 50v 
c. 51v 
c. 52v 
c. 53v 
c. 55r 
c. 56r 
c. 56v 

Indice=index: 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/1 DIALOGUS ASCETICUS] 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/1 CAPUT I] 
De bonitate Dei et divini amoris in hominem magnitudine 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/6 CAPUT II] 
De Incarnatione Christi quod incomprehensibile divini amoris in humanum genus, argumentum est. 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/15 CAPUT III] 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/49 DIALOGUS I] 
SCALA PARADISI[1]
Qua
Per Solidarum Virtutum cultum ad Vitae aeternae
et Summi Boni possessionem consequendam
ascenditur 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/59 DOCUMENTA DECEM] 
Quibus homo ad Divini Amoris Unionem pertingat,
a Cosmilele praescripta Theodidacto 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/68 EXERCITIUM ASCETICUM] 
De humanae mentis duritie, et grandi, ad Deo se uniendum,
negligentia; et Documenta ad perfectionem
Spiritualem praescribit. 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/83 PARS II SCALA PARADISI] 
id est,
Scientia Sanctorum
et est
IESUS CHRISTUS CRUCIFIXUS 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/83 CAPUT I] 
Cur homines, cuiuscunque tandem conditionis
fuerint, in suis actionibus, dispositionibus,
intentionibus, adeo instabiles
et inquieti reperiantur 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/87 EXHORTATIO] 
De Mundi, rerumque humanarum, actionumque
quarumcunque vanitate, nisi ad Deum
dirigantur. 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/90 Sententiae] 
De rerum in omnibus in hoc Mundo Vanitate. 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/91 Exercitium Spirituale] 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/91 DIALOGUS] 
De Paradoxis Passionis Christi 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php/Page:APUG_1053.djvu/107 Epilogus huius Opusculi] 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/109 Exercitium Spirituale Marianum] 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/111 Prologium ad Beatissimam Deiparam, Virginem] 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/111 SI. Puritas Beatae Virginis] 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/114 SII. Quomodo Deiparam in Virtute puritatis Virgineae unitari possimus, et debeamus] 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/118 SIII. De Admirabilis Matris Excellentia supra omnes puras creaturas, cordintimus conceptus, et existimatio] 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/122 S IV. De Industriis, et Spiritualibus Devotionis Exercitiis, Divinae Matri a suis fidelibus Servis, et amantibus, exhibendis] 
 
[https://gate.unigre.it/mediawiki/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/125 Exercitium Orationum, et Elogiorum Beatae Virgini sub forma acrostychis recitandorum] 
 
|Full-text search=<inputbox>
type=fulltext
width=50
namespaces=Page**
break=no
searchbuttonlabel=Search
bgcolor=transparent
searchfilter=incategory:APUG_1053_pages
</inputbox>
}}