GATE - User contributions [en]

Page:Obelisci Aegyptiaci Interpretatio hieroglyphica 1666.pdf/43

2018-03-04T16:56:16Z

Anna Omodei: /* Not proofread */ Created page with "Quis Isidis Templi Primus Conditur fuit? Quis propriè Isaei et Templi Isidis ad septa Campi Martii extructi, conditor fuerit, qui ex Authoribus id tradat, non me legisse mem..."

<noinclude><pagequality level="1" user="OmodeiWiki" /></noinclude>Quis Isidis Templi Primus Conditur fuit?

Quis propriè Isaei et
Templi Isidis ad septa Campi Martii extructi, conditor fuerit, qui ex Authoribus id tradat, non me legisse memini. Noui Numam Pompilium Secundum Romanorum Regem à Pythagora Aegyptiacae Philosophiae peritissimo, instructum in uniusmodi facta quàm propensissimum fuisse, sed de Templo iis erecto, nihil apud Authores legitu. Multos quoque ex Romanis tum ab Aegyptis, tum à Gaecis, instruĉtos in Aegyptum data opera, ad occultioris philosophiae rationem addiscendam, profećtos fuisse, affatim in Obelisco Pamphilio ostendimus: de Templis verò more Aegyptiis solito extruendis tum in Graecia, tum Romae erectis, nihil constat, nisi postquam Aegyptus in potestatem Romanorum redacta fuit, tum enim verò complures admirandis istis Aegyptiorum operibus stupefacti, paulatim ad Romam similibus fabricis mnumentisque exornandam atque unà ad veteres superstitiones ab inferis resuscitandas, animum adiecerunt; fuisse tamen nonnulla Aegyptiorum delubra ante Imperii Romani exordium Romae extructa, inultis rationibus conuincor: primò quod huiusmodi Isiaca delubra à primis tum Imperatoribus, tum consulibus prohibita comperiam, si prohibita fuerunt, ergo iam muktis ante annis extructa fuisse, quis dubitat? Sed audiamus ionis. verba lib. 53. <Decretum,> inquit, <quod prioris anni exitu de Serapi Isideque factum erat, inter prodigia non extremum videtur locum obtinuisse; Eorum Divorum fana, quae privatim nonnulli extruxerant, Senatus demoliri iussit, quod eos non magnopere inter Numina numerabat; ubi ea sententia obtinuit, et publice iam coli inciperant, extra pomaerium os Deos collocarunt:> Factum vero, teste Dione, hoc decretum, sive Senatus consultum, anno Urbis condtae DCC; etsi Tertullianus id evulatum fuisse dicat anno Urbis Conditae DCXCVI. id est, anno 69. Pisone et Garbino Consulibus. Quod vero a privatis extructa fuisse dicat, luculento indicio est, hosce in Aegyptiis extructione farotum participem esse voluisse. Quemadmodum vero peregrinus et monstruosus Deorum cultus sine publica authoritate introductus fuit ita quoque cum tempore et cultus eorum publicis decretis, ob ceterum, quae in eo sub paetextu sacrificiorum committebantur, abolitus sin, templa quoque destructa, artamen multorum sacris saventium cura nox restituta. Dion de Augusto loquens ait, <Aegyptis Dÿs sacra fieri inte pomaerium non est pabus;<noinclude><references/></noinclude>

Page:Obelisci Aegyptiaci Interpretatio hieroglyphica 1666.pdf/42

2018-03-01T16:41:29Z

Anna Omodei: /* Not proofread */ Created page with "confundunt, valdè hallucinantur, cum haec, uti religione, ita_, situ quoque distinĉta fuerint. Minervae Fanum eiusque situm, ritusque_, in eo peragi solitos Iacobus Laurus e..."

<noinclude><pagequality level="1" user="OmodeiWiki" /></noinclude>confundunt, valdè hallucinantur, cum haec, uti religione, ita_, situ quoque distinĉta fuerint. Minervae Fanum eiusque situm, ritusque_, in eo peragi solitos Iacobus Laurus ex Plinio in suo de Romanis Antiquitatibus libro hisce verbis describit: <Templum Dea Minerva edificatum, feu dicatum fuit à Magno Pompeio ex Manubiis, ubi omnia Vittarum à se gentium insigna ac titulos reposuit, et est apud Plinium lib. 3. cap. 26. Templum variè ornatum instructumque fuit, addito simulacro ipsius Dee, cui varia quoque à suis Sacerdotibus fiebant sacrificia; Nam ei Victores redeuntes è bello, iriumphantesque sacrificabant in gratiarum actionem, quas ei tamquam Dea armigere referebant, quocircà etiam a gide sinistra, et hasta manu dextrà, longa inducta toga fingi pingique erat solita; Interdum Caput Medusae in seuto paferens: Bellona proptereà, quasi Dea bellatrix diĉtà à Gracis Pallas, Minerva à Latinis dicitur, aliisque nominibus, Iouis Aetheris primogenita, ut testatur Leontius Author Gaecis; atque idcircò fabulantur Poëtae eam è Iovis cerebro natam, ob eam fortassis causam, quod cum sapientissima fuerit foemina, et ideò sapientia et bonis artibus à Veteribus propositam, significare eo commento voluerintsapientiam, pro qua sumebatur Minerva, ex inexhausto Divina sapientia fonte dimanabe. Meminis huius Commenti Sanctus Augustinus lib. 5. de Giuit. cap. 10. Tritonides quoque dicebatur à Poëtu prasertim, eò quod Ogygu Regis tempore circa Tritonidem Africa paludem, Virginali facie et habitu dicatur apparuisse. Diuinitatem autem videtur obtinuisse apud eam gentem, tamquam de hominibus benesserita, quod dei et lanificii credatur esse inuentrix: Ludi in eius honorem celebrabantur, Quinquatria dicta, quae ad sua usque tempora perseverasse restatur Plinius. Fiebant autem quinque diebus, quibus pueri vacabant à staudiis, praeceptoribusque ferebant munaseula in honorem Dea, de quo Ovidi Varro ferebit, ab ea fundatas Athenas, alii volunt, quod iis nomen dederint, ob olivam ei dicatam in Signum Victoria et Pacii. Meritò hoc Dea Sapientiae Templum cessit adi B. Virginà, vere sapientia Matris, cui ibidem Patres Praedicatores eiusdem sapientia cultores inferviunt.> Ex quibus patet, Templum Minervae ab Isidis diversissimum fuisse; in illo enim Graecorum more cultus Minervae, in hoc Aegyptiorum more Isis celebratur, uti Ichnographia docet Isaeum enim, ut et Remplum ipsum ubisque pyramidibus, caeteruque monstruosis Deorum Dearumque formis deferibebatur, plena omnia hieroglyphicis Schematismis, de quibus cum in sequentibus fufiùs dicturi simus, ea id hoc loco tantùm insinuasse sufficiat.<noinclude><references/></noinclude>

Page:Obelisci Aegyptiaci Interpretatio hieroglyphica 1666.pdf/41

2018-03-01T16:04:34Z

Anna Omodei: /* Not proofread */ Created page with "defendentes e Quirinali deducit ad Pantheon; fuit auem ex nigro marmore, Accipitrino capite conspicua, quae manu dextra dimissa et explicata, sinistra Crucem anfatam portabat,..."

<noinclude><pagequality level="1" user="OmodeiWiki" /></noinclude>defendentes e Quirinali deducit ad Pantheon; fuit auem ex nigro marmore, Accipitrino capite conspicua, quae manu dextra dimissa et explicata, sinistra Crucem anfatam portabat, uti inferius figura C. ostendit et etiamnum in Eminentissimi Antonii Cardinalis Barberini palatio ea, qua_. paulo post sequitur, forma spećtanda exponitur; uni enim Isis colebatur, ibidem Osiris maritus abesse non poterat; Verùm cum hanc statuam hieroglyphicam in Oedipo expofuerimus, eò Leĉtorem remitimus. Eodem in loco ante decennium ciciter è regione Collegii Romani, cieĉta ex fundamentis fuit copiosa Aegyptiacae superstitionis suppellex, erantque inter alia Tabulae marmorae hieroglyphicis symbolis inaratae, et coronis inegra ferè, in qua ordine, sequentes figurae infertae videbantur; quarum nonnullae adhuc in meo Musaeo expositae speĉtantur. Uti figura D demonstrat.
Cum itaque in nullo Romanae Urbis loco tanta Aegyptiacornom_, monumentorum copia, quam in hoc distriĉtu fit inuenta, id luculentum fanè indicum est, hoc loco, non alibi, celebre illud Isidis delubrum conditum fuisse. Qui verò vicinum Templum Minervae sacrum cum_, Ifiaco<noinclude><references/></noinclude>

Page:Obelisci Aegyptiaci Interpretatio hieroglyphica 1666.pdf/40

2018-02-12T18:20:04Z

Anna Omodei: /* Not proofread */ Created page with "Nam Ifis, uti in hieroglyphicis nostris operibus ostendimus, etiam sub specie iuvencae colebatur; ubi Selius coenas opimas venebatur. Septa, verò haec inter forum Columnae, A..."

<noinclude><pagequality level="1" user="OmodeiWiki" /></noinclude>Nam Ifis, uti in hieroglyphicis nostris operibus ostendimus, etiam sub specie iuvencae colebatur; ubi Selius coenas opimas venebatur. Septa, verò haec inter forum Columnae, Aquae Treuiae fontem, Pinciumque, Collem, Templum Sancti Andreae, quod à Fratte, id est Martiano in Via Lata terminabantur. Undè patet, septa illa Campi Martii intra se Serapaeri partem comprehendisse.
Ut itaque luculentiùs res pateat, nos veram eius ichonographiam, hoc loco apponendam duximus; ubi vides, à platea, cuare Sciatra dicitur, loco ruderïbus adhüe conferto, usque ad ardem S. Marcelli, et ad hac, usque ad S. Mariam in Via Lata, et ad hac ad Templum Mineruae, et hinc usque ad Templum Imperat. Antonini Pii, cuius columnae adhuc hodie Seminario Romano vicina spectantur, et hinc usque ad delictam plateam, quae Scialla dicitur, reditum fieri; Atque hoc nos dicimus Serapaeum, fuille dicimus, uti ex Ichnographia patet: Et congruie omnibus supracitatis Auhoritus, qui forfan ignari rituum Aegyptiorum, Isaeum cum ipso Ifiaco Templo confunderint; Hoc autem ut afferamus, magno incitamento fuit, Aegyptiacarum Antiquitatem multitudo, quae usque diem Obeliscorum portiones, vicinarum domum angularibus struaturis infertae. Primus est Obeliscus S. Mahuti, ex minoribus adhuc integer, è regione S. Bartholomaei Bergoinatum, quem Mahuti vocant creĉius: Alterius Obelisci portio adhuc in angulo domus pharmocapaei cuiusdam, è regione Ecclesiae S. Ignatii ispectatur; Rursùs alterius portio angulo domus, è regione Cloacae Collegii Romani imposita; Tertiidomus, dum Collegii R portio angulo omani fundamenta ponerentur, inuenta, primò ante fores ipsius Collegii ereĉta , postmodum intra domesticam eiusdem aream traćta, ibidem adhuc cernitur, et hosce non unius, sed differentium Obeliscorum_. fragmenta fuisse, tum color differens, tum commissurae partium difformens, tum denique ipsa hieroglyphicorum feries, interrupta, uti à me summa cura et diligetia exploratum fuit, fat superque docent; Undè colligo, hunc distriĉtum, huiusmodi antiquitatum reliquii; adhuc confertum esse, ut ultimus Obeliscus, cuius occasione hanc diatribem molimur, non_. ita pridem in eodem distriĉtu deteĉtus manifestu docet. Inventa verò et alia statna Aegyptiaca exititio opere, quod basso da rilievo dicunt, elaborata, dum Cloaca ad Collegium Romanum ampliaretur, è regione Palatii novi Principis Pamphilii eruta, quam cum praeterlapso anno, veluti dignum antiquitatis monumentum, seposuissem, posteà summo meo dolore_., denuò intra fossam à Latonis deieĉtam sepultamque fuisse reperi; Tempore verò Urbani. Pontificis, dum novui Coenobii fundamenta iacerent Patres Dominicani, alia Osiridis flatua detesta fuit, haud longè ad eo loco, ubi Fuluio tette, vetus Mineruae delubrum erat, per viam, quae defeen<noinclude><references/></noinclude>

Page:Obelisci Aegyptiaci Interpretatio hieroglyphica 1666.pdf/38

2018-02-11T17:06:01Z

Anna Omodei: /* Not proofread */ Created page with "ubinam propriè insigne illud Ifidis Templum, tot historiis decantarum; situm fuerit, disquiramus. Bartholomaemus Marlianus et Boisiardus in Topographia Romana, in Via Lata co..."

<noinclude><pagequality level="1" user="OmodeiWiki" /></noinclude>ubinam propriè insigne illud Ifidis Templum, tot historiis decantarum; situm fuerit, disquiramus.
Bartholomaemus Marlianus et Boisiardus in Topographia Romana, in Via Lata constitutum fuisse autumant; sic enim referunt: <A Marcello Coruorum ad Septa Campi Marty Via Lata adhuc priseum obtinens nomen producitur, à qua ades Sancta Maria in Via Lata nomen accepit, prope quam nunc multa eruuntur marmora; In hac ipsa via Isidus Templum extitit>; Blondus autem ex Sexti Ruffi descriptione, id ubi nunc aedes ell Sancti Marcelli, ponit, ubi Vespasianum Titum nocte illa, quae Triumphum praecessit, quieuisse, memorat ductonius. Iuucnalis verò propè septa statuit , cum inquit:
<A Meroe portabat aquas, quas spargit in adem Isidis, antiquo qua proxima surgit Ouili.>
Septa Ouile vocabat, eo quod intra ca, veluti intra Ouile tempore, quo noui Senatores Consulesque crearentur, ad tumultus compescendos cogebatur. Quicquid fit, licet aedes Ifiaca à septis non multum distituerit, notandum tamen est hoc loco, non tam Tem:plum, feu Fanum Isidis, eiusque situm excuirendum esse, quam districtum huius, quod Isaeum, siue Serapaeum propriè dicebatur; Nam uti in Obelisco Pamphilio et Oedipo fusè deduximus, erat Isaeum, feu Serapaeum non ipsum Daestrorum Templum, sed districtus longè latèque exporretus circa Templum, in quo, et septum, quo Apis bos ingerti superstititione nutriebatur; erant et in eo adyta arcanioribus cerimoniis celebrandis destinata, plena. Aegyptiacis fiatuis, monumentis; obeliscis, caeterisque hieroglyphicis symbolis exornata; Huius enim Architectus, ut iuxta Aegyptiorum veterum Sacerdotum intentionem rectè operaretur, nihil coium, quae ad Sacra Isiaca ritè administranda requirebantur, omittere debebat. Ac proindè non mal sentiant, qui Templum Isidis nunc ad plateam, quae Sciarra dicitur, modò ad aedem S. Marcelli, aut ad Ecclesiam S. Mariae in Via Lara; alii, illud ibi, ubi modò Collegium Romanum, et Coenobium recens Patrum Dominicanorum, situm fuisse, putant; neque enim hic solum Isiacum. Fanum, sed Isaeum seu Serapaeum, quod erat veluti Atrium quoddam, et districtus non exiguus, qui uti diximus, aedem Isidis, prout Aegyptiis priscis in more prositum erat, cingebat, extitisse putandum est. Undè portionem Septorum Campi Martii cum Serapaeo nonnulli non incongruè confundunt, et ex illo iuuenalis supracitati patet:
<------ quas qnas spargat in adeIsidis, antiquo qua proxima surgit ouili.>
Et Martialis.
<Si nihil Europe fect, tum septa petuntur
Si quid Phyllirides prastet Aesonides.
Hine quoque deceptus Memphitica Templa frequentant Asidet Cathedrus maesta Inuenca suis.<noinclude><references/></noinclude>