Lyon,4 sept. 1614. Alphonsus E. Chalcedonen. Bellarmino.
/ Ill/mo et R/mo Car^/l� Belarmin�o.
Quae haec tam obvia humanitas tua est (Card�nalis Illus/me) quod
ultra appetendum m�hi fu�t cum hac Coadjutoria amicit�am et benevo-
lentiam tuam (qua nih�l quicquam grat�us acc�dere po^est a talibus
.^viris) sic conferas liberaliter ? Fama, literae, linguae tuae, haud
tam alte me tangunt, quam juvant et penetrant zelus ille tuus edax
tuitionis Ecclesiae et fidai, et charitas illa in salutem animarum
incredibilis quae sic faces et ignem mittit in terram universam ut
Ecclesia ipsa pene ardeat, cujus cimmerias inter tenebras et splen-
/ydorem simul sentimus et ardorem, sentit et orbis universus. Amat
enim liberalitas illa tua ad plures se porrigere etiam absenmes, s
sic ut non immerito dixerim transire in alias Provincias vigilanti-
am tuam, et in hoc curae tuae latitudinem diffundi ut longe posito-
rum consoletur angustias hincque fieri ut (quia crebro te non minus
,^rabsentem quaerimonia quam praesentem verecundia moveat) saepe ab-
sterseris eorum lachrymas quorum oculos non vidisti. Ego non unus
illam expertus sum^YA^^^?<^^�^v. quae me ad tantum honoris evexit
gradum ut Ignatio texte
J^t
non unus meri^is tuis in votis habeo honorem supremum mundi deferri,
.^ysi in scelerum nostrorum poenalitatem et vindictam aliquid humanitus
Pontifici Summo contingeret (quod Deus obnixe praecatus avertat).
Sed ne cum tanta jactura christianorum coetui ooveniret interitus,
humeris tuis aptissime sederei pontificatus, tibi Ecclesiam et te
Ecclesiae devina clemencia largiendo eo ipso futurus charus omnibus
^^Tac desiderandus quod prospicias ne in maximo charitatis quocunque
officio desidereris, quantum unusquisque praedicaret se satis vixi-
sse, si te intueretur^J^
Iv . inmM magis esse vivendum alii
praedicarent. Agnosco autumn�^id.tibi non Card/li nec Moecenati di-
/^ci. Ego ver^ laborabo interim quamtum in me erit ut epistolam hanc
totam ad modestiam tuam moderationemque submittam, non minus consi-
