Difference between revisions of "Page:EBC 1601 11 0193.pdf/1"

From GATE
(→‎Not proofread: Created page with "Category:EBC Letters Category:EBC Not proofread 193 Frangola Emmanuel Du�nns � Bellarmin. 193 Salamanque, Novembre 1601. / Nonnullorum rumor falso quidem spara...")
 
Page statusPage status
-
Not proofread
+
Proofread
Page body (to be transcluded):Page body (to be transcluded):
Line 1: Line 1:
 
[[Category:EBC Letters]]
 
[[Category:EBC Letters]]
[[Category:EBC Not proofread]]
+
[[Category:EBC_Proofread]]
193
+
Nonnullorum rumor falso quidem sparaua, Cardinalis amplissime, bisce diebus in hac praesertim Salmanticensi alma literarum schola, plurimum procul dubio animos centra nostrum Patrem Doctorem Ludovicum de Molina, et centra librum ejus de concordia gratiae cum nostro libero arbitrio, non sine offensione multorum concitavit. Etenim doctrinam a viro doctissimo pariter et piissimo editam, a gravissimis Patribus Inquisitoribus supremi in Lusitania senatus unanimi consensu approbatam, jam publica sententia damnatam fuisse Romae, et gravissima nota inustam, falsus iste et vulgaris ignorantium rumor dispersit. Quem cum sua ipsius falsitate opprimi disperdique velimus, illud buie nostro Salmanticensi Collegio,tibi dedi tissimo, visum est, ut praesentes assertione ex praedicto libro congererem, et publice in bac nostrorum scbola disputarem. Cum vero imparem me tanto oneri, et infirmum piane ad tantarum rerum defensionem conspiciam, firmus mibi patronus quaerendus fuit. Inveni statim. Tu enim unus, Illustrissime Cardinalis, statim occurristi qui et veritatis es quam amicissimus,et justitiae patronus, Cuique baec, quam defendendam suscepi, notissimum est, quam indigna sit censura ab istis dispersa. Deinde cum tibi, quantum filii optimo parenti, tantum nos debere fatemur, filii obsequentissimi fiducia erga amantissimum nostrae Societatis Patronum, bas tibi conclusiones consacrare sum ausus, ut tanto patrocinio munitae expugnari non valeant. Accipe igitur illas,qua soles, benignitate ut et me et veritatem,quam nosti, tua tanta defensione tuearis. Vale nostrae societatis decus et ornamentum, et magno Ecclesiae bono in longissimos annos tua felicitar vita conservetur.<lb/>
 
+
Quaestio theologica.<lb/>
Frangola Emmanuel Du�nns � Bellarmin.
+
Utrum contingere possit, ut cum aequalibus quxiliis gratiae antecedentibus unus de facto convertatur, alius vero non?
 
+
<pb/>
193
 
 
 
Salamanque, Novembre 1601.
 
 
 
/ Nonnullorum rumor falso quidem sparaua, Card�nalis amplis sime, bisce diebus in hac praesertim Salmanticensi alma literarum schola, plurimum procul dubio animos centra nostrum Patrem Doctorem Ludovicum de Molina,et centra librum ejus de concordia gratiae
 
^ ^ c u m nostro libero arbitrio, non sine offensione multorum concitavit. Etenim doctrinam a viro doctissimo pariter et piissimo editam, a gravissimis Patribus Inquisitoribus supremi in Lusitania senatus unanimi consensu approbatam, jam publica sententia damnatam fuisse Romae, et gravissima nota inustam, falsus iste et vulgaris ignoran-
 
tium rumor dispersit. Quem cum sua ipsius falsitate opprimi disperdique velimus, illud buie nostro Salmanticensi Collegio,tibi dedi tissimo, visum est,ut praesentes assertione^ex praedicto libro congererem, et publice in bac nostrorum scbola disputarem. Cum vero imparem me tanto oneri,et infirmum piane ad tantarum rerum defensionem conspiciam, firmus mibi patronus quaerendus fuit. Inveni statim. Tu enim unus,Illustrissime Cardinalis, statim occurristi qui et veritatis es quam amicissimus,et justitiae patronus, Cuique baec, quam defendendam suscepi^ notissimum est, quam indigna sit censura ab istis dispersa. Deinde cum tibi,quantum filli optimo parenti, tantum nos debere fatemur, filli obsequentissimi fiducia erga amantissimum nostrae Societatis Patronum, bas tibi conclusiones consacrare sum ausus, ut tanto patrocinio munitae expugnari non valeant. Accipe igitur illas,qua soles, benignitate ut et me et veritatem,quam nosti, tua tanta defensione tuearis. Vale nostrae societatis decus et ornamentum, et magno Ecclesiae bono in longissimos annos tua felicitar vita conservetur. Quaestio tbeologica. Utrum contingere possit, ut cum aequalibus quxiliis gratiae antecedentibus unus de facto convertatur, alius vero non?
 

Revision as of 10:15, 20 November 2017

This page has been proofread

Nonnullorum rumor falso quidem sparaua, Cardinalis amplissime, bisce diebus in hac praesertim Salmanticensi alma literarum schola, plurimum procul dubio animos centra nostrum Patrem Doctorem Ludovicum de Molina, et centra librum ejus de concordia gratiae cum nostro libero arbitrio, non sine offensione multorum concitavit. Etenim doctrinam a viro doctissimo pariter et piissimo editam, a gravissimis Patribus Inquisitoribus supremi in Lusitania senatus unanimi consensu approbatam, jam publica sententia damnatam fuisse Romae, et gravissima nota inustam, falsus iste et vulgaris ignorantium rumor dispersit. Quem cum sua ipsius falsitate opprimi disperdique velimus, illud buie nostro Salmanticensi Collegio,tibi dedi tissimo, visum est, ut praesentes assertione ex praedicto libro congererem, et publice in bac nostrorum scbola disputarem. Cum vero imparem me tanto oneri, et infirmum piane ad tantarum rerum defensionem conspiciam, firmus mibi patronus quaerendus fuit. Inveni statim. Tu enim unus, Illustrissime Cardinalis, statim occurristi qui et veritatis es quam amicissimus,et justitiae patronus, Cuique baec, quam defendendam suscepi, notissimum est, quam indigna sit censura ab istis dispersa. Deinde cum tibi, quantum filii optimo parenti, tantum nos debere fatemur, filii obsequentissimi fiducia erga amantissimum nostrae Societatis Patronum, bas tibi conclusiones consacrare sum ausus, ut tanto patrocinio munitae expugnari non valeant. Accipe igitur illas,qua soles, benignitate ut et me et veritatem,quam nosti, tua tanta defensione tuearis. Vale nostrae societatis decus et ornamentum, et magno Ecclesiae bono in longissimos annos tua felicitar vita conservetur.
Quaestio theologica.
Utrum contingere possit, ut cum aequalibus quxiliis gratiae antecedentibus unus de facto convertatur, alius vero non?
---page break---