GATE - User contributions [en]

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/175

2018-01-10T15:49:18Z

Visconti05:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti05" /></noinclude>dicitur terrae mensura centum complectens cubitos. Itaque annum volentes dicere, quartum dicunt. eò quod ab uno, ut tradunt, Sideris, cui Σώθις nomen fecimus (Coptiticè <gap/>) ortu ad alterum, quarta fit interiecta diei pars. Enim verò Dei (Solis inquam) annus 365 diebus absoluitur. Quamobrem et quarto quoque anno supervacuum diem computant, atque intercalant Aegyptii. quatuor siquidem, diei quadrantes, diem perficiunt. Quae confirmantur ab Eudoxo apud Plinium; cuius quidem lustrum nihil aliud est; quàm quadriennium caniculare, ut et computus Coptus antiquo Aegyptiorum computui, quo ad annos dictos ad unguem quadrans, ostendit. de quo in fine opusculi huius fusius dicemus, ubi etiam quid per Neuruz Coptitae velint, explicatum inuenies. Patet igitur ex dictis, Coptitas non Mensium, tantùm antiquorum Aegyptiorum, ac Nisi, seu dierum <gap/> nomina; sed et omnem quoque; computus Ecclesiastici instituendi rationem a Proauis suis acceptam, ad ultima usque tempora traduxisse: At menses quidem Coptos eosdem, cum Aegyptiacis non nostrum duntaxat Onomasticon; sed et caeteri Authores, quos infra citamus, abundè demonstrant. Ac mense quidem <gap/>, Osiridem è diuturna peregrinatione, reducem, Pausanias tradit. Mense verò <gap/><noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/173

2018-01-10T15:44:14Z

Visconti05:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti05" /></noinclude>eosque trecentis sexaginta coniunxit; Eos nunc Aegyptii <gap/> id est Superinductos vocant, et Deorum Natales putant. Ex quibus patet <gap/> antè non fuisse, sed dicta occasione adiectas esse; quarum cognomina erant, ut infra subiecta sunt. <gap/> Annus ergo Aegyptiacus fuit dierum 365 sine quadrantis adiectione, cuius Thoth Mercurio dicatus primus mensis necessariò caepit ab ortu caniculae, Sole in Leonem transeunte, novilunio. Quia observatio anni, et temporum in caniculae ortu ab Aegyptiis statuebatur: eaque erat ipsis cursus Solaris epocha. Et quamvis eorum Thoth laxis habenis in anteriora fugeret,<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/174

2018-01-10T15:42:19Z

Visconti05:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti05" /></noinclude>tamen quarto quoque anno diem intercalabant, ut Diodorus Siculus lib. I. Dies non secundum Lunam, sed secundum Solem metiuntur, triginta dierum mensem conficientes. Quinque autem dies, et quartam partem 12 mensibus adiungentes, anni cursum perficiunt. Quod ea qua sequitur ratione fiebat. Sit novilunium Thoth mensis, VG. prima die Augusti, Canicula oriente: post quartum annum Thoth superatis Kalendis Augusti ascendet in 31 Iulii. Quare Aegyptiorum Hierophantae quinto anno ineunte, annum suum <gap/> à secunda die Thoth auspicabantur, et spacium illud quadriennii <gap/>, item <gap/>, aut <gap/>, id est Solis, vocabant. Pari ratione quadriennio exacto, novi anni principium à 3. Thoth numerabant: quadriennium quidem exactum <gap/> appellantes, equabilem verò annum labentem quadrantem; ideò illum <gap/> designare volentes, quartam arvi seu iugeri partem pingebant. Horus. <gap/> Instantem, inquit, annum significantes arui partem pingunt. Est autem <gap/>, unde Latinis arvum<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/172

2018-01-10T15:39:42Z

Visconti05:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti05" /></noinclude>col arba Sanin badu alsanee ilnuruz voahi lephath pharsieh. Menses Coptitarum sunt duodecim, annus eorum continet trecentos sexaginta quinque, dies. quinque dies Nesi intercalantur omni anno quarto; Initium anni Neuruz, est illa vox Persica. Horus quoque Serpentem illum <gap/> quo annum, Mundum, Regem, et alia significabant, <gap/> vocari scribit, sed corrupté, ut multa alia in Horo occurrentia; Nam fines anni Solaris etiamnum Coptitas Nesi vocare, ex citatis paulò ante verbis patuit. Porrò nomen ἐῶαγομδίων dictum est <gap/>, tanquam olim annus 360 dierum simpliciter fuisset. Quod, ut dixi Hierophantae ipsi non solum in libris suis scriptum habebant, sed et fabulam origini et causae <gap/> adiiciebant. Mercurium alea cum Luna ludentem vicisse, et septuagesimam secundam partem anni ab eo extorsisse, quam posteà 360 diebus, qui modus erat anni prisci, adiecerit. Plutarchus ita rem narrat. Aiunt Rheam furtim in complexum Saturni venisse; mox et cum Sole congressam esse; sed quasi praegnatione damnatam, neque annum, neque mensem qui pareret invenisse. Mercurii etiam amore captam cum eo concubuisse. Subinde autem cum Luna ludentem Astragalis diei cuiusque septuagesimam abstulisse, ex quibus 5 dies confecit<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/172

2018-01-10T15:39:15Z

Visconti05:

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/173

2018-01-10T15:32:28Z

Visconti05:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti05" /></noinclude>fecit eosque trecentis sexaginta coniunxit; Eos nunc Aegyptii <gap/> id est Superinductos vocant, et Deorum Natales putant. Ex quibus patet <gap/> antè non fuisse, sed dicta occasione adiectas esse; quarum cognomina erant, ut infra subiecta sunt. <gap/> Annus ergo Aegyptiacus fuit dierum 365 sine quadrantis adiectione, cuius Thoth Mercurio dicatus primus mensis necessariò caepit ab ortu caniculae, Sole in Leonem transeunte, novilunio. Quia observatio anni, et temporum in caniculae ortu ab Aegyptiis statuebatur: eaque erat ipsis cursus Solaris epocha. Et quamvis eorum Thoth laxis habenis in anteriora fugeret,<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/171

2018-01-10T15:17:37Z

Visconti05:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti05" /></noinclude>Residuos verò dies <gap/> seu intercalares vocant. Notandum itaque antiquitùs, praesertim apud Aegyptios annum, etsi diebus tantùm 360. constiterit, (qui quidem numerus propter aequabilitatem divisionis est aptissimus) neutiquam tamen annum omninò perfectum ac Zodiaco correspondentem extitisse. Quare Aegyptii Hierophantae, qui cum scirent anno populari ad perfectionem deesse dies integros quinque, ac quadrantem; eum annum perfectum, si quando significare vellent, Serpentem in orbem, ac circulum convolutum, caudam ore admorsam Hieroglyphiκῶς, exprimebant; tanquam Sol perfectum et absulutum Zodiaci curriculum non conficiat si quinque ille dies desint. Eum Serpentem <gap/> vocabant; retinent hanc vocem hodie Coptitae, et Aegyptii vetustissimi Christiani, qui <gap/> vocare solent Nesi lingua prisca Aegyptiaca, seu Copta, de qua modo tractamus. Ita enim Onomasticum Coptum deiis loquitur. <gap/> AlschahuralKoptihieh sanathom toltmaieh hhenfeh satin iuman hhams Nesi iumalkeis phil<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/170

2018-01-10T15:08:12Z

Visconti05:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti05" /></noinclude><gap/> 
Thoth 
Paophi 
Athir 
Chaeac 
Tybi 
Mechir 
Phamenoth 
Pharmuthi 
Paony 
payni 
Epiphi 
Mesori <noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/169

2018-01-10T15:02:31Z

Visconti05:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti05" /></noinclude>stularum arundinearum, quae stagnantis aquae soboles passim habentur, Musicam prima, fundamenta sua iecisse, haud inverisimile est. Unde et <gap/> quoque, quod artem Copticè significat, à <gap/> non malè diduxero, cum Aegyptios omnes artes occasione aquae, et fluminum reperisse, alibi abundè demonstremus. Praetereà linguam Coptam Aegyptiacae antiquae non affinem tantùm, sed et penitus eandem fuisse, preter eas, de quibus dictum est, innumerae aliae voces in omnibus antiquitatum monuinentis adhuc superstites, affatim declarant. Verùm ne gratis id afferere videamur, dicta, exemplis, confirmemus. Ac primò quidem 12. Mensium nomina, priscis Aegyptius usitata, Coptitis adhuc incorrupta manere Tabula Mensium Copticorum id clarè demonstrat; qua ex Thesauro nostro Copto-Arabico depromptam, unà cum Aethiopum, et Arabum mensibus proponere volui. 
<center>''Nomina Mensium Aegyptiorum 
''et Coptitarum, ut respondent 
''Mensibus Romanis,'' 
''et Aehtiopicis.''''''</center><noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/169

2018-01-10T15:02:02Z

Visconti05:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti05" /></noinclude>stularum arundinearum, quae stagnantis aquae soboles passim habentur, Musicam prima, fundamenta sua iecisse, haud inverisimile est. Unde et <gap/> quoque, quod artem Copticè significat, à <gap/> non malè diduxero, cum Aegyptios omnes artes occasione aquae, et fluminum reperisse, alibi abundè demonstremus. Praetereà linguam Coptam Aegyptiacae antiquae non affinem tantùm, sed et penitus eandem fuisse, preter eas, de quibus dictum est, innumerae aliae voces in omnibus antiquitatum monuinentis adhuc superstites, affatim declarant. Verùm ne gratis id afferere videamur, dicta, exemplis, confirmemus. Ac primò quidem 12. Mensium nomina, priscis Aegyptius usitata, Coptitis adhuc incorrupta manere Tabula Mensium Copticorum id clarè demonstrat; qua ex Thesauro nostro Copto-Arabico depromptam, unà cum Aethiopum, et Arabum mensibus proponere volui. 
<center>''Nomina Mensium Aegyptiorum 
''et Coptitarum, ut respondent 
Mensibus Romanis, 
et Aehtiopicis.''''</center><noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/169

2018-01-10T15:00:36Z

Visconti05:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti05" /></noinclude>stularum arundinearum, quae stagnantis aquae soboles passim habentur, Musicam prima, fundamenta sua iecisse, haud inverisimile est. Unde et <gap/> quoque, quod artem Copticè significat, à <gap/> non malè diduxero, cum Aegyptios omnes artes occasione aquae, et fluminum reperisse, alibi abundè demonstremus. Praetereà linguam Coptam Aegyptiacae antiquae non affinem tantùm, sed et penitus eandem fuisse, preter eas, de quibus dictum est, innumerae aliae voces in omnibus antiquitatum monuinentis adhuc superstites, affatim declarant. Verùm ne gratis id afferere videamur, dicta, exemplis, confirmemus. Ac primò quidem 12. Mensium nomina, priscis Aegyptius usitata, Coptitis adhuc incorrupta manere Tabula Mensium Copticorum id clarè demonstrat; qua ex Thesauro nostro Copto-Arabico depromptam, unà cum Aethiopum, et Arabum mensibus proponere volui. 
<center>''Nomina Mensium Aegyptiorum 
et Coptitarum, ut respondent 
Mensibus Romanis, 
et Aehtiopicis.''</center><noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/169

2018-01-10T14:58:45Z

Visconti05:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti05" /></noinclude>stularum arundinearum, quae stagnantis aquae soboles passim habentur, Musicam prima, fundamenta sua iecisse, haud inverisimile est. Unde et <gap/> quoque, quod artem Copticè significat, à <gap/> non malè diduxero, cum Aegyptios omnes artes occasione aquae, et fluminum reperisse, alibi abundè demonstremus. Praetereà linguam Coptam Aegyptiacae antiquae non affinem tantùm, sed et penitus eandem fuisse, preter eas, de quibus dictum est, innumerae aliae voces in omnibus antiquitatum monuinentis adhuc superstites, affatim declarant. Verùm ne gratis id afferere videamur, dicta, exemplis, confirmemus. Ac primò quidem 12. Mensium nomina, priscis Aegyptius usitata, Coptitis adhuc incorrupta manere Tabula Mensium Copticorum id clarè demonstrat; qua ex Thesauro nostro Copto-Arabico depromptam, unà cum Aethiopum, et Arabum mensibus proponere volui. 
<center>''Nomina Mensium Aegyptiorum Captitarum, ut respondent Mensibus Romanis, et Aehtiopicis.''</center><noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/169

2018-01-10T14:56:13Z

Visconti05: /* Problematic */

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti05" /></noinclude>stularum arundinearum, quae stagnantis aquae soboles passim habentur, Musicam prima, fundamenta sua iecisse, haud inverisimile est. Unde et <gap/> quoque, quod artem Copticè significat, à <gap/> non malè diduxero, cum Aegyptios omnes artes occasione aquae, et fluminum reperisse, alibi abundè demonstremus. Praetereà linguam Coptam Aegyptiacae antiquae non affinem tantùm, sed et penitus eandem fuisse, preter eas, de quibus dictum est, innumerae aliae voces in omnibus antiquitatum monuinentis adhuc superstites, affatim declarant. Verùm ne gratis id afferere videamur, dicta, exemplis, confirmemus. Ac primò quidem 12. Mensium nomina, priscis Aegyptius usitata, Coptitis adhuc incorrupta manere Tabula Mensium Copticorum id clarè demonstrat; qua ex Thesauro nostro Copto-Arabico depromptam, unà cum Aethiopum, et Arabum mensibus proponere volui. Nomina Mensium Aegyptiorum Captitarum, ut respondent Mensibus Romanis, et Aehtiopicis.<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/169

2018-01-10T14:45:27Z

Visconti05:

<noinclude><pagequality level="1" user="Visconti05" /></noinclude>stularum arundinearum, quae stagnantis aquae soboles passim habentur, Musicam prima, fundamenta sua iecisse, haud inverisimile est. Unde & <gap/> quoque, quod artem Copticè significat, à <gap/> non malè diduxero, cum AEgyptios omnes artes occasione aquae, et fluminum reperisse, alibi abundè demonstremus. Praetereà linguam Coptam AEgyptiacae antiquae non affinem tantùm, sed & penitus eandem fuisse, preter eas, de quibus dictum est, innumerae aliae voces in omnibus antiquitatum monuinentis adhuc superstites, affatim declarant. Verùm ne gratis id afferere videamur, dicta, exemplis, confirmemus. Ac primò quidem 12. Mensium nomina, priscis AEgyptius usitata, Coptitis adhuc incorrupta manere Tabula Mensium Copticorum id clarè demonstrat; qua ex Thesauro nostro Copto-Arabico depromptam, vnà cum AEthiopum, et Arabum mesibus proponere volui. Nomina Mensium AEgyptiorum Captitarum, ut respondent Mensibus Romanis AEhtiopicis.<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/198

2017-12-29T14:27:39Z

Visconti05:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti05" /></noinclude>Φτ responda quoque consulentibus dabat, (unde et proverbium suprà indicatum Φθάς σοι λελάληκε. Phthas tibi locutus est; promanasse probabile est). Ac proinde non incongruè uti suprà diximus, hunc Taautum, Thoth, seu Mercurium Αγαθοδαίμονα, per circulum exprimebant, Serpente Ιερακομόρφῳ, quem in modum Crucis alatum efformabant, ei imposito. Aptè enim hoc Hieroglyphico eius in hoc mundo dominium exprimebant, et forsan hunc Crucis characterem Aegyptii primùm à Mose exaltante, Serpentem in deserto, aut ex baculo eius seu virga mirifica in qua Tetragrammaton Dei nomen forma Crucis incisum fuisse traditur, ut in margine apparet, didicerunt. Porrò Φτ Coptitarum, sicut nec charactere à charactere Taauti multùm discrepat, ita nec significatione. Significant enim Coptitae per hoc ipsum Dei naturam et essentiam, non secus ac Aegyptii per characterem suum Tauiticum, ac Hebraei per nomen illud <gap/> denotare solent: veluti in sequentibus exemplis patet, in quibus usurpant appropriatum Dei nomen Φτ. ut <gap/> Φτ Dominus Deus <gap/> adiuro te Deus <gap/> ego Deus. <gap/> dixit Deus. <gap/><noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/198

2017-12-29T14:27:10Z

Visconti05: /* Problematic */

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti05" /></noinclude>Φτ responda quoque consulentibus dabat, (unde et proverbium suprà indicatum Φθάς σοι λελάληκε. Phthas tibi locutus est; promanasse probabile est). Ac proinde non incongruè uti suprà diximus, hunc Taautum, Thoth, seu Mercurium Αγαθοδαίμονα, per circulum exprimebant, Serpente Ιερακομόρφῳ, quem in modum Crucis alatum efformabant, ei imposito. Aptè enim hoc Hieroglyphico eius in hoc mundo dominium exprimebant, et forsan hunc Crucis characterem Aegyptii primùm à Mose exaltante, Serpentem in deserto, aut ex baculo eius seu virga mirifica in qua Tetragrammaton Dei nomen forma Crucis incisum fuisse traditur, ut in margine apparet, didicerunt. Porrò Φτ Coptitarum, sicut nec charactere à charactere Taauti multùm discrepat, ita nec significatione. Significant enim Coptitae per hoc ipsum Dei naturam et essentiam, non secus ac Aegyptii per characterem suum Tauiticum, ac Hebraei per nomen illud <gap/> denotare solent: veluti in sequentibus exemplis patet, in quibus usurpant appropriatum Dei nomen Φτ. ut <gap/> Φτ Dominus Deus <gap/> adiuro te Deus <gap/> ego Deu. <gap/> dixit Deus. <gap/><noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/197

2017-12-29T14:14:18Z

Visconti05:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti05" /></noinclude>non Idololatris tantùm, sed et ipsis Daemonibus venerandum proponere: Atque ex his omnibus diligenter inter se collatis, id iam ausim, quod suprà verebar, inferre. Φτ nimirum Coptum idem significare, quod Phtha nomen diuinum, antiquis Aegyptiis receptum: quod praeter composita nomina ex hoc <gap/> Pemtenptha, C et ψ saptha, de quibus suprà <gap/> dictum est, egregiè quoque docet Iamblichus cit: loco. Namsicut, Emepht supremum apud Aegyptios Numen, intelligentiam omnia in sese convertentem significat, ita Phta, quem Emepht ex ovo produxisse suprà diximus, eum Significat, cum veritate et absque falso omnia artificiosè conficientem, hoc est, qui executorem agit rerum ab Emepht in ovo mundano dispositarum; quod verum esse, vel ex ipso nominis etimo patet. Numen enim Phta sic dictum à persuadendo; seu inflectendo oratione, (à quo et Graecorum <gap/> promanasse arbitror) indicat eum omnia verbo et virtute ad se trahere, immutare omnia, omnia flectere, conferuare omnia; Quod Deum Aegyptiorum Phtha, Phoenicum Taautum, Alexandrinorum Thoth, vel θογο, Graecorum Vulcanum, vel Mercurium aut <gap/> seu Suadam prestare notiùs, quam dici debeat;praeter Arbitrium enim in mundum universum<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/197

2017-12-29T14:12:54Z

Visconti05: /* Problematic */

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/196

2017-12-29T13:57:21Z

Visconti05:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti05" /></noinclude>in historia sua tripartita, hisce iam dictis astipulatur. Cum, inquit Serapidis templum spoliaretur, <gap/> in sacris, uti vocant, literis Crucis figurae fuissent inventae, eares in disputationem venit, Christiani enim, quibus notarum periti astipulabantur, Crucem Christo adiu dicabant. Ethnici verò quippiam comune Christo cum Serapide esse impiè contendebant; tutatus est Deus causam suam. Nam plurimi eorum, quos Diabolus deceperat, Christo nomen dederunt, <gap/> trophaeum passionis, Crux triumphalis notata frontibus refulsit inde. Astruunt hanc historiam picturae, in quibus passim hodiè videas D. Antonii vtustissimi Archimandritae penulae et manui assui, aut imponi hanc Crucem. An quia Aegyptius ille vir, quibus iam notum, et inter Sacra hoc signum? Certè obeliscis qui inde Romam vecti sunt,insculptum saepissime videmus. Atque ex hacyenus dictis patet origo nominis Coptici Φτ. Norunt enim Coptitae bennè, figuram, quam Φ refert, diuinitatis atque aeternitatis symbolum esse; Legerant praetereà in Sacris literis de virtute Salutiferi signi Thau, dolentium frontibus impressi; sciebant illud signum finem legis esse, et omnis iustitiae complementum; admirabantur praetereà admirabilem Dei O.M. providentiam, volentis illud in densissimis etiam infidelitatis tenebris, ceu unicum, ac fulgentissimum salutis symbolum, characteremque<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/196

2017-12-29T13:56:47Z

Visconti05: /* Problematic */

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/195

2017-12-27T22:17:23Z

Visconti05:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti05" /></noinclude>ductum id dicere existimet, audiat Ruffinum, cuius narrationem optimè quadrare meae assertioni, verba sequentia fatis demonstrant. Signum, domincae Crucis inter illas, quas dicunt Ιερατικας seu Sacerdotales literas habere Aegypti dicuntur. veluti unum ex iis, quae apud illos sunt, literarum elementis. Cuius literae seu vocabuli hanc sserunt esse interpretationem, vita ventura. Subscribit huic Sozomenus. his verbis. Φασί δε, τοῦ νοῦς χαρακτήραον <gap/> τοἶς λίθοις <gap/> τοιάδε <gap/>. Aiunt, inquit, templo illo Serapèidis diruto disiectoque, quasdam exiis, quas hieroglyphicas vocant notas, similes signo Crucis inscriptas lapidibus apparuisse. Ab iis autem qui docti haec talia, explicatam eam notam, significare Vitam venturam in Suida quoque haec historiola breviter. <gap/> Tempore Theodosii Imperatoris, cum templa Ethnicorum everterentur, inventae sunt in templo Serapidis hieroglyphicae literae Crucis figurram habentes; quas videntes ii Gentilium, qui Christo iam addicti erat, aiehant. significare Crucem apud peritos hieroglyphicarum notarum, vitam venturam. Socrates demum<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/195

2017-12-27T22:16:47Z

Visconti05: /* Problematic */

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/194

2017-12-27T22:00:28Z

Visconti05: /* Not proofread */ Created page with "ut Deorum indignationem quacunque possent ratione mitigarent. Hunc characterem capiti seu fronti Serapidis inserebant. Hunc Osiris et Ifis in manibus portabant; quae omnia in..."

<noinclude><pagequality level="1" user="Visconti05" /></noinclude>ut Deorum indignationem quacunque possent ratione mitigarent. Hunc characterem capiti seu fronti Serapidis inserebant. Hunc Osiris et Ifis in manibus portabant; quae omnia in Hieroglyphicis nostris ex variis modis hoc monogramma Hieroglyphicum conficiebant, uti in praesentibus apparet. Quibus quidem carachteribus in Hieroglyphicis obeliscis, et Bembina Tabula nil frequentius; uti ea perlustranti luculenter patebit. Hos itaque characteres misticos, cum primi Christiani Aegypti studiosus considerarent, et aliquam ad characteres suos, queis nomen Altissimi referre solebant, videlicet Φτ, Phtha, vel Empth, quod iam veluti misticum traditione perceperant, affinitatemdeprehenderent; verisimile est eos, cum eadem signa toties, non in obeliscis tantùm, aut piramidibus; Sed etiam in manibus Idolorum, in templorum valuis, aliisque celebrioribus locis incisa viderent, et magnum quiddam ab Aegyptis significari intelligerent, veluti symbolum quoddam à fidei sue misteriis nequaquam alienum, in sacrum usum, tanto libentius, quanto Crucis figura, quam huiusmodi monogrammata exprimebant, maiora misteria indigitare videbantur, convertisse. Sed ne quis forsan sola me coniectura,<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/193

2017-12-27T21:48:16Z

Visconti05: /* Not proofread */ Created page with "credebant, descriptum adorabant, et sanctè venerabantur. Hoc item nomen Dei aiebant peragrare universum Orbem; de quo ita Iamblichus. HAnc sanè,inquit viam deificam anagogic..."

<noinclude><pagequality level="1" user="Visconti05" /></noinclude>credebant, descriptum adorabant, et sanctè venerabantur. Hoc item nomen Dei aiebant peragrare universum Orbem; de quo ita Iamblichus. HAnc sanè,inquit viam deificam anagogicam ad divina Mercurii docuit, differuit, explanavit, eandem interpretatus est Bitys Propheta Ammoni Regi; quam invenit in adytis descriptam literis Hieroglyphicis, in urbe Aegyptia, quam Soin appellant. Idem Propheta Dei nomen tradidit, nomen inquam Dei perambulans universum mundum. Haec Iamblichus. Constat autem totus character duobus, circulo, et serpente, qui alis extensis capiteque accipitrino sursum sublato, cauda deorsum vergente, formam Crucis exactè referebat, uti in hac figura apparet. Oculos huius eo, artificio teste Eufebio, adornabant Aegypti, ut et claudi et aperiri possent. Hunc itaque simul atque oculis apertis proferebant; universa Aegyptus letitia, atque; hilaritate perfundebatur; perinde ac si Deorum oculi eos aspicerent, opemque praesentem omnibus pollicerentur; in luce igitur et in propatulo omnes esse, risui et iocis atque conviviis dare operam; Quo si clausis eum oculis extulissent, ibi tum omnia maerore luctuque, confundi, auersos et iratos esse Deos existimari, se omnes in tenebras, et obscura penetralia, miserabilique deploratione pro se quemque niti,<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/192

2017-12-27T15:33:53Z

Visconti05: /* Problematic */

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti05" /></noinclude>naturam fragilem et mortalem refert, designavisse videntur. Per <gap/> verò, quae in Coptico Alphabeto ultima est, et Thau vivificum illud signum salutis humane affectat, scilicet Servatorem nostrum, qui corpus ex elementorum commistione coagmentarum, (quae elementa aptè per quatuor Crucis <gap/> ramos designantur), assumens, voluntarium Crucis supplicium subiit, ut quadripartito mundo salutem perditam restitueret, eos indigitavisse verisimile est. Verùm si haec forsan alicui minus placeant; audiat quidmihi ex insperato in mentem venerit. Tradunt Aegyptiorum Numen, quod Emeph vel Hemeph vocant, (alii corruptè Cneph, vel Emeth) ovum ex ore producere, è quo Deus, que Phta nuncupant, nascitur. Graeci Vulcanum, Taautum Phoenices appellant; De quo Suidas his verbis. Φθας ὁ Ηφαίσιος <gap/> ΜεμΦίταις <gap/> ὁ Φθας σοι λελάληκω. Phthas Vulcanus dicitur à Memphitis, <gap/> proverbium est, Vulcanus sine Phthas tibi locutus est. Mundum itaque per ovum intelligentes cum pingere vellent, in circulo Serpentem seu Aspidem Ιερακόμορφον, quemque ob igneam quandam vivacitatem Deum existimabant, vocatum Αγαθοδαίμονα, ea ratione adaptabant; ut θ Theta graecae literae simillimum constitueret characterem. Atque hac figura eum quem universum regere, atque conservare<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/191

2017-12-27T15:11:45Z

Visconti05: /* Problematic */

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti05" /></noinclude><gap/> urbes Adamaven amenechian merran nunbes Christus eui amenechian ghien tanatian Sicut in Adam omnes moriuntur, ita in Christo omnes vivificabuntur. Sed haec ideo fusius tradidi, ut ostenderem, quanto Orientales populi huiusmodi misteriosos Charactetres honore prosecuti sint. Arabes quoq; ad superstitionem usque huiusmodi misticis monogrammatis fingendis deditos, satis superque in Hieroglyphicis nostris apparebit; Tempus me, chartaque deficeret, si omnia de misticis Orientalium nominibus recensere vellem, quare iis omissis ad Coptitas redeamus. Non ab similem itaque rationem Coptitae in misterioso nomine Φτ Hebraeos imitati, obseravisse videntur. Constat id duobus elementis Φ et τ (quamvis in Coptitarum libris id monogramma contractum etiam reperiam, uti in characteribus paulò post ponendis apparebit. Per Φ, eadem quae aut Hebraei per characterem <gap/>, vel Armeni per literam <gap/>, naturam nempè Divinam <gap/> personis subsistentem, idque per tres lineas quibus litera constat, significatam; aut etiam Personam Christi duabus naturis subsistentem, non incongruè per circulares componitur, quarum illae Divinam, aeternam, immortalem, incorruptibilem; haec verò humanam et ex<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/190

2017-12-27T14:59:35Z

Visconti05: /* Problematic */

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti05" /></noinclude>numerum transire permittens, orbis est in se revolutus, atque reflexus principio et fine carens, Trinitatis unionem inscrutabilem designat. Testatur hoc monogramma Armenicus, quod in libro, seu charta quadam convoluta Armenicè scripta Bibliothecae Vaticanae, orationum principiis praefixum videtur, ut sequitur; <gap/> ac proindè hoc nomen per huiusmodi characteres repraesentatum idem est, quod <gap/>. Heli hubel ur tarcmani mietie afruuati, hoc est, Heli hubel quod exponitur magnus Deus.Alia praetereà plurima in voce Adam, quam per primam hanc literam referunt, recondita Sacramenta ostendunt. Sed quia illa digna sunt scitu, ea hìc subiungam. Dicunt Armeni literam <gap/> Aip propagationis humani generis per Adamum primum, et redemptionis deperditi, per Christum Adamum secundum factae, simbolum esse. Hinc eam vocant misticè <gap/> Adam hoc est <gap/> terram aut <gap/> terra virgo; vel <gap/>, terra incarnat, aut <gap/> terra rubens: vel quem admodum alii quoq; explicant, teste Ambros: Thes: qui ex terra tota sua. de quo illud quoque D. Pauli intelligunt Armeni <gap/><noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/189

2017-12-27T12:23:14Z

Visconti05:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti05" /></noinclude>luculenter demonstrat. Hanc itaque arcanam nominis Dei et Christi scribendi rationem ad Latinam quoque Ecclesiam traductam, monstrant sequentia monogrammata Christi <gap/> quibus mnogrammatum dictorum apud Coptitas scribendi ratio, adeò affinis est; ut, an LAtini à Coptitis, an hi ab illis eam desumpserint dispici vix possit. Simili enim characterum genere dicta nomina effigiant. <gap/> Iefus Christus Armeni quoque nomen Dei, ac summa quaeuis misteria fidei, teste Ambrosio Theseo, literis consignant. Nam per primam Alphabeti literam <gap/> quam Aip vocant, coniunctam ultimae dicti Alphabeti, videlicet trigesime nonae o, quam Aipun dicunt, idem denotant, quod Hebraeorum sapientesper 3 Iodim circulo inscripta, seu quod Graeci per primam et ultimam Alphabeti sui literam Α et Ω, videlicet illum, qui se Α et Ω, <gap/> Aip et Aipun, principium scilicet et finem esse dicebat. NAm in <gap/> Aip prima Alphabeti Armeniaci litera, quae tribus lineolis ad basim literae perpendiculariter erectis effigiata est, tria in uno conveniunt, Pater videlicet, et Filius, et Spiritus Sanctus; tres unum sunt. Et Aipun trigesima nona litera Alphabetum claudens, nec ad quadragenarium<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/189

2017-12-27T12:22:45Z

Visconti05: /* Problematic */

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/188

2017-12-27T12:07:59Z

Visconti05:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti05" /></noinclude>Fraudem mentis inops agitat, quem inscitia versat Diuorum summum cunctorum en accipe Ιαω. Clemens Alexandrinus, quatuor literarum, inquit, nomen misticum est, quo illi circundabantur, qui soli aditum ingrediebantur. Dicitur autem Ιαον, quod exponitur Existens <gap/>. Verùm de hoc nomine Ιαω eiusque misteriis, in hieroglyphicis fusius tractabimus, cum de BAsilidis, Valentini, MArci, aliorumque Gnosticorum, qui primi hoc nomen Ιαω ad superstitiones innumeras traduxerunt, dicemus quare hisce per transennam dictis, ad nostra monogrammata revertamur. Secuti sunt hosce Haebraeorum Mekubalim, omnes propè Orientales populi. NAm praeter Chaldaeos, qui nomen suus diuinum plerumque; sic referunt <gap/>, aut sic etiam <gap/>, uti in antiquis manuscriptis apparet. Graeci quoque hosce secuti Christi Servatoris nostri nomen, mistico hoc monogrammate diuinitùs accepto formare sunt soliti <gap/> vel <gap/> cuiusmodi μονόγραμμα adèo in primitia Ecclesia post Constantinum Magnum usitatum fuit, ut nullum Christianorum epitaphium eo carere videatur. Quemadmodum hìc Romae in CAllisti, Priscillae, Lucillae, CAlepodii CAemiteriis subterraneis non semel cum summa animi voluptate videre klicuit. Et egregium illud Romae subterranae opus recens editum<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/188

2017-12-27T12:07:25Z

Visconti05: /* Problematic */

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/187

2017-12-27T11:52:34Z

Visconti05:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti05" /></noinclude>Siculus, qui primus, si Plinio credendum est, apud Graecos nugaRI Desiit, spectatorque rerum, plurimarum fuit, inter caetera, Mosen hoc nomine vocatumhis verbis prodit. Apud Iudaeos Moses ab Iao, quem illi Deum nvocant, acceptas leges dare praeferebat etc. Quo loco nomine Iao sacrosantum Dei Tertragammaton <gap/> à Diodoro designatum esse, certum est. Graecos enim istud Dei nomen sic scripsisse, tùm ex Macrobio, tùm ex Clemente Alexandrino clarissimè patet; Macrobius enim cum Deorum omnium nomina ad unum Deum referre vellet, hunc Orphei versiculum recitat. Εἷς Ζεὗς, εἷς Αδης, εἷς Ηλιος, εἷς Διόνυσος. Id est. Iuppiter est unus, Pluto unus, Bacchus est unus, unus Sol. Vel ut Caninius uno versu tradit BAcchus, Sol, Orcus, et Iuppiter unus et idem. Huius, inquit, Macrobius versus authoritas fundatur Oraculo Apollinis Clarii, in quo aliud quoque nomen Soli adicitur, qui in eiusdem sacris versibus inter caetera vocatur Ιαω. Nam consultus Apollo Clarius, quis Deorum habendus sit, qui vocatur Ιαω, ita effatus est. Οργια μλύ δεδαῶζας <gap/> Ενδ' αῶατῃ παίρῃ <gap/> καί νοῦς ἀλαπαδνός. Φράζεο <gap/> παίτων ὓπαζον Θεόν <gap/> Ιαω. Quorum versuum sententia sic à Caninio appenditur. Orgia qui norunt, arcana recondere par est.<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/187

2017-12-27T11:51:51Z

Visconti05: /* Problematic */

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti05" /></noinclude>Siculus, qui primus, si Plinio credendum est, apud Graecos nugaRI Desiit, spectatorque rerum, plurimarum fuit, inter caetera, Mosen hoc nomine vocatumhis verbis prodit. Apud Iudaeos Moses ab Iao, quem illi Deum nvocant, acceptas leges dare praeferebat etc. Quo loco nomine Iao sacrosantum Dei Tertragammaton <gap/> à Diodoro designatum esse, certum est. Graecos enim istud Dei nomen sic scripsisse, tùm ex Macrobio, tùm ex Clemente Alexandrino clarissimè patet; Macrobius enim cum Deorum omnium nomina ad unum Deum referre vellet, hunc Orphei versiculum recitat. Εἷς Ζεὗς, εἷς Αδης, εἷς Ηλιος, εἷς Διόνυσος. Id est. Iuppiter est unus, Pluto unus, Bacchus est unus, unus Sol. Vel ut Caninius uno versu tradit BAcchus, Sol, Orcus, et Iuppiter unus et idem. Huius, inquit, Macrobius versus authoritas fundatur Oraculo Apollinis Clarii, in quo aliud quoque nomen Soli adicitur, qui in eiusdem sacris versibus inter caetera vocatur Ιαω. Nam consultus Apollo Clarius, quis Deorum habendus sit, qui vocatur Ιαω, ita effatus est. Οργια μλύ δεδαῶζας <gap/> Ενδ' αῶατῃ παίρῃ <gap/> καί νοῦς ἀλαπαδνος. Φράζεο <gap/> παίτων ὓπαζον Θεόν <gap/> Ιαω. Quorum versuum sententia sic à Caninio appenditur. Orgia qui norunt, arcana recondere par est.<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/186

2017-12-27T11:28:10Z

Visconti05: /* Problematic */

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti05" /></noinclude>in Vaticano seruatur, hanc ad fidelium, caetum facit admonitionem de Dei nomine, non publicando. <gap/> Ami Israil lu mephar sem menachum smo morih dalloh metul mezci alho beiuma ddina raba Popule meus Israel nemo ex te publicet nomen, seu verbum Dei, quianon iustificabitur, quicunque fecerit illud, in die iudicii magno.Ac proindè studio summo magnum illud nomen Dei Τεξαγράμμαζον, quod <gap/> appellant, tegebant; et sicut ob supremam Diuini Numinis reverentiam id humanis labiis pronunciando profanari nollent, ita nec legi. Quam ob causam variis id modis referebant; nunc per tria Iodim circulo inscripta, ad 3 Diuinas proprietas, quas <gap/> vocant, in arbore Sephiroth indicandans. uti apparet. Nunc per, et <gap/>, uti sequitur. <gap/>. Saepe quoque per unicam tantummodo literam aut <gap/>, quibus singulis scribendi rationibus maxima quaevis misteria insinuabant. quemadmodum in Hieroglyphico opere fusè declarabimus. Quamuis apud Graecos nomen Dei his tribus literis <gap/> scriptum quoq; reperiam. vel ut in circulo sequenti <gap/> Nam Diodorus,<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/185

2017-12-27T11:14:54Z

Visconti05:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti05" /></noinclude>et qualia apud Hebraeos, <gap/> Iehoua, <gap/> makom, <gap/> Schem. <gap/> Adonai <gap/> el. et apud Arabes <gap/> alla; ac proindè vitio iis nequaqua vertendum esse, si illud nomen Dei unà cum lingua Aegyptiorum Veterum retinuerint. His igitur ita praelibatis, nunc tandem, quid propriem sit illud Dei nomen Φτ,unde deriuatum, quae misteria referat, aut cuius rei Hieroglyphicum sit, posliminiò aperiamus. Dico igitur hoc nomen Dei Φτ Coptitas ab Antiquis acceptum inter secreta, et misteriosa Dei nomina, recensuisse. quod ut inter ligatur sciendum est. Mysticorum nominum rationem olim postulavisse certis quibusdam Characteribus, seu Monogrammis distingui, ne communioribus vocabulis mista profanarentur; quod prae caeteris Gentibus, Hebraeis, Chaldaeis, Arabibus usitatum fuisse legimus: qui nomen Dei non tantum misticé scribebant; sed et illud apertèscribere aut temerè quoquè pronunciare sub gravissima poena prohibebant. Undè Rabbi Iohanan filius BEroca, in Pirckeauoth dicit. <gap/> Omnis, inquit, homo, qui clam <gap/> in secreto verendum Dei nomen inhonorat, iste palàm debitas sceleri suo poenas luet. Rabbi Ionathan quoque in expositione sua Chaldaica, quae Syriacis literis scripta<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/185

2017-12-27T11:13:45Z

Visconti05: /* Problematic */

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/184

2017-12-26T18:36:21Z

Visconti05: /* Problematic */

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti05" /></noinclude>Haba verò ex hac sententia emergit; <gap/> Sanctus benedictus ille nec tamen dum mentio sit horum nominum, ea expansè, sed contractè, ut gnari huius linguae sciunt, pronunciantur. Innumera similia ex Hebraeis, Arabibus, Syriacis, Persicis, hic adducere possem; si aut fusiores demonstrationes requireret patefacta veritas, aut Prodromi festinatio id permitteret: Manet igitur, abbreviata Dei nomina non necessario expansè pronunciari.Alii verò, qui hoc nomen Φτ, (eo quod τ litera, non Θ Th; sed D sonet) ideò non Phta, sed Phda pronunciari debere afferunt, similiter falluntur. Cum in propatulo sit, hancultimam, literam Alphabeti Coptici τ, mystico Hebraeorum, et Samaritanorum Thau, Grecorum Θ, sono aequipollenti omnino respondere;quod autem, Aegypti Coptitae id passim veluti D pronuncient, id non tàm ob naturalem pronunciationem, quàm ob linguae vitium, quo in hac litera τ pronuncianda Coptitae laborant, fieri censendum est. Sed dicent alii, inverisimile esse, Christianos Aegyptios hoc profano Dei gentilis nomine, pro veri Dei nomine usos esse; Verùm his respondemus; hoc nomen Φτ unum fuisse ex absolutis Dei nominibus, qualia Thoyth, Emeph. Ichtho quoq; erant, certos Dei effectus explicantia.<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/183

2017-12-26T18:20:12Z

Visconti05: /* Problematic */

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti05" /></noinclude>tanta sit fides habenda; Ego certè, qui huius rei veritatem è Coptitarum monumentis summo studio investigare contendi, nomen Dei <gap/> quidem; <gap/> autem, quod ipsi Φτ à nomine Dei <gap/>, vel ut melius, <gap/>, omninò diversum esse. dato tamen, non concesso, Φτ idem esse, quod <gap/>, inde tamen nulla ratione sequitur, illud in abbreviatione, sua non Phta, sed <gap/> necessariò pronunciandum esse, cum nemo ignoret, plerorumque; Orientalium morem esse, abbreviata nomina qualiacumque maioris brevitas causa, eo quo scribuntur modo, abbreviatem pronunciare; Rem aliquibus exemplis clariorem reddo; <gap/> abbreviatum Dei nomen, apud Coptitsas idem est, quod Dominus. nec aliam tamen pronunciationem, nisi quam litere dant, habet. <gap/> Agla et Haba, Hebraeorum Dei nomina abbreviata sunt; ex iis literis quas <gap/> appellant, resultantia; Agla quidem ex capitalibus dictionum sequentis sententiae. <gap/> hoc est Tu es fortis in aeternum Deus.<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/182

2017-12-26T18:05:14Z

Visconti05: /* Problematic */

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti05" /></noinclude>Frequens omino apud Coptitas est illud nomen Φτ Phtha, quod tamen, utrum idem sit cum illo Phtha antiquo Aegyptiorum Numine, cuius Iamblichus, Plutarchus, aliique; meminerunt, non immeritò quispiamdubitare posset. Sunt, qui ab ipsis Coptitis instructi hoc nomen Dei Φτ nequaquam expansum; sed abbreviatione contractum esse afferunt; nec legi debere Φτ Phtha; sed <gap/> Phnutha, aut <gap/> atque hi quidem aliam assertionis suae rationem non adducunt, nisi Pythagoricum illud ἀυτός ἔρα, auctoritatem videlicet Coptitarum praetendentes, à quibus id se didicisse, gloriantur. Verum cum hisce temporibus Sacerdotum Aegypti ruditas, et summa antiquitatum ignorantia, praetereà linguam Coptam perfectè callentium in Aegypto paucitas passim notissima sit, non video cur huiuscemodi imperitis hominibus in hac maxima vetustatis caligine.<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/181

2017-12-26T17:49:57Z

Visconti05: /* Not proofread */ Created page with "mutatione, succedentibus seculis corrupta. Caeterùm unum meritò quispiam mirari possit, cur nullus apud Coptitas Aegyptios de Gentilium Deorum nominibus, praeter unicum, pth..."

<noinclude><pagequality level="1" user="Visconti05" /></noinclude>mutatione, succedentibus seculis corrupta. Caeterùm unum meritò quispiam mirari possit, cur nullus apud Coptitas Aegyptios de Gentilium Deorum nominibus, praeter unicum, ptha (de quo in sequente capite) sermo sit. neque; enim unquam Osiridis, isidis, Hori, Ichto, Emeph, aliorumque; à Plutarcho et Iamblicho citatorum nominum; etsi id singulari semper studio inquisiuerim, in eorum libris mentionem fieri deprehendi. Quod cum me multùm perplexum, et ancipitem animo redderet; reperitandem, id non factum esse, quod Coptitae huiusmodi nomina ignorarent; sed quod summae religionis amore moti, nefas esse putarent, sacras historias, in quibus conscribendis toti erant, fabulosis Getilium Deotrum nominibus profanare; in hoc imitantes Hebraeos, qui alto quoq; silentio huiusmodi nomina suppressisse videtur, tum quia Aegyptis nunqua licitum erat Hebraeis comisceri, tum ob summa Idololatriae, ac alienae seruitutis detestationem, quam tanto odio persequebantur; ut falsi numinis nomen, vel ore proferre, crimen existimarent morte piandum; atque; haec est ratio, cur non nomina tantum; verùm etiam ipsas historias eorum, quae in Aegypto quondam ab Heroibus et maioribus eorum gerebantur, veluti teneris mentibus noxias attingere temerarium existimarent. Sed quid de nomine Dei Copto sentiendum sit, iam aperiamus.<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/180

2017-12-26T16:43:50Z

Visconti05:

<noinclude><pagequality level="1" user="Visconti05" /></noinclude>nomimine Aegypti prisci, et Coptitiae moderni Hyosciamon herbam vocat: artque haec est herba quam Typhonion teste Apuleio Sacerdotes Aegypti vocabant, eo quod illa herba Typhonis nature esset, et Osiridi Aegyptio DSeo contraria. Portulacam prisci dicebant τμελμονθος, quam Coptitae τμελμονδι corruptè dicunt; Centauream verò illi ἂρθεμις, hi αἰτίαμας. His adiungi possunt Mene, Sylitho, Thaborin, Emen ipse, herbarum nomina Aegyptia, quibus in Latino respondent Satyrion, Scylla, Chamaeleon, Dictamnus, quae cu Coptis dictionibus coparata, ex quo fonte profluxerint, facilè monstrabunt. Sed cum huiusmodi vocabula ab Authoribus multis tractata, ac paulatìm corrupta à genuina appellatione recesserint; consultò de iis tacemus, ne forsan, ob plusculum discrepantia verba, coactam et violentam comparationem instituisse videamur. Cum, itaque (ut ex dictis patet) nu illa lingua, antiquae Aegyptiace Copta similior sit, certè indubitatum relinquitur, eam veram esse et germanam antiquae Aegyptiacae linguae filiam: non puram quidem, qualis ab initio, videlicet florescentis Aegyptiorum Imperii, tempore Patriarcharum vigebat; sed è varia hominum, linguarumque commixtione,statusque Aegyptiaci frequenti<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/180

2017-12-26T16:41:27Z

Visconti05: /* Not proofread */ Created page with "nomimine Aegypti prisci, et Coptitiae moderni Hyosciamon herbam vocat: artque haec est herba quam Typhonion teste Apuleio Sacerdotes Aegypti vocabant, eo quod illa herba Typho..."

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/179

2017-12-26T16:13:23Z

Visconti05: /* Problematic */

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti05" /></noinclude><gap/> Vocant Aegypti institutionem <gap/> quo nomine et Coptitae eam vocant. unde et deriuata eius <gap/> Magister. <gap/> cognitiones. <gap/> nouit, cognoscit, scit, etc. Nomina quoque Plantarum ab Apuleio in suo, de virtutibus plantarum, tractatu indicatarum, cum Copticis herbarum nominibus comparata exiguam habere differentiam comperiuntur.Vocant, teste Apuleio, Draconteam seu Viperinam, Aegypti Eminion, cui Coptum, <gap/> in eadem significatione respondeat. Atque haec est herba cuius Plutarchus meminit à Magis, et Prophetis in Mythrae sacrificis usitata, Omomum, dictum. de qua nos fusè suo loco. Item Scolopendrium, seu Adianton, quod alii piper aquaticum quoq; nuncupant; Aegypti phper vocant, Coptitae <gap/>. Peristereon etiam dicitur Thiophenges, quod iuxta Coptam deriuationem idem sonat, ac Daemones apparere facere, à Propheris Pharis teste citato Apuleio, dicebatur αἷμα <gap/>. sanguis videlicet Mercuri. Pari ratione Pemptemphtam donum Dei à ΠΕμΤΕμ et ψτ diductum quo nomine, ob eximiam qua pollet vim, Verbenacam Copto Aegypti vocant. Saphta verò ex Sa et Phta compositum, id est, quod contra Deum, quo<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/179

2017-12-26T16:03:35Z

Visconti05: /* Not proofread */ Created page with "<gap/> Vocant Aegypti institutionem <gap/> quo nomine et Coptitae eam vocant. unde et deriuata eius <gap/> Magister. <gap/> cognitiones. <gap/> nouit, cognoscit, scit, etc. No..."

<noinclude><pagequality level="1" user="Visconti05" /></noinclude><gap/> Vocant Aegypti institutionem <gap/> quo nomine et Coptitae eam vocant. unde et deriuata eius <gap/> Magister. <gap/> cognitiones. <gap/> nouit, cognoscit, scit, etc. Nomina quoque Plantarum ab Apuleio in suo, de virtutibus plantarum, tractatu indicatarum, cum Copticis herbarum nominibus comparata exiguam habere differentiam comperiuntur.Vocant, teste Apuleio, Draconteam seu Viperinam, Aegypti Eminion, cui Coptum, <gap/> in eadem significatione respondeat. Atque haec est herba cuius Plutarchus meminit à Magis, et Prophetis in Mythrae sacrificis usitata, Omomum, dictum. de qua nos fusè suo loco. Item Scolopendrium, seu Adianton, quod alii piper aquaticum quoq; nuncupant; Aegypti phper vocant, Coptitae <gap/>. Peristereon etiam dicitur Thiophenges, quod iuxta Coptam deriuationem idem sonat, ac Daemones apparere facere, à Propheris Pharis teste citato Apuleio, dicebatur<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/176

2017-11-29T15:37:17Z

Visconti05: /* Problematic */

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti05" /></noinclude>à Typhone occisum Plutarchus Author est. In novilunio quoque mensis <gap/> sestum agunt, eodem Authore teste, quod Osiridis ingressum in Lunam nuncupant. Iterum trigesima <gap/> seu vulgò Ephephi mensis sestum celebrant, quod natalem oculorum Hori nuncupant. Et octavum diem <gap/>, seu abeuntis Paophi, sestum rursus agunt, quo baculos Solis nasci tenent; et sexto eiusdem Harpocratem ab Iside gigni. Idem 7 die mensis <gap/>, seu Tybi sacris operantur Aegyptij, eumque diem vocant adventum Isidis è Phoenicia, et in placentulis hippopotamum ligatum efformant. Verùm qui plura huiusmodi desiderat, consulat Plutarchum, Herodotum, et ex recentioribus Lilium Gyraldum è quibus dicta ferè desumpsimus. Porrò nec mensium tantùm Aegyptiorum nomina; sed et Astrorum Copticis vocibus respondent. Dicunt Aegyptij Solem Patrio nomine <gap/> ab ignea, qua pollet, virtute; Saturnum <gap/> Rephan, de quo mentio sit 7 actorum. <gap/> Lunam etc. quibus Copta Planetarum nomina magna ex parte respondent; ut Tabula adiuncta apparet.<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/178

2017-11-29T15:31:54Z

Visconti05: /* Problematic */

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti05" /></noinclude>fuerit, uti in praecendentibus ex Plutarcho mòstrauimus; ideò Coptitae idem <gap/> vel <gap/> quoque, hoc est sanctum appellasse videntur. Unde apparet <gap/> idem esse nomen , eandemque rem significare. Multa fimilia ex Thefauro nostro Copto patefient. Dixerunt prisci à Chamo Noemi filio, Aegptum <gap/>, (à quo et Chemitae apud Berofum Aegyptii dicuntur) quam Neoterici Coptitae modò vocant <gap/>, nomine priori haud absimili, atque ex hac voce postmodum Graecis mista, heterogenea nata nominum monstra, magnam paffim corruptionis occasione dederunt. Uti ex voce <gap/> quod Mercurium, vel interpretem Aegyptium significat, voce è Graeca et Aegyptia conflata patet. Similia hic de nomibus <gap/>, dicere possem, nisi earum vocum discussionem aliis locis referuassem. Prtaeterea Horus et Apuleius plurima nomina proferunt, quae cum Coptis comparata magnam utriusque; linguae ad se inuicem monstrant affinitatem. Vocat HOrus in HIeroglyphicis Serpentem Ubaeum, vel ut melius Uphaeum; Accipitrem Baieth, Cornicem Cori, Cucupham Upupam, Cicumam, Ciconiam, quibus in lingua Copta totidem vocabula respondent <gap/>. Baithi.<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/177

2017-11-29T15:10:46Z

Visconti05: /* Problematic */

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti05" /></noinclude><gap/> Planetarum seu ambulantium Siderum nomina Copticè Latinè Hebraicè Arabicè <gap/> Luna <gap/> Venus <gap/> Sol <gap/> Mars <gap/> Iuppiter <gap/> Saturnus <gap/> Verùm haec Planetarum nomina in Oedipo nostro Hieroglyphico exactius discutiemus. Ex stellis fixis apud antiquos Aegyptios reperio celebratissimum Sidus <gap/>, quod <gap/> interpretantur. Sed et idem reperio apud Coptitas nuncupatum <gap/> Sioti. Cum verò <gap/> Sidus ab Aegyptiis Sanctum dictum<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/175

2017-11-29T15:03:53Z

Visconti05: /* Problematic */

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti05" /></noinclude>arvum dicitur terrae mensura centum complectens cubitos. Itaque annum volentes dicere, quartum dicunt. eò quod ab uno, ut tradunt, Sideris, cui Σώθις nomen fecimus (Coptiticè <gap/>) ortu ad alterum, quarta fit interiecta diei pars. Enim verò Dei (Solis inquam) annus 365 diebus absoluitur. Quamobrem et quarto quoque anno superuacuum diem computant, atque intercalant Aegyptii. quatuor siquidem, diei quadrantes, diem perficiunt. Quae confirmatur ab Eudoxo apud plinium; cuius quidem lustrum nihil aliud est; quàm quadriennium caniculare, ut et computus Coptus antiquo Aegyptiorum computui, quo ad annos dictos ad unguem quadrans, ostendit. de quo in fine opusculi huius fusius dicemus, ubi etiam quid per Neuruz Coptitae velint, explicatum inuenies. Patet igitur ex dictis, Coptitas non Mensium, tantùm antiquorum Aegyptiorum, ac Nisi, seu dierum <gap/> nomina; sed et omnem quoque; computus Ecclesiastici instituendi rationem a Proauis suis acceptam, ad ultima usque tempora traduxisse: At menses quidem Coptos eosdem, cum Aegyptiacis non nostrum duntaxat Onomasticon; sed et caeteri Authores, quos infra citamus, abundè demonstrant. Ac mense quidem <gap/>, Osiridem è diuturna peregrinatione, reducem, Pausanias tradit. Mense verò <gap/><noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/174

2017-11-29T14:58:01Z

Visconti05: /* Problematic */

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti05" /></noinclude>tamen quarto quoque anno diem intercalabant, ut Diodorus Siculus lib. 1. Dies non secundum Lunam , sed secundum Solem metiuntur, triginta dierum mensem conficientes. Quinque autem dies, et quartam partem 12 mensibus adiungentes, anni cursum perficiunt. Quod ea qua sequitur ratione fiebat. Sit novilunium Thoth mensis, VG. prima die Augusti, Canicula oriente: post quartum annum Thoth superatis Kalendis Augusti ascendet in 31 Iulij. Quare Aegyptiorum Hierophantae quinto anno ineunte, annum suum <gap/> à secunda die Thoth auspicabantur, et spacium illud quadriennij <gap/>, item <gap/>, aut <gap/>, id est Solis, vocabant. Pari ratione quadriennio exacto, novi anni principium à 3. Thoth numerabant: quadriennium quidem exactum <gap/> appellantes, equabilem verò annum labentem quadrantem; ideò illum <gap/> designare volentes, quartam arui seu iugeri partem pingebant. Horus. <gap/> Instantem, inquit, annum significantes arui partem pingunt. Est autem <gap/>, unde Latinis aruum<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/172

2017-11-29T14:42:21Z

Visconti05: /* Problematic */

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti05" /></noinclude>col arba Sanin badu alfanee ilnuruz voahi lephath pharfieh. Menfes Coptitarum sunt duodecim, annus eorum continet trecentos fexaginta quinque, dies. quinque dies Nesi intercalantur omni anno quarto; Initium anni Neuruz, est illa vox Perica. Horus quoque Serpentem illum Κοσοκδῶς <gap/> quo annum, mundum, Regem, et alia significabant, <gap/> vocari feribit, sed corrupté, ut multa alòia in Horo occurrenti; Nam fines anni Solaris etiamnum Coptitas Nesi vocare, ex citatism paulò ante verbis patuit. Porrò nomen ἐῶαγομδίων dictum est <gap/>, tamquam olim annus 360 dierum simpliciter fuisset. Quod, ut dixi Hierophantae ipsi non solum in libris suis scriptum habebant, sed et fabulam origini et causae <gap/> adiiciebant. Mercurium, alea cum Luna ludentem vicisse, et septuagesimam fecundam partem anni ab eo extorsisse, quam posteà 360 diebus, qui modus erat anni prisci, adiecerit. Plutarchus ita rem narrat. Aiunt Rheam furtim in complexum Saturni venisse; mox et cum Sole congressam esse; sed quasi praegnatione damnatam, neque annum, neque; mensem qui pareret inuenisse. Mercurii etiam amore captam cum eo concubuisse. Subinde autem, cum Luna ludentem Astragalis diei cuiusque, septuagesimam abstulisse, ex quibus 5 dies con-<noinclude><references/></noinclude>