GATE - User contributions [en]

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/168

2018-01-10T15:49:49Z

Visconti04:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti04" /></noinclude>''Et cum iam crevisset introduxit eum ad se filia Faraum, et factus est ei in filium, et vocavit nomen eius Moses, dicens quia de aqua tuli eum.''cui & Clem: Alex: I.i. stromat: subscribit hisce verbis: ''Deinde nomen imponit Regina, Moyses, capta etymologia eò, quod eum ex aqua sustulisset. Aquam enim Moy vocăt Aegyptij in quamoriturus fuerat expositus: Moysen enim vocant eum, qui ex aqua emersus respiraverit. ''Ad quod haud obscurè alludit Targum Uzielidis his verbis.
''Et adultum venire fecit ad se filia Pharaonis, et fuit ei dilectus, et cum iam validus esset, vocavit nomen eius Moyses; quia dixit (min de Moy) hoc est, de aqua eduxi eum.''igitur Aegyptiacum est, non Hebraicum. quod ex aquis servatum dicit, ut benè Iosephus notat, compositum. Atque ex his colligitur, eos qui Musicam à voce Aegyptiaca, quod aqua significare diximus, derivant, eò quod Aegyptij primi eam ad aquas invenerint, haud inconvenienter sentire. Cum enim in Aegypto Papyrus, & arundo ex stagnantis Nili lacunis copiosa propagine pullulasceret; ex arundine verò prima fistularum, & monaulorum inventio extiterit, occasione<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/167

2018-01-10T15:48:00Z

Visconti04:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti04" /></noinclude>''composita voce ex utrisque nomen Moysi fuit inditum.''Hisce astipulatur R. Aben Ezra, etsi eum Monios (voce ut ego reor corrupta) Aegyptiacè dictum tradat. verba eius sunt.
''Est nomen inquit Mosis traductum de lingua Aegyptiaca in linguam sanctam, et nomen eius in lingua Aegyptiaca fuerat Monios. Ita scriptum est in libro de cultu, seu servitute terrae, traducto de lingua Aegyptia in linguam Aethiopicam. Et ita quoque legitur in libris Sapientum Graeciae. forsan filia Pharaonis didicit nostram linguam.''Quicquid sit, hãc vocem, Moses, Aegyptiacam à voce Copta dictam in Pentateucho Copto Vaticano clarè ostenditur; in quo, uti & in Thesauro nostro copto, Aqua, vel cum articulo pręposito, dicta passim reperitur: vox scilicet, non discrepans Textũ Copto - arabicum adiungéndum hìc duxi<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/166

2018-01-10T15:45:54Z

Visconti04:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti04" /></noinclude>''Adultum verò tradidit filiae Pharaonii; quem illa adoptavit in locum filij, vocavitque nomen eius Moyses, dicens, quia ex aquis extraxi eum.''E quibus verbis clarè patet hoc nomen Moysi non à Parentibus, nec ab aliquo alio ex Hebraeorum Gente, sed ab ipsa Pharaonis filia inditum esse; quae cùm praeter vernaculam Aegyptiam aliam familiarem non haberet; certè inventum puerum eam Aegyptio nomine Moysem, quasi diceret, ex aquis servatum, appellasse, in confesso est; quin & id antiquissimi Scriptores Philo, & Fl. Iosephus clarè ostendunt: quorum ille in vita Moysis ita differit. Εῖτα δίδωσιν ὄνομα, θεμσίν Μωσῆν ἐτύμως, διά τὸ ἐκ τῶ ὓδατος αὐτὸν αἰδέσθαι. Τὸ γὰρ ὒδωρ Μῶς ὀνομάζουσιν Αἰγὺπτιοι. ''Post haec nomen ei datur sumptum ex re ipsa, quod esset ex aqua sublatus. Nam Aegyptiorum lingua Mos aqua dicitur;'' hic verò I. 2. de antiquit: Iudaeorum ita dicit. Καί αὐτώ τῲ ὁπίκλησιν ταύτω κατὰ τὸ συμβεβηκὸς ἕθετο εἰς τὸν ποταμὸν ἐμπεσόντι. τὸ γὰρ ὔδωρ Μῶ οἱ Αἰγύπτιοι καλοῦσιν, ὓσης δὲ τὸς ἐξ ὔδατος σωθένται. σωθέντες ἐξ ἀμφότερον τὼ προσηγορίαν ἀυτῲ τίθεσθαι. ''Et quia proiectus fuerat in flumen ab hoc casu nomen sortitus est. Aquam enim Aegyptij Mo vocant. verò servatum. Quare ''<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/164

2018-01-10T15:43:51Z

Visconti04:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti04" /></noinclude>Quemadmodum è sequenti catholicae religionis versiculo (In nomine Patris & Filij & Sipiritus S.) toti orthodoxo mundo passim usitato, patet.
''Hebeaei: Beschem haab ubèn veruàh hakòdesch.
''Ghaldaei: Bisma aba ubra varuhha Kdischa.
''Syri: Beschem abo vabro varucho Kudsco.''''
''Arabes: Bismillab vallebn varuch elkods.''
''Aethiopes: Basma walwalda wa manphas Kedus.''
''Armeni: Anun hor eui ordu eui hocun serbu''
''Samarit: Beschem ab uben veruach haKKodesch''
''Coptitae: Chenphră phiot nempsiri né pipna ethuab''
''<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/163

2018-01-10T15:33:16Z

Visconti04:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti04" /></noinclude>Ubi forsan pro voce Arabica, Authores quod Hebraeum significat sumentes, erroris causam dederunt. Porrò qui linguam Aegyptiam, Aethiopicae, Chaldaicae, Arabicae, Syriacae, alijsque; Orientalibus affinem dicunt, veluti Bibliander, Gesnerus, Volaterranus, Eugubinus, Ambrosius Theseus, nominibus quibusdam Coptis persuasi id asserere videntur. ''Patrem enim'', ait Theseus, ''filium appellant, et perlitteras non secus ac Hebraei, Arabes, et Chaldaei (quorum linguam quoque affectare videntur.) computant.''Sed quid quaeso haec ad linguas Orientales? certè uti totius linguae, ita quoque nominum horum à caetera Orientalium linguarum phrasi diversitatem maximam esse, nullo alio testimonio, nisi dictarum linguarum cum Copta comparatione, opus esse arbitror. Sed operae precium faciam si id exemplo aliquo demonstravero.<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/163

2018-01-10T15:32:35Z

Visconti04:

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/162

2018-01-10T15:29:42Z

Visconti04:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti04" /></noinclude>commisceri nefas esse, sacra pagina testatur. Si porrò dixerimus quod à prima origine huiusmodi inter eos extiterit similitudo, id certè cùm nulla huius rei existant vestigia, gratis asseremus. Quod porrò alij obijciãt illud Beniamini Iudaei asserentis, Aegyptiacam linguam ab Hebraica parùm disterre, refutatione nõ indiget; cùm illud nequaquam de lingua antiqua Aegyptiorum; sed Arabica, qua ante quadrigentos circiter annos, quo tempore Beniamin Aegyptum lustrabat, vulgò utebantur, intelligendum sit. Hanc enim cũ sororibus suis Chaldaica, Syra, Aethiopica unicam matrem suam prositeri clarũ est. Et testatur Author libri Gozri. his verbis.
''''Tres istae linguae, Chaldaica, Arabica, et Hebraica cōiūgūtur ex similitudine in nominibus suis cŏnsuetudinibus et ministerijs.''Quī & hoc ipsũ textus Beniamini Hebręus clarè indicat: sic enim habet.
Tractans de primarijs sectae Iudaicae viris. ''Inter hos,
ait, ''primas tenet Nathanael; primus Ecclesiae Synedrij, Sedens in Domo Regis in Soan in Urbe magna Aegypti, quae filiorum Arab, id est, Arabum Metropolis est, lingua eorum sicut lingua sancta,"<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/161

2018-01-10T15:24:52Z

Visconti04:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti04" /></noinclude>Eulogium meruit ''à Mose ad Mosem non surrexit sicut Moses''. Hic, inquam, Moses Aegyptius natione, in commentatione huius loci expressis verbis asserit vocem Zaphnath phanech esse Aegyptiacam, qua arcanorũ revelatorem significarent, & ab Hebraeis corruptam, & hoc ab ipsis linguae Aegyptiae peritis se accepisse. igitur ad difficultaté pronunciationis vitandam in Tsaphnat versum, idé esse facilè ea nomina comparanti patebit. Unde fatis mirari non possum, quid in mentem venerit Eugubino, quod Tsaphnat phanech verum Aegyptiacum, Psontomphanik autem corruptũ asserere ausus sit; tãntùm abest ut hoc corruptum sit, ut potius 70. Interpretes ab ipsis Sacerdotibus Aegyptijs instructos, id tanquam propriam Aegyptiae linguae vocem posuisse, césendum sit. Porrò perperã sentit Diodorus Siculus apud Claudium Duretum, qui praeterquàm quod linguam antiquam Aegyptiorum extinctam dicat, tantam eius ad Hebraem adstruit affinitatem; ut hasce duas Gétes sine difficultate sese intellexísse innuere videatur. Quod si verum est, quomodo servabitur illud psalmi de Ioseph loquentis, ''''Cùm exiret de terra Aegypti, linguam quam non noverat audivit?"''Aut unde tantam ad Hebraem contraxit similitudiné; an è cõmercio, vel utriusque populi frequénti digressu? Sed Hebraeos Aegyptijs<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/160

2018-01-10T15:22:40Z

Visconti04:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti04" /></noinclude>Eui gociasti Pharaun fanum Housepu Fesuut. ''Et appellavit Pharao Ioseph Fesuut''. &c. quod vocabulũ quid propriè significet, nullus mihi Armenorum quibuscum frequens mihi hic Romae familiaritas est, explicare potuit. Atque ex hac authoritatum farragine luculéter apparet, hanc vocem Tsaphnath phanech, idem esse quod Psonthom phanech, corruptumque esse ab Hebraeis, ob difficultatem qua Aegyptiacas voces pronũnciabant. Nam cùm hoc verbum absconditorum revelatorem significare intelligerent; verisimile est eos Psonthon in Tsaphan ( enim idem quod occultum est) ut Hebraicae phrasi lectioné redderent similiorem, transmutasse. In qua opinione fuisse videtur Oleaster in hunc locum cõmmentans, ex Hebraeorum libris presuasus. ''Mihi videtur,''inquit ''si Tsaphnath phanech dictiones Hebraea sunt, nullum esse dubium quin prior Tsaphnoth significet occultum, à quod est abscondere, seu occultare. De significatione verò secundae dictionis magis dubitatur, quod ea solùm hoc loco reperiatur. Rabbini tamen nostri omnes dicunt significare revelatorem lingua barbara.''Quibus astipulatur R. Moses Aegyptius vulgò Rambam maximarum difficultatum egregius interpres, qui & ob eximiam eruditionis suae soliditatem, hoc in epitaphio suo in hũnc diem ad lacum Genefareth in Palaestina, visédo à posteris Hebraeis<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/159

2018-01-10T15:20:00Z

Visconti04:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti04" /></noinclude>Zafnat fanech meschachhono deasiosto. Hoc est ''Inventorem arcanorum, et absconditorum.''Arabica quoque versio idem habet hoc loco. ''Et vocavit Pharao nomen Ioseph quasi qui aperiret abscondita.''Vaijsmi Faraun Esma Iusef mutsachalhhafiat. Samaritana tamen magis congruit Hebraeo textui, sic. n. in Vaticano codice legitur. Vaiomer Pharao al Iosef Ani Pharao ubalgatach lo iarim isch eth iado veeth raglo becol Mitsraim Vaicra Farao schem Ioseph Tsaphnath phanech. ''Et dixit Pharao ad Ioseph Ego Pharao et praeter te non levabit vir manum suam, aut pedem suum in universa terra Aegypti. Et vocavit nomĕ Ioseph Tsaphnat Phanech, id est arcanorũ interpretē.''Armenica verò Biblia. pro Tsafnat fanech habét Fesuut. ut in vaticano exéplari legitur.<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/158

2018-01-10T15:16:17Z

Visconti04:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti04" /></noinclude>''cuius interpretatio est, cui futurum revelatum est.''Psonthom phanech igitur nihil aliud est quàm futurorum seu Absconditorum interpres, qualis Ioseph reputabatur, eo, quod obscura somniorum praesagia sagaciter intellexisset, & prudenter interpretatus esset. Et hoc modo intelligendam esse illam vocem Aegyptiam, docet Philo in libro de Ioseph. Iosephus libro primo antiquitatũ, quibus astipulantur Expositiones Thargumicae; Nam ubi Hebraei legunt, Rabbi Onkelos Paraphrastes Chaldaeus sic vertit. ''Et vocavit Pharao nomen Ioseph Virum cui manifestantur abscondita''. Confetit huic Rabbi Ionathan Ben Uziel qui hoc nomen in Thargum Babylonico sic vertit. ''Et vocavit Pharao nomĕ Ioseph Virum abscondita exponentem.''cui consonat Syrica quoque versio; Dabmeztrin uqcro Faraun schmeh Iauseph Zafnat Fanech deasiosto ghlion lech. ''Et praefecit Pharao Ioseph, eo, quod coculta ei essent revelata.''Cui quadrat id quod Onomasticum Syriacum, vocem interpretando asserit.<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/157

2018-01-10T15:14:14Z

Visconti04:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti04" /></noinclude>''. fecitque eum ascendere super currum suum fecundum praecone clamante, ut omnes coram eo genuflecterent et propositum esse scirent universae terrae Aegypti.''& post versu 45. ''Mutavique Pharao nomě Ioseph in'' (quod est futurorum vates.) Ex quo sanè luculenter patet nomen illud aliud non esse, nisi Aegyptiacum. Non enim verisimile est, Pharaonem nomen, Ioseph in aliam, quàm quę ei vernacula erat, linguam commutasse. Sed si forsan cuipiam in hac versione Copta, utpote lingua peregrina, barbara & hucusque Europaeis incognita minus satisfactum esset, ille adeat 70. interpretum translationem, quam ita sanè congruam Coptae reperiet, ut in nullo ab ea differre videatur. Sic enim vertũt. Καί ἐκάλεσε Φαραῲ τό ὄνομα Ιωσὴφ Ψοντομφανῂχ et ''vocavit nomen Ioseph Psontomphanech''. Quod si nunc quispiam praeter Sacrae Scripturae testimonia profanas quoque desiderat authoritates, nec illae desunt. Nam omnes eos qui futura praedicerent, Aegyptiaca voce Psontomphanchtes appellatos esse, maximè verò Mosen hoc nomine ab Aegyptijs cohonestatum asserit Chronicum Alexandrinum hisce verbis.
Τὸν Μωῢσλῲ τό ἐπαγαγεῖν τοῖς πληγᾲς, οἱ Αεγύπτοι ψον - θομ - φαγ - χθῆ προσηγόρδισαν, ὅ ἑρμίωδιε ᾧ ἀπεκαλύφθη τὸ μέλλον. ''Mosem inquit, cum 10. plagas in Aegyptum introduxisset, Aegyptij appellabant Psonthomphanchithi,''<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/157

2018-01-10T15:13:18Z

Visconti04:

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/156

2018-01-10T15:09:35Z

Visconti04:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti04" /></noinclude>seu Coptũ, quorum prius in Aegyptiaca lingua futura; verò vatem vel Augurem significat, aut eũ qui futura & abscondita aperit. Hoc autem ita esse docet Pétateuchus Coptus seu Aegyptiacus qui ab iniuria temporũ vindicatus, summo Reip. litterarię bono hodiè in Vaticana Bibliotheca cõnservatur. Ubi pro Hebręo legitur uti.
Hoc est, ''Dixit Pharao ad Ioseph quia revelavit tibi Deus, omnia quae locutus es, nunquid Sapientiorem et consimilem tui invenire potero? & ''posteà versu 42. ''Tulitque Pharao annalu de manu sua; et dedit eum in manu eius Ioseph; vestivitque; eum stola byssina et collo torquen. aureum circumposuit''<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/156

2018-01-10T15:08:43Z

Visconti04:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti04" /></noinclude> seu Coptũ, quorum prius in Aegyptiaca lingua futura; verò vatem vel Augurem significat, aut eũ qui futura & abscondita aperit. Hoc autem ita esse docet Pétateuchus Coptus seu Aegyptiacus qui ab iniuria temporũ vindicatus, summo Reip. litterarię bono hodiè in Vaticana Bibliotheca cõnservatur. Ubi pro Hebręo legitur uti.
Hoc est, ''Dixit Pharao ad Ioseph quia revelavit tibi Deus, omnia quae locutus es, nunquid Sapientiorem et consimilem tui invenire potero? & ''posteà versu 42. ''Tulitque Pharao annalu de manu sua; et dedit eum in manu eius Ioseph; vestivitque; eum stola byssina et collo torquen. aureum circumposuit''<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/155

2018-01-10T15:07:02Z

Visconti04:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti04" /></noinclude>nulli amplius dubitandi locus relinquatur.

Hoc est ''et vocavit Pharao nomen Ioseph Tsaphnath phanehh''. in hoc versu Hebraico, desunt quidem haec verba (in lingua Aegyptia) ex quo unico adversae partis sententiae erroris sui originem traxisse videntur. Sed eorum in Hebraico fieri mentionem, necessarium non erat; cum vocabulum à Mose hoc loco positum seipsum veluti peregrinũ, atque; ab Hebraica phrasi spurium, apud omnes linguae sanctae gnaros fatis explicet. Quod & Rabbini omnes fatentur. Rabbi Schlomo Iarhi hoco loco inquit ''non est simile verbum Phanech in Scriptura''. Cui subscribit Rabbi Abraham hoc loco ita commentans. ''Si inquit hac verba, verba Aegyptia, nescimus eorum significationem'' Cum autem barbarum sit & peregrinũ, & cuius, uti probavimus, significatio nesciatur, ex sequela sanè verborumque; cõtextu ad aliam linguam pertinere non potest, nisi ad eam, quae Pharaoni erat vernacula, quaque; Iosephum quotidie alloqui erat solitus, videlicet Aegyptiam, cui affiné, imò eãdem diximus Coptã. Dicimus itaque; hoc vocabulũ Tsaphanth Phanech idé esse quoque Aegyptiacum<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/154

2018-01-10T15:05:24Z

Visconti04:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti04" /></noinclude>Sacris Biblijs, Chronicis, atque; antiquioribus Scriptoribus Trismegisto, Beroso, Herodoto, Philone, Plutarcho, Eusebio, Pausania, Horo, Prophyrio, Iamblicho, alijsque; Hebraeis, Arabicis, & Syriacis Authoribus, vocibus antiquae Aegyptiacae linguae proprijs in unum collectis, ijsque cum Coptae linguae vocalibus collatis, quid de utraque; sentiendum esset, cognoscerem. quo labore id tandem consecutus esse videor, ut dubitatione omni sublata, id, de quo paulò ante suspicabar, clarè viderem. Nam ex ijs, quae ad nostra usque tempora dictorum Authorum traditione pervenerunt, nescio quid affinitatis unius ad alteram, (quemadmodum in sequentibus monstrabimus) deprehendi. Nam examine caeterarum Orientalium ad has instituto, sicuti Copta ad antiquam Aegyptiacam, ita utraque ad nullam maiorem deprehenditur affinitatem habere, quàm ad Graecam. Falluntur igitur omnes ij, qui illud , quo ixta vulgatã editionem Pharao Iosephum mũdi Salvatorem appellat, coacta & violenta derivatione aliud, quàm Aegyptiacum esse afferunt. Nam praeterquàm quod, non D. Hieronymus tantùm; sed etiam quotquot de eius versione rectè sentiunt, id Aegyptiacum esse afferant; certè ipsae Sacrae litterae non obstante defectu verborum id apertè significantium id adeò clarè sanè hisce verbis mõstrare videntur, ut<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/153

2018-01-10T15:04:37Z

Visconti04:

<noinclude><pagequality level="1" user="Visconti04" /></noinclude>CAPUT.V.
''Utrum Lingua Copta vera et antiqua sit Aegyptiorum Lingua. ''
Veteres Aegypticos, praeter Hieroglyphicas litteras (de quibus nos, cum non tam scriptura propriè sit, quam symbolica quaedam & sublimioris Theosophiae per universales animi notiones expressa repraesentatio; modo silemus) aliam propriã linguã, omnibusque; commune idioma habuisse, nequaquam dubitari debet, nisi forsã eos quispiã per Hieroglyphicas notas, gestu nutuque expressas, Astomorum more locutos afferat; quod ridiculũ, ne dicam stolidum est afferere. Quaenam igitur fuerit antiqua illa Aegyptiorum lingua, si quis ex me quaerat; ei facilius quid sentiam respondebo, quàm quid scripto procedere debeã; cum nullũ, quem in hac vetustatis nebula sequar, inveniã; ita Scriptorum omniũ in ea pervidéda caligant oculi; ita altũ de ea omnium silentium. Veruntatem quandoquidem semper gloriosum esse duxi, in quam maximè arduis conari tantùm; ego fanè toto penè semestri spatio, quo Codicis huius nostri Coptarabici tum versioni, tum descriptioni incubui singulari semper studio, id unum contendi, ut è<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/152

2018-01-10T14:59:51Z

Visconti04:

<noinclude><pagequality level="1" user="Visconti04" /></noinclude>scriptiorum normam erecta, verbo Aegyptiacam rerum faciem ubique videas. Quae omnia hic fusiùs declararem, nisi ea in primae Oedipi nostri partis Syntagmate quarto (quam Simiam Aegyptiacam voco) fuisissimè & particulatim pertractassem<ref>Forma sincopata di 'pertractavissem'.</ref>, quare Lectorem eò remittimus. Atque haec sunt, quae de Colonijs Coptitarum sive Aegyptiorum hucusque dicenda existimavi; de quibus non ignoro alios aliter forsan sentire posse; Verùm ista mihi visa sunt verisimiliora, potuissemque rei propositae alias non contemnendas in medium rationes afferre, si aut instituti mei ratio id modò postulasset, aut mea interesset assensum à Lectoribus violenter extorquere. Sufficit nobis, ex Aegypto factas in totum . Orbem expeditiones, qui unicus noster scopus
erat, dilucidè, etsi fusiùs forsan, quàm par erat, hocloco demonstrasse. Quare his relictis ad linguam Coptam postliminio revertamur.<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/148

2018-01-10T14:51:22Z

Visconti04:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti04" /></noinclude>Cairano subdebat; in Indiam primò, atque hinc in Chinam caeterasque Asiae Regiones, colonias factas nullo non tempore traduxisse. Nam cum Aegyptus optimos quosque; , & commodissimos maris Erythraei portus obtinuerit, ex Erythraeo verò mari in Aethiopiam, Pefidem ac reliquã denique Indiam non incõmodus traiectus fuerit, frequentissimam nullo non tempore ultrò citròque fuisse commeationem, praeter alias, celeberrima quoque illa Salomonis ex Afiongaber maris Rubri portu in Regionem Ophir facta maritima expeditio satis declarat. Verùm quid Ophir hoc loco propriè sit, inter Interpretes admodum controversum reperio; scio quosdam Ophir pro ipso auro obrizo accipere, verùm horum opinio iam dudum explosa est; Alios verò per Ophir eam Regionem Americae designare, quam Peru vulgò dicunt; quae cum duplex sit Borea & Astrina, eas numero duali Paruaim dictas ex illo colligũt . & aurũ illud aurum Paruaim. Ita Arias Montanus. Verùm cum non videam quomodo dicta classis in Antipodum Palestinae prorsus & è diametro oppositum, disiunctum, ignotumque mortalibus Orbem, absque magnete, cuius tunc temporis usum ignorabant, alijsque subsidijs, quibus freti nostri Archinautae eum Orbem detexerunt, destituti, securè, & tam exiguo tempore pervenire potuerint<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/147

2018-01-10T14:50:08Z

Visconti04:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti04" /></noinclude>ad mare Erythaeum usque unà cum ex timis & citimis dicti maris littoribus Syriam latè dicerent; vel ob linguam Syram, aut Chaldaicam quam omnes doctiores profitentur; quemadmodum de Arabo Aegyptijs & Aethiopicis Monachis supra ostendimus, & de Sinaitis monachis monstrat Beniaminus in suo Itinerario his verbis.

Unde in Raphidim duorum dierũ iter est, ubi Arabes habitant, nullusque ex Israelitis est, Hinc verò ad Sinai montem una die itur, in cuius cacumine fanum est Monachorum, qui Suriani dicuntur; in montis autem radicibus castrum magnum est, quod Tor Sinai appellant, huius incolae Chaldaicè loquuntur, hoc est lingua targum. suntque huius loci incolae Aegyptiorum subditi: Hos autem Monachos Coptitas fuisse, librorum Coptorum in huius Arabiae desertae monasterijs factae testantur inscriptiones, quas in catalogo librorum Coptorum propositas considera. Patet igitur Ecclesiam Copto - Aethiopicam, quae totam dicto modo Syriam comprehédebat, uni Patriarchae Alexãdrino seu<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/146

2018-01-10T14:44:14Z

Visconti04:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti04" /></noinclude>'': Hac igitur ratione Episcopi Suriani primùm Regnum Caranganor, Colon et Cochin ingressi paulatim omnes circa Regiones in Chinam usque occuparunt.''Haec Gusmanus. Quae omnia confirmat supracitatus P. Paulus Godignus, atque eos in hunc diem aliam doctrinalem, praeter Syriacam linguam nescire; hac omnia monumenta, omnes sacros & Ecclesiasticos Codices conscriptos tenere, omnes denique; Literatos sacris potissimùm initiandos ad hanc non secus, ac apud nos ad Latinam addiscendam teneri; addit, Vaipocotae in Collegio Soc: Iesu, eam ex professo veluti ad Brachmanes convertendos necessariam doceri. Unde indubitatè colligo, tam eximiarum in ultimos Asiae fines expeditionum Authores alios nõ fuisse, quàm dictos Episcopos Surianos Thomaeorum. Inter quos non Syrostantùm; sed & Aegyptos seu Coptitas, Aethiopesque fuisse abundè declarant supraallegata nomina patria lapidis marginibus Suriano charactere insculpta. Ut , Asba , Saba , kufio Tabennoio , Kubtis , Mitsroio Quorum illa Aethiopica, haec Aegyptia, caetera Syra esse, vel leviter tantùm dictarum linguarum cognitione imbutus ignorare non potest. Dicebantur autem hi omnes promiscuè Suriani, vel quod totum illum tractum, qui est ab Eufrate<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/145

2018-01-10T14:41:25Z

Visconti04:

<noinclude><pagequality level="1" user="Visconti04" /></noinclude>'', Christiani Thomaei dicti, per varia regna divisi, diversis Regibus Gentilium et Maurorum subiecti reperiuntur. Habent ij suum Archiepiscopum, Episcopos et Sacerdotes, qui omnes è Suria veniunt plerumque eos ad huiusmodi expeditionem, Patriarcha Babylonio seu Alexandrino designante. Cum verò Episcopi non possint terras adeò remotas nisi admodum tardè et rarò invisere, ne Sacerdotibus destinantur parvos adhuc pueros ordinibus initari solent, etiamsi non nisi in provectiori aetate, functiones suas exerceant. Causa verò cur Episcopi et Sacerdotes Suriani Indiam ingressi tantam sibi apud dictos Christianos authoritatem conciliarint, fuit homo quidam natione Surianus, Martome nomine, quod in nostra lingua dominum Thomam significat.Hic Martome erat admodum dives, et excellens, et ob hanc causam intrarat cum Regibus Caranganor, et Colon, et cum occasione nominis Thomę, et magnae qua pollebat authoritatis, Christiani Thomaei ei se coniungebant. Ita Martome veluti caput eorum factus benevolentia sua ita omnium animos sibi devinxit, ut difficile non esset, ijs de folis Episcopis Suriae in Indiam recipiendis admittendisqua persuadere. Multùm ad hoc ijs persuadendum poterat lingua Syra, quam eandem esse demonstrabat, qua Christus Salvator noster in Hierosolima quondam esset usus; et qua S. Apostolus Thomas, suis maioribus sacrum olim promulgasset Evangelium
''<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/144

2018-01-10T14:38:36Z

Visconti04:

<noinclude><pagequality level="1" user="Visconti04" /></noinclude>aunque non las exercitan hasta ser grandes. La causa de aver entrada estos Obispos, y Sacerdotes Surianos en la India, y tener tanta mano, y autoritad con los Christianos de S. Thome, se un hombre llamado Martome Suriano, que en lengua Suriana vale tanto, come en la espanola Don. Era Martome hombre muy rico, y principal, y a esta causa tuuo entrada con los Reyes de Caranganor, y Colon; y con occasion del nombre, que tenia de Thome, y fu autoritad en aquella tierra, fueron sele pregando los Christianos, que descendian del Apostol S. Thome y el se hizo como Cabeça dellos, amparando los, y favereciendolos, y por esta via les sue ganádo las voluntades, y como el era Suriano facilmente les persuadio, que recibiessen, y admittiessen los Obispos de aquella tierra, haziédoles creer que aquella era la lengua, en que avia predicado Christo nuestro Senõr en Hierusalem; y per configuiente, que los Obispos Surianos ensenãvam la verdadera doctrina del Evangelio, y la que el Apostol S. Thome avia predicado à sus ante passados . desta manera entraron los Obispos Surianos lo primero en los Reynos de Caranganor, Colon, y Cochin, y poco a poco se fueron estendido a todas las partes hasta a China.

''Hoc est Multi in India Christiani quorum numerus ultra centum quinquagĭta milia ferè excurit.''<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/143

2018-01-10T14:35:40Z

Visconti04:

<noinclude><pagequality level="1" user="Visconti04" /></noinclude>paulatim progressus fecit; Ut non iam proprijs contenta finibus, uberrimas propagines suas in omné Indiá, & in Chinã usque; extenderit. Verùm contigit tandem successu temporum, ut hi Suriani Sacerdotes Nestorianae haereseos labe infesti, quicquid proavi eorum in India laudabiliter in Christianae religionis propagatione confecerant, ipsi pravis dogmatis turpiter destruxerint. Ita testantur dicti Malabarum Annales; ita Lusitani Annalium Indicarum scriptores Ioannes de Bairres & Didacus de Coutto. Ita deniquè refert P. Ludoicus Gusmanus in sua de Indicis expeditionibus historia Hispanico sermone cõscripta I.2.C.27. cuius formalia verba, ad maiorem fidei attestationem hic adiungeda censui. sic enim scribit.
Son muchos los Christianos que ay en la India con este nombre de S. Thome que passaran de ciento y cinquenta mil, aunque repartidos per diversos reynos, y subiectos à diversos Reyes gentiles y Moros. Tienen estos Christianos fu Arçobispo, Obispos y Sacerdotes, que vienen da la Suria y communnemente los provee e!
Patriarcha Oriental de Babylonia (o Alexandria) y porque los Obispos non pueden venir a visitar esta gente, fino de tarde en tarde, paraque no les falten Sacerdotes, ordenan a los Ninõs, siendo muy perquénos de todas ordines<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/143

2018-01-10T14:35:10Z

Visconti04:

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/142

2018-01-10T14:33:41Z

Visconti04:

<noinclude><pagequality level="1" user="Visconti04" /></noinclude>multos annos in suscepta fide cõstanter perseuerasset, tandem deficientibus operarijs, & verbi Dei ministris, Regio à pristino paulatim fervore deficiens, varios gentilium errores imbibit; Unde tota religio in extremum periculum deducta, parùm absuit, quin pessum iret; & isset sanè, nisi Divina Providéntia tot deficiétis Ecclesię miserata malis, opera devoti cuiusdam viri natione Syri, qui Martome vulgò dicebatur, hoc est Dominus Thomas, maturè subuenisset; Hic enim singulari Dei instinctu è Syria in Indiam profectus, dum vineam hanc adeò incultam, qualidam, & tribulis spinisque horridam intueretur, pro summa cura, qua Christianae fidei propagandae tangebatur, eam sibi excolédam ratus, primò Indigenarum animis cùm benevolentia, cùm authoritate, qua pollebat maxima (erat enim non Natalium minus, quam doctrinae cruditionisque splendore, famaque insignis) lucrefactis, mox Coadiutores Episcopos è Syria, & Babylone Aegypti (ita enim passim modò Cairum appellant) accersiros, per diversa Regni loca constituit, Syriacam linguam, qua in eadem Regione Apostolus Sanctum Evangelium quondam, ut traditio tenebat, praedicarat, introduxit, nihil denique; eorum, quae ad Ecclesiae incrementum conferre possent, inter misit; hac ratione vinea Christi in pristinum statum reducta, eos<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/141

2018-01-10T14:32:33Z

Visconti04:

<noinclude><pagequality level="1" user="Visconti04" /></noinclude>Pauonis figura Cruci imminens insigne est Regis Narsingae. Caetera quae circa hanc crucem certis temporibus cõtingere solere diximus omninò mirabilia, lege apud dictũ Lucenã, & Osoriũ quem citat Baronius tom. 1. anno Christis 57.
Extra scopum forsan haec videri possent. Sed cùm in ea nescio quo casu inciderim, ea praeterire hoc loco nolui, cùm ut eximiae antiquitatis monumentum Europae haud ita forsan notum, tùm ut, quomodo Breviarium & Martyrologiũ circa locum passionis S. Thomae intelligendum esset, hoc digressu Lectori forsan haud ingrato, patefacerem. quare ad derelictam semitam reuertamur.
Haec itaque Indiae transmontanae Regio à S. Thoma Apostolo ad Christum conversa, cùm<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/140

2018-01-10T14:31:11Z

Visconti04:

<noinclude><pagequality level="1" user="Visconti04" /></noinclude>''legis,et destrutioné Damonis, Natus est Deus ex Virgine Maria, et sub eius obedientia 30. annos morabatur, et erat Deus fine fine. Hic Deus suam legem 12. Apostolos docebat, è quorum numero unus advenit Meliaporam manu tenens regulam fabri lignarij et palum (''fertur hic palus è mari in litus reiectus eius fuisse vastitatis, ut cõplures Elephantes ad eum loco movendum non fuerint sufficientes, quem tamen S. Apostolus pro Ecclesiae constituendae fundamento à Rege donatum, cingulo proprio alligatum, in virtute Christi & S. Crucis non secus ac paleam levissimam traxisse traditur. '') fecit Ecclesiam. Rex Meliaporae, et Coromandelis, et Pardorum, alijque diversarum nationum et sectarum (''Princeps '') prompta omnes voluntate sese legi S. Thomae certatim sub mittere ( ''maximo viso miraculo '') constituerunt. Venit tempus, quo S. Thomas occumberet Brahmani cuiusdam manu, et de proprio suo sanguine haec Crux expressa fuit.''Hact: Lucena.
Porrò haec Crux 18. Decembris sesto videl: B.V. quod expectationé partus Hispani vocant, quo tantis tempore Missę solénnis in varios se colores mutare solet; quin & subidine sãnguiné cum sudore copiosissimo, emittere; quod tamen semper magnę calamitatis imminéntis prognosticũ fuisse, experiéntia docuit: Crucis veram effigié unà cum characteribus hic apponendã duximus.<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/140

2018-01-10T14:30:12Z

Visconti04:

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/138

2018-01-10T14:27:59Z

Visconti04:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti04" /></noinclude>ab omnibus Christianis ita credi asseueravit; ita Crux ipsa mirabilis quae dum S.Apostolus fanguinem funderet ex ipsius sanguinis fluxu expressa in lapide quodam miraculosè comparens, in hunc diem Meliaporae in Ecclesia Sãncti Thomae, sũmma devotione Indigenarũ conservata testatur; quin & id clariùs docet insolito characterũ genere circa ipsã cruce ad perpetuã rei memoriã incisa perigraphe, quã ex historia Xaueriana P. Ioannis Lucenae decerptã unà cum mysticis Brachmanũ characteribus hic adnectere visũ est.
Characteres mystici in circuitu crucis scriptę.

Hosce characteres mysticos veterum philosophorum fuisse, singulosque singulis dictionibus respondere, non secus Aegyptiorum mysticas notas Brachmanes asserũt; quamvis alij verisimilius<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/137

2018-01-10T14:26:02Z

Visconti04:

<noinclude><pagequality level="1" user="Visconti04" /></noinclude>pro passum velint; quem quidem errorem ex mala vocis (''Calamina)
intelligentia irrepsisse, cum patebit, ubi, quis locus propriè ''Calamina'' fuerit, aperuerimus. Nota itaque; nullá huius nominis Urbé, teste Malabarú Chronico nec hodie reperiri in India, nec olim repertam esse; Sed loco Calaminae; ''Calurmina'' legendum esse, quam vocem constat Malabaricam, compositam ex ''Calur, et mina,'' quarum hae (''supra'')illa, ''petram''significat, quasi dicat ''supra petram''. Est autam Meliaporae eo in loco, ubi S.Apostolus martyrio affectus traditur, ingens quaedam petra, quã in hunc dié, ''Calur''Malabarica lingua vocant. Dum igitur Malabarũ fasti eum Calurminae passum esse tradunt, ea voce nequaquam Urbem quãdam particularem; sed vicinam Meliaporae petram ''Calur''dictam, quam Apostolus orandi gratia quotidiè ascédere solebat, & supra quã dũ orationi incumberet, posteà quoque; occisus est, intelligebãt. Unde si à Thomęis quispiã, ubi S.Apostolus occubuerit, interrogavit, aliud non respõndebũt quàm Meliaporę ''Calurmina'',i. Meliaporae supra petram; ita ore tenus mihi retulit vir fide dignissimus P.Petrus Paulus Godignus Lusitanus Collegij Soc: Iesu Cocini in India Rector, qui dũ haec icriberé Malabaricę provinciae Procurator in Urbem advenit; atque ita Annales Malabarum habere, & unanimi consensu<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/135

2018-01-10T14:24:44Z

Visconti04:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti04" /></noinclude>''Anno millesimo nonagesimo secundo et c. Iydbuzad Sacerdos et Archiepiscopus Cumdan ciuitatis regiae filius Noe Sacerdotis oriundi ex Belech ciuitate regni Turchestan et c.
Turchestan autem Turcarum origine infamem Regionem eam esse, quam Sogdianam Ixarte flumine irriguam Ptolemaeus vocat, magnae Cathaiae initium, & Ciuitatem Belech in ea sitá, clarè geographus Arabs part.8. clim.4. lin.34. ostendit, ubi de Corasinorum Turchestanis peculiari provincia agens, Ciuitatis Belech situm non procul à Samarcáda regia magni Tamburlanis Curia, celebratissima quondam urbe constituit his verbis.

''Est autem haec climatis 4. octavi pars, et continet portionem Regionis Corasinae; & inea 35. ARarman usque Kasaralkamat 15.miliaria; hinc Samǎrcǎda 6. miliaria, et venientiu è Samarcanda in ciuitatem Belech via est.''
Ex quo sanè luculenter apparet Iydbuzadum Archiepiscopum dictum origine Syrum, patria Sogdianum, seu Corasinum fuisse; multos quoque ex Pagodum Regione, caeterisque; Asiae regionibus in Chinam Evangelij propagandi<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/132

2018-01-10T14:20:18Z

Visconti04:

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti04" /></noinclude><gap/> ''Melek alrassuli Aethiopice <gap/> Negus Chauuariaui dicitur. Magnum et latum ipsorum Aethiopum in Asea Imperium Fuisse indicio sunt Cruces Aethiopice; quae in Iapa, Sina, et alibi visuntur; quin et Templum Thomae Apostoli in Regione Maabar situm, nil nis Aethiopicum habet, Cruces, structuram, et multa alia, et quod mideris nomen''. Hucusque§; Scaliger. E quo discursu, benè quidem colligitur, ex Aethiopia in India, China, et caeteras Asiae Regiones Colonias quasdam, quae fidem Christinam illis in locis propagarent, traductas, quod et nos modo nitimur ostendere; at quod Presbyterum Ioannem origine Afrum, aut ex Asia Pulsu in Aethiopia Rerum potitum postmodum resedisse, dicat; omnino cofictum est, et omni fundamento, ut postea videbimus, caret. Diuersos enim fuisse Imperatores Africanum, et Asiaticum, magna melioru Auctorum pars mecum consentit. Atque Asiatici quidem Imperium multos annos floruit, donec ad Dauidem quendam peruetum, qui ut Paulus Marcus Venetus tradit, a quodam duce Cinge dicto ( qui in Imperatorem electus a Scythis, proPresbytero Uncam caepit appellari ) praelio cum ingente rei Christianae detrimento victus, et Imperi gloriae, et Presbyteri Ioannis nomini finem imposuit. Quo tamen errore Presbyteri Ioannis nomen Abassino Imperatori datum sit, rem<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/168

2018-01-04T11:48:20Z

Visconti04: /* Problematic */

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti04" /></noinclude>''Et cum iam crevisset introduxit eum ad se filia Faraum, t͡ɕ factus est ei in filium, t͡ɕ vocavit nomen eius Moses, dicens quia de aqua tuli eum.''cui & Clem: Alex: I.i. stromat: subscribit hisce verbis: ''Deinde nomen imponit Regina, Moyses, capta etymologia eò, quod eum ex aqua sustulisset. Aquam enim Moy vocăt Aegyptij in quamoriturus fuerat expositus: Moysen enim vocant eum, qui ex aqua emersus respiraverit. ''Ad quod haud obscurè alludit Targum Uzielidis his verbis.
''Et adultum venire fecit ad se filia Pharaonis, t͡ɕ fuit ei dilectus, t͡ɕ cum iam validus esset, vocavit nomen eius Moyses; quia dixit (min de Moy) hoc est, de aqua eduxi eum.''igitur Aegyptiacum est, non Hebraicum. quod ex aquis servatum dicit, ut benè Iosephus notat, compositum. Atque ex his colligitur, eos qui Musicam à voce Aegyptiaca, quod aqua significare diximus, derivant, eò quod Aegyptij primi eam ad aquas invenerint, haud inconvenienter sentire. Cum enim in Aegypto Papyrus, & arundo ex stagnantis Nili lacunis copiosa propagine pullulasceret; ex arundine verò prima fistularum, & monaulorum inventio extiterit, occasione sistularum<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/167

2018-01-04T11:27:22Z

Visconti04: /* Problematic */

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti04" /></noinclude>''voce ex utrisque nomen Moysi fuit inditum.''Hisce astipulatur R. Aben Ezra, etsi eum Monios (voce ut ego reor corrupta) Aegyptiacè dictum tradat. verba eius sunt.
''Est nomen inquit Mosis traductum de lingua Aegyptiaca in linguam sanctam, t͡ɕ nomen eius in lingua Aegyptiaca fuerat Monios. Ita scriptum est in libro de cultu, seu servitute terrae, traducto de lingua Aegyptia in linguam Aethiopicam. Et ita quoque legitur in libris Sapientum Graeciae. forsan filia Pharaonis didicit nostram linguam.''Quicquid sit, hãc vocem, Moses, Aegyptiacam à voce Copta dictam in Pentateucho Copto Vaticano clarè ostenditur; in quo, uti & in Thesauro nostro copto, Aqua, vel cum articulo pręposito, dicta passim reperitur: vox scilicet, non discrepans Textũ Copto - arabicum adiungéndum hìc duxi<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/166

2018-01-04T11:16:31Z

Visconti04: /* Problematic */

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/165

2018-01-04T10:28:33Z

Visconti04: /* Problematic */

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti04" /></noinclude>Quí iam verba in hisce paradigmatis proposita diligenter contulerit, videbit magnam quidem Orientalium hìc citatarum linguarum ad se invicem esse affinitatem; sed ad Coptam nullam prorsus. Quid enim ad ''Ab bein, Abo vabro, Ab vbnu, wawalda''& caetera huius generis obtineat, dispicere vix possum; Accedit quod Theseus linguarum affinitatem, ex uno atque altero vocabulo malè concludat. Nam hac ratione Germanicam dicerem maximè affinem Hebraicae, aut etiam Persicae, cùm plurima cõtineat nomina dictis linguis propria. Pari ratione imprudenter faceret qui ex pauculis vocabulis Armenicis V.G. ''Gurcudă Tataristan. Turchistan. Schaisdan;''quibus vocabulis Indi & Armeni, Georgiam, Tartariam, Turciam Armeniã indicant, ideò Armenicę Indicã affiné esse concluderet. cùm vix lingua sit, quae non ab alijs quaedam vocabula mutuetur, etsi ipsae inter se sint diversissimae. Sed haec de nomine Psontomphanech dicta sint. Porròij, qui nomen Moysis ab Hebraica voce diductum, Hebraicum esse volunt, graviter quoque errant. Cùm hanc vocem Coptam seu Aegyptiacam esse, prater Authores paulò post allegandos id certè sacra scriptura clarè indicet his verbis.<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/164

2018-01-04T10:08:18Z

Visconti04: /* Problematic */

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/163

2018-01-04T10:05:14Z

Visconti04: /* Problematic */

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti04" /></noinclude>forsan pro voce Arabica, Authores quod Hebraeum significat sumentes, erroris causam dederunt. Porrò qui linguam Aegyptiam, Aethiopicae, Chaldaicae, Arabicae, Syriacae, alijsque; Orientalibus affinem dicunt, veluti Bibliander, Gesnerus, Volaterranus, Eugubinus, Ambrosius Theseus, nominibus quibusdam Coptis persuasi id asserere videntur. ''Patrem enim'', ait Theseus, ''filium appellant,t͡ɕ perlitteras non secus ac Hebraei, Arabes, t͡ɕ Chaldaei (quorum linguam quoque affectare videntur.) computant.''Sed quid quaeso haec ad linguas Orientales? certè uti totius linguae, ita quoque nominum horum à caetera Orientalium linguarum phrasi diversitatem maximam esse, nullo alio testimonio, nisi dictarum linguarum cum Copta comparatione, opus esse arbitror. Sed operae precium faciam si id exemplo aliquo demonstravero<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/162

2018-01-04T09:42:49Z

Visconti04: /* Problematic */

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti04" /></noinclude>commisceri nefas esse, sacra pagina testatur. Si porrò dixerimus quod à prima origine huiusmodi inter eos extiterit similitudo, id certè cùm nulla huius rei existant vestigia, gratis asseremus. Quod porrò alij obijciãt illud Beniamini Iudaei asserentis, Aegyptiacam linguam ab Hebraica parùm disterre, refutatione nõ indiget; cùm illud nequaquam de lingua antiqua Aegyptiorum; sed Arabica, qua ante quadrigentos circiter annos, quo tempore Beniamin Aegyptum lustrabat, vulgò utebantur, intelligendum sit. Hanc enim cũ sororibus suis Chaldaica, Syra, Aethiopica unicam matrem suam prositeri clarũ est. Et testatur Author libri Gozri. his verbis.
''''Tres istae linguae, Chaldaica, Arabica, t͡ɕ Hebraica cōiūgūtur ex similitudine in nominibus suis cŏnsuetudinibus t͡ɕ ministerijs.''Quī & hoc ipsũ textus Beniamini Hebręus clarè indicat: sic enim habet.
Tractans de primarijs sectae Iudaicae viris. ''Inter hos,
ait, ''primas tenet Nathanael; primus Ecclesiae Synedrij, Sedens in Domo Regis in Soan in Urbe magna Aegypti, qua filorum Arab, id est, Arabum Metropolis est, lingua eorum sicut lingua sancta,"
Ubi<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/161

2018-01-04T09:23:50Z

Visconti04: /* Problematic */

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti04" /></noinclude>meruit ''à Mose ad Mosem non surrexit sicut Moses''. Hic, inquam, Moses Aegyptius natione, in commentatione huius loci expressis verbis asserit vocem Zaphnath phanech esse Aegyptiacam, qua arcanorũ revelatorem significarent, & ab Hebraeis corruptam, & hoc ab ipsis linguae Aegyptiae peritis se accepisse. igitur ad difficultaté pronunciationis vitandam in Tsaphnat versum, idé esse facilè ea nomina comparanti patebit. Unde fatis mirari non possum, quid in mentem venerit Eugubino, quod Tsaphnat phanech verum Aegyptiacum, Psontomphanik autem corruptũ asserere ausus sit; tãntùm abest ut hoc corruptum sit, ut potius 70. Interpretes ab ipsis Sacerdotibus Aegyptijs instructos, id tanquam propriam Aegyptiae linguae vocem posuisse, césendum sit. Porrò perperã sentit Diodorus Siculus apud Claudium Duretum, qui praeterquàm quod linguam antiquam Aegyptiorum extinctam dicat, tantam eius ad Hebraem adstruit affinitatem; ut hasce duas Gétes sine difficultate sese intellexísse innuere videatur. Quod si verum est, quomodo servabitur illud psalmi de Ioseph loquentis, ''''Cùm exiret de terra Aegypti, linguam quam non noverat audivit?"''Aut unde tantam ad Hebraem contraxit similitudiné; an è cõmercio, vel utriusque populi frequénti digressu? Sed Hebraeos Aegyptijs<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/160

2018-01-03T10:57:30Z

Visconti04: /* Problematic */

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti04" /></noinclude>gociasti Paraun fanum Housepu Fesuut. ''Et appellavit Pharao Ioseph Fesuut''. &c. quod vocabulũ quid propriè significet, nullus mihi Armenorum quibuscum frequens mihi hic Romae familiaritas est, explicare potuit. Atque ex hac authoritatum farragine luculéter apparet, hanc vocem Tsaphnath phanech, idem esse quod Psonthom phanech, corruptumque esse ab Hebraeis, ob difficultatem qua Aegyptiacas voces pronũnciabant. Nam cùm hoc verbum absconditorum revelatorem significare intelligerent; verisimile est eos Psonthon in Tsaphan ( enim idem quod occultum est) ut Hebraicae phrasi lectioné redderent similiorem, transmutasse. In qua opinione fuisse videtur Oleaster in hunc locum cõmmentans, ex Hebraeorum libris presuasus. ''Mihi videtur,''inquit ''si Tsaphnath phanech dictiones Hebraea sunt, nullum esse dubium quin prior Tsaphnoth significet occultum, à quod est abscondere, seu occultare. De significatione verò secundae dictionis magis dubitatur, quod ea solùm hoc loco reperiatur. Rabbini tamen nostri omnes dicunt significare revelatorem lingua barbara.''Quibus astipulatur R. Moses Aegyptius vulgò Rambam maximarum difficultatum egregius interpres, qui & ob eximiam eruditionis suae soliditatem, hoc in epitaphio suo in hũnc diem ad lacum Genefareth in Palaestina, visédo à posteris Hebraeis Eulogium<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/159

2018-01-03T10:37:25Z

Visconti04: /* Problematic */

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti04" /></noinclude>Zafnat fanech meschachhono deasiosto. Hoc est ''Inventorem arcanorum, t͡ɕ absconditorum.''Arabica quoque versio idem habet hoc loco. ''Et vocavit Pharao nomen Ioseph quasi qui aperiret abscondita.''Vaijsmi Faraun Esma Iusef mutsachalhhafiat. Samaritana tamen magis congruit Hebraeo textui, sic. n. in Vaticano codice legitur. Vaiomer Pharao al Iosef Ani Pharao ubalgatach lo iarim isch eth iado veeth raglo becol Mitsraim Vaicra Farao schem Ioseph Tsaphnath phanech. ''Et dixit Pharao ad Ioseph Ego Pharao t͡ɕ praeter te non levabit vir manum suam, aut pedem suum in universa terra Aegypti. Et vocavit nomĕ Ioseph Tsaphnat Phanech, id est arcanorũ interpretē.''Armenica verò Biblia. pro Tsafnat fanech habét Fesuut. ut in vaticano exéplari legitur. Eui<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/158

2018-01-03T10:23:07Z

Visconti04: /* Problematic */

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti04" /></noinclude>''interpretatio est, cui futurum revelatum est.''Psonthomphanech igitur nihil aliud est quàm futurorum seu Absconditorum interpres, qualis Ioseph reputabatur, eo, quod obscura somniorum praesagia sagaciter intellexisset, & prudenter interpretatus esset. Et hoc modo intelligendam esse illam vocem Aegyptiam, docet Philo in libro de Ioseph. Iosephus libro primo antiquitatũ, quibus astipulantur Expositiones Thargumicae; Nam ubi Hebraei legunt, Rabbi Onkelos Paraphrastes Chaldaeus sic vertit. ''Et vocavit Pharao nomen Ioseph Virum cui manifestantur abscondita''. Confetit huic Rabbi Ionathan Ben Uziel qui hoc nomen in Thargum Babylonico sic vertit. ''Et vocavit Pharao nomĕ Ioseph Virum abscondita exponentem.''cui consonat Syrica quoque versio; Dabmeztrin uqcro Faraun schmeh Iauseph Zafnat Fanech deasiosto ghlion lech. ''Et praefecit Pharao Ioseph, eo, quod coculta ei essent revelata.''Cui quadrat id quod Onomasticum Syriacum, vocem interpretando asserit.<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/157

2018-01-03T10:06:42Z

Visconti04: /* Problematic */

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti04" /></noinclude>''. fecitque eum ascendere super currum suum secundum praecone clamante, ut omnes coram eo genuflectereut t͡ɕ propositum esse scirent universae terrae Aegypti.''& post versu 45. ''Mutavique Pharao nomě Ioseph in'' (quod est futurorum vates.) Ex quo sanè luculenter patet nomen illud aliud non esse, nisi Aegyptiacum. Non enim verisimile est, Pharaonem nomen, Ioseph in aliam, quàm quę ei vernacula erat, linguam commutasse. Sed si forsan cuipiam in hac versione Copta, utpote lingua peregrina, barbara & hucusque Europaeis incognita minus satisfactum esset, ille adeat 70. interpretum translationem, quam ita sanè congruam Coptae reperiet, ut in nullo ab ea differre videatur. Sic enim vertũt. Καί ἐκάλεσε Φαραῲ τό ὄνομα Ιωσὴφ Ψοντομφανῂχ t͡ɕ ''vocavit nomen Ioseph Psontomphanech''. Quod si nunc quispiam praeter Sacrae Scripturae testimonia profanas quoque desiderat authoritates, nec illae desunt. Nam omnes eos qui futura praedicerent, Aegyptiaca voce Psontomphanchtes appellatos esse, maximè verò Mosen hoc nomine ab Aegyptijs cohonestatum asserit Chronicum Alexandrinum hisce verbis.
Τὸν Μωῢσλῲ τό ἐπαγαγεῖν τοῖς πληγᾲς, οἱ Αεγύπτοι ψον - θομ - φαγ - χθῆ προσηγόρδισαν, ὅ ἑρμίωδιε ᾧ ἀπεκαλύφθη τὸ μέλλον. ''Mosem inquit, cum 10. plagas in Aegyptum introduxisset, Aegyptij appellabant Psonthomphanchithi. cuius''<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/156

2018-01-03T09:26:29Z

Visconti04: /* Problematic */

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti04" /></noinclude>cum seu Coptũ, quorum prius in Aegyptiaca lingua futura; verò vatem vel Augurem significat, aut eũ qui futura & abscondita aperit. Hoc autem ita esse docet Pétateuchus Coptus seu Aegyptiacus qui ab iniuria temporũ vindicatus, summo Reip. litterarię bono hodiè in Vaticana Bibliotheca cõnservatur. Ubi pro Hebręo legitur uti.
Hoc est, ''Dixit Pharao ad Ioseph quia revelavit tibi Deus, omnia quae locutus es, nunquid Sapientiorem t͡ɕ consimilem tui invenire potero? & ''posteà versu 42. ''Tulitque Pharao annalu de manu sua; t͡ɕ dedit eum in manu eius Ioseph; vestivitque; eum stola byssina t͡ɕ collo torquen. aureum circumposuit''<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/155

2018-01-02T17:19:41Z

Visconti04: /* Problematic */

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti04" /></noinclude>nulli amplius dubitandi locus relinquatur.

Hoc est ''t͡ɕ vocavit Pharao nomen Ioseph Tsaphnath phanehh''. in hoc versu Hebraico, desunt quidem haec verba (in lingua Aegyptia) ex quo unico adversae partis sententiae erroris sui originem traxisse videntur. Sed eorum in Hebraico fieri mentionem, necessarium non erat; cum vocabulum à Mose hoc loco positum seipsum veluti peregrinũ, atque; ab Hebraica phrasi spurium, apud omnes linguae sanctae gnaros fatis explicet. Quod & Rabbini omnes fatentur. Rabbi Schlomo Iarhi hoco loco inquit ''non est simile verbum Phanech in Scriptura''. Cui subscribit Rabbi Abraham hoc loco ita commentans. ''Si inquit hac verba, verba Aegyptia, nescimus eorum significationem'' Cum autem barbarum sit & peregrinũ, & cuius, uti probavimus, significatio nesciatur, ex sequela sanè verborumque; cõtextu ad aliam linguam pertinere non potest, nisi ad eam, quae Pharaoni erat vernacula, quaque; Iosephum quotidie alloqui erat solitus, videlicet Aegyptiam, cui affiné, imò eãdem diximus Coptã. Dicimus itaque; hoc vocabulũ Tsaphanth Phanech idé esse quoque Aegyptiacum<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/154

2018-01-02T16:59:59Z

Visconti04: /* Problematic */

<noinclude><pagequality level="2" user="Visconti04" /></noinclude>Biblijs, Chronicis, atque; antiquioribus Scriptoribus Trismegisto, Beroso, Herodoto, Philone, Plutarcho, Eusebio, Pausania, Horo, Prophyrio, Iamblicho, alijsque; Hebraeis, Arabicis, & Syriacis Authoribus, vocibus antiquae Aegyptiacae linguae proprijs in unum collectis, ijsque cum Coptae linguae vocalibus collatis, quid de utraque; sentiendum esset, cognoscerem. quo labore id tandem consecutus esse videor, ut dubitatione omni sublata, id, de quo paulò ante suspicabar, clarè viderem. Nam ex ijs, quae ad nostra usque tempora dictorum Authorum traditione pervenerunt, nescio quid affinitatis unius ad alteram, (quemadmodum in sequentibus monstrabimus) deprehendi. Nam examine caeterarum Orientalium ad has instituto, sicuti Copta ad antiquam Aegyptiacam, ita utraque ad nullam maiorem deprehenditur affinitatem habere, quàm ad Graecam. Falluntur igitur omnes ij, qui illud , quo ixta vulgatã editionem Pharao Iosephum mũdi Salvatorem appellat, coacta & violenta derivatione aliud, quàm Aegyptiacum esse afferunt. Nam praeterquàm quod, non D. Hieronymus tantùm; sed etiam quotquot de eius versione rectè sentiunt, id Aegyptiacum esse afferant; certè ipsae Sacrae litterae non obstante defectu verborum id apertè significantium id adeò clarè sanè hisce verbis mõstrare videntur, ut<noinclude><references/></noinclude>

Page:Prodromus coptus sive aegyptiacus (1636).djvu/153

2018-01-02T16:30:46Z

Visconti04: /* Not proofread */ Created page with "Veteres Aegypticos, praeter Hieroglyphicas litteras (de quibus nos, cum non tam scriptura propriè sit, quam symbolica quaedam & sublimioris Theosophiae per universales animi..."

<noinclude><pagequality level="1" user="Visconti04" /></noinclude>Veteres Aegypticos, praeter Hieroglyphicas litteras (de quibus nos, cum non tam scriptura propriè sit, quam symbolica quaedam & sublimioris Theosophiae per universales animi notiones expressa repraesentatio; modo silemus) aliam propriã linguã, omnibusque; commune idioma habuisse, nequaquam dubitari debet, nisi forsã eos quispiã per Hieroglyphicas notas, gestu nutuque expressas, Astomorum more locutos afferat; quod ridiculũ, ne dicam stolidum est afferere. Quaenam igitur fuerit antiqua illa Aegyptiorum lingua, si quis ex me quaerat; ei facilius quid sentiam respondebo, quàm quid scripto procedere debeã; cum nullũ, quem in hac vetustatis nebula sequar, inveniã; ita Scriptorum omniũ in ea pervidéda caligant oculi; ita altũ de ea omnium silentium. Veruntatem quandoquidem semper gloriosum esse duxi, in quam maximè arduis conari tantùm; ego fanè toto penè semestri spatio, quo Codicis huius nostri Coptarabici tum versioni, tum descriptioni incubui singulari semper studio, id unum contendi, ut è Sacris<noinclude><references/></noinclude>