https://gate.unigre.it/mediawiki-test/api.php?action=feedcontributions&feedformat=atom&user=Gabriel+KingGATE - User contributions [en]2026-04-28T21:49:03ZUser contributionsMediaWiki 1.35.7https://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/4&diff=33756Page:APUG 1053.djvu/42018-06-12T09:20:24Z<p>Gabriel King: </p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>omnia, videlicet creaturam rationalem, scilicet hominem,<br />
hominem verò ultimatè propter se; consistit enim<br />
in hoc unico glorificatio Dei, et animarum perfectio.<br />
Theodidactus. Non capio, quomodo Deus per amorem finitum<br />
et creatum vilis creaturae glorificari possit,<br />
cum finiti ad infinitum nulla sit proportio, neque amor<br />
noster condignus esse possit amori divino, aliudque<br />
non sit, <unclear>quàm</unclear> guttula quaedam amoris in infinitum<br />
incomprehense charitatis Oceanum instillata <br />
et <unclear>quomodò</unclear> Deus <unclear>illam</unclear> affici poterit? Cosmiel. Scias Theodidacte, quod quicquid Creatura<del>m</del> facit sub nomine<br />
creaturae, id ipsum magnis sit imperfectionibus obnoxium:<br />
neque putes velim animam, dum Deum amat<br />
<unclear>proprius</unclear> id viribus veluti per habitum quendam acquisitum<br />
facere; sed Deus amatur ab anima per Deum,<br />
id est, Spiritum Sanctum, ipso Christo testante, dum<br />
ad patrem loquitur: Pater notum eis feci nomen tuum,<br />
ut dilectio, qua dilexisti me, in ipsis sit; est autem<br />
dilectio, qua pater diligit filium aeterna et immensa,<br />
Scilicet per Spiritum Sanctum, qui est nexus<br />
utriusque, eademque dilectio, qua Pater diligit Filium,<br />
est et in omnibus iustis, per eandem enim anima glorificata<br />
diligit Deum, et diligitur à Deo; alioquin<br />
anima, quae non quiescit nisi in Deo, ad quem facta<br />
est, nunquam verè et perfectè quiesceret, nisi Creatori<br />
in amoris excessu vicem rependeret, Praeterea<br />
cum Deus <del>animat</del><add>animam</add> amat, <ref>corrected in original from "aeternitas"</ref>, <unclear>immense</unclear><br />
amat, cuius magnitudinis non est finis, cuius Sapientiae non est numerus, necessè est, ut anima<br />
ad perfectam quietis et tranquillitatis beatitudinem<br />
obtinendam, Deum immensè et aeternum ream et; hoc<br />
autem fieri non potest, nisi per Spiritum Santum, qui <br />
infusus est illi, iuxta illud Apostoli: Charitas Dei diffusa<br />
est in cordibus nostris per Spiritum Sanctum, qui datus est nobis; est enim charitas Dei et Deus et donum;<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/2&diff=33755Page:APUG 1053.djvu/22018-06-12T09:18:58Z<p>Gabriel King: </p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>ineffabili, modo meliori aeternum contemplabatur; Ergo<br />
propter solam rationalem creaturam, qui homo est.<br />
Cosmiel. Consilia Dei uti incomprehensibilia, ita non nisi<br />
à puris mentibus et amore divino ardentibus, omni intellectus<br />
curiosiori indagine depositam investiganda sunt.<br />
qui enim maiestatis scrutator, opprimetur à gloria; quia<br />
tamen hoc à me rectae intentionis <del>amussi</del> <add>oculo</add> dispositus <br />
quaeris,<br />
desiderio tuo haud illubenter obsecundabo. Scias itaque<br />
Theodidacte, hanc esse divinae nature proprietatem, ut<br />
cum infinitè bonus sit, quin vel ipsa essentialis et substantialis<br />
bonitas; bonum autem, ut philosophi dicunt, ex<br />
se et sua natura sit <sic>diffusiuum</sic> sui, ita quidem, ut boni<br />
rationem non habeat, nisi ea extendatur ad aliud, quod<br />
bonitatis suae particeps esse possit quantò verò bonum<br />
maius et perfectius fuerit, tantò id maiorem sui per<br />
communicationis diffundendae appetitum habere. Hinc<br />
Deus Optimus Maximus, cuius natura bonitas est, suam intrinsecè <br />
ab aeterno communicat per infinitum generationis<br />
actum Filio; Pater vero et Filius per immensam<br />
amoris reciprocationem Spiritui Sancto; quae communicatio<br />
uti intrinseca, essentialis et Sempiterna est, ita<br />
quoque non nisi Sancrosanctae personarum triadi in una<br />
et eadem naturae substantia competere potest, ideoque <br />
amor Patris non propriè, uti Theologi loquuntur ad Filium<br />
tanquam ad aliud, sed ad alium dicendus est. Quoniam<br />
verò tota illa intrinseca bonitas divinae essentiae<br />
Deus erat, aequum erat, ut tanta tamque immensa<br />
et Superexcessiva bonitas ad aliud quoque extra se distenderetur;<br />
quod ut fieret, in Sempiterno illo Sacrosanctae <br />
Triadis Consistorio ante omne temporis principium<br />
ab aeterno Mundi corporei constitutio decreta fuit, quem<br />
in tempore <del>Creationis</del> Condere sibi complacuit; Sed cum<br />
Mundus Corporeus omni intellectus virtute privaretur,<br />
aequum erat, ut rationalis creatura ex mundano<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/1&diff=33754Page:APUG 1053.djvu/12018-06-12T09:16:06Z<p>Gabriel King: </p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude><br />
<center><big>DIALOGUS ASCETICUS<br /><br />
Cosmiele et Theodidacto Iterlocutoribus<br /><br />
<add>Autore P. Athanasio Kirchero e Soc. Jesu.</add><br /><br />
''DIALOGUS PRIMUS'' <br /><br />
CAPUT I<br /><br />
De bonitate Dei et divini amoris in hominem magnitudine<br /></big></center><br />
<br />
Theodidactus. Tantae tuum illud coelestis doctrinae documentum,<br />
quo mentem meam in ultimo illo Subterranei <br />
Itineris nostri termino imbuisti, dulcedinis et efficaciae<br />
fuit, ut exinde veluti nectare quodam inebriatus,<br />
ad ineffabilem illam invisibilium bonorum copiam<br />
et excellentiam continuò mentem meam reflexerim;<br />
Quoniam verò ad tantum finem exsequendum media<br />
multa sunt, eorundemque electio mirum in modum me<br />
dubium perplexumque tenet, ad te coelestium oraculorum<br />
interpretem, ea quo possum, humili mentis obsequio, recurro,<br />
ut quae ad tanti momenti negotium expediendum<br />
<unclear>quovis</unclear> modo conferre poterunt, à te exposcam, atque<br />
unà ad nonnulla, quae animum meum vexabant, dubia<br />
respondeas. Te enim unicum ad tantos bonorum thesauros obtinendos,<br />
ducem semper et moderatorem sequendum statui. Dubia<br />
verò illa sunt In quonam consistat Superexcelsa illa<br />
rationalis creaturae dignitas, cuius causa Deus tanta<br />
fecit et operatus est; cur humanam naturam <add>uti</add> tantis oppletam demeritis, ita protoplasti originali delicto contaminatam<br />
assumere sibi complacuerit. Novi enim Deum universam<br />
hanc Mundi machinam non propter Angelos, qui eo, utpote<br />
purè spiritualis actus non indigebant; neque propter<br />
se, utpote qui eam iam in archetypo suo conceptu ratione<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/15&diff=33753Page:APUG 1053.djvu/152018-06-12T09:00:32Z<p>Gabriel King: </p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>submissionem, quae Angelorum hominumque Conditorem<br />
vel ad ipsos piscatorum pedes in lotione compulit!<br />
O ineffabile divinae humilitatis argumentum, qua<br />
seipsum exinaniens sub specie panis et vini cibus fieri voluit<br />
hominum non fidelium tantùm sed et perditissimorum,<br />
tantà peccatorum immunditià contaminatorum.<br />
video iam satis et confundo in me ipso, pudetque tantae<br />
meae superbiae, ut, qui nihil sum, aliquid me esse putem. <br />
video et attonitus haereo, dum tua mi Cosmiel directione<br />
et instructione tanta divinae humilitatis exempla intueor.<br />
Sed perge iam sermocinationem tuam ulterius prouehere;<br />
tanta enim dulcedine verborum tuorum abripior, ut iis satiari non posse videar.<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/15&diff=33752Page:APUG 1053.djvu/152018-06-12T09:00:01Z<p>Gabriel King: /* Not proofread */ Created page with "submissionem, quae Angelorum hominumque Conditorem vel ad ipsos piscatorum pedes in lotione compulit! O ineffabile divinae humilitatis argumentum, qua seipsum exinaniens sub s..."</p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>submissionem, quae Angelorum hominumque Conditorem<br />
vel ad ipsos piscatorum pedes in lotione compulit!<br />
O ineffabile divinae humilitatis argumentum, qua<br />
seipsum exinaniens sub specie panis et vini cibus fieri voluit<br />
hominum non fidelium tantùm sed et perditissimorum,<br />
tantà peccatorum immunditià contaminatorum.<br />
video iam satis et confundo in me ipso, pudetque tantae<br />
meae superbiae, ut, qui nihil sum, aliquid me esse putem. <br />
video et attonitus haereo, dum tua mi Cosmiel directione<br />
et instructione tanta divinae humilitatis exempla intueor.<br />
Seg perge iam sermocinationem tuam ulterius pronehere;<br />
tanta enim dulcedine verborum tuorum abripior, ut iis satiari non posse videar.<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/14&diff=33751Page:APUG 1053.djvu/142018-06-12T08:55:41Z<p>Gabriel King: </p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>Nunc verò explica, quomodo in Deum aeterna maiestate<br />
fulgentem tantae humilitatis, quantam in carne assumpta<br />
exhibuit, demonstratis cadere possit. Cosmiel. Humilitas<br />
divina uti excellentioris rationis et ordinis est,<br />
ita humans quoque intellectu comprehendi non potest,<br />
verissima tamen est, et certissima, et summam in beatis<br />
mentibus tanta humilitate attonitis, admirationis<br />
argumentum. Scias itaque totius Maiestatis Dominum<br />
in coelesti patria, tum Angelis tum beatis animabus,<br />
tanta submissionis profunditate se dignari subiicere, ac<br />
si ipse omnium minimus servus, quisque verò sanctorum<br />
maximus suusque quodammodò Deus esset; quod et benedictus<br />
Jesus his verbis innuit: Beati illi servi quos<br />
cum venerit Dominus <unclear>innimerit</unclear> vigilantes, amen dico vobis, quod<br />
praecinget se, et faciet illos discumbere et transiens ministrabit<br />
illis<br />
Adeoque illud in Summo Deo completum<br />
videatur, quantò maior es <unclear>Santo Magis</unclear> humilitate in omnibus, qui<br />
tametsi <del>omnibus</del> ex infinite Suae dignitatis Maiestatisque<br />
praerogativa praesit omnibus, omnes lumine gloriae Suae<br />
beatificet, omnes aeternae <unclear>faelicitatis</unclear> bonis compleat,<br />
omnibus tamen non conditione humana aut angelica,<br />
Sed dignatione divina sese subiicit; quae quidem incomprehensa<br />
divinae humilitatis dignatio aliam quàm<br />
ex infinitae bonitatis multitudine et divinae nobilitatis<br />
superexcessiva excellentia originem Suam non trahi;<br />
haud secus ac arbor, quae quantò fructibus foecundior<br />
atque refertior est, tanò plus ingenti fructuum<br />
feracitate in imum depressa inclinatur. Patent et haec<br />
benignissimi Jesu exempla, qui cum in forma Dei esset, <br />
Patrique consubstantialis, formam tamen Servi Suscipere<br />
dignatus est, in similitudinem carnis peccati factus est; imò excelsior coelis factus est opprobrium hominum et<br />
abiectio plebis. Theodidactus, O immensam humilitatem,<br />
quae Deum impassibilem et immortalem <unclear>coegit</unclear> esurire,<br />
sitire, cassari, miserabiliter mori! O summam et incomprehensam<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/14&diff=33750Page:APUG 1053.djvu/142018-06-12T08:52:28Z<p>Gabriel King: /* Not proofread */ Created page with "Nunc verò explica, quomodo in Deum aeterna maiestate fulgentem tantae humilitatis, quantam in carne assumpta exhibuit, demonstratis cadere possit. Cosmiel. Humilitas divina u..."</p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>Nunc verò explica, quomodo in Deum aeterna maiestate<br />
fulgentem tantae humilitatis, quantam in carne assumpta<br />
exhibuit, demonstratis cadere possit. Cosmiel. Humilitas<br />
divina uti excellentioris rationis et ordinis est,<br />
ita humans quoque intellectu comprehendi non potest,<br />
verissima tamen est, et certissima, et summam in beatis<br />
mentibus tanta humilitate attonitis, admirationis<br />
atgumentum. Scias itaque totius Maiestatis Dominum<br />
in coelesti patria, tum Angelis tum beatis animabus,<br />
tanta submissionis profunditate se dignari subiicere, ac<br />
si ipse omnium minimus servus, quisque verò sanctorum<br />
maximus suusque quodammodò Deus esset; quod et benedictus<br />
Jesus his verbis innuit: Beati illi servi quos<br />
cum venerit Dominus <unclear>innimerit</unclear> vigilantes, amen dico vobis, quod<br />
proecinget se, et faciet illos discumbere et transiens ministrabit<br />
illis<br />
Adeoque illud in Summo Deo completum<br />
videatur, quantò maior es <unclear>Santo Magis</unclear> humilitate in omnibus, qui<br />
tametsi <del>omnibus</del> ex infinite Suae dignitatis Maiestatisque<br />
praerogativa praesit omnibus, omnes lumine gloriae Suae<br />
beatificet, omnes aeternae faelicitatis bonis compleat,<br />
omnibus tamen non conditione humana aut angelica,<br />
Sed dignatione divina sese subiicit; quae quidem incomprehensa<br />
divinae humilitatis dignatio aliam quàm<br />
ex infinitae bonitatis multitudine et divinae nobilitatis<br />
superexcessiua excellentia originem Suam non trahi;<br />
hand secus ac arbor, quae quantò fructibus faecundior<br />
atque refertior est, tanò plus ingenti fructuum<br />
feracitate in imum depressa inclinatur. Patent et haec<br />
benignissimi Jesu exempla, qui cum in forma Dei esset, <br />
Patrinque consubstantialis, formam tamen Servi Suscipere<br />
dignatus est, in similitudinem carnis peccati factus est; imò excelsior coelis factus est opprobrium hominum et<br />
abiectio plebis. Theodidactus, O immensam humilitatem,<br />
quae Deum impassibilem et immortalem <unclear>coegit</unclear> esurire,<br />
sitire, cassari, miserabiliter mori! O summam et incomprehensam<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/13&diff=33749Page:APUG 1053.djvu/132018-06-12T08:40:05Z<p>Gabriel King: </p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>fuerit ab origine Mundi peccatum adeò enorme, ab<br />
homine commissum, cuius debitam ex culpa resultantem<br />
poenam in proprio corpore per inexplicabiles dolores patiendo<br />
non exprimeret, qui tanti fuerunt, ut benignissimum<br />
Dominum, ob nimium peccatorum tum commissorum, tum<br />
committendorum horrorem, effuso per Sudorem Sanguine <unclear>vel</unclear><br />
in ipsas mortis reduceret angustias. Peccaverat homo ex<br />
fructu ligni; ipso verò in ligno Crucis per ignominiosissimum<br />
crucis tormentum, scelus perpatratum exoluit.<br />
Deliquerat gulosa essus pomi delectatione; ipse sitim<br />
famem passus, et in ultimis crucis tormentis felle et<br />
aceti potu idipsum expiavit. Pro superbia et humani<br />
fastus ambitione paupertatem, rerumque omnium<br />
etiam necessariarum inopiam selegit; Luxuriam Seculi<br />
<unclear>deliciaso</unclear> rigidissimo quadraginta dierum ieiunio; Ingratitudinem<br />
hominum beneficiis, <unclear>calumnias</unclear> et persecutiones<br />
perpetua beneficiorum exhibitione superavit, et <unclear>sic</unclear> <br />
de coeteris, quae Sacrum Evangelium exhibent, admiranda<br />
divinae clementiae in carne apparentis opera, eo fine<br />
exhibita, ut hoc pacto Mundum instauraturus Deus<br />
Clementissimus, perfectum vivendi exemplar normamque<br />
in se exprimeret, absolutissimumque virtutum<br />
omnium prototypon praeberet omnibus iis, quos perfectos<br />
Sui imitatores elegisset, quo sanè nihil ad vitam benè <br />
beatèque instituendam, efficacius esse potui. Quorum<br />
quidem omnium nihil subsecutum fuisset, si Christus in<br />
Carne gloriosa et Maiestate fulgente comparuisset; -<br />
Nunc verò homo Deo devotus videns et inspiciens ea, quae<br />
dulcissimus Jesus amore hominum pertulit, <unclear>contriti</unclear> - cordis<br />
confusione plenus detestatur peccatum, in Deum ardentissimis<br />
amoris stimulis incitatur, desideriis aestuat collium<br />
aeternorum, et hoc unicè agit, ut videlicet per exemplar<br />
sibi in Christo propositum, particeps fiat eorum<br />
bonorum, quae verbum incarnatum praeparavit diligentibus<br />
et imitantibus Se. Theodidactus. Verissima sunt quae dicis;<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/13&diff=33748Page:APUG 1053.djvu/132018-06-12T08:37:36Z<p>Gabriel King: /* Not proofread */ Created page with "fuierit ab origine Mundi peccatum adeò enorme, ab homine commissum, cuius debitam ex culpa resultantem poenam in proprio corpore per inexplicabiles dolores patiendo non expri..."</p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>fuierit ab origine Mundi peccatum adeò enorme, ab<br />
homine commissum, cuius debitam ex culpa resultantem<br />
poenam in proprio corpore per inexplicabiles dolores patiendo<br />
non exprimeret, qui tanti fuerunt, ut benignissimum<br />
Dominum, ob nimium peccatorum tum commissorum, tum<br />
committendorum horrorem, effuso per Sudorem Sanguine <unclear>vel</unclear><br />
in ipsas mortis reduceret angustias. Peccaverat homo ex<br />
fructu ligni; ipso verò in ligno Crucis per ignominiosissimum<br />
crucis tormentum, scelus perpatratum exoluit.<br />
Deliquerat gulosa essus pomi delectatione; ipse sitim<br />
famem passus, et in ultimis crucis tormentis felle et<br />
aceti potu idipsum expiavit. Pro superbia et humani<br />
fastus ambitione paupertatem, rerumque omnium<br />
etiam necessariarum inopiam selegit; Luxuriam Seculi<br />
<unclear>deliciaso</unclear> rigidissimo quadraginta dierum ieiunio; Ingratitudinem<br />
hominum beneficiis, caluminas et persecutiones<br />
perpetua beneficiorum exhibitione superavit, et <unclear>sic</unclear> <br />
de coeteris, quae Sacrum Evangelium exhibent, admiranda<br />
divinae clementiae in carne apparentis opera, eo fine<br />
exhibita, ut hoc pacto Mundum intauraturus Deus<br />
Clementissimus, perfectum vivendi exemplar normamque<br />
in se exprimeret, absolutissimumque virtutum<br />
omnium prototyon praeberet omnibus iis, quos perfectos<br />
Sui imitatores elegisset, quo sanè nihil ad vitam benè <br />
beatèque instituendam, efficacius esse potui. Quorum<br />
quidem omnium nihil subsecutum fuisset, si Christus in<br />
Carne gloriosa et Maiestate fulgente comparuisset; -<br />
Nunc verò homo Deo devotus videns et inspiciens ea, quae<br />
dulcissimus Jesus amore hominum pertulit, <unclear>contriti</unclear> - cordis<br />
confusione plenus detestatur peccatum, in Deum ardentissimis<br />
amoris stimulis incitatur, desideriis aestuat collium<br />
aeternorum, et hoc unicè agit, ut videlicet per exemplar<br />
sibi in Christo propositum, particeps fiat eorum<br />
bonorum, quae verbum incarnatum praeparavit diligentibus<br />
et imitantibus Se. Theodidactus. Verissima sunt quae dicis;<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/12&diff=33747Page:APUG 1053.djvu/122018-06-12T08:22:30Z<p>Gabriel King: </p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>Theodidactus. <unclear>Nun</unclear> Deus hoc ipsum facere potuisset, vel<br />
per Seraphinum aliquem excellentioris doni, aut per hominem<br />
purum omnibus, quae naturae eius competere poterant, <br />
donis instructum? Cosmiel. nequaquam, id ipsum<br />
enim non erat Dei bonitati consentaneum; primò quidem,<br />
quia nulla creatura pura tantae offensae per peccatum<br />
Deo illatae satisfacere poterat. Secundò, quia si redemptio<br />
hominis per Angelum vel hominem facta fuisset,<br />
tantum beneficium creaturae adscribendum fuisset, ac proinde multum divinae gloriae decederet, atque honor<br />
ille maximus, qui Deo Soli conveniebat, naturae creatae<br />
fuisset concessus, quod incongruum erat; necessarium<br />
itaque fuit, et ita divinae Sapientiae expediebat, ut ad<br />
evertendum diaboli regnum, hominemque ex tam desperato<br />
rerum statu educendum, ipsum Verbum aeterni Patris<br />
carnè humana indueretur, atque hoc pacto abundantissimè <br />
offenso Deo Patri satisfaceret, cum tantò maiori gloriae<br />
Suae exaltatione, quantò fuerat diaboli tyrannis maior<br />
et salus humani generis desperatior. Theodidactus: Rectè<br />
omnia; Sed hoc capere nequeo, quomodò Deus aeternus, immortalis,<br />
impassibilis in humanae carnis assumptione<br />
tot se miseriis subiicere voluerit, usque ad eam dolorum<br />
acerbitatem, quam nullus homo in vita mortali passus<br />
est, obtulerit: an non vel hoc ipso, quod nostrae mortalitatis<br />
sarcinam assumere dignatus sit, pro tanta<br />
offensa satisfacere potuisset? coeterum uti divinae personae<br />
congruum, ita vitam gloriosam et maiestate summa<br />
conspicuam in terris omni paupertate et aerumnis<br />
humanae vitae propriis praescriptis, transegisset. Cosmiel.<br />
Minimè hoc divinae providentiae et clementiae<br />
conveniebat; Cum enim verbum Patris satisfactionem<br />
subire deberet, omnis autem satisfactio ex se et Sua<br />
natura <unclear>poenosa</unclear> sit, utique ad satisfaciendum pro totius<br />
Mundi peccatis per <unclear>poenosissimam</unclear> vitam id fieri necesse<br />
fuit, usque ad <unclear>opprobriosissimum</unclear> Crucis tormentum,<br />
quod et subiit, tanta plenitudine et excessu, ut nullum<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/12&diff=33746Page:APUG 1053.djvu/122018-06-12T08:18:50Z<p>Gabriel King: /* Not proofread */ Created page with "Theodidactus. <unclear>Nun</unclear> Deus hoc ipsum facere potuisset, vel per Seraphinum aliquem excellentioris doni, aut per hominem purum omnibus, quae naturae eius competer..."</p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>Theodidactus. <unclear>Nun</unclear> Deus hoc ipsum facere potuisset, vel<br />
per Seraphinum aliquem excellentioris doni, aut per hominem<br />
purum omnibus, quae naturae eius competere poterant, <br />
donis instuctum? Cosmiel. nequaquam, id ipsum<br />
enim non erat Dei bonitati consentaneum; primò quidem,<br />
quia nulla creatura pura tantae offensae per peccatum<br />
Deo illatae satisfacere poterat. Secundò, quia si redemptio<br />
hominis per Angelum vel hominem facta fuisset,<br />
tantum beneficium creaturae adscribendum fuisset, ac proinde multum divinae gloriae decederet, atque honor<br />
ille maximus, qui Deo Soli conveniebat, naturae creatae<br />
fuisset concessus, quod incongruum erat; necessarium<br />
itaque fuit, et ita divinae Sapientiae expediebat, ut ad<br />
evertendum diaboli regnum, hominemque extam deperato<br />
rerum statu educendum, ipsum Verbum aeterni Patris<br />
carnè humana indueretur, atque hoc pacto abundantissimè <br />
offenso Deo Patri satisfaceret, cum tantò maiori gloriae<br />
Suae exaltatione, quantò fuerat diaboli tyrannis maior<br />
et salus humani generis desperatior. Theodidactus: Rectè<br />
omnia; Sed hoc capere nequeo, quomodò Deus aeternus, immortalis,<br />
impassibilis in humanae carnis assumptione<br />
tot se miseriis subiicere suluerit, usque ad eam dolorum<br />
acerbitatem, quam nullus homo in vita mortali passus<br />
est, obtulerit: an non vel hoc ipso, quod nostre mortalitatis<br />
sarcinam assumere dignatus sit, pro tanta<br />
offensa satisfacere potuisset? coeterum uti divinae personae<br />
congruum, ita vitam gloriosam et maiestate summa<br />
consipcuam int terris omni paupertate et aerumnis<br />
humanae vitae propriis praescriptis, transegilset. Cosmiel.<br />
Minimè hoc divinae providentiae et clementiae<br />
conveniebat; Cum enim verbum Patris satisfactionem<br />
subire deberet, omnis autem satisfactio ex se et Sua<br />
natura paenosa sit, utique ad satisfaciendum pro totius<br />
Mundi peccatis per poenosissimam vitam id fieri necesse<br />
fuit, usque ad opprobriosissimum Crucis tormentum,<br />
quod et subiit, tanta plenitudine et excessu, ut nullum<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/11&diff=33743Page:APUG 1053.djvu/112018-06-12T08:03:34Z<p>Gabriel King: </p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>qua cum ita Secum in ultimam ruinam totam humani<br />
generis posteritatem traxisset, omnesque <unclear>Adae</unclear> filios ob<br />
gravitatem Culpae contractae, poenae aeternae reos sine ullo<br />
reconciliationis remedio in massa aeternae damnationis reliquisset,<br />
neque ulla esse posset creatura, quae ex infinita offensa<br />
Deum inter et humanum genus, ullum reconciliationis<br />
remedium adferre posset; Solusque diabolus tanquam<br />
de fine defraudato, à Deo optimo Maximo ab aeterno intento<br />
gloriabundus, Deo hominibusque execrandum in modum<br />
insultaret. Jacebat humani generis massa peccato corrupta, <br />
atque sub diaboli iugo et tyrannide miserandum in<br />
modum, unde Se nullo creato remedio erigere vellet, aut<br />
cum vellet, non posset, oppressa. Vix erant, qui Deum recognoscerent<br />
homines, unoquoque loco numinis id assumente, quod<br />
eius genio et ingenio maximè congruum videbatur. Dominabatur <br />
in Mundo abominanda luxuriae foeditas, iniustitia, <br />
perfidia, impietas, vel ipso immutabili Dea ad tantam<br />
malorum iliadem <unclear>ingemiscente</unclear>. Sed quid faceret Deus in<br />
tam conclamata humani generis statu? an forsan quod<br />
tanto tamque Sublimi fine condiderat, in perditionis abysso <br />
sine ulla medelae spe relinqueret? an Lucifero de tanta ruina triumphanti palmam praeberet; quorum utrumque<br />
tum immensae bonitati et potentiae Dei prorsus erat in consentaneum. Executioni itaque mandatum fuit id, quod<br />
iam ex praevisione tanti lapsus ab aeterno in Sacrosanctae<br />
Triadis <unclear>Senatu</unclear> constitutum fuit; ut videlicet verbum Patris<br />
id est, Filius humanà naturà assumptà, per eam Patri infinitè offenso satisfaceret, atque adeo Deo, ne quod in tam altos<br />
fines condiderat, periret, reconciliatione Deum inter et homines<br />
constituta, humanum genus instauretur, diabolus<br />
cum universis infernalium furiarum machinationibus vinceretur,<br />
indeque ineffabilis et <unclear>inserutabilis</unclear> Dei bonitas et<br />
Sapientia Mundo illucesceret. Vides igitur, quomodò incomprehensibilis<br />
illa Dei bonitas causa fuit verbi incarnati,<br />
et communicandi uniendique se humanae naturae.<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/11&diff=33738Page:APUG 1053.djvu/112018-06-12T07:59:51Z<p>Gabriel King: /* Not proofread */ Created page with "qua cum ita Secum in ultimam ruinam totam humani generis posteritatem traxisset, omnesque <unclear>Adae</unclear> filios ob gravitatem Culpae contractae, poenae aeternae reos..."</p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>qua cum ita Secum in ultimam ruinam totam humani<br />
generis posteritatem traxisset, omnesque <unclear>Adae</unclear> filios ob<br />
gravitatem Culpae contractae, poenae aeternae reos sine ullo<br />
reconciliationis remedio in massa aeternae damnationis reliquisset,<br />
neque ulla esse posset creatura, quae ex infinita offensa<br />
Deum inter et humanum genus, ullum reconciliationis<br />
remedium adferre posset; Solusque diabolus tanquam<br />
de fine defraudato, à Deo optimo Maximo ab aeterno intento<br />
gloriabundus, Deo hominibusque execrandum in modum<br />
insultaret. Jacebat humani generis massa peccato corrupta, <br />
atque sub diaboli iugo et tyrannide miserandum in<br />
modum, unde Se nullo creato remedio erigere vellet, aut<br />
cum vellet, non posset, oppressa. Vix erant, qui Deum recognoscerent<br />
homines, unoquoque loco numinis id assumente, quod<br />
eius genio et ingenio maximè congruum videbatur. Dominabatur <br />
in Mundo abominanda luxuriae faeditas, iniustitia, <br />
perfidia, impietas, vel ipso immutabili Dea ad tantam<br />
malorum iliadem <unclear>ingemiscente</unclear>. Sed quid faceret Deus in<br />
tam conclamata humani generis statu? an forsam quod<br />
tanto tamque Sublimi fine condiderat, in perditionis abyssosine ulla medelae spe relinqueret? an Lucifero de tanta ruina triumphanti palmam praeberet; quorum utrumque<br />
tum immensae bonitati et potentiae Dei prorsus erat in consentaneum. Executioni itaque mandatum fuit id, quod<br />
iam ex praevisione tanti lapsus ab aeterno in SacroSanctae<br />
Triadis <unclear>Senatu</unclear> constitutum fuit; ut videlicet verbum Patris<br />
id est, Filius humanà naturà assumptà, per eam Patri infinitè offenso satisfaceret, atque adeo Deo, ne quod in tam altos<br />
fines condiderat, periret, reconciliatione Deum inter et homines<br />
constituta, homanum genus instauretur, diabolus<br />
cum universis infernalium furiarum machinationibus vinceretur,<br />
indeque ineffabilis et <unclear>inserutabilis</unclear> Dei bonitas et<br />
Sapientia Mundo illucesceret. Vides igitur, quomodò incomprehensibilis<br />
illa Dei bonitas causa fuit verbi incarnati,<br />
et communicandi uniendique se humanae naturae.<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/10&diff=33728Page:APUG 1053.djvu/102018-06-12T07:44:07Z<p>Gabriel King: </p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>dixisti Cosmiel; Sed cur Deus non ab aeterno creaturam<br />
intellectualem condidit, Sed tempori ipsam reservavit;<br />
convenientius enim fuisset, creaturam condere rationalem,<br />
quae aeternùm eum amaret, quàm temporaneam post<br />
infinitas aeternitatis annorum myriades. Cosmiel. Abunde<br />
ex tuo illo proposito dubio patet, te aeternitatis rationem<br />
non capere. An nescis, nihil earum rerum, quae <add>Deo</add> <unclear>coaevae</unclear><br />
et coaeternae concipiuntur, fieri aut creari posse, cum<br />
enim aeternitas omnis principii et finis sit expers, talis<br />
creatura esset condita, et non condita, quae contradictionem <br />
implicant; Supponit enim omne conditum principium <br />
aliquod, quo condi coepit, et quo dici possit; modò<br />
res est, quae ante non fuit, quae omnia incongrua sunt<br />
aeternitati; non condita verò talis res dici posset, quia<br />
condita ab aeterno, ergo omnis principii incapax, ergo -<br />
commensurata aeternitati Die, quod impossibile est, cum<br />
fieri non possit, ut creatum et finitum ab aeterno esse<br />
possit; coincideret enim cum aliqua perfectione Dei Simpliciter <br />
Simplici, quae Creàto competere non potest. Exquibus <br />
clarissimè patet, nullam creaturam ab aeterno<br />
creari potuisse; neque Deum decuisse etiam per absolutam<br />
<del>Dei</del> <add>Suam</add> potentiam talem creare; quare omnia extra<br />
Deum in tempore condita Sunt, tum ad maiorem rerum<br />
omnium Subordinationem, tum ad distinctionem perfectionis<br />
quique debitam. Theodidactus. Captio veritatem, circa quam<br />
uti iam dudum anceps haesi, ita eam ratiocinio tui elucidasti,<br />
ut eam tantum non demonstraris. perge itaque propositum nobis sermocinationis filum prosequi. Cosmiel. <br />
Homo itaque eo fine à Deo conditus, ut amando Conditorem<br />
Suum eo tandem aeternùm frueretur cum Sempiterna felicitate;<br />
cum ecce diaboli livoris et invidiae rabie aestuantis<br />
astus et astutia tantum effecit, ut Protoplastus<br />
<unclear>eà</unclear> persuasus ex praevaricatione divini praecepti, odium<br />
Dei, ob offensam optimi Conditoris, quae gravis erat, et Suo<br />
modo <unclear>quidem</unclear> - tenus infinita, incurrerit prorsus irremediabile,<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/10&diff=33726Page:APUG 1053.djvu/102018-06-12T07:43:00Z<p>Gabriel King: </p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>dixisti Cosmiel; Sed cur Deus non ab aeterno creaturam<br />
intellectualem condidit, Sed tempori ipsam reservavit;<br />
convenientius enim fuisset, creaturam condere rationalem,<br />
quae aeternùm eum amaret, quàm temporaneam post<br />
infinitas aeternitatis annorum myriades. Cosmiel. Abunde<br />
ex tuo illo proposito dubio patet, te aeternitatis rationem<br />
non capere. An nescis, nihil earum rerum, quae <add>Deo</add> <unclear>coaevae</unclear><br />
et coaeternae concipiuntur, fieri aut creari posse, cum<br />
enim aeternitas omnis principii et finis sit expers, talis<br />
creatura esset condita, et non condita, quae contradictionem <br />
implicant; Supponit enim omne conditum principium <br />
aliquod, quo condi coepit, et quo dici possit; modò<br />
res est, quae ante non fuit, quae omnia incongrua sunt<br />
aeternitati; non condita verò talis res dici posset, quia<br />
condita ab aeterno, ergo omnis principii incapax, ergo -<br />
commensurata aeternitati Die, quod impossibile est, cum<br />
fieri non possit, ut creatum et finitum ab aeterno esse<br />
possit; coincideret enim cum aliqua perfectione Dei Simpliciter <br />
Simplici, quae Creàto competere non potest. Exquibus <br />
clarissimè patet, nullam creaturam ab aeterno<br />
creari potuisse; neque Deum decuisse etiam per absolutam<br />
<del>Dei</del> <add>Suam</add> potentiam talem creare; quare omnia extra<br />
Deum in tempore condita Sunt, tum ad maiorem rerum<br />
omnium Subordinationem, tum ad distinctionem perfectionis<br />
quique debitam. Theodidactus. Captio veritatem, circa quam<br />
uti iam dudum anceps haesi, ita eam ratiocinio tui elucidasti,<br />
ut eam tantum non demonstraris. perge itaque propositum nobis sermocinationis filum prosequi. Cosmiel. <br />
Homo itaque eo fine à Deo conditus, ut amando Conditorem<br />
Suum eo tandem aeternùm frueretur cum Sempiterna felicitate;<br />
cum ecce diaboli livoris et invidiae rabie aestuantis<br />
astus et astutia tantum effecit, ut Protoplastus<br />
<unclear>eà</unclear> persuasus ex praevaricatione divini praecepti, odium<br />
Dei, ob offensam optimi Conditoris, quae gravis erat, et Suo<br />
modo <unclear>quidem</unclear> - tenus infinita, incurrerit prorsus irremediabile<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/10&diff=33725Page:APUG 1053.djvu/102018-06-12T07:39:25Z<p>Gabriel King: /* Not proofread */ Created page with "dixisti Cosmiel; Sed cur Deus non ab aeterno creaturam intellectualem condidit, Sed tempori ipsam reservavit; convenientius enim fuisset, creaturam condere rationalem, quae ae..."</p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>dixisti Cosmiel; Sed cur Deus non ab aeterno creaturam<br />
intellectualem condidit, Sed tempori ipsam reservavit;<br />
convenientius enim fuisset, creaturam condere rationalem,<br />
quae aeternùm eum amaret, quàm temporaneam post<br />
infinitas aeternitatis annorum myriades. Sosmiel. Abunde<br />
ex tuo illo proposito dubio patet, te aeternitatis rationem<br />
non capere. An nescis, nihil earum rerum, quae <add>Deo</add> <unclear>coaevae</unclear><br />
et coaeternae concipiuntur, fieri aut creari posse, cum<br />
enim aeternitas omnis principii et finis sit expers, talis<br />
creatura esset condita, et non condita, quae contradictionem <br />
implicant; Supponit enim omne conditum principium <br />
aliquod, quo condi coepit, et quo dici possit; modò<br />
res est, quae ante non fuit, quae omnia incongrua sunt<br />
aeternitati; non condita verò talis res dici posset, quia<br />
condita ab aeterno, ergo omnis principii incapax, ergo -<br />
commensurata aeternitati Die, quod impossibile est, cum<br />
fieri non possit, ut creatum et finitum ab aeterno esse<br />
possit; coincideret enim cum aliqua perfectione Dei Simpliciter <br />
Simplici, quae Creàto competere non potest. Exquibus <br />
clarissimè patet, nullam creaturam ab aeterno<br />
crearu potuisse; neque Deum decuisse etiam per absolutam<br />
<del>Dei</del> <add>Suam</add> potentiam talem creare; quare omnia extra<br />
Deum in tempore condita Sunt, tum ad maiorem rerum<br />
omnium Subordinationem, tum ad distinctionem perfectionis<br />
quique debitam. Theodidactus. Captio veritatem, circa quam<br />
uti iam dudem anceps haesi, ita eam ratiocinio tui elucidast,<br />
ut eam tantum non demonstraris. perge itaque propositum nobis sermocinationis dilum prosegui. Cosmiel. <br />
Homo itaque eo fine à Deo conditus, ut amando Conditorem<br />
Suum eo tandem aeternùm frueretur cum Sempiterna felicitate;<br />
cum ecce diaboli livoris et invidiae rabie aestuantis<br />
astus et astutia tantum effecit, ut Protoplastus<br />
<unclear>eà</unclear> persuasus ex praevaricatione divini paecepti, odium<br />
Dei, ob offensam optimi Conditoris, quae gravis erat, et Suo<br />
modo <unclear>quidem</unclear> - tenus infinita, incurrerit prorsus irremediabile<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/9&diff=33724Page:APUG 1053.djvu/92018-06-12T07:21:54Z<p>Gabriel King: </p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>inquisitum coleret, amaret, aeternumque per beatifici<br />
gaudii fruitionem glorificaret. Hinc eundem ob finem duplicem<br />
<add>substantiam</add> intellectualem in tempore condidit, unam purè spiritualem, <br />
cuiusmodi nostrum genus est, de quo postea; alteram<br />
ex corpore et spiritu constitutam, <unclear>huma videlicet;</unclear><br />
Quoniam verò homo corporeus sine corpore vivere nequibat,<br />
hinc dignum ei habitaculum divine providentiae dispositione<br />
praeparavit, quem <unclear>mundum</unclear> ducunysm eo ordine, iis<br />
rerum necessariarum subsidiis adornatum, quem tibi in nuperis <br />
nostris Itinerarius fusè exhibui, omnia arcana<br />
evolvi, in quo nihil quidem adeò minutum et exiguum<br />
vidisti, quod non altissimos in natura rerum fines à Sapientissimo<br />
opifice in hominis gratiam intentos obtineat.<br />
Atque haec fuit prima divinae intentionis, tum<br />
hominis tum Mundi condendi ratio, ut esset creatura<br />
rationalis corporea, quae eum cognosceret, cognitum amaret,<br />
coleret, adoraret, aeternumque possideret; erat<br />
autem id divinae bonitati quàm maximè congruum et<br />
consentaneum; etsi enim ex se et sua natura independens,<br />
nullius indigus, solo seipso sufficiens; bonitas tamen<br />
Dei adeo ad diffundendum se prona veluti iure quodam<br />
postulare didebatur, ut esset extra se ad similitudinem<br />
divinae naturae producta creatura divinae cognitionis<br />
et amoris particeps; hoc enim pacto virtutes<br />
divinae et attributa, quae ni divinae essentiae inaccessa<br />
caligine condebantur, per creati intellectus virtutem, <br />
evolverentur ad extra, adeòque bonitas, iustitia, misericordia, <br />
veritas, sapientia et omnipotentia ex effectuum,<br />
quos in Mundo tam sensibili, quàm intellectuali operabatur,<br />
diversitate luculentiùs cum Summa Dei optimi<br />
maximi gloria paterent; adeoque bonitas et misericordia Dei hominem allicerent, institia verò à malo averteret; sapientia verò et omnipotentia ad eum inquirendum<br />
possidendumque per admirationem in operibus conceptam <br />
instimularent. Theodidactus. Optimè Cepi, quae Sapienter<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/8&diff=33723Page:APUG 1053.djvu/82018-06-12T07:19:48Z<p>Gabriel King: </p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>amoris ad animae meae profectum addiscam; non dubito,<br />
quin pro divina illa tua, qua polles, facundia ita animum<br />
meum sis <del>exa</del><unclear>incitatus</unclear>ut deinde penitius penitisque in divino <br />
beneplacito conquiescam. Cosmiel. Beneficiorum divinorum<br />
magnitudinem admirari Satis non posse, haud Deo ingratum<br />
esse, certò tibi persuadeas, dummodo absit curiosior intellectus <br />
circa ea, quae in divinarum rerum inquisitione terminos <br />
Suos habeat, indagatio; procedit enim hoc ex amore reverentiali<br />
conditoris; amore autem ex boni illius infiniti<br />
desiderio, quod tantopere appetimus, et cuius partipes<br />
no fieri anxiè quaerimus, admiratio, stupor et extasis nascitur;<br />
quae omnia uti dixi, Deo grata Sunt, dummodò praesumptio<br />
et curiositas absint, utpote quae Deo displicent, et <br />
ex occulto et periculoso ph<add>ilautias</add> affectu originem ducant.<br />
Theodidactus. Absit à me tantum scandalum; absit à me omnis<br />
inconsulta curiositatis praecipitantia. Sed haec ex eo capite<br />
dicta velim, quod considerans infinitam Dei maiestatem<br />
tantopere hominum amore <unclear>humilitam</unclear>, primam tanti amoris<br />
radicem et incitamentum nosse cuperem, ut deinde abdicatis<br />
me rebus omnibus, quae sensibus patent, in tanto dulcedinis abysso absorberi queam. Cosmiel. Agedum mi<br />
Theodidacte, dum video tuum in conditorem tuum Redemptoremque<br />
infinitis Mundi cupediis <unclear>longè</unclear> dulc<del>issimum</del><add>orem</add>, humili<br />
mentis affectu iunctum amorem. Quaecunque ad Dei honorem animaeque tuae profectum salutemque conferre poterunt<br />
quantum humanae conditionis fragilitas capere permittet, <br />
aperiam, ab ovo rem <unclear>orditurus</unclear>.<br />
Sciundum itaque, quod cum, uti suprà quoque indigitanimus<br />
Dei bonitas sit infinita et immensa; omnis autem<br />
bonitas tanò sit magis diffusiva Sui, quantò est nobilior, <br />
excellentior et perfectior; et quemadmodum illa, ut <br />
ita dicam, intrinsecis divinitatis Suae terminis contineri<br />
nesci<del>a sit</del>, ita ab aeterno illam creatae naturae communicare<br />
constituit, ut hoc pacto esset creatura intellectus<br />
et rationis capax, quae post tanta bonitatis participationem,<br />
eum admiraretur, admiratum sedulò et indefessa mente inquireret<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/7&diff=33721Page:APUG 1053.djvu/72018-06-12T07:17:29Z<p>Gabriel King: </p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>Theodidactus. Dum mi Cosmiel penitiùs expendo incomprehensibile<br />
Incarnationis Christi mysterium, stupet spiritus,<br />
vacillat ratio, fugit mens, omnis intellectus subtilitas<br />
veluti in magna contemplationis abysso absorbetur, cum<br />
omnibus animi mei viribus comprehendere non possum,<br />
ineffabile illud divinae charitatis produndum: <unclear>Adesne</unclear><br />
Supremum illud <unclear>Ens</unclear> entium, cuius magnitudinis, Sapientiae, potentiae, maiestatis nec finis nec numerus est, -<br />
adeone se demittere voluit, ut mortalem nostram carnem<br />
lutum illud, quo in primordio rerum finxerat hominem,<br />
assumere, et homo passibilis fieri dignatus sit, nec<br />
tantùm homo fieri dignatus sit, sed excepto peccato, omnibus <br />
humanae vitae aerumnis <unclear>subiici</unclear>; nec tantùm humanis miserius <unclear>subiici</unclear>, sed cum iniquis reputari, <unclear>opprobrissimum</unclear> <br />
mortis supplicium cum incomparabilibus aliis<br />
tormentis <unclear>exanthlatis</unclear> subire; imò quod omnem admirationem <br />
infinitis parasanguis excedit, seipsum adhuc<br />
ingratis hominibus, perfidis, Dei hominumque inimicis,<br />
ineffabile adhuc insuper convivium apparare sibi complacuit,<br />
quo seipsum iis in cibum potumque daret, ut<br />
vel <unclear>hoc indicibili vi</unclear> sibi homines devinciret,<br />
atque ad amandum cogeret; quid illi boni aut emolumenti<br />
accedebat, qui Deus aeternus, verbum Patris, nullius<br />
indigus, omni bonorum copia et totius felicitatis abysso<br />
in<add>terminabili</add> ab aeterno d<add>etinebatur</add>? Quid sperare poterat<br />
à creatura mutabili, infirma, fragili, peccatorum<br />
foeditate Contaminata, ut tanta sollicitudine eam<br />
traheret, tanto amore quaereret, tanta pro eius pateretur<br />
salute. Haec sunt, quae tametsi <unclear>inconculso</unclear> fidei ardore,<br />
vel cum Sanguinis profusione teneo, et Sanctè<br />
profiteor; <unclear>excessivo</unclear> tamen illo divinorum beneficiorum<br />
et ineffabilis amoris pelago <unclear>hemebrundy</unclear> stupeo, haereo attonitus<br />
et quid tanto amori condignum praestari possit nescio.<br />
Ad te, <unclear><del>recurro</del></unclear> ni Cosmiel, veluti ad diuinorum oraculorum interpretem recurro, ut à te <unclear>caritas</unclear> et rationes tanti<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/6&diff=33720Page:APUG 1053.djvu/62018-06-12T07:13:51Z<p>Gabriel King: </p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>Spiritum Sanctum, qui datus est nobis; In amore verò divino et essentiali, <unclear>in</unclear> illa inquam, Superexcelsa<br />
et perfectissima trium personarum in unitate Substantiae<br />
dilectione, amans est idem quod amatum, et amatum<br />
idem quod amans, et amor idem quod amans et amatum, <br />
amans et amatum idem quod amor, ubi amans, amatum<br />
et amor unum prorsus et idem esse communicant;<br />
in uno velle conveniunt, unum nolle habent, idem posse participant, imò totum <del>participant</del> possident, ibi unum<br />
summum quid est, omne bonum in communi; In hac dilectione<br />
nullus est defectus et indigentia, nulla omissio,<br />
nulla unquam turbatio, nulla interturbatis, Huius incomprehensae bonitatis <unclear>effluxu</unclear> ineffabili ad extra Mundus<br />
productus fuit, et mundus propter hominem, uti in principio <br />
<unclear>indigitavi</unclear>, ut esset ex coporea creatura rationali,<br />
qua tanti boni, tanti et tam ineffabilis ultimi omnium<br />
finium finis capax esse posset, eoque aeternum frui;<br />
huius enim per dilectionem unio est glorificatio Dei à Deo<br />
intenta, <unclear>et</unclear> beatifica animarum perfectio; Hoc est gaudium<br />
de quo Christus ut gaudium meum in vobis sit,<br />
et gaudium vestrum impleatur. Quodnam est gaudium <br />
Patris et Filii, nisi amare? et amari et tali ratione<br />
amari? Quomodo anima famelica satiabitur, nisi<br />
huic gaudio uniatur, ut ipsa in hoc gaudio et gaudium<br />
hoc in ipsa sit, et gaudium eius per inseparabilem<br />
amoris, amantis et amati nexum impleatur? Theodidactus.<br />
Video sat superque omnia quae Sublimi tuo<br />
discursu mihi exposuisti, rationi veritatique ita consona esse, ut eus nemo contradicere valeat. Sed perge iam<br />
uti <unclear>coepisti</unclear>, <unclear>reliqua</unclear> divinarum virtutum Sacramenta euoluere.<br />
<br />
<center><big>CAPUT II</big><br /><br />
<br />
<br />
De Incarnatione Christi <add>quod</add> incomprehensibile divini amoris in humanum genus, argumentum est.</center><noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/5&diff=33719Page:APUG 1053.djvu/52018-06-12T07:12:27Z<p>Gabriel King: </p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>et quia dilexit hominem, ut ab hominibus diligeretur,<br />
ideo Spiritum Sanctum ut <unclear>iis daret, <add>quo diligerent pro ius dare</add> </unclear> necesse fuit. Theodidactus.<br />
Ex hoc sequeretur, amorem earum animarum, <br />
quae iam beatifica visione fruuntur, eundem prorsus esse<br />
cum amore, quo Deus diligit filium, quae quidem dilectio non minor est illa, quam diligens et dilectus,<br />
quia Spiritus Sanctus est amor Patris et Filii nec minus<br />
amatur ab ab amante et amato ipse amor, quàm amans<br />
ab amato, <unclear>vel</unclear> amatus ab amante; Si ergo amor<br />
sit idem in iustis, cum amore, quo Pater diligit filium,<br />
ergo Sequeretur, amorem divinum <unclear><add>in iustis</add></unclear> consubstantialem<br />
esse, quod impossibile est. Cosmiel. Rectè asseris, neque<br />
mea verba tali ratione, sed cum differentia intelligenda<br />
esse velim; Amor enim Dei ad intra, quo diligit filium<br />
est essentialis et consubstantialis, aeternus et immensus;<br />
in quantum verò terminatur ad extra, iterum<br />
duplicetur considerari potest, vel ex parte animae <unclear>amatis,</unclear><br />
quae cum intellectu et voluntate finita constet,<br />
ita amat quantum potest, et quantum amoris divini<br />
capax est; ex parte verò obiecti, qui Deus est, infinitudinem<br />
quandam indicat, in quantum intellectus et<br />
voluntas ita infinita illa amoris abysso absorbentur,<br />
ut unum cum Deo per amorem spiritus efficiantur, atque<br />
hoc modo obiectivè infinitu<add>s</add><del>m</del> et immensu<add>s</add><del>m</del> esse, nihil<br />
prohibet, asseverare; in praesente verò vita amor in<br />
fideli anima nascitur per praevias quasdam dispositiones<br />
virtutique frequens exercitium, quibus anima<br />
iam instructa, effectivè à Spiritu Sancto agitatur in<br />
divinos amoris raptus, qu<del>i</del><add>e</add> animae atque ideo Substantialis<br />
esse non potest, cum non essentialiter ab anima, sed per modum dispositionis in Subiecto capaci virtute<br />
et operatione Spiritus Sancti procedat; atque sic<br />
hoc loco intelligi debet id Suprà allatum ab Apostolo testimonium: Charitas diffusa est in cordibus nostris per inhabitantem<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/9&diff=33708Page:APUG 1053.djvu/92018-06-11T14:26:21Z<p>Gabriel King: </p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>inquisitum coleret, amaret, aeternumque per beatifici<br />
<unclear>gaudium</unclear> fruitionem glorificaret. Hinc eundem ob finem duplicem<br />
<add>substantiam</add> intellectualem in tempore condidit, unam purè spiritualem, <br />
cuiusmodi nostrum genus est, de quo postea; alteram<br />
ex corpore et spiritu constitutam, <unclear>huma videlicet;</unclear><br />
Quoniam verò homo corporeus sine corpore vivere nequibat,<br />
hinc dignum ei habitaculum divine providentiae dispositione<br />
praeparavit, quem <unclear>mundum</unclear> ducunysm ei irdine, ius<br />
rerum necessariarum <unclear>subsidius</unclear> adornatum, quem tibi in nuperis <br />
nostris Itinerarius fusè exhibui, omnia arcana<br />
evolvi, in quo nihil quidem adeò minutum et exiguum<br />
vidisti, quod non altissimos in natura rerum fines à Sapientissimo<br />
opifice in hominis gratiam intentos obtineat.<br />
Atque haec fuit prima divinae intentionis, tum<br />
hominis tum Mundi condendi ratio, ut esset creatura<br />
rationalis corporea, quae eum cognosceret, cognitum amaret,<br />
coleret, adoraret, aeternumque possideret; erat<br />
autem id divinae bonitati quàm maximè congruum et<br />
consentaneum; etsi enim ex se et sua natura independens,<br />
nullius indigus, solo seipso sufficiens; bonitas tamen<br />
Dei adeo ad diffundendum se prona veluti iure quodam<br />
postulare didebatur, ut esset extra se ad similitudinem<br />
divinae naturae producta creatura divinae cognitionis<br />
et amoris particeps; hoc enim pacto virtutes<br />
divinae et attributa, quae ni divinae essentiae inaccessa<br />
caligine condebantur, per creati intellectus virtutem, <br />
evolverentur ad extra, adeòque bonitas, iustitia, misericordia, <br />
veritas, sapientia et omnipotentia ex effectuum,<br />
quos in Mundo tam sensibili, quàm intellectuali operabatur,<br />
diversitate luculentiùs cum Summa Dei optimi<br />
maximi gloria paterent; adeoque bonitas et misericordia Dei hominem allicerent, institia verò à malo averteret; sapientia verò et omnipotentia ad eum inquirendum<br />
possidendumque per admirationem in operibus conceptam <br />
instimularent. Theodidactus. Optimè Cepi, quae Sapienter<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/9&diff=33706Page:APUG 1053.djvu/92018-06-11T14:22:04Z<p>Gabriel King: /* Not proofread */ Created page with "inquisitum coleret, amaret, aeternumque per beatifici <unclear>gaudium</unclear> fruitionem glorificaret. Hinc eundem ob findem duplicem <add>substantiam</add> intellectualem..."</p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>inquisitum coleret, amaret, aeternumque per beatifici<br />
<unclear>gaudium</unclear> fruitionem glorificaret. Hinc eundem ob findem duplicem<br />
<add>substantiam</add> intellectualem in tempore condidit, unam purè spiritualem, <br />
cuiusmodi nostrum genus est, de quo postea; alteram<br />
ex corpore et spiritu constitutam, <unclear>huma videlicet;</unclear><br />
Quoniam verò homo corporeus sine corpore vivere nequibat,<br />
hinc dignum ei habitaculum divine providentiae dispositione<br />
praeparavit, quem <unclear>mundum</unclear> ducunysm ei irdine, ius<br />
rerum necessariarum subsidius adornatum, quem tibi in nuperis <br />
nostris Itinerarius fusè exhibui, omnia arcana<br />
evolui, in quo nihil quidem adeò minutum et exiguum<br />
vidisti, quod non altissimos in natura rerum fines à Sapientissimo<br />
opifice in hominis gratiam intentos obtineat.<br />
Atque haec fuit prima divinae intentionis, tum<br />
hominis tum Mundi condendi ratio, ut esset creatura<br />
rationalis corporea, que eum cognosceret, cognitum amaret,<br />
coleret, adoraret, aeternumque possideret; erat<br />
autem id divinae bonitati quàm maximè congruum et<br />
consentaneum; etsi enim ex se et sua natura independens,<br />
nullius indigus, solo seipso sufficiens; bonitas tamen<br />
Dei adeo ad diffundendum se prona veluti iure quodam<br />
postulare didebatur, ut esset extra se ad similitudinem<br />
divinae naturae producta creatura divinae cognitionis<br />
et amoris particeps; hoc enim pacto virtutes<br />
divinae et attributa, quae ni divinae essentiae maccessa<br />
caligine condebantur, per creati intellectus virtutem, <br />
evoluerentur ad extra, adeòque bonitas, iustitia, misericordia, <br />
veritas, sapientia et omnipotentia ex effectuum,<br />
quos in Mundo tam sensibili, quàm intellectuali operabatur,<br />
diversitate luculentiùs cum Summa Dei optimi<br />
maximi gloria paterent; adeoque bonitas et misericordia Dei hominem allicerent, institia verò à malo averteret; sapientia verò et omnipotentia ad eum iunquirendum<br />
possidendumque per admirationem in operibus conceptam <br />
instimularent. Theodidactus. Optimè Cepi, quae Sapienter<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/8&diff=33700Page:APUG 1053.djvu/82018-06-11T13:39:00Z<p>Gabriel King: </p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>amoris ad animae meae profectum addiscam; non dubito,<br />
quin pro divina illa tua, qua polles, facundia ita animum<br />
meum sis <del>exa</del><unclear>incitatus</unclear>ut deinde penitius penitisque in divino <br />
beneplacito conquiescam. Colmiel. Beneficiorum divinorum<br />
magnitudinem admirari Satis non posse, haud Deo ingratum<br />
esse, certò tibi persuadeas, dummodo absit curiosior intellectus <br />
circa ea, quae in divinarum rerum inquisitione terminos <br />
Suos habeat, indagatio; procedit enim hoc ex amore reverentiali<br />
conditoris; amore autem ex boni illius infiniti<br />
desiderio, quod tantopere appetimus, et cuius partipes<br />
no fieri anxiè quaerimus, admiratio, stupor et extasis nascitur;<br />
quae omnia uti dixi, Deo grata Sunt, dummodò praesumptio<br />
et curiositas absint, utpote quae Deo displicent, et <br />
ex occulto et periculoso ph<add>ilautias</add> affectu originem ducant.<br />
Theodidactus. Absit à me tantum scandalum; absit à me omnis<br />
inconsulta curiositatis praecipitantia. Sed haec ex eo capite<br />
dicta velim, quod considerans infinitam Dei maiestatem<br />
tantopere hominum amore <unclear>humilitam</unclear>, primam tanti amoris<br />
radicem et incitamentum nosse cuperem, ut deinde abdicatis<br />
me rebus omnibus, quae sensibus patent, in tanto dulcedinis abysso absorberi queam. Cosmiel. Agedum mi<br />
Theodidacte, dum video tuum in conditorem tuum Redemptoremque<br />
infinitis Mundi <unclear>cupedius longè</unclear> dulc<del>issimum</del><add>orem</add>, humili<br />
mentis affectu iunctum amorem. Quaecunque ad Dei honorem animaeque tuae profectum salutemque conferre poterunt<br />
quantum humanae conditionis fragilitas capere permittet, <br />
aperiam, ab ovo rem <unclear>orditurus</unclear>.<br />
Sciundum itaque, quod cum, uti suprà quoque indigitanimus<br />
Dei bonitas sit infinita et immensa; omnis autem<br />
bonitas tanò sit magis diffusiva Sui, quantò est nobilior, <br />
excellentior et perfectior; et quemadmodum illa, ut <br />
ita dicam, intrinsecis divinitatis Suae terminis contineri<br />
nesci<del>a sit</del>, ita ab aeterno illam creatae naturae communicare<br />
constituit, ut hoc pacto esset creatura intellectus<br />
et rationis capax, quae post tanta bonitatis participationem,<br />
eum admiraretur, admiratum sedulò et indefessa mente inquireret<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/8&diff=33698Page:APUG 1053.djvu/82018-06-11T13:35:03Z<p>Gabriel King: </p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>amoris ad animae meae profectum addiscam; non dubito,<br />
quin pro divina illa tua, qua polles, facundia ita animum<br />
meum sis <del>exa</del><unclear>incitatus</unclear>ut deinde penitius penitisque in divino <br />
beneplacito conquiescam. Colmiel. Beneficiorum divinorum<br />
magnitudinem admirari Satis non polse, haud Deo ingratum<br />
esse, certò tibi persuadeas, dummodo absit curiosior intellectus <br />
circa ea, quae in divinarum rerum inquisitione terminos <br />
Suos habeat, indagatio; procedit enim hoc ex amore reverentiali<br />
conditoris; amore autem ex boni illius infiniti<br />
desiderio, quod tantopere appetimus, et cuius partipes<br />
no fieri anxiè quaerimus, admiratio, stupor et extasis nascitur;<br />
quae omnia uti dixi, Deo grata Sunt, dummodò praesumptio<br />
et curiositas absint, utpote quae Deo displicent, et <br />
ex occulto et periculoso ph<add>ilautias</add> affectu originem ducant.<br />
Theodidactus. Absit à me tantum scandalum; absit à me omnis<br />
inconsulta curiositatis praecipitantia. Sed haec ex eo capite<br />
dicta velim, quod considerans infinitam Dei maiestatem<br />
tantopere hominum amore humilitam, primam tanti amoris<br />
radicem et incitamentum nosse cuperem, ut deinde abdicatis<br />
me rebus omnibus, quae sensibus patent, in tanto dulcedinis abysso absorberi queam. Cosmiel. Agedum mi<br />
Theodidacte, dum video tuum in conditorem tuum Redemptoremque<br />
infinitis Mundi <unclear>cupedius longè</unclear> dulc<del>issimum</del><add>orem</add>, humili<br />
mentis affectu iunctum amorem. Quaecunque ad Dei honorem animaeque tuae profectum salutemque conferre poterunt<br />
quantum humanae conditionios fragilitas capere permittet, <br />
aperiam, ab ovo rem orditurus.<br />
Sciundum itaque, quod cum, uti suprà quoque indigitanimus<br />
Dei bonitas sit infinita et immensa; omnis autem<br />
bonitas tanò sit magis diffusiva Sui, quantò est nobilior, <br />
excellentior et perfectior; et quemadmodum illa, ut <br />
ita dicam, intrinsecis divinitatis Suae terminis contineri<br />
nesci<del>a sit</del>, ita ab aeterno illam creatae naturae communicare<br />
constituit, ut hoc pacto esset creatura intellectus<br />
et rationis capax, quae post tanta bonitatis participationem,<br />
eum admiraretur, admiratum sedulò et indefessa mente inquireret<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/8&diff=33697Page:APUG 1053.djvu/82018-06-11T13:33:36Z<p>Gabriel King: /* Not proofread */ Created page with "amoris ad animae meae profectum addiscam; non dubito, quin pro divina illa tua, qua polles, facundia ita animum meum sis <del>exa</del><unclear>incitatus</unclear>ut deinde pe..."</p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>amoris ad animae meae profectum addiscam; non dubito,<br />
quin pro divina illa tua, qua polles, facundia ita animum<br />
meum sis <del>exa</del><unclear>incitatus</unclear>ut deinde penitius penitisque in divino beneplacito conquiescam. Colmiel. Beneficiorum divinorum<br />
magnitudinem admirari Satis non polse, haud Deo ingratum<br />
esse, certò tibi persuadeas, dummodo absit curiosior intellectus <br />
circa ea, quae in divinarum rerum inquisitione terminos <br />
Suos habeat, indagatio; procedit enim hoc ex amore reverentiali<br />
conditoris; amore autem ex boni illius infiniti<br />
desiderio, quod tantopere appetimus, et cuius partipes<br />
no fieri anxiè quaerimus, admiratio, stupor et extasis nascitur;<br />
quae omnia uti dixi, Deo grata Sunt, dummodò praesumptio<br />
et curiositas absint, utpote quae Deo displicent, et <br />
ex occulto et periculoso ph<add>ilautias</add> affectu originem ducant.<br />
Theodidactus. Absit à me tantum scandalum; absit à me omnis<br />
inconsulta curiositatis praecipitantia. Sed haec ex eo capite<br />
dicta velim, quod considerans infinitam Dei maiestatem<br />
tantopere hominum amore humilitam, primam tanti amoris<br />
radicem et incitamentum nosse cuperem, ut deinde abdicatis<br />
me rebus omnibus, quae sensibus patent, in tanto dulcedinis abysso absorberi queam. Cosmiel. Agedum mi<br />
Theodidacte, dum video tuum in conditorem tuum Redemptoremque<br />
infinitis Mundi <unclear>cupedius longè</unclear> dulc<del>issimum</del><add>orem</add>, humili<br />
mentis affectu iunctum amorem. Quaecunque ad Dei honorem animaeque tuae profectum salutemque conferre poterunt<br />
quantum humanae conditionios fragilitas capere permittet, <br />
aperiam, ab ovo rem orditurus.<br />
Sciundum itaque, quod cum, uti suprà quoque indigitanimus<br />
Dei bonitas sit infinita et immensa; omnis autem<br />
bonitas tanò sit magis diffusiva Sui, quantò est nobilior, <br />
excellentior et perfectior; et quemadmodum illa, ut <br />
ita dicam, intrinsecis divinitatis Suae terminis contineri<br />
nesci<del>a sit</del>, ita ab aeterno illam creatae naturae communicare<br />
constituit, ut hoc pacto esset creatura intellectus<br />
et rationis capax, quae post tanta bonitatis participationem,<br />
eum admiraretur, admiratum sedulò et indefessa mente inquireret<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/7&diff=33687Page:APUG 1053.djvu/72018-06-11T13:11:50Z<p>Gabriel King: </p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>Theodidactus. Dum mi Cosmiel penitiùs expendo incomprehensibile<br />
Incarnationis Christi mysterium, stupet spiritus,<br />
vacillat ratio, fugit mens, omnis intellectus subtilitas<br />
veluti in magna contemplationis abysso absorbetur, cum<br />
omnibus animi mei viribus comprehendere non possum,<br />
ineffabile illud divinae charitatis produndum: <unclear>Adesne</unclear><br />
Supremum illud <unclear>Ens</unclear> entium, cuius magnitudinis, Sapientiae, potentiae, maiestatis nec finis nec numerus est, -<br />
adeone se demittere voluit, ut mortalem nostram carnem<br />
lutum illud, quo in primordio rerum finxerat hominem,<br />
assumere, et homo passibilis fieri dignatus sit, nec<br />
tantùm homo fieri dignatus sit, sed excepto peccato, omnibus <br />
humanae vitae aerumnis <unclear>subici</unclear>; nec tantùm humanis miserius <unclear>subici</unclear>, sed cum iniquis reputari, <unclear>opprobrissimum</unclear> <br />
mortis supplicium cum incomparabilibus alius<br />
tormentis <unclear>exanthlatis</unclear> subire; imò quod omnem admirationem <br />
infinitis parasanguis excedit, seipsum adhuc<br />
ingratis hominibus, perfidis, Dei hominumque inimicis,<br />
ineffabile adhuc insuper convivium apparare sibi complacuit,<br />
quo seipsum ius in cibum potumque daret, ut<br />
vel <unclear>hoc indicibili vi</unclear> sibi homines devinciret,<br />
atque ad amandum cogeret; quid illi boni aut emolumenti<br />
accedebat, qui Deus aeternus, verbum Patris, nullius<br />
indigus, omni bonorum copia et totius felicitatis abysso<br />
in<add>terminabili</add> ab aeterno d<add>etinebatur</add>? Quid sperare poterat<br />
à creatura mutabili, infirma, fragili, peccatorum<br />
foeditate Contaminata, ut tanta sollicitudine eam<br />
traheret, tanto amore quaereret, tanta pro eius pateretur<br />
salute. Haec sunt, quae tametsi <unclear>inconculso</unclear> fidei ardore,<br />
vel cum Sanguinis profusione teneo, et Sanctè<br />
profiteor; <unclear>excessivo</unclear> tamen illo divinorum beneficiorum<br />
et ineffabilis amoris pelago <unclear>hemebrundy</unclear> stupeo, haereo attonitus<br />
et quid tanto amori condignum praestari possit nescio.<br />
Ad te, <unclear><del>recurro</del></unclear> ni Cosmiel, veluti ad diuinorum oraculorum interpretem recurro, ut à te <unclear>caritas</unclear> et rationes tanti<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/7&diff=33666Page:APUG 1053.djvu/72018-06-11T13:01:32Z<p>Gabriel King: /* Not proofread */ Created page with "Theodidactus. Dum mi Cosmiel penitiùs expendo incomprehensibile Incarnationis Christi mysterium, stupet spiritus, vacillat ratio, fugit mens, omnis intellectus subtilitas vel..."</p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>Theodidactus. Dum mi Cosmiel penitiùs expendo incomprehensibile<br />
Incarnationis Christi mysterium, stupet spiritus,<br />
vacillat ratio, fugit mens, omnis intellectus subtilitas<br />
veluti in magna contemplationis abysso absorbetur, cum<br />
omnibus animi mei viribus comprehendere non possum,<br />
ineffabile illud divinae charitatis produndum: <unclear>Adesne</unclear><br />
Supremum illud <unclear>Ens</unclear> entium, cuius magnitudinis, Sapientiae, potentiae, maiestatis nec finis nec numerus est, -<br />
adeone se demittere voluit, ut mortalem nostram carnem<br />
lutum illud, quo in primordis rerum finxerat hominem,<br />
assumere, et homo passibilis fieri dignatus sit, nec<br />
tantùm homo fieri dignatus sit, sed excepto peccato, omnibus <br />
humanae vitae aerumnis <unclear>subiuci</unclear>; nec tantùm humanis miserius <unclear>subiuci</unclear>, sed cum iniguis reputari, opprobrissimum <br />
mortis supplicium cum incomparabilibus alius<br />
tormentis exanthlatis subire; imò quod omnem admirationem <br />
infinitis oarasabgus excedit, seipsum adhuc<br />
ingratis hominibus, perfidis, Dei hominumque inimicis,<br />
ineffabile adhuc insuper convivium apparare sibi complacuit,<br />
quo seipsum ius in cibum potumque daret, ut<br />
vel <unclear>hoc indicibili vi</unclear> sibi homines devinciret,<br />
atque ad amandum cogeret; quid illi boni aut emolumenti<br />
accedebat, qui Deus aeternus, verbum Patris, nullius<br />
indigus, omni bonorum copia et totius felicitatis abysso<br />
in<add>terminabili</add> ab aeterno d<add>etinebatur</add>? Quid sperare poterat<br />
à creatura mutabili, infirma, fragili, peccatorum<br />
foeditate Contaminata, ut tanta sollicitudine eam<br />
traheret, tanto amore quaereret, tanta pro eius pateretur<br />
salute. Haec sunt, quae tametsi inconculso fidei ardore,<br />
nel cum Sanguinis profusione teneo, et Sanctè<br />
profiteor; excelsiuo tamen illo divinorum beneficiorum<br />
et ineffabilis amoris pelago <unclear>hemebrundy</unclear> stupeo, hoereo attonitus<br />
et quid tanto amori condignum praestari possit nescrio.<br />
Ad te, <unclear><del>recurro</del></unclear> ni Cosmiel, veluti ad diuinorum oraculorum interpretem recurro, ut à te <unclear>caritas</unclear> et rationes tanti<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/1&diff=33647Page:APUG 1053.djvu/12018-06-11T12:37:28Z<p>Gabriel King: </p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude><br />
<center><big>DIALOGUS ASCETICUS<br /><br />
Cosmiele et Theodidacto Iterlocutoribus<br /><br />
<add>Autore P. Athanasio Kirchero e Soc. Jesu.</add><br /><br />
''DIALOGUS PRIMUS'' <br /><br />
CAPUT I<br /><br />
De bonitate Dei et divini amoris in hominem magnitudine<br /></big></center><br />
<br />
Theodidactus. Tantae tuum illuo coelestis doctrine documentum,<br />
quo mentem meam in ultimo illo Subterranei <br />
Itineris nostri termino imbuisti, dulcedinis et efficaciae<br />
fuit, ut exinde veluti nectare quodam inebriatus,<br />
ad ineffabilem illam invisibilium bonorum copiam<br />
et excellentiam continuò mentem meam reflexerim;<br />
Quoniam verò ad tantum finem exsequendum media<br />
multa sunt, eorundemque electio mirum in modum me<br />
dubium perplexumque tenet, ad te coelestium oraculorum<br />
interpretem, ea quo possum, humili mentis obsequio, recurro,<br />
ut quae ad tanti momenti negotium expediendum<br />
quonis modo conferre poterunt, à te exposcam, atque<br />
unà ad nonnulla, quae animum meum vexabant, dubia<br />
respondeas. Te enim unicum ad tantos bonorum thesauros obtinendos,<br />
ducem semper et moderatorem sequendum statui. Dubia<br />
verò illa suntç In quonam consistat Superexcelsa illa<br />
retionalis creaturae dignitas, cuius causa Deus tanta<br />
fecit et operatus est; cur humanam naturam <add>uti</add> tantis oppletam demeritis, ita protoplasti originali delicto contaminatam<br />
assumere sibi complacuerit. Novi enim Deum universam<br />
hanc Mundi machinam non propter Angelos, qui eo, utpote<br />
purè spiritualis actus non indigebant; neque propter<br />
se, utpote qui eam iam in archetypo suo conceptu ratione<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/6&diff=33646Page:APUG 1053.djvu/62018-06-11T12:37:02Z<p>Gabriel King: </p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>Spiritum Sanctum, qui datus est nobis; In amore verò divino et essentiali, <unclear>in</unclear> illa inquam, Superexcelsa<br />
et perfectissima trium personarum in unitate Substantiae<br />
dilectione, amans est idem quod amatum, et amatum<br />
idem quod amans, et amor idem quod amans et amatum, <br />
amans et amatum idem quod amor, ubi amans, amatum<br />
et amor unum prorsus et idem esse communicant;<br />
in uno velle conveniunt, unum nolle habent, idem posse participant, imò totum <del>participant</del> possident, ibi unum<br />
summum quid est, omne bonum in communi; In hac dilectione<br />
nullus est defectus et indigentia, nulla omissio,<br />
nulla unquam turbatio, nulla interturbatis, Huius incomprehensae bonitatis <unclear>effluxu</unclear> ineffabili ad extra Mundus<br />
productus fuit, et mundus propter hominem, uti in principio <br />
<unclear>indigitavi</unclear>, ut esset ex coporea creatura rationali,<br />
qua tanti boni, tanti et tam ineffabilis ultimi omnium<br />
finium finis capax esse posset, eoque aeternum frui;<br />
huius enim per dilectionem unio est glorificatio Dei à Deo<br />
intenta, <unclear>et</unclear> beatifica animarum perfectio; Hoc est gaudium<br />
de quo Christus ut gaudium meum in vobis sit,<br />
et gaudium vestrum impleatur. Quodnam est gaudium <br />
Patris et Filius, nisi amare? et amari et tali ratione<br />
amari? Quomodo anima famelica satiabitur, nisi<br />
huic gaudio uniatur, ut ipsa in hoc gaudio et gaudium<br />
hoc in ipsa sit, et gaudium eius per inseparabilem<br />
amoris, amantis et amati nexum impleatur? Theodidactus.<br />
Video sat superque omnia quae Sublimi tuo<br />
discursu mihi exposuisti, rationi veritatique ita consona esse, ut eus nemo contradicere valeat. Sed perge iam<br />
uti <unclear>coepisti</unclear>, <unclear>reliqua</unclear> divinarum virtutum Sacramenta euoluere.<br />
<br />
<center><big>CAPUT II</big><br /><br />
<br />
<br />
De Incarnatione Christi <add>quod</add> incomprehensibile divini amoris in humanum genus, argumentum est.</center><noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/6&diff=33645Page:APUG 1053.djvu/62018-06-11T12:36:32Z<p>Gabriel King: </p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>Spiritum Sanctum, qui datus est nobis; In amore verò divino et essentiali, <unclear>in</unclear> illa inquam, Superexcelsa<br />
et perfectissima trium personarum in unitate Substantiae<br />
dilectione, amans est idem quod amatum, et amatum<br />
idem quod amans, et amor idem quod amans et amatum, <br />
amans et amatum idem quod amor, ubi amans, amatum<br />
et amor unum prorsus et idem esse communicant;<br />
in uno velle conveniunt, unum nolle habent, idem posse participant, imò totum <del>participant</del> possident, ibi unum<br />
summum quid est, omne bonum in communi; In hac dilectione<br />
nullus est defectus et indigentia, nulla omissio,<br />
nulla unquam turbatio, nulla interturbatis, Huius incomprehensae bonitatis <unclear>effluxu</unclear> ineffabili ad extra Mundus<br />
productus fuit, et mundus propter hominem, uti in principio <br />
<unclear>indigitavi</unclear>, ut esset ex coporea creatura rationali,<br />
qua tanti boni, tanti et tam ineffabilis ultimi omnium<br />
finium finis capax esse posset, eoque aeternum frui;<br />
huius enim per dilectionem unio est glorificatio Dei à Deo<br />
intenta, <unclear>et</unclear> beatifica animarum perfectio; Hoc est gaudium<br />
de quo Christus ut gaudium meum in vobis sit,<br />
et gaudium vestrum impleatur. Quodnam est gaudium <br />
Patris et Filius, nisi amare? et amari et tali ratione<br />
amari? Quomodo anima famelica satiabitur, nisi<br />
huic gaudio uniatur, ut ipsa in hoc gaudio et gaudium<br />
hoc in ipsa sit, et gaudium eius per inseparabilem<br />
amoris, amantis et amati nexum impleatur? Theodidactus.<br />
Video sat superque omnia quae Sublimi tuo<br />
discursu mihi exposuisti, rationi veritatique ita consona esse, ut eus nemo contradicere valeat. Sed perge iam<br />
uti <unclear>coepisti</unclear>, <unclear>reliqua</unclear> divinarum virtutum Sacramenta euoluere.<br />
<br />
<center><big>CAPUT II</big><br /><br />
<br />
<br />
De Incarnatione Christi <add>quod</add> incomprehensibile divinini amoris in humanum genus, argumentum est.</center><noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/6&diff=33644Page:APUG 1053.djvu/62018-06-11T12:34:18Z<p>Gabriel King: </p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>Spiritum Sanctum, qui datus est nobis; In amore verò divino et essentiali, <unclear>in</unclear> illa inquam, Superexcelsa<br />
et perfectissima trium personarum in unitate Substantiae<br />
dilectione, amans est idem quod amatum, et amatum<br />
idem quod amans, et amor idem quod amans et amatum, <br />
amans et amatum idem quod amor, ubi amans, amatum<br />
et amor unum prorsus et idem esse communicant;<br />
in uno velle conveniunt, unum nolle habent, idem posse participant, imò totum <del>participant</del> possident, ibi unum<br />
summum quid est, omne bonum in communi; In hac dilectione<br />
nullus est defectus et indigentia, nulla omissio,<br />
nulla unquam turbatio, nulla interturbatis, Huius incomprehensae bonitatis <unclear>effluxu</unclear> ineffabili ad extra Mundus<br />
productus fuit, et mundus propter hominem, uti in principio <br />
<unclear>indigitavi</unclear>, ut esset ex coporea creatura rationali,<br />
qua tanti boni, tanti et tam ineffabilis ultimi omnium<br />
finium finis capax esse posset, eoque aeternum frui;<br />
huius enim per dilectionem unio est glorificatio Dei à Deo<br />
intenta, <unclear>et</unclear> beatifica animarum perfectio; Hoc est gaudium<br />
de quo Christus ut gaudium meum in vobis sit,<br />
et gaudium vestrum impleatur. Quodnam est gaudium <br />
Patris et Filius, nisi amare? et amari et tali ratione<br />
amari? Quomodo anima famelica satiabitur, nisi<br />
huic gaudio uniatur, ut ipsa in hoc gaudio et gaudium<br />
hoc in ipsa sit, et gaudium eius per inseparabilem<br />
amoris, amantis et amati nexum impleatur? Theodidactus.<br />
Video sat superque omnia quae Sublimi tuo<br />
discursu mihi exposuisti, rationi veritatique ita consona esse, ut eus nemo contradicere valeat. Sed perge iam<br />
uti <unclear>coepisti</unclear>, <unclear>reliqua</unclear> divinarum virtutum Sacramenta euoluere.<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/6&diff=33643Page:APUG 1053.djvu/62018-06-11T12:33:46Z<p>Gabriel King: </p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>Spiritum Sanctum, qui datus est nobis; In amore verò divino et essentiali, <unclear>in</unclear> illa inquam, Superexcelsa<br />
et perfectissima trium personarum in unitate Substantiae<br />
dilectione, amans est idem quod amatum, et amatum<br />
idem quod amans, et amor idem quod amans et amatum, <br />
amans et amatum idem quod amor, ubi amans, amatum<br />
et amor unum prorsus et idem esse communicant;<br />
in uno velle conveniunt, unum nolle habent, idem posse participant, imò totum <del>participant</del> possident, ibi unum<br />
summum quid est, omne bonum in communi; In hac dilectione<br />
nullus est defectus et indigentia, nulla omissio,<br />
nulla unquam turbatio, nulla interturbatis, Huius incomprehensae bonitatis <unclear>effluxu</unclear> ineffabili ad extra Mundus<br />
productus fuit, et mundus propter hominem, uti in principio <br />
<unclear>indigitavi</unclear>, ut esset ex coporea creatura rationali,<br />
qua tanti boni, tanti et tam ineffabilis ultimi omnium<br />
finium finis capax esse posset, eoque aeternum frui;<br />
huius enim per dilectionem unio est glorificatio Dei à Deo<br />
intenta, <unclear>et</unclear> beatifica animarum perfectio; Hoc est gaudium<br />
de quo Christus ut gaudium meum in vobis sit,<br />
et gaudium vestrum impleatur. Quodnam est gaudium <br />
Patris et Filius, nisi amare? et amari et tali ratione<br />
amari? Quomodo anima famelica satiabitur, nisi<br />
huic gaudio uniatur, ut ipsa in hoc gaudio et gaudium<br />
hoc in ipsa sit, et gaudium eius per inseparabilem<br />
amoris, amantis et amati nexum impleatur? Theodidactus.<br />
Video sat superque omnia quae Sublimi tuo<br />
discursu mihi exposuisti, rationi veritatique ita consona esse, ut eus nemo contradicere valeat. Sed perge iam<br />
uti coepisti, <unclear>reliqua</unclear> divinarum virtutum Sacramenta euoluere.<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/6&diff=33642Page:APUG 1053.djvu/62018-06-11T10:55:47Z<p>Gabriel King: /* Not proofread */ Created page with "Spiritum Sanctum, qui datus est nobis; In amore verò divino et essentiali, <unclear>in</unclear> illa inquam, Superexcelsa et perfectissima trium personarum in unitate Substa..."</p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>Spiritum Sanctum, qui datus est nobis; In amore verò divino et essentiali, <unclear>in</unclear> illa inquam, Superexcelsa<br />
et perfectissima trium personarum in unitate Substantiae<br />
dilectione, amans est idem quod amatum, et amatum<br />
idem quod amans, et amor idem quod amans et amatum, <br />
amans et amatum idem quod amor, ubi amans, amatum<br />
et amor unum prorsus et idem esse communicant;<br />
in uno velle conveniunt, unum nolle habent, idem posse participant, imò totum <del>participant</del> possident, ibi unum<br />
sumum quid est, omne bonum in communi; In hac dilectione<br />
nullus est defectus et indigentia, nulla omissio,<br />
nulla unquam turbatio, nulla interturbatis, Huius<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/5&diff=33641Page:APUG 1053.djvu/52018-06-11T10:50:29Z<p>Gabriel King: </p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>et quia dilexit hominem, ut ab hominibus diligeretur,<br />
ideo Spiritum Sanctum ut <unclear>ius daret, <add>quo diligerent pro ius dare</add> </unclear> necesse fuit. Theodidactus.<br />
Ex hoc sequeretur, amorem earum animarum, <br />
quae iam beatifica visione fruuntur, eundem prorsus esse<br />
cum amore, quo Deus diligit filium, quae quidem dilectio non minor est illa, quam diligens et dilectus,<br />
quia Spiritus Sanctus est amor Patris et <unclear>Filius</unclear> nec minus<br />
amatur ab ab amante et amato ipse amor, quàm amans<br />
ab amato, <unclear>vel</unclear> amatus ab amante; Si ergo amor<br />
sit idem in iustis, cum amore, quo Pater diligit filium,<br />
ergo Sequeretur, amorem divinum <unclear><add>in iustis</add></unclear> consubstantialem<br />
esse, quod impossibile est. Cosmiel. Rectè asseris, neque<br />
mea verba tali ratione, sed cum differentia intelligenda<br />
esse velim; Amor enim Dei ad intra, quo diligit filium<br />
est essentialis et consubstantialis, aeternus et immensus;<br />
in quantum verò terminatur ad extra, iterum<br />
duplicetur considerari potest, vel ex parte animae <unclear>amatis,</unclear><br />
quae cum intellectu et voluntate finita constet,<br />
ita amat quantum potest, et quantum amoris divini<br />
capax est; ex parte verò obiecti, qui Deus est, infinitudinem<br />
quandam indicat, in quantum intellectus et<br />
voluntas ita infinita illa amoris abysso absorbentur,<br />
ut unum cum Deo per amorem spiritus efficiantur, atque<br />
hoc modo obiectivè infinitu<add>s</add><del>m</del> et immensu<add>s</add><del>m</del> esse, nihil<br />
prohibet, asseverare; in praesente verò vita amor in<br />
fideli anima nascitur per praevias quasdam dispositiones<br />
virtutique frequens exercitium, quibus anima<br />
iam instructa, effectivè à Spiritu Sancto agitatur in<br />
divinos amoris raptus, qu<del>i</del><add>e</add> animae atque ideo Substantialis<br />
esse non potest, cum non essentialiter ab anima, sed per modum dispositionis in Subiecto capaci virtute<br />
et operatione Spiritus Sancti procedat; atque sic<br />
hoc loco intelligi debet id Suprà allatum ab Apostolo testimonium: Charitas diffusa est in cordibus nostris per inhabitantem<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/5&diff=33640Page:APUG 1053.djvu/52018-06-11T10:46:49Z<p>Gabriel King: </p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>et quia dilexit hominem, ut ab hominibus diligeretur,<br />
ideo Spiritum Sanctum ut <unclear>ius daret, <add>quo diligerent pro ius dare</add> </unclear> necesse fuit. Theodidactus.<br />
Ex hoc sequeretur, amorem earum animarum, <br />
quae iam beatifica visione fruuntur, eundem prorsus esse<br />
cum amore, quo Deus diligit dilium, quae quidem dilectio non minor est illa, quam diligens et dilectus,<br />
quia Spiritus Sanctus est amor Patris et <unclear>Filius</unclear> nec minus<br />
amatur ab ab amante et amato ipse amor, quàm amans<br />
ab amato, nel amatus ab amante; Si ergo amor<br />
sit idem in iustis, cum amore, quo Pater diligit dilium,<br />
ergo Sequeretur, amorem divinum <unclear><add>in iustis</add></unclear> consubstantialem<br />
esse, quod impossibile est. Cosmiel. Rectè asseris, neque<br />
mea verba tali ratione, sed cum differentia intelligenda<br />
esse velim; Amor enim Dei ad intra, quo diligit filium<br />
est essentialis et consubstantialis, aeternus et immensus;<br />
in quantum verò terminatur ad extra, iterum<br />
duplicetur considerari potest, vel ex parte animae <unclear>amatis,</unclear><br />
quae cum intellectu et voluntate finita constet,<br />
ita amat quantum potest, et quantum amoris divini<br />
capax est; ex parte verò obiecti, qui Deus est, infinitudinem<br />
quandam indicat, in quantum intellectus et<br />
voluntas ita infinita illa amoris abysso absorbentur,<br />
ut unum cum Deo per amorem spiritus efficiantur, atque<br />
hoc modo obiectivè infinitu<add>s</add><del>m</del> et immensu<add>s</add><del>m</del> esse, nihil<br />
prohibet, asseverare; in proesente verò vita amor in<br />
fideli anima nascitur per proevias quasdam dispositiones<br />
virtutique frequens exercitium, quibus anima<br />
iam instructa, effectivè à Spiritu Sancto agitatur in<br />
divinos amoris raptus, qu<del>i</del><add>e</add> animae atque ideo Substantialis<br />
esse non potest, cum non essentialiter ab anima, sed per modum dispositionis in Subiecto capaci virtute<br />
et operatione Spiritus Sancti procedat; atque sic<br />
hoc loco intelligi debet id Suprà allatum ab Apostolo testimonium: Charitas diffusa est in cordibus nostris per inhabitantem<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/5&diff=33639Page:APUG 1053.djvu/52018-06-11T10:30:02Z<p>Gabriel King: /* Not proofread */ Created page with "et quia dilexit hominem, ut ab hominibus diligeretur, ideo Spiritum Sanctum ut <unclear>ius</unclear> daret, <add>quo diligerent pro <unclear>ius</unclear> dare</add>"</p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>et quia dilexit hominem, ut ab hominibus diligeretur,<br />
ideo Spiritum Sanctum ut <unclear>ius</unclear> daret, <add>quo diligerent pro <unclear>ius</unclear> dare</add><noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/4&diff=33638Page:APUG 1053.djvu/42018-06-11T10:27:03Z<p>Gabriel King: </p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>omnia, videlicet creaturam rationalem, scilicet hominem,<br />
hominem verò ultimatè propter se; consistit enim<br />
in hoc unico glorificatio Dei, et animarum perfectio.<br />
Theodidactus. Non capio, quomodo Deus per amorem finitum<br />
et creatum vilis creaturae glorificari possit,<br />
cum finiti ad infinitum nulla sit proportio, neque amor<br />
noster condignus esse possit amori divino, aliudque<br />
non sit, <unclear>quàm</unclear> guttula quaedam amoris in infinitum<br />
incomprehense charitatis Oceanum instillata <br />
et <unclear>quomodò</unclear> Deus <unclear>illam</unclear> affici poterit? Cosmiel. Scias Theodidacte, quod quicquid Creatura<del>m</del> facit sub nomine<br />
creaturae, id ipsum magnis sit imperfectionibus obnoxium:<br />
neque putes veim animam, dum Deum amat<br />
<unclear>proprius</unclear> id viribus veluti per habitum quendam acquisitum<br />
facere; sed Deus amatur ab anima per Deum,<br />
id est, Spiritum Sanctum, ipso Christo testante, dum<br />
ad patrem loquitur: Pater notum eis feci nomen tuum,<br />
ut dilectio, qua dilexisti me, in ipsis sit; est autem<br />
dilectio, qua pater diligit filium aeterna et immensa,<br />
Scilicet per Spiritum Sanctum, qui est nexus<br />
utriusque, eademque dilectio, qua Pater diligit Filium,<br />
est et in omnibus iustis, per eandem enim anima glorificata<br />
diligit Deum, et diligitur à Deo; alioquin<br />
anima, quae non quiescit nisi in Deo, ad quem facta<br />
est, nunquam verè et perfectè quiesceret, nisi Creatori<br />
in amoris excessu vicem rependeret, Praeterea<br />
cum Deus <del>animat</del><add>animam</add> amat, <ref>corrected in original from "aeternitas"</ref>, <unclear>immense</unclear><br />
amat, cuius magnitudinis non est finis, cuius Sapientiae non est numerus, necessè est, ut anima<br />
ad perfectam quietis et tranquillitatis beatitudinem<br />
obtinendam, Deum immensè et aeternum ream et; hoc<br />
autem fieri non potest, nisi per Spiritum Santum, qui <br />
infusus est illi, iuxta illud Apostoli: Charitas Dei diffusa<br />
est in cordibus nostris per Spiritum Sanctum, qui datus est nobis; est enim charitas Dei et Deus et donum;<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/4&diff=33637Page:APUG 1053.djvu/42018-06-11T10:24:37Z<p>Gabriel King: /* Not proofread */ Created page with "omnia, videlicet creaturam rationalem, scilicet hominem, hominem verò ultimatè propter se; consistit enim in hoc unico glorificatio Dei, et animarum perfectio. Theodidactus...."</p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>omnia, videlicet creaturam rationalem, scilicet hominem,<br />
hominem verò ultimatè propter se; consistit enim<br />
in hoc unico glorificatio Dei, et animarum perfectio.<br />
Theodidactus. Non capio, quomodo Deus per amorem finitum<br />
et creatum vilis creaturae glorificari possit,<br />
cum finiti ad infinitum nulla sit proportio, neque amor<br />
noster condignus esse possit amori divino, aliudque<br />
non sit, <unclear>quàm</unclear> guttula quaedam amoris in infinitum<br />
incomprehense charitatis Oceanum instillata <br />
et <unclear>quomodò</unclear> Deus <unclear>illam</unclear> affici poterit? Cosmiel. Scias Theodidacte, quod quicquid Creatura<del>m</del> facit sub nomine<br />
creaturae, id ipsum magnis sit imperfectionibus obnoxium:<br />
neque putes veim animam, dum Deum amat<br />
<unclear>proprys</unclear> id viribus veluti per habitum quendam acquisitum<br />
facere; sed Deus amatur ab anima per Deum,<br />
id est, Spiritum Sanctum, ipso Christo testante, dum<br />
ad patrem loquitur: Pater notum eis feci nomen tuum,<br />
ut dilectio, qua dilexisti me, in ipsis sit; est autem<br />
dilectio, qua pater diligit filium aeternaet immensa,<br />
Scilicet per Spiritum Sanctum, qui est nexus<br />
utriusque, eademque dilectio, qua Pater diligit Filium,<br />
est et in omnibus iustis, per eandem enim anima glorificata<br />
diligit Deum, et diligitur à Deo; alioquim<br />
anima, quae non quiscit nisi in Deo, ad quem facta<br />
est, nunquam verè et perfectè quiesceret, nisi Creatori<br />
in amoris excessu vicem rependeret, Praeterea<br />
cum Deus <del>animat</del><add>animam</add> amat, <ref>corrected in original from "aeternitas"</ref>, <unclear>immense</unclear><br />
amat, cuius magnitudinis non est finis, cuius Sapientiae non est numerus, necessè est, ut anima<br />
ad perfectam quietis et tranquillitatis beatitudinem<br />
obtinendam, Deum immensè et aeternum ream et; hoc<br />
autem fieri non potest, nisi per Spiritum Santum, qui <br />
infusus est illi, iuxta illui Apostoli: Charitas Dei diffusa<br />
est in cordibus nostris per Spiritum Sanctum, qui datus est nobis; est enim charitas Dei et Deus et donum;<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/3&diff=33636Page:APUG 1053.djvu/32018-06-11T09:56:45Z<p>Gabriel King: </p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>corpore et spiritu constituta produceretur, ceu Mundi dominus<br />
bonis in Mundo Contentis productisque uteretur, atque<br />
adeo Mundi producti finis homo sit; omnia autem in Mundo<br />
à Sapientia Dei producta, veluti totidem sint media ad<br />
finem incomprehensibili Dei Sapientia ordinata et disposita.<br />
Quem ad modum verò Mundi finis homo est, ita Deus<br />
Optimus Maximus Conditor omnium finis est ultimus<br />
hominis, et omnium quae in Mundo Sunt; ut nimirum homo<br />
in Mundi centro constitutus, atque innumerabilem<br />
rerum conditarum varietatem et multitudinem<br />
contemplatus, tandem in desiderium Conditoris exardesceret,<br />
eumque ex se et sua natura invisibilem per ea<br />
quae facta sunt inveniret diligentius, invento per<br />
amorem connecteretur ardentius, tandem ei connexus<br />
post beneplacita Deo opera eo aeternum per <unclear>beatificae</unclear><br />
visionis fruitionem in patria gauderet unitiùs;<br />
ut hoc pacto <unclear>Sempiterna</unclear> illa pulchritudo et bonitas ad<br />
extra haberet, qui illam admiraretur, condignisque<br />
laudibus, in hac quidem vita per fidem, spem et charitatem<br />
bonorumque operum abundantia; in altera, per <br />
visionem apertam aeternum glorificaret. Amor enim<br />
ad extra esse non poterat sine amabili Sui correlativo;<br />
est enim amor etiam in divinis ita reciprocus, ut<br />
Deus non amaret, nisi se amari pariter Super omnia <br />
praevideret; impossibile autem est Deum non amare;<br />
ergo datur terminus amoris non tantum in Deo ad intra,<br />
qui filius est, et Spiritus Sanctus ab utroque et <br />
Patre et Filio per reciprocum amorem spiratus, sed<br />
etiam ad <unclear>extra:</unclear> vidit enim Deus omnia quae fecerat<br />
et erant valdè bona; si bona, ergo amabilia, tantò <unclear>qùidem</unclear><br />
maiori amore digniora, quantò Secundum perfectionis<br />
gradum erant nobiliora: Amat itaque omnia<br />
primariò in Se et propter Se. deinde omnia quae Mundi<br />
ambita continentur propter eum, propter quem fecerat<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/3&diff=33635Page:APUG 1053.djvu/32018-06-11T09:52:32Z<p>Gabriel King: </p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>corpore et spiritu constituta produceretur, ceu Mundi dominus<br />
bonis in Mundo Contentis productisque uteretur, atque<br />
adeo Mundi producti finis homo sit; omnia autem in Mundo<br />
à Sapientia Dei producta, veluti totidem sint media ad<br />
finem incomprehensibili Dei Sapientia ordinata et disposita.<br />
Quem ad modeum verò Mundi finis homo est, ita Deus<br />
Optimus Maximus Conditor omnium finis est ultimus<br />
hominis, et omnium quae in Mundo Sunt; ut nimirum homo<br />
in Mundi centro constitutus, atque innumerabilem<br />
rerum conditarum varietatem et multitudinem<br />
contemplatus, tandem in desiderium Conditoris exardesceret,<br />
eumque ex se et sua natura invisibilem per ea<br />
quae facta sunt inveniret diligentius, invento per<br />
amorem connecteretur ardentius, tandem ei connexus<br />
post beneplacita Deo opera eo aeternum per <unclear>beatificae</unclear><br />
visionis fruitionem in patria gauderet unitiùs;<br />
ut hoc pacto <unclear>Sempiterna</unclear> illa pulchritudo et bonitas ad<br />
extra haberet, qui illam admiraretur, condignisque<br />
laudibus, in hac quidem vita per fidem, spem et charitatem<br />
bonorumque operum abundantia; in altera, pervisionem <br />
apertam aeternum glorificaret. Amor enim<br />
ad extra esse non poterat sine amabili Sui correlativo;<br />
est enim amor etiam in divinis ita reciprocus, ut<br />
Deus non amaret, nisi se amari pariter Super omnia <br />
praevideret; impossibile autem est Deum non amare;<br />
ergo datur terminus amoris non tantum in Deo ad intra,<br />
qui filius est, et Spiritus Sanctus ab utroque et <br />
Patre et Filio per reciprocum amorem spiratus, sed<br />
etiam ad <unclear>extra:</unclear> vidit enim Deus omnia quae fecerat<br />
et erant valdè bona; si bona, ergo amabilia, tantò <unclear>qùidem</unclear><br />
maiori amore digniora, quantò Secundum perfectionis<br />
gradum erant nobiliora: Amat itaque omnia<br />
primariò in Se et propter Se. deinde omnia quae Mundi<br />
ambita continentur propter eum, propter quem fecerat<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/2&diff=33634Page:APUG 1053.djvu/22018-06-11T09:20:20Z<p>Gabriel King: </p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>ineffabili, modo meliori aeternum contemplabatur; Ergo<br />
propter solam rationalem creaturam, qui homo est.<br />
Cosmiel. Consilia Dei uti incomprehensibilia, ita non nisi<br />
à puris mentibus et amore divino ardentibus, omni intellectus<br />
curiosiori indagine depositam investiganda sunt.<br />
qui enim maiestatis scrutator, opprimetur à gloria; quia<br />
tamen hoc à me rectae intentionis <del>amussi</del> <add>oculo</add> dispositus <br />
quaeris,<br />
desiderio tuo haud illubenter obsecundabo. Scias itaque<br />
Theodidacte, hanc esse divinae nature proprietatem, ut<br />
cum infinitè bonus sit, quin vel ipsa essentialis et substantialis<br />
bonitas; bonum autem, ut philosophi dicunt, ex<br />
se et sua natura sit <sic>diffusiuum</sic> sui, ita quidem, ut boni<br />
rationem non habeat, nisi ea extendatur ad aliud, quod<br />
bonitatis suae particeps esse posuitò quantò verò bonum<br />
maius et perfectius fuerit, tantò id maiorem sui per<br />
communicationis diffundendae appetitum habere. Hinc<br />
Deus Optimus Maximus, cuius natura bonitas est, suam intrinsecè <br />
ab aeterno commun icat per infinitum generationis<br />
actum Filio; Pater vero et Filius per immensam<br />
amoris reciprocationem Spiritui Sancto; quae communicatio<br />
uti intrinseca, essentialis et Sempiterna est, ita<br />
quoque non nisi Sancrosanctae personarum triadi in una<br />
et eadem naturae substantia competere potest, ideoque <br />
amor Patris non propriè, uti Theologi loquuntur ad Filium<br />
tanquam ad aliud, sed ad alium dicendus est. Quoniam<br />
verò tota illa intrinseca bonitas divinae essentiae<br />
Deus erat, aequum erat, ut tanta tamque immensa<br />
et Superexcessiva bonitas ad aliud quoque extra se distenderetur;<br />
quod ut fieret, in Sempiterno illo Sacrosanctae <br />
Triadis Consistorio ante omne temporis principium<br />
ab aeterno Mundi corporei constitutio decreta fuit, quem<br />
in tempore <del>Creationis</del> Condere sibi complaevit; Sed cum<br />
Mundus Corporeus omni intellectus virtute privaretur,<br />
aequum erat, ut rationalis creatura ex mundano<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/1&diff=33633Page:APUG 1053.djvu/12018-06-11T09:15:56Z<p>Gabriel King: </p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude><br />
<big>DIALOGUS ASCETICUS<br /><br />
Cosmiele et Theodidacto Iterlocutoribus<br /><br />
<add>Autore P. Athanasio Kirchero e Soc. Jesu.</add><br /><br />
''DIALOGUS PRIMUS'' <br /><br />
CAPUT I<br /><br />
De bonitate Dei et divini amoris in hominem magnitudine<br /></big><br />
<br />
Theodidactus. Tantae tuum illuo coelestis doctrine documentum,<br />
quo mentem meam in ultimo illo Subterranei <br />
Itineris nostri termino imbuisti, dulcedinis et efficaciae<br />
fuit, ut exinde veluti nectare quodam inebriatus,<br />
ad ineffabilem illam invisibilium bonorum copiam<br />
et excellentiam continuò mentem meam reflexerim;<br />
Quoniam verò ad tantum finem exsequendum media<br />
multa sunt, eorundemque electio mirum in modum me<br />
dubium perplexumque tenet, ad te coelestium oraculorum<br />
interpretem, ea quo possum, humili mentis obsequio, recurro,<br />
ut quae ad tanti momenti negotium expediendum<br />
quonis modo conferre poterunt, à te exposcam, atque<br />
unà ad nonnulla, quae animum meum vexabant, dubia<br />
respondeas. Te enim unicum ad tantos bonorum thesauros obtinendos,<br />
ducem semper et moderatorem sequendum statui. Dubia<br />
verò illa suntç In quonam consistat Superexcelsa illa<br />
retionalis creaturae dignitas, cuius causa Deus tanta<br />
fecit et operatus est; cur humanam naturam <add>uti</add> tantis oppletam demeritis, ita protoplasti originali delicto contaminatam<br />
assumere sibi complacuerit. Novi enim Deum universam<br />
hanc Mundi machinam non propter Angelos, qui eo, utpote<br />
purè spiritualis actus non indigebant; neque propter<br />
se, utpote qui eam iam in archetypo suo conceptu ratione<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/2&diff=33632Page:APUG 1053.djvu/22018-06-11T09:15:11Z<p>Gabriel King: </p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>ineffabili, modo meliori aeternum contemplabatur; Ergo<br />
propter solam rationalem creaturam, qui homo est.<br />
Cosmiel. Consilia Dei uti incomprehensibilia, ita non nisi<br />
à puris mentibus et amore divino ardentibus, omni intellectus<br />
curiosiori indagine depositam investiganda sunt.<br />
qui enim maiestatis scrutator, opprimetur à gloria; quia<br />
tamen hoc à me rectae intentionis <del>amussi</del> <add>oculo</add> dispositus <br />
quaeris,<br />
desiderio tuo haud illubenter obsecundabo. Scias <big>itaque</big><br />
Theodidacte, hanc <big>esse</big> divinae nature proprietatem, ut<br />
cum infinitè bonus sit, quin vel ipsa essentialis et substantialis<br />
bonitas; bonum autem, ut philosophi dicunt, ex<br />
se et sua natura sit <big>diffusivum</big> sui, ita quidem, ut boni<br />
rationem non habeat, nisi ea extendatur ad aliud, quod<br />
bonitatis suae particeps esse posuitò quantò verò bonum<br />
<big>maius</big> et perfectius fuerit, tantò id <big>maiorem</big> sui per<br />
communicationis diffundendae appetitum habere. Hinc<br />
Deus <big>Optimus</big> Maximus, <big>cuius</big> natura bonitas est, suam intrinsecè <br />
ab aeterno commun icat per infinitum generationis<br />
actum Filio; Pater vero et Filius per immensam<br />
amoris reciprocationem Spiritui Sancto; quae communicatio<br />
uti <big>intrinseca</big>, essentialis et Sempiterna est, ita<br />
quoque non nisi Sancrosanctae personarum triadi in una<br />
et eadem naturae substantia competere potest, ideoque <br />
amor Patris non propriè, uti Theologi loquuntur ad Filium<br />
tanquam ad aliud, sed ad alium dicendus est. Quoniam<br />
verò tota illa intrinseca bonitas divinae essentiae<br />
Deus erat, aequum erat, ut tanta tamque immensa<br />
et <big>Superexcessiua</big> bonitas ad aliud quoque extra se distenderetur;<br />
quod ut <big>fieret</big>, in Sempiterno illo Sacrosanctae <br />
Triadis Consistorio ante omne temporis principium<br />
ab aeterno Mundi corporei constitutio decreta fuit, <big>quem</big><br />
in tempore <big>Creationis</big> Condere sibi complacuit; Sed cum<br />
Mundus Corporeus omni intellectus virtute privaretur,<br />
aequum erat, ut rationalis creatura ex mundano<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/1&diff=33631Page:APUG 1053.djvu/12018-06-11T09:12:12Z<p>Gabriel King: </p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude><br />
<big>DIALOGUS ASCETICUS<br /><br />
Cosmiele et Theodidacto Iterlocutoribus<br /><br />
<ref>Autore P. Athanasio Kirchero e Soc. Jesu.</ref><br /><br />
''DIALOGUS PRIMUS'' <br /><br />
CAPUT I<br /><br />
De bonitate Dei et divini amoris in hominem magnitudine<br /></big><br />
<br />
Theodidactus. Tantae tuum illuo coelestis doctrine documentum,<br />
quo mentem meam in ultimo illo Subterranei <br />
Itineris nostri termino imbuisti, dulcedinis et efficaciae<br />
fuit, ut exinde veluti nectare quodam inebriatus,<br />
ad ineffabilem illam invisibilium bonorum copiam<br />
et excellentiam continuò mentem meam reflexerim;<br />
Quoniam verò ad tantum finem exsequendum media<br />
multa sunt, eorundemque electio mirum in modum me<br />
dubium perplexumque tenet, ad te coelestium oraculorum<br />
interpretem, ea quo possum, humili mentis obsequio, recurro,<br />
ut quae ad tanti momenti negotium expediendum<br />
quonis modo conferre poterunt, à te exposcam, atque<br />
unà ad nonnulla, quae animum meum vexabant, dubia<br />
respondeas. Te enim unicum ad tantos bonorum thesauros obtinendos,<br />
ducem semper et moderatorem sequendum statui. Dubia<br />
verò illa suntç In quonam consistat Superexcelsa illa<br />
retionalis creaturae dignitas, cuius causa Deus tanta<br />
fecit et operatus est; cur humanam naturam <ref>uti</ref> tantis oppletam demeritis, ita protoplasti originali delicto contaminatam<br />
assumere sibi complacuerit. Novi enim Deum universam<br />
hanc Mundi machinam non propter Angelos, qui eo, utpote<br />
purè spiritualis actus non indigebant; neque propter<br />
se, utpote qui eam iam in archetypo suo conceptu ratione<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/2&diff=33630Page:APUG 1053.djvu/22018-06-11T08:58:36Z<p>Gabriel King: </p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>ineffabili, modo meliori aeternum contemplabatur; Ergo<br />
propter solam rationalem creaturam, qui homo est.<br />
Cosmiel. Consilia Dei uti incomprehensibilia, ita non nisi<br />
à puris mentibus et amore divino ardentibus, omni intellectus<br />
<big>curiosio</big> indagine <big>deposità</big> investiganda sunt.<br />
qui enim <big>maiesatis</big> scrutator, opprimetur à gloria; quia<br />
tamen hoc à me rectae intentionis <big>ASDASD</big> dispositus <br />
quaeris,<br />
desiderio tuo haud illubenter obsecundabo. Scias <big>itaque</big><br />
Theodidacte, hanc <big>esse</big> divinae nature proprietatem, ut<br />
cum infinitè bonus sit, quin vel ipsa essentialis et substantialis<br />
bonitas; bonum autem, ut philosophi dicunt, ex<br />
se et sua natura sit <big>diffusivum</big> sui, ita quidem, ut boni<br />
rationem non habeat, nisi ea extendatur ad aliud, quod<br />
bonitatis suae particeps esse posuitò quantò verò bonum<br />
<big>maius</big> et perfectius fuerit, tantò id <big>maiorem</big> sui per<br />
communicationis diffundendae appetitum habere. Hinc<br />
Deus <big>Optimus</big> Maximus, <big>cuius</big> natura bonitas est, suam intrinsecè <br />
ab aeterno commun icat per infinitum generationis<br />
actum Filio; Pater vero et Filius per immensam<br />
amoris reciprocationem Spiritui Sancto; quae communicatio<br />
uti <big>intrinseca</big>, essentialis et Sempiterna est, ita<br />
quoque non nisi Sancrosanctae personarum triadi in una<br />
et eadem naturae substantia competere potest, ideoque <br />
amor Patris non propriè, uti Theologi loquuntur ad Filium<br />
tanquam ad aliud, sed ad alium dicendus est. Quoniam<br />
verò tota illa intrinseca bonitas divinae essentiae<br />
Deus erat, aequum erat, ut tanta tamque immensa<br />
et <big>Superexcessiua</big> bonitas ad aliud quoque extra se distenderetur;<br />
quod ut <big>fieret</big>, in Sempiterno illo Sacrosanctae <br />
Triadis Consistorio ante omne temporis principium<br />
ab aeterno Mundi corporei constitutio decreta fuit, <big>quem</big><br />
in tempore <big>Creationis</big> Condere sibi complacuit; Sed cum<br />
Mundus Corporeus omni intellectus virtute privaretur,<br />
aequum erat, ut rationalis creatura ex mundano<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/2&diff=33629Page:APUG 1053.djvu/22018-06-11T08:47:57Z<p>Gabriel King: </p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>ineffabili, modo meliori aeternum contemplabatur; Ergo<br />
propter solam rationalem creaturam, qui homo est.<br />
Cosmiel. Consilia Dei uti incomprehensibilia, ita non nisi<br />
à puris mentibus et amore divino ardentibus, omni intellectus<br />
<big>curiosio</big> indagine <big>deposità</big> investiganda sunt.<br />
qui enim <big>maiesatis</big> scrutator, opprimetur à gloria; quia<br />
tamen hoc à me rectae intentionis <big>ASDASD</big> dispositus <br />
quaeris,<br />
desiderio tuo haud illubenter obsecundabo. Scias <big>itaque</big><br />
Theodidacte, hanc <big>esse</big> divinae nature proprietatem, ut<br />
cum infinitè bonus sit, quin vel ipsa essentialis et substantialis<br />
bonitas; bonum autem, ut philosophi dicunt, ex<br />
se et sua natura sit <big>diffusivum</big> sui, ita quidem, ut boni<br />
rationem non habeat, nisi ea extendatur ad aliud, quod<br />
bonitatis suae particeps esse posuitò quantò verò bonum<br />
<big>maius</big> et perfectius fuerit, tantò id <big>maiorem</big> sui per<br />
communicationis diffundendae appetitum habere. Hinc<br />
Deus <big>Optimus</big> Maximus, <big>cuius</big> natura bonitas est, suam intrinsecè <br />
ab aeterno commun icat per infinitum generationis<br />
actum Filio; Pater vero et Filius per immensam<br />
amoris reciprocationem Spiritui Sancto; quae communicatio<br />
uti <big>intrinseca</big>,<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/2&diff=33628Page:APUG 1053.djvu/22018-06-11T08:46:44Z<p>Gabriel King: </p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude>ineffabili, modo meliori aeternum contemplabatur; Ergo<br />
propter solam rationalem creaturam, qui homo est.<br />
Cosmiel. Consilia Dei uti incomprehensibilia, ita non nisi<br />
à puris mentibus et amore divino ardentibus, omni intellectus<br />
<big>curiosio</big> indagine <big>deposità</big> investiganda sunt.<br />
qui enim <big>maiesatis</big> scrutator, opprimetur à gloria; quia<br />
tamen hoc à me rectae intentionis <big>ASDASD</big> dispositus <br />
quaeris,<br />
desiderio tuo haud illubenter obsecundabo. Scias <big>itaque</big><br />
Theodidacte, hanc <big>esse</big> divinae nature proprietatem, ut<br />
cum infinitè bonus sit, quin vel ipsa essentialis et substantialis<br />
bonitas; bonum autem, ut philosophi dicunt, ex<br />
se et sua natura sit <big>diffusivum</big> sui, ita quidem, ut boni<br />
rationem non habeat, nisi ea extendatur ad aliud, quod<br />
bonitatis suae particeps esse posuitò quantò verò bonum<br />
<big>maius</big> et perfectius fuerit, tantò id <big>maiorem</big> sui per<br />
communicationis diffundendae appetitum habere. Hinc<br />
Deus <big>Optimus</big> Maximus, <big>cuius</big> natura bonitas est, suam intrinsecè <br />
ab aeterno commun icat per infinitum generationis<br />
actum Filio; Pater vero et Filius per immensam<br />
amoris reciprocationem Spiritui Sancto; quae communicatio<br />
uti <big>intrinseca</big>,<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/1&diff=33625Page:APUG 1053.djvu/12018-06-11T08:17:13Z<p>Gabriel King: </p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude><center> <br />
== Dialogus Asceticus ==<br /><br />
==Cosmiele et Theodidacto Iterlocutoribus==<br /><br />
<ref>Autore P. Athanasio Kirchero e Soc. Jesu.</ref><br /><br />
== Dialogus Primus ==<br /><br />
== Caput 1==<br /><br />
== De bonitate Dei et divini amoris in hominem magnitudine==<br /></center><br />
<br />
Theodidactus. Tantae tuum illuo coelestis doctrine documentum,<br />
quo mentem meam in ultimo illo Subterranei <br />
Itineris nostri termino imbuisti, dulcedinis et efficaciae<br />
fuit, ut exinde veluti nectare quodam inebriatus,<br />
ad ineffabilem illam invisibilium bonorum copiam<br />
et excellentiam <big>continuo</big> mentem meam reflexerim;<br />
Quoniam verò ad tantum finem exsequendum media<br />
multa sunt, <big>eorundemque</big> electio mirum in modum <big>me</big>,<br />
dubium perplexumque tenet, ad te coelestium oraculorum<br />
interpretem, ea quo possum, humili mentis obsequio, recurro,<br />
ut quae ad tanti momenti negotium expediendum<br />
quonis modo conferre poterunt, <big>à</big> te exposcam, atque<br />
unà ad nonnulla, quae animum meum vexabant, dubia<br />
respondeas. Te enim unicum ad tantos bonorum thesauros obtinendos,<br />
ducem semper et moderatorem sequendum statui. Dubia<br />
verò illa suntç In quonam consistat Superexcelsa illa<br />
retionalis creaturae dignitas, <big>cuius</big> causa Deus tanta<br />
fecit et operatus est; cur humanam naturam <ref>uti</ref> tantis oppletam demeritis, ita protoplasti originali delicto contaminatam<br />
assumere sibi complacuerit. Novi enim Deum universam<br />
hanc Mundi machinam non propter <big>Angelos</big>, qui eo, utpote<br />
purè spiritualis actus non indigebant; neque propter<br />
se, utpote qui eam iam in archetypo suo conceptu ratione<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel Kinghttps://gate.unigre.it/mediawiki-test/index.php?title=Page:APUG_1053.djvu/1&diff=33624Page:APUG 1053.djvu/12018-06-11T08:16:50Z<p>Gabriel King: </p>
<hr />
<div><noinclude><pagequality level="1" user="GKingWiki" /></noinclude><center> <br />
== Dialogus Asceticus ==<br /><br />
==Cosmiele et Theodidacto Iterlocutoribus==<br /><br />
<ref>Autore P. Athanasio Kirchero e Soc. Jesu.</ref><br /><br />
== Dialogus Primus ==<br /><br />
== Caput 1==<br /><br />
== De bonitate Dei et divini amoris in hominem magnitudine==<br /></center><br />
Theodidactus. Tantae tuum illuo coelestis doctrine documentum,<br />
quo mentem meam in ultimo illo Subterranei <br />
Itineris nostri termino imbuisti, dulcedinis et efficaciae<br />
fuit, ut exinde veluti nectare quodam inebriatus,<br />
ad ineffabilem illam invisibilium bonorum copiam<br />
et excellentiam <big>continuo</big> mentem meam reflexerim;<br />
Quoniam verò ad tantum finem exsequendum media<br />
multa sunt, <big>eorundemque</big> electio mirum in modum <big>me</big>,<br />
dubium perplexumque tenet, ad te coelestium oraculorum<br />
interpretem, ea quo possum, humili mentis obsequio, recurro,<br />
ut quae ad tanti momenti negotium expediendum<br />
quonis modo conferre poterunt, <big>à</big> te exposcam, atque<br />
unà ad nonnulla, quae animum meum vexabant, dubia<br />
respondeas. Te enim unicum ad tantos bonorum thesauros obtinendos,<br />
ducem semper et moderatorem sequendum statui. Dubia<br />
verò illa suntç In quonam consistat Superexcelsa illa<br />
retionalis creaturae dignitas, <big>cuius</big> causa Deus tanta<br />
fecit et operatus est; cur humanam naturam <ref>uti</ref> tantis oppletam demeritis, ita protoplasti originali delicto contaminatam<br />
assumere sibi complacuerit. Novi enim Deum universam<br />
hanc Mundi machinam non propter <big>Angelos</big>, qui eo, utpote<br />
purè spiritualis actus non indigebant; neque propter<br />
se, utpote qui eam iam in archetypo suo conceptu ratione<noinclude><references/></noinclude></div>Gabriel King